Кіріспе
Чарльз Венделл Колсон (16 қазан 1931 – 21 сәуір 2012), көбінесе Чак Колсон деп аталатын, американдық заңгер және саяси кеңесші, 1969 жылдан 1970 жылға дейін президент Ричард Никсонның арнайы кеңесшісі болған. Бір кезде президент Никсонның "қиын істі шешушісі" ретінде танылған Колсон Уотергейт саяси жанжалының қақ ететін сәтінде, "Уотергейт жетілігінің" бірі ретінде әйгілі болды, сондай-ақ Пентагон құжаттары ісінде айыпталушы Дэниел Эллсбергтің беделін түзейіндеуге тырысқаны үшін әділетке кедергі келтіргені үшін кінәлі деп танылды. 1974 жылы Колсон Алабама штатындағы Максвелл федералдық түрмесінде жеті ай өтті, ол Уотергейт ісіне байланысты айыптаулар бойынша Никсон әкімшілігінен түрмеге қамалған алғашқы адам болды. Колсон 1973 жылы евангелистік христиан дініне келді. Оның өмірінің ортасындағы діни өзгерісі өмірін түбірімен өзгертті, нәтижесінде ол коммерциялық емес "Prison Fellowship" және үш жылдан кейін "Prison Fellowship International" ұйымдарын құрды, олардың қызметі бүкіл әлемде христиандық көзқарасты оқыту мен дамытуға бағытталған. Колсон сонымен қатар көпшілік алдында сөйлейтін шебер және 30-дан астам кітаптың авторы болды. Ол "The Chuck Colson Center for Christian Worldview" христиандық көзқарас орталығының негізін қалаушы және төрағасы болды, бұл орталық христиандық дүниетанымын дамытуға арналған зерттеу, оқу және байланыс құратын орталық, сонымен қатар Колсонның күнделікті радио бағдарламасы "BreakPoint" шығарады, оны қазір Джон Стоунстрит жүргізеді және ол АҚШ-тың 1400-ден астам радиостансасында беріледі. Колсон 1994 жылы АҚШ-тағы жетекші евангелистік протестанттар мен католик дін өкілдері қол қойған экуменикалық құжатқа бас қол қойғандардың бірі болды. Колсон 15 құрметті докторлық диплом алды және 1993 жылы дін саласындағы ең ірі жылдық сыйлық – "Templeton Prize for Progress in Religion" сыйлығымен марапатталды (1 миллион АҚШ долларынан астам), бұл сыйлық "өмірдің рухани өлшемін нығайтуға ерекше үлес қосқан" адамға беріледі. Ол бұл сыйлықты және барлық гонорарларын "Prison Fellowship" ұйымының жұмысын дамытуға жұмсады. 2008 жылы президент Джордж Буш оған "Presidential Citizens Medal" медалін табыс етті.
Charles Wendell Colson (October 16, 1931 – April 21, 2012), generally referred to as Chuck Colson, was an American attorney and political advisor who served as Special Counsel to President Richard Nixon from 1969 to 1970. Once known as President Nixon's "hatchet man", Colson gained notoriety at the height of the Watergate scandal, for being named as one of the Watergate Seven and also for pleading guilty to obstruction of justice for attempting to defame Pentagon Papers defendant Daniel Ellsberg. In 1974, Colson served seven months in the federal Maxwell Prison in Alabama, as the first member of the Nixon administration to be incarcerated for Watergate related charges. Colson became an evangelical Christian in 1973. His mid life religious conversion sparked a radical life change that led to the founding of his non profit ministry Prison Fellowship and, three years later, Prison Fellowship International, to a focus on Christian worldview teaching and training around the world. Colson was also a public speaker and the author of more than 30 books. He was the founder and chairman of The Chuck Colson Center for Christian Worldview, which is a research, study, and networking center for growing in a Christian worldview, and which produces Colson's daily radio commentary, BreakPoint, heard on more than 1,400 outlets across the United States currently presented by John Stonestreet. Colson was a principal signer of the 1994 Evangelicals and Catholics Together ecumenical document signed by leading Evangelical Protestants and Roman Catholic leaders in the United States. Colson received 15 honorary doctorates and in 1993 was awarded the Templeton Prize for Progress in Religion, the world's largest annual award (over US$1 million) in the field of religion, given to a person who "has made an exceptional contribution to affirming life's spiritual dimension". He donated the prize to further the work of Prison Fellowship, as he did all his speaking fees and royalties. In 2008, he was awarded the Presidential Citizens Medal by President George W. Bush.
