Кіріспе

"Сенім туралы дәрістер" – соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының діни мәтіні. Бұл, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің ілімі мен теологиясы туралы жеті дәрістен тұратын жиынтық. Алғаш рет 1835 жылғы канондық Ұстанымдар мен өсиеттер (ҰӨ) басылымының ілім бөлігі ретінде жарияланған, бірақ кейіннен осы еңбектерден сенімнің екі басты тармағы да алып тастады. Дәрістерді Жозеф Смит 1834-1835 жылдарының қысқы айларында Огайо штатының Киртленд қаласында "Пайғамбарлар мектебі" деп аталатын курста ақсақалдар тобына оқыған.

Авторлығы

Лекциялардың авторлығы нақты белгісіз болғанымен, зерттеулер көрсеткендей, нақты мәтінінің көп бөлігі Сидни Ригдонға тиесілі, ал Смит және басқалар да маңызды үлес қосып, мақұлдаған. Смит 1834 жылдың қараша айында оларды жазуға және 1835 жылдың қаңтарында жариялануға дайындыққа қатысты. Әр лекцияның бастапқы атауы "Иман туралы" болды. Тек 1876 жылы, Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (LDS Church) Он екі елшілер кворумынан шыққан шіркеу тарихшысы Орсон Пратт редакциялаған Д&С басылымында, атау "Иман туралы лекциялар" деп берілді. Ең әйгілі цитатасы: "Барлық нәрсені құрбан етуді талап етпейтін діннің өмір мен құтқарылуға қажетті сенімді тудыруға жеткілікті күші болмайды".

1-лекция

Иман адамның дүниелік және рухани мәселелердегі барлық тырысқандықтарының бастауы болып табылады және ол адамның да, Алланың да күшінің көзі.

2-лекция

Адамзат отбасының Құдай туралы білімі, Адамның күнәға батқанға дейін Құдаймен болған әрекеттесуімен басталды. Бұл білім күнәға батқаннан кейін де сақталды және Адамның ұрпақтары арасында адамдардың куәлігі арқылы таратылды. Адамнан бері адамдар Құдай туралы білу үшін адам куәлігіне сүйенуге мәжбүр болғанымен, Құдай ізгі ниетпен дұға ететін және Оған қызмет ететін адамдарға (Адамға көрсеткені сияқты) Өзін тікелей ашуы мүмкін.

4-лекция

Киелі кітаптан адам Құдайдың мынадай қасиеттері бар екенін біле алады: білім, иман (ол Оның күші), әділдік, сот, мейірім және шындық. Адамзаттың жемісті имандылықты қолдануы үшін әрбір қасиеттің неге қажеттігі түсіндіріледі.

6-шы дәріс

Мәңгілік өмірге қол жеткізу үшін, адамның өмірі Құдайдың құдіретіне сай болуы қажет. Барлық нәрсені құрбан етуді талап етпейтін діннің, өмір мен құтқарылуға қажетті сенімді дамытуға күші жетпейді. Барлық нәрсені құрбан етпегендер, өмірлері Құдайға ұнайтынын біле алмайды, демек Құдайдың Патшалығында Мәсіхпен бірге мұрагер болуға кедергі келтіретін сынақтарды жеңуге қажетті сенімге ие бола алмайды.

7-лекция

Иманды өркендету арқылы адам Құдайға жақындайды, ал иманның толықтығында Құдайға ұқсас болады. Иман арқылы Құдай туралы білімге ие болады, осы білім арқылы өмір мен құдайлыққа қатысты барлық нәрсені алуға болады.

