Шығыс Жінь әулетінің алғашқы императоры Сыма Жуй

Кіріспе

Қытай императоры (318–323)

Цзинь императоры Юань (; 276 – 3 қаңтар 323), жеке аты Сима Руй (司馬睿), әдепті аты Цзиньвэнь (景文), Цзинь әулетінің императоры және Шығыс Цзиньнің алғашқы императоры болған. Оның билігі кезінде солтүстікте Цзинь территориясының біртіндеп, тұрақты түрде жоғалуы байқалды, бірақ Хуай өзенінің оңтүстігінде және Үш шатқалдың шығысында Цзинь билігі нығайды. Солтүстіктегі Ву Ху мемлекеттері Цзиньге ұзақ бойға қауіп келтірмеді.

Ерте мансап

Сима Рюи 276 жылы сол кездегі Цзинь астанасы Луоян қаласында Ланья князі Сима Цзиньнің (司馬覲) және оның әйелі Князь Сяо Гуанцзидің (夏侯光姬) ұлы болып дүниеге келген. (Жин кітабындағы өмірбаянының соңында келтірілген басқа бір дерекке сәйкес, ол шын мәнінде Князь Сяоху мен Цао Вэй генералі Ню Цзиньнің (牛晉) отбасынан шыққан кішігірім лауазымды адам арасындағы қарым-қатынастың нәтижесі болған.) 290 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Ланья князі болды. "Джин кітабында" ол тұрақты, епті және ақылды тұлға ретінде сипатталған. 304 жылы Сегіз князь соғысының ортасында Сима Рюи Сима Юэ Донхай князінің Чэнду князі Сима Инге қарсы жорығына кіші генерал ретінде қатысты. Сима Ин Сима Юэні жеңгеннен кейін, Сима Юэ Сима Рюидің ағасы Сима Яоның (司馬繇) Донг'ан князін өлтірді, бұл Сима Рюиді қатты қорқытты. Ол Сима Юэнің көмекшісі Ван Даоның кеңесімен өзінің князьдігі Ланксьеге (қазіргі Вейфанг, Шандун) қашуға шешім қабылдады. Ол алдымен Луоянға қайтуға тырысты, бірақ Сары өзеннен өтер алдында, асыл адамдар мен жоғары лауазымды шенеуніктердің өтуіне тыйым салатын күзетшілер тоқтатты (Сима Ин оларға осылай бұйрық берген, өйткені асыл адамдар оны тастап кетуі немесе оған қарсы қастандық жасауы мүмкін деп қорқып). Содан кейін оның жеке күзетшісі Сонг Диан (宋典) келді де, оларды құрылысшылар деп жүріп, итеріп жіберді. Күзетшілер оларға жол берді. Сима Рюи Луоянға жеткеннен кейін анасы - жесір Князь Сяохуды алып, Лангксиге жол тартты, онда олар келесі бірнеше жылды Сегіз князь соғысынан алыс өткізді. 307 жылы Сегіз князь соғысынан кейін Хуэй императорының регенті ретінде жеңіске жеткен Сима Юэ әйелі Пэй Князының (裴) кеңесімен Сима Рюиді Янцзы өзенінің оңтүстігіндегі Ян провинциясының (揚州, қазіргі Чжэцзян және оңтүстік Цзянсу мен Анхуй) әскери қолбасшысы етіп тағайындады. Ван Дао оның бас кеңесшісі болды. Сима Рюи әйгілі болмағандықтан, Цзяньеге келгеннен кейін жергілікті билік иелерінің азы ғана оған келіп қолдау көрсетті. Ван Даоның кеңесімен Сима Рюи жеке өзі Хе Сунға (賀循) және Гу Ронгқа (顧榮) барып, оларды өзінің басқаруында қызмет етуге шақырды. Ол және Гу жергілікті халық арасында жақсы қадірленді, олар ақыры Сима Рюидің басшылығына сенуді бастады. Ван Дао мен оның туысы генерал Ван Дун маңызды рөлдерде қызмет етті, және сол кезде доменді Сима мен Ван тең дәрежеде басқарады деп айтылды. 《晉書·王敦傳》：帝初鎮江東，威名未著，敦與從弟導等同心翼戴，以隆中興，時人為之語曰：「王與馬，共天下。」〈司馬睿與王導。門閥政治格局的形成〉