Балалық шағы, білім алуы және отбасы
Чарльз Вендел Колсон 1931 жылғы 16 қазанда Бостонда, Инез "Диззи" (құрметті есімі Дюкроу) және Вендел Болл Колсонның ұлы болып дүниеге келді. Оның тегі швед және британдық. Жастық шағында Колсон ата-анасының қайырымдылық қызметтерін көрген. Оның анасы Ұлы депрессия кезінде ашқандарға тамақ дайындаса, әкесі заңдық көмегін Жаңа Англияның Біріккен түрмелер қауымдастығына тегін берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Колсон мектебінде соғысқа қаржы жинау науқанын ұйымдастырды, нәтижесінде армияға джип сатып алуға жеткілікті қаражат жиналды. 1948 жылы ол Массачусетс штатының губернаторы Роберт Брэдфордты қайта сайлау науқанына ерікті болып қатысты. 1949 жылы Гарвард университетінен толық стипендияны қабылдамай, Кембридждегі Браун және Николс мектебінде оқығаннан кейін, 1953 жылы Браун университетін тарих мамандығы бойынша құрметті дипломмен бітірді, ал 1959 жылы Джордж Вашингтон университетінің құқық мектебін де құрметті дипломмен аяқтады. Браун университетінде ол Beta Theta Pi қауымдастығының мүшесі болды. Колсонның алғашқы некесі 1953 жылы Нэнси Биллингспен тіркелді; олардың үш баласы бар: Венделл Балл II (1954 жылы туған), Кристиан Биллингс (1956) және Эмили Энн (1958). Бірнеше жыл бөлек тұрғаннан кейін, 1964 жылдың қаңтарында олар ажырасты. 1964 жылғы 4 сәуірде ол Патриция Энн Хьюге үйленді.
Ерте мансап
Колсон 1953-1955 жылдары АҚШ Теңіз жаяу әскері қатарында қызмет етіп, капитан шеніне жеткен. 1955-1956 жылдары ол Әскери-теңіз күштерінің көмекші хатшысының көмекшісі болды. Ол 1960 жылы Леверет Солтонсталдың (АҚШ Сенатына АҚШ Республикалық партиясынан кандидаттығы) сәтті сайлау кампаниясында жұмыс істеді және 1956 жылдан 1961 жылға дейін оның әкімшілік көмекшісі болды. 1961 жылы Колсон Колсон мен Морин заң фирмасын құрды, ол бұрынғы АҚШ Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясының төрағасы Эдвард Гадсби және Raytheon компаниясының бұрынғы бас кеңесшісі Пол Ханна қосылғаннан кейін Бостон мен Вашингтон қалаларында кеңейді. Колсон мен Морин 1967 жылдың соңында фирма атауын Гадсби мен Ханна деп қысқартты. Колсон 1969 жылдың қаңтарында Ричард Никсон әкімшілігіне өту үшін фирмадан кетті.
Ақ үйдің міндеттері
1968 жылы Колсон республикалық президенттік үміткер Ричард Никсонның маңызды мәселелер комитетіне кеңесші болып тағайындалды. 1969 жылғы 6 қарашада Колсон президент Никсонның арнайы кеңесшісі болып бекітілді. Колсон өзінің "президент үшін құнды болғанымның себебі, мен істерді аяусыз түрде атқаруға дайын болдым" деп жазған. Никсонның Ақ үй басшысы Х.Р. Холдеман Колсонды президенттің "құрал-жарағын" деп сипаттады. Колсон 1971 жылы Никсонның басты саяси қарсыластарының тізімін жасаған, кейін Никсонның жаулары тізімі деп белгілі болған хаттың авторы еді. "Қажет болған жағдайда Колсон тіпті өз әжесін де басып кешіп өтеді" деген әзіл, жаңалықтарда Колсон Никсонды қайта сайлау үшін өз әжесін басып өтетінін мақтан тұтқан деген шаруаға айналды.