Соңғы күндердің қасиеттілері канонының бөлігі ретінде мәртебесі

Бұл дәрістер 1835 жылы «Дін» бөлімінде «Дін және соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің келісімдері: Құдайдың аяндарынан мұқият таңдап алынған» деп аталатын жинақта жарияланды. Бұл жинаққа арналған баяндамаларды 1834 жылдың 24 қыркүйегінде шіркеудің бас жиналысында тағайындалған комитет іріктеді. Жозеф Смит, Оливер Каудери, Сидни Ригдон және Фредерик Г. Уильямстан тұратын Президиумдық Ақсақалдар комитеті баяндамалардың «құтқарылудың маңызды ілімін қамтығандықтан» енгізілгенін және баяндамалардың, сондай-ақ одан кейінгі шіркеу ережелері «біздің сеніміміз және осы қоғамның сенімдері мен қағидаларына адал ниетпен сенеміз» деп мәлімдеді. Сондықтан шіркеу басшылары 1835 жылдың 17 тамызында комитет құрастырған жинақты «олардың сенімінің ілімдері мен келісімдері» ретінде бірауыздан қабылдады. Кейбір соңғы күнгі қасиеттілер тармақтары кейіннен Д&К-ден дәрістерді алып тастады. Лекциялар 1897 жылы Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің қайта ұйымдастырылған нұсқасынан алынып тасталды, бірақ бұл деноминация 1952 жылы лекцияларды жеке томда жариялай бастады. ЛДС шіркеуі 1921 жылғы басылымнан лекцияларды алып тастады, оның себебі лекциялар «теологиялық дәрістер немесе сабақтардан басқаша қабылданған немесе шіркеуге ұсынылмаған» екендігін түсіндірді. Бұл түпнұсқа Д&К-нің қалған беттеріне қайшы келеді, олар дерлік барлық соңғы күнгі қасиеттілер деноминацияларымен шіркеуге арнайы берілген құдайлық аян ретінде ресми түрде мойындалады. Мормон жақтастары Лекциялардың ЛДС шіркеуінің кітаптарынан алынуын түсіндіру үшін бірнеше себептер келтіреді. Дін елшісі Джозеф Филдинг Смит айтқандай, себептері:
"(а) Пайғамбар Жозеф Смит оларды аян ретінде қабылдамады. "(б) Олар сенім тақырыбына қатысты нұсқаулар. Олар осы принципті түсіндіреді, бірақ ілім емес. "(в) Олар Құдай туралы ілімдерін толыққанды түсіндірмейді. Дін туралы толыққанды нұсқаулар «Дін және Келісімдер» кітабының 1876 жылғы және одан кейінгі барлық басылымдарының 130-шы бөлімінде берілген. "(г) Джеймс Э. Талмидж, төраға және осы мәселенің алынып тастауға жауапты комитет мүшелері, осы маңызды сенім туралы жаңсақтық пен дау-дамайды болдырмау үшін оларды Дін және Келісімдерді құрайтын өсиеттермен немесе аяндармен бірге жарияламаған дұрыс деп ойлады". Бригам Янг университетінің профессоры Томас Г. Александр Sunstone журналында былай деп жазды:
«Дін және Келісімдерді қайта қарау» 1921 жылдың шілде және тамыз айларында жалғасты, ал шіркеу жаңа басылымды 1921 жылдың соңында басып шығарды. Комитет «Иман туралы дәрістерді» «1834-35 жылдың қысында Огайо штатының Киртленд қаласында өткізілген Ақсақалдар мектебінде қолдануға дайындалған сабақтар болғандықтан, бірақ олар шіркеуге теологиялық дәрістерден басқаша ұсынылмаған және қабылданбаған» деген негізде өшіруді ұсынды. Комитет осы тұжырымға қалай келгені белгісіз. 1835 жылдың сәуір айында өткен шіркеудің бас конференциясы «Келісімдер мен өсиеттер» деп аталатын бөлігін ғана емес, бүкіл томды, оның ішінде Лекцияларды да, шіркеу мүшелері үшін өкілетті және міндетті деп қабылдады. Алайда 1916 жылы Құдайдылық туралы қайта құрылған ілімге негізделген түсіндірмелік экзегезис Лекциялардың орнын басып, олардың маңыздылығын жойды. Басқа түсіндірушілер лекциялардың 1835 жылы ресми шіркеу ілімін білдіргенін, бірақ 1897 немесе 1921 жылы, бұл жұмыс негізгі соңғы күнгі қасиеттілер тармақтарымен заңсыз деп жарияланған кезде, Құдайдылық туралы ілім өзгергенін және лекциялар енді қабылданған ілімдерге сәйкес келмейтінін болжайды. Мысалы, 5-лекцияның 2-параграфы Әкені «рухани тұлға, даңқ пен құдірет» деп анықтайды, ал Д&К 130-бөлімінің 22-аятында «Әкенің адам сияқты ет пен сүйектері бар» делінген. Сонымен қатар, Әке мен Ұлдың бірдей ойы бар, «оның ойы – Киелі Рух» (5-лекция, 2-параграф). Киелі Рух 2-параграфтың басында анықталғандай тұлға емес: «Барлық нәрсеге билік ететін екі тұлға бар. Олар – Әке мен Ұлы». Бұл «Дін және Келісімдер» кітабының 130-шы бөлімімен салыстырғанда түсініксіздік тудыруы мүмкін: «Киелі Рухтың ет пен сүйекті денесі жоқ, бірақ ол Рухтың тұлғасы». 130-бөлім 1876 жылғы басылымға қосылды, сондықтан ол «Лекциялармен» бірге болды. 1972 жылы Брюс Р. Макконки, сол кездегі ЛДС шіркеуінің Жетідеуішінің бірінші кеңесінің мүшесі, лекцияларды былай бағалады:
«Менің ойымша, бұл қазіргі уақытта ағылшын тіліндегі ең толыққанды, шабыттанған мәлімдеме – Құдай қандай екенін анықтайтын, түсіндіретін, жариялайтын және куәлік беретін мәлімдеме. Ол Киелі Рухтың күшімен, шабыттың күшімен жазылған. Бұл, шын мәнінде, мәңгілік кітап – ол рас».