Sima Rui was born in 276 in the then Jin capital Luoyang, as the son of Sima Jin (司馬覲) the Prince of Langya and his wife Princess Xiahou Guangji (夏侯光姬). (According to an alternative account at the end of his biography in the Book of Jin, he was actually the product of an affair between Princess Xiahou and a minor official from the family of the Cao Wei general, Niu Jin.) His father died in 290, and he became the Prince of Langya. The Book of Jin referred to him as steady and dexterious, personality wise. In 304, in the midst of the War of the Eight Princes, Sima Rui participated in Sima Yue the Prince of Donghai's campaign against Sima Ying the Prince of Chengdu as a minor general. After Sima Ying defeated Sima Yue, Sima Yue executed Sima Rui's uncle Sima Yao (司馬繇) the Prince of Dong'an, which caused Sima Rui much fear. He decided to flee back to his principality Langxie (roughly modern Weifang, Shandong), under counsel of Sima Yue's assistant Wang Dao, whom he befriended during the campaign. He first tried to head back to Luoyang, but when he was about to cross the Yellow River, he was stopped by guards instructed to stop any nobles or high level officials from crossing (as Sima Ying had ordered such, fearing that nobles would desert him or plot against him). His own guard Song Dian (宋典) then arrived and gave him a shove, pretending that they were just construction workers. The guards then allowed them to cross. After Sima Rui got to Luoyang, he took his mother Princess Dowager Xiahou and headed to Langxie, where they spent the next few years away from the War of the Eight Princes. In 307, Sima Yue, who had emerged victorious in the aftermaths of the War of the Eight Princes as the regent for Emperor Huai, under the advice of his wife Princess Pei, commissioned Sima Rui as the military commander of parts of Yang Province (揚州, modern Zhejiang and southern Jiangsu and Anhui) south of the Yangtze River, with his post at Jianye. Wang Dao became his chief advisor. As Sima Rui lacked fame, after he arrived in Jianye, few of the powerful local gentlemen would come visit and support him. Under Wang Dao's counsel, Sima Rui personally visited He Xun (賀循) and Gu Rong (顧榮) and invited them to serve in his administration. He and Gu were well regarded by the local population, which eventually began to trust Sima Rui's leadership. Wang Dao and his cousin, the general Wang Dun, served in key roles, and it was said at the time that the domain was ruled equally by the Simas and the Wangs.《晉書·王敦傳》：帝初鎮江東，威名未著，敦與從弟導等同心翼戴，以隆中興，時人為之語曰：「王與馬，共天下。」〈司馬睿與王導。門閥政治格局的形成〉

