Кіріспе

Жаңа Торонто – Канаданың Онтарио провинциясындағы Торонто қаласындағы аудан және бұрынғы муниципалитет. Ол Торонтоның оңтүстік-батыс бөлігінде, Онтарио көлінің жағасында орналасқан. Жаңа Торонто қаласы 1890 жылы құрылды және Нью-Йорк штатының Рочестер қаласын көрген Торонтодан келген өнеркәсіпшілер тобымен өнеркәсіптік орталық ретінде жоспарланып, салынды. Жаңа Торонто бастапқыда Этобикок ауданының бір бөлігі болды. 1913 жылдан 1967 жылға дейін тәуелсіз муниципалитет болып, кейіннен Этобикок болысына қосылған, ал соңында Торонтоға біріктірілген бұрынғы "Көл жағалауы муниципалитеттерінің" бірі болды. Аудан әлі де сол атауын сақтап келеді.

Шекаралар

Жаңа Торонто оңтүстікте Онтарио көлімен, батысында – Жиырма үшінші көшемен (Лейк-Шор бульварының оңтүстігінде) және Лейк-Шор бульварының солтүстігінде Жиырма екінші және Жиырма төртінші көшелердің арасындағы орта нүктемен, солтүстігінде – Канада Ұлттық темір жолының магистральдық тармағымен, ал шығысында – Дуайт даңғылымен шектеледі. Шығысында Мимико ауданы, батысында Лонг Бранч ауданы орналасқан.

Кейіпкер

Жаңа Торонто қазір жетінші көше / Ислингтон даңғылы және Лейк-Шор бульвары батысының қиылысында орналасқан, ал соңғы көше бойымен шығыстан батысқа қарай сауда жолағы созылып жатыр. Тұрғын үй көшелері әдетте Онтарио көлінен солтүстікке қарай Бирмингем көшесіне дейін солтүстік-оңтүстік бағытта жүреді, бірақ оңтүстік-батыстағы Лейкшор алаңы (бұрынғы Мимико психиатриялық ауруханасы / Лейкшор психиатриялық госпиталі) Лейк-Шор бульварынан оңтүстікке қарай көлге дейін созылады. Бирмингем көшесінің солтүстігінде тарихи түрде ірі өнеркәсіптік аудан болған, бірақ 1987-1991 жылдар аралығында көптеген кәсіпорындар көшіп кетті немесе жабылды. Жаңа Торонто қазір ауысу кезеңіндегі аудан, себебі қоғамның солтүстік жағындағы өнеркәсіптік дәліз ұзақ жылдар бойы бос тұрғаннан кейін қайта құрылуда. Жаңа Торонтодан жылдар бойы біртіндеп көшіп кеткен өнеркәсіп енді қайта жандануда, сонымен қатар әртүрлі мекемелер де пайда болып жатыр. Лейкшор ауылы, 9-шы және 13-шы көшелер арасындағы кооперативтік тұрғын үйлер қауымдастығы, Лейк-Шор бульварының солтүстігінде, Батыс жағында, The Daniels Corp. компаниясы бұрынғы Goodyear Tire and Rubber Company орнында салынған. Бұрынғы жұмыс орындарының жоғалуы жергілікті бизнестің өмір сүру қабілетінің төмендеуіне әкелді, оны қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер толығымен алмастыра алмады. 2009 жылдың қыркүйегінде 70 Бирмингем көшесінде Торонто полиция колледжінің жаңа оқу корпусы ашылды, онда 22-ші бөлімнің полиция бөлімшесі де орналасқан. Бұл бұрынғы Канаданың Continental Can Company Ltd. Жаңа Торонто зауытының орны. 1890 жылы Жаңа Торонто қаласындағы жаңа көшелер бірнеше кезеңде, негізінен атаусыз, тек реттік нөмірлерді (Бірінші, Екінші, Үшінші және т.б.) пайдаланып салынды. Лейк-Шор жолы (қазіргі Лейк-Шор бульвары) бойында көшелер салынған кезде, олардың барлығы бір жаңа бастапқы нүктеден басталды. Екінші нөмірлеу жүйесі Бірінші көше Дуайт даңғылынан батысқа қарай жарты блок қашықтықта (Мимико қаласы мен Жаңа Торонто арасындағы шекаралық даңғыл) басталып, батысқа қарай жалғасты. Алғашқыда "Мимико даңғылы" деп аталған, және 20 ғасырдың көп бөлігінде "Он сегізінші көше" (1980 жылға дейін ресми түрде) деп аталған Киплинг даңғылы - ең батыс солтүстік-оңтүстік бағытты негізгі жол. Көше нөмірлерін атау жүйесі кейіннен 1931 жылы Лонг-Бранч ауылындағы көшелер қайта аталғанда, Жаңа Торонтодан батысқа қарайғы көшелерге де қолданылды.