Нью-Йорк қаласының қатты бас киімдер көтерілісі
1970 жылдың 4 мамырында Огайо штатындағы Кент штаты университетінде Вьетнам соғысына және Камбоджаға жасалған әскери операцияға қарсы наразылық білдірген төрт студент атып өлтірілді. Мерт болған студенттерге көңіл білдіру үшін, қала әкімі Джон Линдсей Нью-Йорк қаласындағы барлық туларды сол күні жартылай түсірілуіне бұйрық берді. 1971 жылдың 5 мамырындағы Ақ үйдің таспаға жазылған сөзінен алынған мәліметтер, «Қатты қалпақтылар» төңкерілісінің жоспарлау кезеңі Ақ үйдің Овалдық кабинетінде өткенін көрсетеді. Колсон Нью-Йорктегі студенттік наразылықтарға қарсы шабуыл ұйымдастыру үшін бірнеше Нью-Йорк штатының AFL–CIO кәсіподақ лидерлерін сәтті итермеледі. Олар Манхэттеннің оңтүстік бөлігіндегі шамамен 200 құрылысшыны темір арматурамен қаруландырып, олар сол арматураны және қалпақтарын Вьетнам соғысына және Кент штатындағы оқиғаға қарсы наразылық білдірген 1000-ге жуық орта және жоғары мектеп студенттеріне қарсы қолданды. Алғашқы шабуыл Уолл-стрит және Брод-стрит көшелерінің қиылысында болды, бірақ тәртіпсіздік көп ұзамай Нью-Йорк қалалық әкімшілігіне тарады және екі сағаттан астам уақытқа созылды. 70-тен астам адам, оның ішінде төрт полицей жарақат алды. Алты адам қамауға алынды. «Қатты қалпақтылар» төңкерілісінен екі апта өткен соң Колсон Ақ үйде шабуылға ең жауапты кәсіподақ жетекшісі, Нью-Йорк қаласының құрылыс және құрылыс саудасының президенті Питер Дж. Бреннанды құрметтеу рәсімін ұйымдастырды. Бреннан кейін АҚШ Еңбек министрі болып тағайындалды және президенттер Никсон мен Джеральд Фордтың басшылығымен қызмет етті.
Брукингс институтына өрт сөндіру ұсынысы
Колсон Брукингс институтын өртеу және өрт сөндірушілер өртті сөндіріп жатқанда саяси тұрғыдан зиян келтіретін құжаттарды ұрлауды да ұсынды.
Жас Вьетнам ардагері Джон Керриге шабуыл жасау
Colsonның 1969 жылғы сәуірдегі мұрағаттан алынған дауысы 2004 жылғы «Going Upriver» фильмінде Джон Керридің соғысқа қарсы күш-жігерін сынап, естіледі. Колсонға «жас демагогты ол тағы бір Ральф Нейдерге айналғанша жою» бұйрығы берілді. 1971 жылғы 28 сәуірде Никсонмен телефонда сөйлескенде Колсон: «Өткен аптада олармен болған Керри деген кісі шынымен жалған болып шықты» деді. Колсон Коммуникациялар кеңсесін басқарған кезде, оған Джеб Магрудерді аға қызметкер ретінде ұсынды, бірақ ол қабылдамады, ал Магрудер CRP-ге жіберілді, себебі Колсон: «Ол онда ешқандай зиян келтіре алмайды» деді. Бұл оның алдын ала ойламайтын шешімдерінің бірі болды. Колсон мен көптеген Ақ үй қызметкерлері Магрудердің демократтарға қарсы Джеймс Бонд стиліндегі құпия операцияларды рұқсат етуінің үлкен зиян келтіргенін білмеді. 1971 жылғы 21 наурыздағы CRP отырысында Демократиялық партия туралы «ақпарат жинауға» 250 000 АҚШ доллары жұмсау туралы келісімге келді. Колсон мен Джон Эрлихман Е. Говард Хантты Ақ үйдің консультанты ретінде күніне 100 доллардан (1971 жылғы 100 доллар бүгінгі шақта <есептелген сома> долларға тең) жалдады. Хант тікелей Колсон үшін жұмыс істемегенімен, Никсон әкімшілігінде ақпараттың таралуын тоқтату үшін ұйымдастырылған Ақ үйдің арнайы операциялар бөлімінің («Сантехниктер» деп аталған) басшысы Эгиль «Бад» Крог үшін жұмыс істегенге дейін Колсонның кеңсесінде бірнеше жұмыс істеді. Хант Г. Гордон Лиддимен бірігіп, екеуі 1971 жылғы қыркүйекте Пентагон құжаттарын аштырған Дэниел Эллсбергтің Лос-Анджелестегі психиатрының кеңсесіне қарақшылық жасауға тырысты. Пентагон құжаттары – АҚШ-тың Вьетнам соғысына қатысуын толық зерттейтін әскери құжаттар жинағы. Олардың жариялануы соғысқа қарсылықты күшейтті. Колсон Эллсберг туралы ақпаратты Вьетнам соғысына қарсы қозғалысты жоққа шығару үшін пайдалануға үміттенді. Колсон Эллсбергтің құпия ФБР файлынан ақпаратты баспасөзге жібергенін мойындады, бірақ Ханттың Эллсбергтің кеңсесіне