Луоянның құлдырауынан кейін

311 жылы Луоян Хан Жао әскерлеріне тәуелді болды, ал император Хуай тұтқындалды. Хан Жао әскерінен қашқан көптеген босқындар Янцзы өзенінен өтіп, Сима Руидің иелігіне келді. Ван Даоның кеңесімен Сима Руи олардың ішіндегі талантты адамдарды іздеп, әкімшілігіне қосты. Осы уақытта ол императорлық билікті күшейтіп, Хуай өзенінен оңтүстікке қарайғы барлық провинцияларды өзінің бақылауына алды. Келесі бірнеше жыл бойы Ван Дун мен Тао Кан және Чжоу Фанг (周訪) сияқты басқа да генералдардың басшылығымен Цзинь билігіне қарсы көтерілген шаруалардың бүліктері біртіндеп басылды. Алайда, ол Хан Жаоға қарсы солтүстікке әскер жіберуге тырыспады. Оның күшті көмекшілерінің көп бөлігі солтүстіктен келген босқындар болғандықтан, жергілікті халықтың наразылығы күшейді, және Сима Руидің басқару тиімділігі келесі бірнеше жылда төмендеді. 315 жылы күшті Чжоу руының мүшелері оған қарсы көтеріліс ұйымдастыруға ниеттенді, бірақ Цзиньге адал рудың басқа мүшелері бұл құйрықтарды әшкереледі, және қастандық үлкен әсер етпеді. 315 жылы Ван Дун батыстағы қалған шаруалардың бүліктерін толыққанды басып, Сима Руиден тәуелсіз әрекет етуге бастады және амбицияларын көрсетті. 313 жылы Хан Жао Хуэй императорын өлткеннен кейін, Хуэй императорының туысы Сима Е Чанъаньда император (Мин императоры) деп жарияланды. Сима Руи сол жақ премьер-министр болып тағайындалды, ол бұл атақты қабылдады, бірақ императорға көмектесу үшін ешқандай нақты шаралар қолданбады. Мин императорының есімін атауға тыйым салынғандықтан, Сима Руидің штабы Цзянье атауы Цзянькаң деп өзгертілді, және ол атау бірнеше ғасыр бойы сақталды. Оның генералы Зу Ти солтүстікке әскер басқаруды сұрағанда, ол Зуға мың адамға жететін азық-түлік берді, бірақ әскер бермеді. Зу өзіне әскер іздеуге мәжбүр болды, бірақ ақырында Сары өзеннің оңтүстігіндегі бірнеше қалаларды қайта басып алды. 316 жылы Чанъань Хан Жао әскерлеріне тәуелді болды, ал Мин императоры тұтқындалды. Сима Руи Хан Жаоға қарсы әрекет ететінін дереу жариялады, бірақ кейін жабдықтау жетіспейді деп мәлімдеп, науқанды тоқтатты. 317 жылдың көктемінде оның шенеуніктері одан таққа отыруын сұрады, ал ол бастапқыда бас тартқаннан кейін, император емес, бұрын Цао Вэйдің регенті болған Сима Чжао қолданған «Джин патшасы» атағын алды. Ол өзінің ұлы Сима Шаоны тақ мұрагері етіп тағайындады.

In 311, Luoyang fell to Han Zhao forces, and Emperor Huai was captured. A large number of refugees, fleeing Han Zhao forces, crossed the Yangtze River and arrived in Sima Rui's domain. Under Wang Dao's suggestion, Sima Rui sought out the talented men among them and added them to his administration. Meanwhile, he began to exercise more imperial power, and began to put all other provinces south of the Huai River under his own control—and, for the next few years, under the command of Wang Dun and other generals such as Tao Kan and Zhou Fang (周訪), the agrarian rebels resisting Jin rule in Jing (荊州, modern Hubei) and Xiang (湘州, modern Hunan) Provinces were gradually subjugated. However, he made no effort to try to send armies north against Han Zhao. Meanwhile, as his powerful assistants were largely refugees from the north, the native population began to be dissatisfied, and over the next few years there were constant frictions that decreased the effectiveness of Sima Rui's administration. In 315, members of the powerful Zhou clan intended to start an uprising against him, but the conspiracy was exposed by other members of the clan still loyal to Jin, and the conspiracy did not have a major impact. In 315, Wang Dun was finally able to suppress the remaining agrarian rebels in the west, and began to show ambitions and act independently of Sima Rui. In 313, after Emperor Huai was executed by Han Zhao, Sima Ye, a nephew of Emperor Huai, was declared emperor (as Emperor Min) in Chang'an. Sima Rui was named the Left Prime Minister, a title that he accepted; however, he took no actual actions in aid of the emperor. Due to the naming taboo for Emperor Min's name, Sima Rui's headquarters Jianye was renamed Jiankang, a name it would keep for several centuries. When his general Zu Ti requested to lead an army north to, he gave Zu only supplies for one thousand men with no actual troops; Zu had to seek out his own soldiers, but was eventually able to recover a number of cities south of the Yellow River. In 316, Chang'an fell to Han Zhao forces, and Emperor Min was captured. Sima Rui quickly declared that he was going to act against Han Zhao, but then quickly claimed a lack of supplies and cancelled the campaign. In spring 317, his officials requested that he take the throne, and after he declined initially, he took the title "King of Jin"—a title previously used by Sima Zhao while regent of Cao Wei—rather than emperor. He created his son Sima Shao crown prince.