Құру

Жаңа Торонтоға айналатын ең ірі фермерлік отбасылар шығысқа қарай (Көл жағалауы бульварының оңтүстігінде) Норткотт отбасы, ал батысқа қарай Мимико даңғылы (қазіргі Киплинг даңғылы) бойында Голдторптар отбасы орналасқан. Кейіннен осы жерде Мимико ессіздер ауруханасы салынды. 1880 жылдары Голдторп фермасын Онтарио үкіметі Көл жағалауы жолының (Көл жағалауы бульвары батысқа қарай) оңтүстігінде және Мимико даңғылының шығысында сатып алды. 1888 жылы ол Мимико ессіздер ауруханасының (кейін Лейкшор психиатриялық ауруханасы деп аталды) орналасқан жері болды. Бұл Торонтодағы Queen Street West-тегі (кейін Queen Street Mental Health Centre, қазір Addiction and Mental Health Centre) ауруханадағы тығыздық мәселесін шешу үшін салынды. 1890 жылы өнеркәсіпшілер тобы жерді бөлу жоспарын ұсынды, ал Мимико жылжымайтын мүлік қауіпсіздік компаниясы Жаңа Торонто қаласы үшін алғашқы көшелерді салды. Жаңа Торонтодағы алғашқы өнеркәсіптер жұмыс істеп тұрған немесе 1890 жылдың соңына қарай жұмыс істейтін болғандықтан, 1890 жылғы 25 қазандағы Toronto Globe газетінде ("Торонтоның өсіп келе жатқан қала маңы – Жаңа Торонто – қазіргі және болашақтағы сияқты") атты мақала жарияланып, Жаңа Торонто жарнамаланды. Өнеркәсіптік орталық ретінде Жаңа Торонтоның өндіріс көлемі бойынша "ескі" Торонтодан кем болмайтыны, тіпті одан асып түсуі күтілді. Көл жағалауы жолының солтүстігіндегі алғашқы көшелерде бірнеше жұмысшылар үйлері салынды, ал даму жалғасты. Жаңа Торонто "қала" ретінде жоспарланды және жобаланды, оның негізгі бағыты – өндіріс, сонымен қатар жоспарда бөлшек сауда және тұрғын үйлер де қарастырылды. Жаңа Торонто қаласы толыққанды тәуелсіз, өзін-өзі қамтамасыз ететін муниципалитетке айналуы тиіс болды. Джон Шейннің қонақ үйі (кейін Жаңа Торонто қонақ үйі және Almont қонақ үйі) Мимико даңғылы (Киплинг даңғылы) мен Көл жағалауы жолының (қазір Көл жағалауы бульвары батысқа қарай) қарсы жағында орналасқан. 1892 жылы Жаңа Торонтода пошта бөлімі ашылды. Келесі жылы Мимиконың методист шіркеуінің пасторы Жаңа Торонтода жеке қызметтер өткізуді бастады, 1909 жылы Мимиконың жаңа методисттік округінің филиалы ретінде шіркеу ғимаратын құрды. Мимико сарайы (бұрынғы Grand Trunk Railway жүк сарайы) 1906 жылы салынды, бұл көптеген өнеркәсіптерді Жаңа Торонтоға көшіруге ықпал етті. Сол жылы Алтыншы көшеде мемлекеттік мектеп ашылды. 1909 жылы Бесінші көшеде (Бесінші көшедегі мемлекеттік мектеп) мектеп ғимараты салынды. 1911 жылға қарай Жаңа Торонтода Сент-Маргарет деп аталған англикан шіркеуі аяқталды. Алғашқы зауыттар алтыншы көшеде, кейін бесінші көшеде салынды, бірақ Жаңа Торонтода Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана тұрғын үй құрылысы кеңейді. Көл жағалауы жолының оңтүстігіндегі жерлерде егіншілік әлі де кең таралған. Кейбір жылжымайтын мүлік агенттері 1910 жылдан бастап тұрғын үйлерді орналастыру үшін жерді бөлуді жарнамалай бастады, бірақ жергілікті халықты тұрақты түрде қамтамасыз ету үшін жергілікті бөлшек сауда дүкендерінің жеткілікті базасы қалыптасуына кем дегенде он жыл уақыт кетті.