ұрлық жасағанын жоққа шығарды. Колсон оқиғаны жасыруға тырысқаны үшін өкініш білдірді. Никсон отставкаға кетіп, Колсон түрмеде отырғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң ғана, 1972 жылғы 20 маусымда Никсон мен Колсонның Ақ үйдегі әңгімесінің таспасынан Ақ үйдің бұзушылыққа қатысы жоқ екендігін екеуі де мойындады. Хант үш ай бойы жалақы ала алмады. Колсон: «Олар мені соншалықты ақымақ деп ойлай ма?» деп сұрайды. Никсон: «Бізге заңгерлер керек, олардың адамдары куәлік беруден қашу үшін, әрине, кейінге қалдыруға жеткілікті білімді болуы керек. Менің ойымша, судья Митчеллді шақырып, науқан ортасында куәлік алуы – жақсы болар еді, солай емес пе?» деді, ал Колсон: «Мен оған қуана келісемін, себебі ешкім, бәрі бұл туралы мүлдем білмейді» деп жауап берді. 1973 жылғы 10 наурызда, Никсон отставкаға кеткенге дейін 17 ай қалғанда, Колсон жеке заң практикасына оралу үшін Ақ үйден кетті және Вашингтон, Колумбиядағы Колсон және Шапиро заң фирмасының аға серігі болды. Алайда, Колсон Никсонның арнайы кеңесшісі ретінде тағы бірнеше ай қызмет етті.
"At least he can't do any harm there" replied Colson. It was one of his less prescient judgements. Unknown to Colson and most other White House personnel, Magruder had been doing enormous harm by authorizing a series of James Bond style clandestine operations against the Democrats. At a CRP meeting on March 21, 1971, it was agreed to spend US$250,000 on "intelligence gathering" on the Democratic Party. Colson and John Ehrlichman had recruited E. Howard Hunt as a White House consultant for $100 per day ($100.0 in 1971 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in dollars). Though Hunt never worked directly for Colson, he did several odd jobs for Colson's office prior to working for Egil "Bud" Krogh, head of the White House Special Operations Unit (the so called "Plumbers"), which had been organized to stop leaks in the Nixon administration. Hunt teamed with G. Gordon Liddy, and the two headed the Plumbers' attempted burglary of Pentagon Papers leaker Daniel Ellsberg's psychiatrist's office in Los Angeles in September 1971. The Pentagon Papers were a collection of military documents comprising an exhaustive study of the United States' involvement in the Vietnam War. Their publication helped increase opposition to the war. Colson hoped that revelations about Ellsberg could be used to discredit the anti Vietnam War cause. Colson admitted to leaking information from Ellsberg's confidential FBI file to the press, but denied organizing Hunt's burglary of Ellsberg's office. Colson expressed regret for attempting to cover up the incident. Although not discovered until several years after Nixon had resigned and Colson had finished serving his prison term, the transcript of a White House conversation between Nixon and Colson tape recorded on June 20, 1972, has denials from both men of the White House's involvement in the break in. Hunt had been off the payroll for three months. Colson asks "Do they think I'm that dumb?". Nixon comments that "we have got to have lawyers smart enough to have our people de , delay (unintelligible) avoiding depositions, of course, uh, are one possibility. We've got –I think it would be a quite the thing for the judge to call in Mitchell and have a deposition in the middle of the campaign, don't you?" to which Colson responds that he would welcome a deposition because "I'm not –, because nobody, everybody's completely out of it." On March 10, 1973, 17 months before Nixon's resignation, Colson resigned from the White House to return to the private practice of law, as Senior Partner at the law firm of Colson and Shapiro, Washington, D. C. However, Colson was retained as a special consultant by Nixon for several more months.