Ертедегі билік ету және Солтүстік Қытайдың жоғалуы

318 жылдың басында Хан Жао императоры Лю Конг император Минді өлімге кестірді, ал үш айдан кейін бұл жаңалық Цзянькаңға жетті. Содан кейін Сима Руй өзін император деп жариялады (Юань императоры ретінде). Оның тікелей бақылауындағы аймақтар шамамен Сары өзеннің оңтүстігінде және Үш қақпаның шығысында орналасқан еді, бірақ солтүстіктегі Цзинь территориясының шағын бөліктері – оның ішінде қазіргі Пекин, Тяньцзинь және солтүстік Хэбэйді қамтитын Ючжоу, этностық Сяньбэй губернаторы Дуан Пидидің басқаруында болды және олар да оны император деп мойындады. Алайда, оны император ретінде мойындағанымен, Лианг провинциясының (қазіргі орталық және батыс Гансу) губернаторы Чжан Ши оның дәуір атауларын пайдаланбауды шешті және император Миннің «Цзяньсин» дәуір атауын қолдануын жалғастырды, осылайша мойындамауға ишарат жасады. (Сонымен қатар, ол император Баоның императорлық таққа талапкерлігін мойындамады және оған жалтақтап, әкесі Чжан Гуймен одақтас болғанына және оның иелігі Чжан руымен тығыз байланысты болғанына қарамастан, император Юань тиімдірек император болады деп сенді, бірақ император Миннің дәуір атауын сақтап қалды – бұл Чжан руының Цзиньден тәуелсіздікке ұмтылысының тағы бір белгісі еді, бірақ сол кезде ол дереу орындалмады.) Кейінірек сол жылы, Хан Жао императоры Лю Канның ресми лауазымдағы адамы Цзинь Цзюнь құлатып жібергенде, Цзинь Цзюнь бастапқыда император Юаньның билігіне бағынатынын білдірді, ал император Юань осы мүмкіндікті пайдаланып, Цзинь Цзюньге көмектесу үшін әскер жіберді. Алайда, әскер жеткенге дейін Цзинь Цзюнь Хан Жаоның жаңа императоры Лю Яо мен генерал Ши Леден жеңіліске ұшырады. 319 жылы Ши Ле Дуан Пидидің әскерлерін басып алды – Лю Яо жариялағандай, бұрынғы Жаодан тәуелсіздік алғаннан кейін (сол жылы Кейін Жао құрылды) және Дуан басқа губернаторға, Цзиньге адал Цзи провинциясының (қазіргі орталық Хэбэй) губернаторы Шао Сюге қашты. Келесі жылы Ши Ле өзінің генералдары Ши Ху мен Конг Чангты Шаоны тұтқындауға жіберді. Олар оны тұтқынға алды, бірақ Дуан Пиди Шаоның күштерін бақылауға алды, осылайша солтүстіктегі қарсылықты қайтадан жетекшілік етті. Осы оқиғалар кезінде Чанъань батысында (немесе Солтүстік-Батыс Қытайда, император Юань бұл күштерді бақылай алмады – оның орнына осы аймақта императорды техникалық түрде мойындаған Чжан Ши көбірек билікке ие болды) Цзиньнің қалған қарсылық күштері ішкі қайшылықтарға түсіп, әлсіреп бара жатты. Темірде, Сима Бао (өткен жылы өзін Цзинь ханзадасы деп жариялаған, Сима Чжаоның үлгісін алып, императорды мойындамаған) ашаршылықтан зардап шегіп, бұрынғы Жаоның шабуылына ұшыраған, Чжан Шидің иелігіне қашуға тырысты, бірақ Чжан Ши оны «қорғау» үшін жіберген күштердің бұйрығы шын мәнінде Сима Баоның өзінің иелігіне кіруіне кедергі келтіру болды. Өзін құтқара алмағандықтан, ол өзінің қол астындағы қалған генералдар Ян Тао мен Чэнь Анның қарсылығына тап болды (олар бұл кезде Хан Жаоға адал болған), көп ұзамай оның генералдары Чжан Чун мен Ян Цы оны туысы Сима Чжанмен алмастырды (Сима Бао ұлы болмағандықтан). Содан кейін Чэнь Ан бастаған бұрынғы Жао күштері Сима Чжанның иелігіне кек қайтару үшін шабуыл жасап, оны өлтірді, Чжанды өлтіріп, Янды тұтқынға алды, осылайша Цин провинциясындағы Цзиньнің қарсылығы тоқтатылды. 320 жылы Чжан Ши өзінің күзетшілері Ян Ше мен Чжао Анмен өлтірілді, бұл туралы әйгілі жыншы Лю Хун таратып жүрген қауесеттерге байланысты болды. Чжанның ұлы сол кезде әлі жас болғандықтан, оның ағасы және мұрагері Чжан Мао Лю Хунды өлімге кестірді және жалпы кешірім жариялады, осылайша өзінің иелігін Цзиньнен тәуелсіз деп жариялады. Сонымен қатар, Чжан Мао ішкі қолданыс үшін «Йонггуан» (永光) дәуір атауын қолдана бастады, ал басқа мемлекеттермен қарым-қатынаста «Цзяньсин» дәуір атауын пайдаланды, бұл Чжан Маоның иелігінің Цзиньнен тиімді тәуелсіз екендігінің дәлелі ретінде қарастырылды, бірақ ол өзін Лианг провинциясының губернаторы деп атады. Бұл әрекет Солтүстік-Батыс Қытайдағы Цзинь билігін толығымен аяқтады, өйткені оның иелігі бұрынғы Лянның құбылмалы мемлекетіне айналды, әсіресе Чжан Цзюнь мемлекетті басқарған кезде. 321 жылы Шао Сюйдің күштері құлап, Дуан Пиди Ши Леге тұтқынға түсті, осылайша оның қарсылығы мен Қытайдың Сары өзеннің солтүстігіндегі Цзинь билігіне ұқсас нәрсе толығымен жойылды, бірақ Ляодун герцогі Сяньбэй басшысы Мурон Хуэй қазіргі Ляонин аймағын бақылап тұрды және өзін Цзиньнің вассалы деп санады.