Жаңа Торонто қаласы (19131967)

1913 жылы Нью-Торонто 500 тұрғыны бар жеке ауыл ретінде құрылды. 1915 жылы методистік шіркеу Мимикодан тәуелсіз методистік қауымдастыққа айналды. 1916 жылы Мимикода Нью-Торонтоны Мимикоға қосу туралы референдум өтті, ол Мимикода қабылданды, бірақ Нью-Торонто тұрғындарымен жол тартты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Нью-Торонтоға жаңа өнеркәсіптер келді, ең ірісі – 1916-17 жылдары құрылған Goodyear Tire and Rubber Company зауыты, ол қаланың ең ірі жұмыс берушісіне айналды. Басқа маңызды өнеркәсіптер: E. I. du Pont de Nemours and Company 'Fabrikoid' зауыты (1915, кейіннен "Canadian Industries Limited" деп аталды), Anaconda American Brass Company of Canada (1922, 1915 жылы Browns Copper & Brass Rolling Mills Ltd. компаниясын қабылдағаннан кейін), Campbell Soup Co. of Canada (1930), W & A Gilbey Ltd. дистиллериясы (1933) және Continental Can Company of Canada Ltd. (1936). 1919 жылы Loblaws өзінің "өзін-өзі қызмет көрсету" тұжырымдамасын Нью-Торонтодағы 2879 Lake Shore Boulevard West мекенжайындағы алғашқы Loblaw Groceteria дүкенімен таныстырды. Нью-Торонто 1920 жылы толыққанды тәуелсіз муниципалитетке (қалаға) айналды және кітапхана қоғамын құрды. 1924 жылы Мимиконың Сент-Лео католик шіркеуінен Нью-Торонтода Киелі Тереза католик шіркеуі құрылды. 1927 жылға қарай жаңа мектеп қажет болды және Седьмой көшедегі мемлекеттік мектеп ашылды. Методистік, конгрегациялық және пресвитериандық шіркеулердің бірігуінен кейін құрылған Канаданың Біріккен шіркеуінің құрылуымен Нью-Торонто методистік шіркеуі жаңа ғимарат ашты, ол Біріккен шіркеу ретінде салынған алғашқы шіркеу болды және "Ғасыр Біріккен шіркеуі" деп аталды. 1929 жылы Нью-Торонто өрт сөндіру станциясы салынды. Италия стилінде салынған бұл ғимарат бір кезде қала әкімдігі ретінде де пайдаланылды. Бүгінде ол әлі де өрт сөндіру станциясы болып табылады. Сонымен қатар, жаңа қала әкімі Уильям Джексон қоғамдық кітапхана ғимараты үшін жер сыйлады. Джексон 1952 жылға дейін үзіліссіз қала әкімі болып қызмет етті. 1930 жылы Campbell Soup Company Ltd. Нью-Торонтоға келді және Mathers және Holdenby сәулетшілеріне 60 Birmingham Street мекенжайында (шамамен 1931 ж.) арт-деко стиліндегі зауыт салуды тапсырды. 