Айыпталушы
1974 жылдың 1 наурызында Колсон Уотергейт тонауларын жасыруға қатысқандығы үшін айыпталып, сотқа тартылды. Time журналы оның дінге қайтуын оның жазасын жеңілдету үшін жасалған амал деп қынжырды. 1975 жылы жарияланған "Борн Агейн" атты естеліктерінде Колсон бірнеше жазушының оған қатысты жақсы пікірлермен жазылған мақалаларын жариялағанын айтты, мысалы, UPI агенттігінің "Уотергейттен ішкі тыныштыққа" деген кең таралған мақаласы.
Кінәсін мойындап, түрмеге қамалды
Алғашқы куәлік кезінде адвокаттарының кеңесімен Бесінші түзетуді қолданғаннан кейін Колсон христиандық сенімдері мен өзін кінәсіз санайтын айыптаулардан қашу ниеті арасында қысымға түсті. Дұға жасап, достарымен кеңескен соң, ол адвокаттарына өзін кінәлі деп санайтын басқа қылмыстық айып бойынша кінәсін мойындауды ұсынды. Уотергейт ісі бойынша арнайы прокурор Леон Джаворски және судья Герхард Гесселмен бірнеше күн келіссөздер жүргізгеннен кейін Колсон Элсбергтің беделін жоққа шығаруға тырысқаны үшін әділетке кедергі келтіргеніне кінәлі деп танылды, бұл сотқа дейін қазылар алдында оның беделін түсіру мақсатында жасалған. Журналист Карл Роуэн 1974 жылғы 10 маусымдағы мақаласында кінәсін мойындаудың «судья оған қойылған айыптарды жою мүмкіндігін қарастырып жатқан кезде» болғанын айтты және Колсон Никсонға қарсы аса құпия ақпаратты ашуға дайындалып жатыр деген болжамды білдірді, мұндай күтуді колонкашы Кларк Молленхофф та бөлісті; Молленхофф тіпті Колсонның «күшті куәгер» болмауы оның өзгеруінің шындығына күмән тудырады деп мәлімдеді. 1974 жылғы 21 маусымда Колсонға бір жылдан үш жылға дейін бас бостандығынан айырылу және 5000 доллар айыппұл салынды. Ол кейіннен Колумбия округінде адвокаттықтан шеттетілді, Вирджиния және Массачусетс штаттарындағы лицензияларын жою күтілуде. Колсон Алабама штатындағы Максвелл түзеу мекемесінде жеті ай өтті, 1974 жылғы 9 шілдеде түрмеге кірді және 1975 жылғы 31 қаңтарда отбасылық мәселелерге байланысты сот судьясымен мерзімінен бұрын босатылды. Гесселдің босату бұйрығы шыққан кезде Колсон Уотергейт ісі бойынша сотталғандардың соңғыларының бірі болды: Гордон Лидди ғана әлі де түрмеде отырды. Эгиль Крог өзінің жазасын өтеген және Колсон түрмеге түсер алдында босатылған, ал Джон Дин, Джеб Магрудер және Херб Калмбах 1975 жылдың қаңтарында судья Джон Сирикамен босатылған. Кейіннен айыптаулар алынып тасталды. Колсон тұтқындарды оңалту және АҚШ-тағы түрме жүйесін реформалауды насихаттады, ол өзінің қылмыстық әділетке қатысты «құлыптап, тастап кету» деп атаған тәсіліне наразы екенін айтты. Ол сенімге негізделген бағдарламаларға қатысуды таңдаған тұтқындардан құралған түрмелер құруға көмектесті. 