In early 318, Liu Cong, the emperor of Han Zhao, executed Emperor Min, and three months later, news arrived in Jiankang. Sima Rui then declared himself emperor (as Emperor Yuan). At this time, the areas directly under his control were roughly south of the Yellow River and east of the Three Gorges, although pockets of Jin territory in the north—chief among which was Youzhou (modern Beijing, Tianjin, and northern Hebei), controlled by the ethnic Xianbei governor Duan Pidi—largely also recognized him as emperor. However, while technically recognizing him as emperor, Zhang Shi the governor of Liang Province (modern central and western Gansu), chose not to use his era names and instead continued to use Emperor Min's era name of Jianxing—thus hinting non recognition. (Also, he did not recognize and was non committal to Sima Bao the Prince of Nanyang's claim for emperor despite his alliance with his father Zhang Gui and whose domain was closely related to the Zhang clan, believing Emperor Yuan would be a more effective emperor but retaining Emperor Min's era name—thus showing another sign that the Zhang clan sought independence from the Jin, though not immediately at the time.) Later in the same year, when the Han Zhao emperor Liu Can was overthrown by his official Jin Zhun, Jin Zhun initially indicated that he was submitting to Emperor Yuan's authority, and Emperor Yuan tried to take advantage by sending an army to assist Jin Zhun. However, long before the army could get there, Jin Zhun was defeated by the new Han Zhao emperor Liu Yao and the general Shi Le. In 319, Duan Pidi's forces fell to Shi Le—who had by that point declared independence from Former Zhao as declared by Liu Yao—establishing Later Zhao in the same year) and Duan fled to another governor still loyal to Jin—Shao Xu the governor of Ji Province (冀州, in what is now central Hebei). In the next year, Shi Le sent his generals Shi Hu and Kong Chang to capture Shao. They captured him but Duan Pidi was able to take control of Shao's forces, thus once again leading the resistance in the north. While this is happening, remaining Jin resistance around west of Chang'an (or Northwest China, in this area Emperor Yuan has no control of these forces—instead this is where Zhang Shi (who technically recognized the emperor) has more control) began to falter as they entered internal conflict. Meanwhile Sima Bao (who had by then declared himself as Prince of Jin in previous year, ostensibly following the steps of Sima Zhao and did not recognize the emperor by this point) apparently suffering famine and facing Former Zhao invasion, tried to escape to Zhang Shi's domain but was denied by the force Zhang Shi sent to 'protect' him but whose orders were actually to prevent Sima Bao from entering his domain. Failing to rescue himself, he presumably faced resistance by remaining generals under him Yang Tao (楊韜) and Chen An (which had by this point defected to Han Zhao, but bearing some loyalty to him) and was soon apparently murdered by his generals Zhang Chun (張春) and Yang Ci (楊次), replacing him with his relative Sima Zhan (since Sima Bao had no sons). Soon after, Former Zhao forces led by Chen An attacked Sima Zhan's domain in revenge, killing him and in turn killing Zhang and capturing Yang, ending Jin resistance in the Qin Province. Later in 320, Zhang Shi was assassinated by his guards Yan She (閻涉) and Zhao Ang (趙卬), acting from the rumors spread by the magician Liu Hong (劉弘). Because Zhang's son was still young at the time, his brother and successor Zhang Mao executed Liu Hong and declared general pardon, effectively declaring his domain independent from the Jin. Additionally, Zhang Mao began to use the era name "Yongguang" (永光) internally, while using "Jianxing" as in communications with other states, which is seen as evidence that Zhang Mao's domain is effectively independent from the Jin. though he still continues to refer himself as Governor of the Liang Province. This action completely ended Jin rule in the Northwest China as his domain would continue evolving into the vacillating state of Former Liang, especially by the time Zhang Jun ruled the state. By 321, Shao Xu's forces finally collapsed and Duan Pidi was captured by Shi Le, ending his resistance and all resemblance of Jin rule in China north of the Yellow River—although the Xianbei chief Murong Hui the Duke of Liaodong was still in control of modern Liaoning and still considered himself a Jin vassal.

