Кеннет Габуро: Американ композиторының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Кеннет Луис Габуро (Kenneth Louis Gaburo; 5 шілде 1926 – 26 қаңтар 1993) – американдық композитор.

Өмір

Габуро Нью-Джерси штатының Сомервилл қаласында дүниеге келген. Ол Иллинойс, Калифорния, Сан-Диего және Айова университеттерінде музыка профессоры қызметін атқарды. Оның белгілі шәкірттері Луиза Спицизен, Джеймс Тенни, Бетти Энн Вонг және Аллен Стрэндж. Ол педагог, музыкадағы электрониканың пионері, джаз пианині, жазушы, эколог, баспагер және композициялық лингвистиканы қолдайтын адам ретінде танымал. 1968 жылы ол Калифорния университетінің жаңа Сан-Диего кампусының профессорлық құрамына қосылды, ал 1972 жылы Рокфеллер қорының гранты оған NMCE IV жобасын бастауға мүмкіндік берді, оған актер, шебер тілші, мим, гимнаст және дыбыс пен қозғалыс суретшісі қатысты. 1975 жылы UCSD-ден кеткенге дейін ол Lingua және Privacy жинағы сияқты көптеген интеграцияланған театрлық туындыларды жасады. 1975 жылы Габуро Lingua Press баспасын құрды, ол ноталар, кітаптар, пластинкалар, аудиокассеталар, бейнекассеталар және фильмдер шығарады. Бұл баспа тіл мен музыкаға қатысты барлық медиадағы бірегей авторлық туындыларды жариялауға арналған. Көптеген басылымдар әлемнің түкпір-түкпіріндегі кітап өнері көрмелерінде көрсетілді. Габуро 1980 жылдан 1983 жылға дейін Анзо-Боррего шөлінде тұрып, жазу және оқытумен айналысты. 1980 жылы ол Берлин фестивалі үшін Гарри Парчтың "Бейілген" ("The Bewitched") туындысының алғашқы "нақты" қойылымының көркемдік жетекшісі болды (Enclosure Five: Harry Partch, innova 405 альбомында жазылған). Парчтың денелілік тұжырымын түсінуі, оның физикалыққа деген қызығушылығымен және композицияларға қалай әсер ететінімен тығыз байланысты. Мысалы, оның 1982 жылғы RE RUN атты таспалық жұмысы 20 сағаттық сезімдерден айырылу жаттығуынан кейін жасалды. 1983 жылы ол Айова университетіндегі Эксперименталды музыка студиясының директоры болды. Студия композицияға, технологияға, психоакустикалық қабылдауға, орындаушылық өнерге және жеке тұлғаның өзіндік тілдік шындықты құруға қабілетін растауға ерекше назар аударды. Студияда ол шығармашылық процесті талқылау үшін форум құрды – Когнитивтік зерттеулер семинары. Музыканы заңды зерттеу ретінде зерттеуге, ал композицияны өзіне тән тілді құруға деген ынтасы, оның соло орындаушыларға арналған композициялық лингвистика бойынша оқулар сериясын жасауына әкелді. Мұндай туындылардың бірі – "ПЕНТАГОН/Y" (1986) "The Act" журналында жарияланды. Ол көбінесе электрониканы жаңаша пайдаланып, тоналдылықты, сериалдылықты және "композициялық лингвистика" деп атаған нәрселерді зерттеді. Ол сондай-ақ үш дауысқа арналған "The Flow of (u)" сияқты минималистік туындылар жазды. Габуро 1993 жылы Айова штатының Айова-Сити қаласында 66 жасында дүние салды. Оның өмірлік еңбектерінің архиві Иллинойс университетінің музыка кітапханасында сақтаулы.

Gaburo was born in Somerville, New Jersey. He served as a professor of music at the University of Illinois, the University of California, San Diego, and the University of Iowa. His notable students include Louise Spizizen, James Tenney, Betty Ann Wong, and Allen Strange. He is renowned as a teacher, pioneer of electronics in music, jazz pianist, writer, ecologist, publisher, and proponent of compositional linguistics. In 1968, he joined the faculty at the new San Diego campus of the University of California where in 1972 a Rockefeller Foundation grant enabled him to start NMCE IV, this time with an actor, a virtuoso speaker, a mime, a gymnast, and a sound movement artist. Until his resignation from UCSD in 1975 he produced a large number of integrated theatrical works, such as the collection Lingua and Privacy. In 1975, Gaburo founded Lingua Press, which produces scores, books, records, audio tapes, videotapes, and films. This firm is dedicated to putting forth unique artist produced works in all media having to do with language and music. Many of the publications have been exhibited in book art shows throughout the world. Gaburo lived in the Anzo Borrego desert writing and teaching from 1980 until 1983. In 1980, he was artistic director for the first "authentic" production of Harry Partch's The Bewitched for the Berlin Festival (recorded on Enclosure Five: Harry Partch, innova 405). His understanding of Partch's concept of corporeality has deep connections with his own concern for physicality and how it informs compositions. His 1982 tape work, RE RUN, for instance, was generated after a 20 hour sensory deprivation exercise. He became Director of the Experimental Music Studio at the University of Iowa in 1983. The studio put intensive focus on composition, technology, psycho acoustic perception, performance, and the affirmation of the uniqueness of the individual to create his/her own language reality. At the studio, he founded the Seminar for Cognitive Studies, a forum for discussion of the creative process. His concern for the investigation of music as legitimate research, and composition as the creation of intrinsic appropriate language, led to a series of readings in compositional linguistics for solo performer. One such piece is "PENTAGON/Y" (1986) was published in The Act. He most often made innovative use of electronics and explored tonality, serialism, and what he called "compositional linguistics" such as in his LINGUA series. He also wrote minimal pieces such as The Flow of (u) for three voices singing unison. Gaburo died in 1993 in Iowa City, Iowa, aged 66. The archive of his life's work is held at the University of Illinois Music Library.