1979 жылы Колсон өзінің түрмелердегі жұмысын АҚШ-тан тысқары елдерге тарату үшін Prison Fellowship International (Халықаралық түрмелік серіктестік) ұйымын құрды. Қазір 120 елде қызмет ететін Prison Fellowship International – қылмыстық сот жүйесінде жұмыс істейтін ұлттық христиандық миссиялардың ең ірі және кең таралған қауымдастығы, Евангелиені бүкіл әлемде жариялауға және тұтқындар мен олардың отбасыларының азаптарын жеңілдетуге жұмыс істейді. 1983 жылы Prison Fellowship International Біріккен Ұлттар Ұйымының Экономикалық және әлеуметтік кеңесінде арнайы кеңесші мәртебесін алды. Осы кезеңде Колсон Justice Fellowship (Әділет серіктестігі) ұйымын құрды, консервативті саяси айналымдардағы ықпалын АҚШ-тың қылмыстық сот жүйесіндегі екі партиялық заңнамалық реформаларды іске асыру үшін пайдаланды. 2003 жылғы 18 маусымда Колсон президент Джордж Бушпен Ақ үйге шақырылды, ол Техас штатының Форт-Бенд округіндегі Техас қылмыстық әділет департаментінің Карол Вэнс бөлімшесінде (алғашқыда Джестер II бөлімшесі деп аталды) сенімге негізделген InnerChange бастамасы туралы ғылыми зерттеудің нәтижелерін ұсынды. Колсон шағын топты басқарды, оның құрамында Пенсильвания университетінің профессоры және InnerChange зерттеуінің жетекші зерттеушісі Байрон Джонсон, түрмелік бауырластардың бірнеше қызметкерлері және үш InnerChange түлегі болды. Презентацияда Джонсон InnerChange бағдарламасына қатысқан 171 адамды түрмедегі жалпы тұтқындардың 1754 адамынан құралған топпен салыстырғанын түсіндірді. Зерттеу көрсеткендей, InnerChange-ті бітіргендердің тек 8 пайызы ғана, салыстырмалы топтағы тұтқындардың 20,3 пайызына қарағанда, екі жыл ішінде қайтадан қылмыс жасаған. Басқаша айтқанда, сенімге негізделген бағдарламаны аяқтағандардың рецидив көрсеткіші үштен екіге төмендеді. Тәртіптік бұзушылықтарға байланысты шығарылғандар немесе өз еркімен оқуды тоқтатқандар, немесе мерзімінен бұрын босатылғандардың қайта тұтқындалу және түрмеге қамау көрсеткіші салыстырмалы. Зерттеудің көптеген тараптарға жарияланған нәтижелері тек қайта тұтқындалу ықтималдығы төмен қатысушыларды (әсіресе түрмеден кейінгі жұмыстарға сәтті орналастырылғандарды) таңдағаны үшін сынға ұшырады, ал InnerChange зерттеуінің барлық қатысушыларын ескергенде, олардың рецидив көрсеткіші (24,3%) бақылау тобынан (20,3%) нашар болды.