Патшалық билігінің соңғы кезеңдері және Ван Дунмен қарсыласу

320 жылы император Юань мен Ван Дунның қарым-қатынасы қиын нүктеге жетті, себебі Ван Дун батыс провинцияларды бақылауда күшейіп, билікке таласты. Император Юань одан қорқып, өзіне Ван Дунға қарсы адамдарды жинады, мысалы Лю Хуэй (劉隗) және Диао Сье (刁協) – беделі күмәнді, бірақ Ванның билігін басуға тырысып, көптеген адамдарды ренжіткендер. 321 жылы император Юань Дай Юань (戴淵) мен Люға үлкен әскер жіберді, олардың кейіннен Жао шабуылдарына қарсы қорғанысқа тұруы керек еді, бірақ шындығында Ван Дунның шабуылына қарсы тұруы тиіс болды. Кейінгі Жао шабуылдарын тоқтату міндеті Зу Тиге жүктелген күйінде қалды. Ол сол кезде Цзинь мемлекетінің Ю провинциясының губернаторы еді. Зу Ти басқаратын халық арасында беделді болды және Жао шабуылдарын сәтті тойтарды. Келесі жылы Чэнь Чуан (陳川) жақтасынан шығып, Зу жеңіліске ұшырады, бірақ Ши одан әрі ілгерілемеді. Нәтижесінде, жағдай тоқтап, кейін бейресми келісімге келді, онда Сары өзен шекарасы болып белгіленіп, бейбітшілік пен сауда қатынастары орнатылды. Зу Ти қайтыс болғаннан кейін, Цзинь мемлекеті Жаоның кеңеюіне қарсы тұра алмады. Цу Ти қайтыс болғаннан кейін аймақтағы қытай билігі Жинь және Жао кландары арасында ауытқып, олардың ішінде Цин провинциясын басқарған сатқын генерал Цао Ни және соңында Цзиньге бағынған генерал Сюй Кан болды. Екеуі де Цзиньмен қақтығысқа түсіп, Ши Ху, Жао генералы, оларды тез жеңді. Осы себептерге байланысты Цзинь бұл аймақтарды ұстап тұра алмады және Сары өзен мен Хуай өзені арасындағы жерлерді біртіндеп жоғалтты. Цао Ни қайтыс болған кезде, Цзиньде осы аймақтардың бірі де қалмаған болуы мүмкін, және оларды Хуан Вэнь император Муның Цзинь кезінде қайтарып алғанға дейін ондаған жылдар бойы жоғалтып алды. 322 жылдың көктемінде Ван Дун император Юаньға қарсы жорық бастады, император Юань Лю мен Диаоның алдауында екенін және оның мақсаты үкіметті тазалау ғана екенін мәлімдеді. Ол Лианг провинциясының (қазіргі солтүстік-батыс Хубэй және оңтүстік-шығыс Шэньси) губернаторы Ган Чжуо (甘卓) мен Сианг провинциясының губернаторы Сима Ченгті өзіне қосылуға көндіруге тырысты, бірақ екеуі де қарсылық көрсеткенмен, оның артқы күзетшілеріне қарсы науқандарында тиімді болмады. Ван тез арада Цзянкангқа жетіп, император Юаньның әскерін жеңіп, қалаға оңай кірді және тонады. Лю Кейінгі Жаоға қашып кетті, ал Диао, Дай және Чжоу И (周顗) өлтірілді. Император Юань Ван Дунға бағынуға мәжбүр болды және оған батыста қосымша билік берді. Ван Дун қанағаттанды, император Юаньды тақтада қалдырды және жеке өзінің базасы Вучанға қайтып келді. Содан кейін оның әскері Сима Ченгті жеңіп, өлтірді, ал Ганның бағыныштысы Ванның бұйрығымен Ганды өлтірді. Жеңіліске ұшырағаннан кейін император Юань көңілі құлдырап, ауыр сырқатқа шалдықты және 323 жылдың қаңтарында қайтыс болды. Тақ мұрагер ханзада Шао Миң императоры болып таққа отырды.