1947 жылы Бесінші көшедегі мемлекеттік мектеп өртеніп, оның орнына жаңа Екінші көшедегі мемлекеттік мектеп салынды. Бұрынғы Бесінші көшедегі мемлекеттік мектеп кейіннен Нью-Торонто қалалық әкімдігінің ғимаратына айналды. Нью-Торонтоның үлкен өнеркәсіптік базасы болғандықтан, болашақ жұмысшыларды өнеркәсіпке даярлау үшін жаңа орта мектеп қажет болды. 1951 жылы Нью-Торонто орта мектебі (NTSS) ашылды. NTSS оқу бағдарламасы ғылымдар мен білікті мамандықтарға бағытталған (мысалы, есептеу, функциялар, геометрия, физика, биология, автомеханика, ағаш өңдеу, машина жасау шеберханасы, электр шеберханасы; негізгі оқу салаларының бірнешеуі). 1953 жылы Мимико қаласы, Нью-Торонто қаласы, Лонг-Бранч ауылы, Этобикок қалашығы, Суонси ауылы, Форест-Хилл ауылы, Вестон қаласы, Лисайд қаласы, Шығыс Йорк қалашығы, Солтүстік Йорк қалашығы, Йорк қалашығы, Скарборо қалашығы және Торонто қаласы бірігіп, жаңа ортақ басқару деңгейін құрды: Метрополитен Торонто (Метро). Әр муниципалитет өзінің қалалық кеңесі мен үкіметін сақтап қалды, бірақ бірнеше инфрақұрылымдық департаменттер Метроға берілді. Бұл 1967 жылға дейін жалғасты, содан кейін Метродағы муниципалитеттер саны азайтылды. Нью-Торонтода, осы аймаққа жылдар бойы қоныс аударған украиндықтардың үлкен жергілікті халқына қызмет ету үшін 1954 жылы Алтыншы көшеде (Санкт-Маргарет ағылшын шіркеуінің солтүстігінде) Санкт-Михаил украиндық католик шіркеуі салынды. Жаңа Торонтода және оның айналасындағы қауымдастықтарда көптеген украиндық және поляк иммигранттары 20 ғасырдың басында тұрған, бірақ 1989 жылы коммунистік блок құлағаннан кейін көбірек келді. Торонто аймағындағы жүк тасымалының өсуі біріктірілген нысанды құруды және Торонтоның тығырызған терминалының орталығын айналып өтуді қажет етті. 1965 жылы Торонтоның солтүстігінде жаңа теміржол жүк тасымалы нысаны ашылды, алғашқыда Торонто Ярды деп, кейін Макмиллан Ярды деп аталды. Жергілікті Мимико теміржол зауыты едәуір төмендеді, нәтижесінде көптеген теміржол жұмыстары жойылды. Сонымен қатар, Toronto By Pass желісі Оуквилл мен Пикеринг арасындағы GO Transit қалалық қызметін құруға мүмкіндік берді. GO өзінің нысанына жақын жердегі Уиллоубрук жолының атымен Уиллоубрук деп атады. Осы сынақ пойыз қызметін іске қосу үшін Мимико Ярдындағы CNR-дің ескі нысандары пайдаланылды. Оның кейінгі өсуі GO үшін жаңа нысандар салуға әкелді. 1985 жылы Spadina Avenue-дегі Via Rail нысандары Торонто қаласының орталығынан Нью-Торонтодағы жаңадан аяқталған Торонто техникалық орталығына (бірнеше жылдан кейін негізгі операциялары Квебекке көшірілді) көшірілді.