Мәсіхшілердің мүдделерін қорғау
Колсон қазіргі заманғы мәселелерді евангелистік христиандық көзқараспен талқылайтын түрлі медиа арналарын ұстады. Мысалы, оның Christianity Today газетіндегі мақалаларында Колсон бір жынысты некеге қарсы шығып, дарвинизм христиандыққа шабуыл жасау үшін қолданылады деп сақты. Ол эволюцияға қарсы және интеллектуалды дизайнды қолдады, дарвинизм евгеникалықтардың мәжбүрлі стерилизациясына әкелді деп мәлімдеді. Колсон постмодернизмді ашық сынады, оның мәдени көзқарасы христиандық дәстүрмен үйлеспейді деп сенді. Ол постмодернистік мәдени өзгеріске евангелистік шіркеудің жауабы туралы Брайан Макларен сияқты көрнекті пост-евангелистермен пікір алмасты. Бірақ Колсон жаратылысты қорғау қозғалысын қолдады, христиандық экологиялық жазушы Нэнси Слиттің «Жасылға бару, жасылдан үнемдеу: Уақытты, ақшаны және Құдайдың жасыл Жерін сақтаудың қарапайым нұсқаулығы» кітабын мақұлдады. 1980-жылдардың басында Колсон Дэвид Фросттың NBC бағдарламасына шақырылып, 1963 жылы мемлекеттік мектептердегі дұғаларды жойған сот ісін (Мюррей және Керлетт ісі) қозғаған атеист Мадалин Мюррей О’Хейрмен ашық пікірсайыс жасады. Колсон «Отбасы» (сонымен қатар «Бірлік» деп белгілі) мүшесі болды, ол көрнекті евангелистік христиандардың пікірінше, АҚШ-тағы саяси жағынан жақсы байланысқан фундаменталистік ұйымдардың бірі. 1991 жылдың 4 сәуірінде Колсон Гарвард бизнес мектебіндегі «Құрметті лекцияторлар» сериясы аясында сөз сөйлеуге шақырылды. Ол «Этика мәселесі» деген тақырыпта сөз сөйледі, онда моральдық принциптердің негізі жоқ қоғам ұзаққа соқпайды деп дәлелдеді. Колсон кейін 1994 жылғы «Евангеликтер және католиктер бірге» экуменикалық құжатына бас қол қойды, оған жетекші евангелистік протестанттар мен Рим католиктері қол қойды. Бұл 1970 жылдары Джеральд Р. Форд әкімшілігі кезінде және кейіннен шіркеулердегі ұйымдарда, мысалы, Джерри Фалвеллдің жетекшілігімен Фрэнсис Шеффер мен оның ұлы Фрэнк Шеффердің ықпалымен құрылған «Моральдық көпшілік» сияқты ұйымдарда басталған экуменикалық жақындасудың бір бөлігі болды. 2009 жылдың қарашасында Колсон евангеликтерді, католиктерді және православиелік христиандарды абортқа, бір жынысты некеге және олардың діни санасына қарсы келетін ережелер мен заңдарға бағынбауға шақыратын «Манхэттен декларациясы» деп аталатын экуменикалық мәлімдеменің негізгі авторы және қозғаушы күші болды. Ол бұрын протестанттық ортада 1990-жылдардың ортасында консервативті Рим католиктерімен бірлескен «Жалпы негіз» бастамасы үшін дау тудырған, оны Рим католиктерінің көрнекті өкілі Ричард Джон Нойхауспен бірге жазған. Колсон сонымен қатар «Киелі кітап және оның ықпалы» атты Киелі кітапты оқылуын жандандыру жобасының оқу бағдарламасын қолдады, ол мемлекеттік орта мектептердегі әдебиет сабақтарына арналған. Колсон протестанттардың католиктерге қарсы зұлымдыққа қарсы тұруға ерекше міндеті бар екенін айтты.
Кейінгі жылдар
2000 жылы Флорида штатының губернаторы Джеб Буш Колсонның қылмыстық ісінен айырылған құқықтарын, оның ішінде дауыс беру құқығын қайта қалпына келтірді. 2012 жылдың 31 наурызында Колсон христиандық көзқарастар конференциясында сөйлеу кезінде ауырып қалғаннан кейін миындағы қан тірбуықты жою үшін операция жасады. 2012 жылдың 18 сәуірінде CBN арнасы қате ақпарат таратты, ол отбасының қасында қайтыс болды деп хабарлады, бірақ Prison Fellowship кейін (19 сәуірде сағат 00:30-да және тағы 07:02-де) сол кезде ол әлі тірі екенін мәлімдеді.
Өлім
2012 жылдың 21 сәуірінде Колсон ауруханада "ми қан құйылуынан туындаған салдарлардан" қайтыс болды.