By 320, Emperor Yuan's relationship with Wang Dun was at a breaking point, as Wang Dun had grown more and more arrogant and controlling of the western provinces. Emperor Yuan feared him, and therefore began to group men around him who were against Wang Dun as well, such as Liu Huai (劉隗) and Diao Xie (刁協) – men of mixed reputation who, in their efforts to suppress the Wangs' power offended many other people. In 321, Emperor Yuan commissioned Dai Yuan (戴淵) and Liu with substantial forces, claiming that they were to defend against Later Zhao attacks, but instead was intending to have them defend against a potential Wang Dun attack. The general who actually had a charge of protecting Later Zhao attacks remains held by Zu Ti. By this time, he was a governor of Yu Province under Jin. Zu Ti was popular with the people he governed, was successfully held off attacks from Later Zhao. The next year, Chen Chuan (陳川) defected and Zu was defeated but Shi was not able to advance further. In the end, this led into a stalemate, and then informal detente in which peace and trade relations are instituted with Yellow River as the border. When Zu Ti died, there is no one on the Jin checking the Later Zhao expansion against Jin. Because after Zu Ti died Chinese power left in the region often vacillated between the Jin and Zhao clans, these are Cao Ni, a renegade general who ruled Qing Province, and Xu Kan, the general who ultimately surrendered to Jin. Both two often had a history of conflicts with the Jin, and both was defeated very quickly by Shi Hu, Later Zhao general. Because of these reasons, Jin was unable to do with these territories and gradually lost these territories between Yellow River and Huai River. By the time Cao Ni died, it is likely that Jin does not have any of these territories left thus losing it for decades until recovery by Huan Wen during Emperor Mu of Jin. In spring 322, Wang Dun started his campaign against Emperor Yuan, claiming that Emperor Yuan was being deluded by Liu and Diao, and that his only intent was to clean up the government. He tried to persuade Gan Zhuo (甘卓), the governor of Liang Province (what is now northwestern Hubei and southeastern Shaanxi) and Sima Cheng (司馬承) the governor of Xiang Province to join him, and while both resisted, neither was effective in their campaigns against his rear guards. Wang quickly arrived in Jiankang, defeating Emperor Yuan's forces and entering and pillaging Jiankang easily. Liu fled to Later Zhao, while Diao, Dai, and Zhou Yi (周顗) were killed. Emperor Yuan was forced to submit and grant Wang Dun additional powers in the west. Wang Dun, satisfied, allowed Emperor Yuan to remain on the throne, and personally withdrew back to his home base of Wuchang. His forces then defeated and killed Sima Cheng, while a subordinate of Gan's, acting on Wang's orders, assassinated Gan. After his defeat, Emperor Yuan grew despondent and ill, and died in January 323. Crown Prince Shao succeeded to the throne as Emperor Ming.