Аннексиядан кейінгі кезең (1967 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

1967 жылы Нью-Торонто қаласы Көл жағалауындағы басқа муниципалитеттермен (Мимико қаласы және Лонг-Бранч ауылы) біріктіріліп, жаңа Этобикок ауданын құрады. Кейіннен 1984 жылы Этобикок қала мәртебесін алды. 1998 жылы Этобикок, Торонто метрополиясының басқа муниципалитеттерімен бірігіп, қазіргі Торонто қаласын құрады. 1987 жылдың мамыр айында ауқымды өзгеріс болды. Нью-Торонтодағы ең ірі жұмыс беруші Goodyear Canada Inc. өндіріс орнын жауып, аймақтағы жұмыс орындарының жалпы азаюына себепкер болды. Қазір бұл жерлерде бірнеше кооперативтік тұрғын үйлер, таунхаустар, пәтерлер және саябақ орналасқан. 1993 жылы Нью-Торонто кітапханасының филиалы бұзылып, оның орнына жаңа ғимарат салынды. Жаңа Торонтоны қайта жаңғыртуға бағытталған соңғы әрекеттердің бірі – жұмыс орындарын сақтау үшін қалған өнеркәсіптік жерлерді қорғау. Бұрынғы Мимико психиатриялық ауруханасының ғимараттары мен аумағы Хамбер колледжінің Көл жағалауындағы кампусына айналды. Ал, Лейкшор Лайнс аренасы бұрынғы W & A Gilbey дистилляция зауытының орнында салынды.

Білім

Нью-Торонтода Хамбер колледжінің Лейкшор кампусы орналасқан. Колледж – орта білімнен кейінгі мемлекеттік білім беру мекемесі. Лейкшор кампусы Киплинг даңғылының (бұрынғы Он сегізінші көше) басында, Мимико психиатриялық ауруханасының (кейін Лейкшор психиатриялық ауруханасы деп аталды) бұрынғы орнында орналасқан. Орта білімнен кейінгі білім беруден басқа, Нью-Торонтода екі мемлекеттік мектеп кеңесі жұмыс істейді: Торонто аудандық мектеп кеңесі (TDSB) және Торонто католик аудандық мектеп кеңесі (TCDSB). TDSB – қалалық мемлекеттік, діни емес мектеп кеңесі. Ол аудандағы бір орта мектепті басқарады – Лейкшор Колледждік институтын (бұрынғы Нью-Торонто орта мектебі). Орта мектеп 1951 жылы ашылды. Оның мақсаты – университеттерге түсуге немесе білікті мамандықтарға дайындалатын студенттерге техникалық білім беру болды. Мектептің басты назары техникалық шеберханалар мен ғылымға бағытталған, ал Мимико орта мектебі бизнеске бағытталған. Лейкшор ауданындағы көптеген ірі өнеркәсіптер мен оларға қолдау көрсететін кәсіпорындардың болуына байланысты білікті мамандықтарға үнемі жоғары сұраныс болды. Нью-Торонто орта мектебі 1965 жылы студенттер санының өсуіне байланысты кеңейтілді. 1983 жылы мектеп Алдервуд Колледждік институтымен бірігіп, Лейкшор Колледждік институтын құрды. Бұл провинция католик орта мектептеріне мемлекеттік қаржыландыруды кеңейткеннен кейін мемлекеттік мектептерге түсу көрсеткіштері төмендегендіктен болды. Нью-Торонто ғимаратын сәулетші Джон Б. Паркин жобалаған. TDSB Нью-Торонтода бірнеше бастауыш және орта мектептерді басқарады. Олар: Екінші көшедегі кіші орта мектеп – Седьмая көшесі/Лейк-Шор бульвары Батыс және Ислингтон даңғылының қиылысынан шығысқа қарай бірнеше блокқа орналасқан мемлекеттік бастауыш мектеп. Алғашқы мектеп 1949 жылы салынды, ал 1996 жылы бұрынғы бір қабатты бөлігінің орнында мүгедектерге қолайлы екінші қабат салынды. Мектептің салыну себебі – Бесінші көшедегі мектеп өртеніп, оқушыларға жаңа мектеп қажет болды. Бесінші көшедегі мектеп Нью-Торонто қалалық әкімшілігіне, содан кейін метрополитен полициясының 21-ші бөліміне, ал 1973 жылы Лейкшор аймағының көп қызмет көрсету орталығына (LAMP) айналды. Қазіргі уақытта ғимарат Торонто қаласына тиесілі. Седьмая көшедегі кіші мектеп – Седьмая көшесіндегі мемлекеттік бастауыш мектеп. Алғашқы мектеп 1922 жылы ашылды. 1989 жылы мектеп ауласына жаңа ғимарат салынды, ал ескі ғимарат бұзылды. Жиырмасыншы көшедегі кіші мектеп – Лейк-Шор бульвары мен Жиырмасыншы көшенің қиылысында орналасқан мемлекеттік бастауыш мектеп. Бұл жерде 1920 жылдан бері Нью-Торонто қауымына қызмет ететін мектеп жұмыс істейді. 1993 жылы ескі ғимарат пен оған жасалған қосымшалар бұзылып, жаңа ғимарат салынды, ол 1994 жылдың қыркүйегінде ашылды. Мектеп толыққанды жабдықталған және Lakeshore Lions Arena мен Gus Ryder Pool сияқты көптеген қоғамдық демалыс орындарына жақын орналасқан. Жиырмасыншы көшедегі кіші мектеп Онтарио көліне жаяу арақашықтықта орналасқан. TCDSB – қалалық жеке мектеп кеңесі. Ол аудандағы бір бастауыш мектепті басқарады – Сент-Тереза католик бастауыш мектебі. Ол Оншы көшеде орналасқан. Оның құрылуына дейін католик мектептеріне барушы балалар Христос Король католик мектебіне немесе Сент-Лео католик бастауыш мектебіне баратын. Сент-Тереза мектебі 1957 жылы соғыстан кейінгі халық санының өсуі кезінде, сол кездегі тәуелсіз Нью-Торонто қаласында, оның ішінде көбінесе католик елдерінен, әсіресе Польшадан келген көптеген отбасылармен құрылды.

Көлік

Торонто Транзит Комиссиясының 501 Queen трамвай желісі, Көлінің жағалауы (Lake Shore) бульвары бойымен жүреді, Жаңа Торонтоны қаланың орталық бөлігімен байланыстырады. Мимико GO станциясы жақын жерде орналасқан болса да, GO Transit пойыздары осы ауданның солтүстік жағындағы жолдарды пайдаланады, бірақ Жаңа Торонтода қолданыстағы теміржол станциясы жоқ. Аталған аймаққа төрт TTC автобус маршруты қызмет көрсетеді. 44 Киплинг Оңтүстік, 110 Ислингтон Оңтүстік және 944 Киплинг Оңтүстік экспресс маршруттары солтүстікке қарай Блур-Данфорт метро желісімен байланысады.

Қала әкімдері

Жаңа Торонто қаласының мэрі лауазымы 1920 жылы құрылды. Қала 1954 жылға дейін муниципалитеттің екінші лауазымы ретінде рев лауазымын сақтап келді және 1921 жылдан 1953 жылға дейін рев орынбасары болды. С. Б. Дуглас (1937)
Э. В. Грант (1952–1954) – мамандығы бойынша заңгер.
Джон Л. (Джек) Страт (1954) – Канада Ұлттық темір жолында зейнеткерлікке шыққан локомотив инженері, сондай-ақ Локомотив инженерлерінің бауырластығында белсенді болды. 1937 жылы алғаш рет қалалық кеңеске сайланды.
Дональд Р. Расселл (1955–1967) – 1933 жылдан бері Жаңа Торонтода дәріхана басқарған фармацевт. 1954 жылы қалалық кеңеске сайланудан бұрын Лейкшор білім беру кеңесінің төрағасы болды. Бірігуден кейін ол екі мерзімге Этобикок бақылау кеңесіне сайланды.