Конектикуттың Негізгі Ережелері: Өзін-өзі басқару құжаты
Fundamental Orders of Connecticut
Конектикуттың 1639 жылғы "Негізгі Ережелері" – АҚШ-тағы бірінші жазба конституция деп саналады. Саяси құрылым, билік және теңіз саудасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1639–62 жылдар аралығындағы Коннектикут колониясының саяси хартасы
1639–62 political charter of the Connecticut Colony
Негізгі Ережелер 1639 жылдың 24 қаңтарында [ескі стиль бойынша 1639 жылдың 14 қаңтары] Коннектикут колониясының кеңесі тарапынан қабылданды. Негізгі Ережелер Коннектикут өзені бойындағы қалалар құрған үкіметтің құрылымын және өкілеттіктерін сипаттайды. Олар үкіметке сауда үшін ашық теңізге қол жеткізуді қалады. Ережелер жазбаша конституцияның белгілерін камтиды және кейбір авторлар оларды батыс дәстүріндегі алғашқы жазбаша Конституция деп санайды. Осылайша Коннектикут «Конституция штаты» деген лақап атын алды. Бұл құжаттың ерекшелігі – колониядағы жоғарғы билікті сайланған бас сотқа беруі, Британдық тәжінің немесе басқа сыртқы биліктің өкілеттігіне ешқандай сілтеме жасамайды. 1662 жылы колония корольден корольдік харта сұрады, ол Негізгі Ережелермен белгіленген үкімет нысаны бойынша колонияның өзін-өзі басқару құқығын қамтамасыз етті.
The Fundamental Orders were adopted by the Connecticut Colony council on January 24 1639 [O. S. January 14 1639]. The fundamental orders describe the government set up by the Connecticut River towns, setting its structure and powers. They wanted the government to have access to the open ocean for trading. The Orders have the features of a written constitution and are considered by some authors to be the first written Constitution in the Western tradition. Thus, Connecticut earned its nickname of The Constitution State. The document is notable as it assigns supreme authority in the colony to the elected general court, omitting any reference to the authority of the British Crown or other external authority. In 1662, the colony petitioned the king for a royal charter, which substantially secured the colony's right to self govern following the same form of government established by the Fundamental Orders.
Тарих
1634 жылы пуритандар мен англикан реформаларының қарқынына наразы болған басқа да адамдар өздерінің ережелері мен қағидаларына бағынышты шіркеулік қоғам құруға тырысты. Массачусетс штатының Бас соты оларға Виндзор, Уэзерсфилд және Хартфорд қалаларын құруға рұқсат берді. Бірақ 1631 жылғы Уорвик патентіне иелік етуші ағылшындар жерге иелік құқығын дауластырды. Массачусетс штатының Бас соты дауды шешу үшін Марш комиссиясын құрды және оның төрағасы етіп Роджер Ладлоуды тағайындады. Комиссия Коннектикут қалаларынан сегіз судьяны тағайындап, заң жүйесін енгізді. Марш комиссиясы 1636 жылғы наурыз айында тоқтатылды, содан кейін қоныс аударушылар өзін-өзі басқаруды жалғастырды. 1638 жылдың 29 мамырында Ладлоу Массачусетс губернаторы Уинтропқа колонистердің «бірлесіп, бейбіт және сүйіспеншілікпен өмір сүргісі келетінін» жазды. Ладлоу және басқа да жетекшілер 1639 жылдың 14 қаңтарында (жаңа стиль бойынша 24 қаңтар) қабылданған Негізгі Бұйрықтарды жазды, ол Коннектикутты өзін-өзі басқаратын колония ретінде орнатып, құрды. Майор Джон Мейсон судья болған және осы құжаттың авторларының бірі саналады. Негізгі Бұйрықтарды жазу және қабылдау кезіндегі пікірсайыстар мен процедуралар туралы ешқандай жазба қалмаған. Бұл құжатты жасаушылар Англияның осы белсенді жас колонияға күдікпен қарастыратынын және Массачусетстен келген комиссияның мерзімі аяқталғанын ескере отырып, анонимді болуды қалаған деп болжанады. Бұйрықтар колония хатшысы Томас Уэллс тарапынан Коннектикут колониясының ресми тізіміне көшірілді. «Үш қаланың халқы тек өздері үшін ғана заң болды. Олардың кең ауқымды үкімет құруға ынталы болғаны мәлім, және осы тарихи бұйрықтардағы тәуелсіздік туралы алғашқы жазбаша мәлімдемеде бастама көтеріп, пікірсайыстарды жүргізіп, мәселенің түбірін тапқан министрлер мен капитантар, судьялар мен іскер адамдар, бастапқыда қоныстануда күшті болған адамдар екені анық».
In the year 1634, a group of Puritans and others who were dissatisfied with the rate of Anglican reforms sought to establish an ecclesiastical society subject to their own rules and regulations. The Massachusetts General Court granted them permission to settle the cities of Windsor, Wethersfield, and Hartford. Ownership of the land was called into dispute by the English holders of the Warwick Patent of 1631. The Massachusetts General Court established the March Commission to mediate the dispute and named Roger Ludlow as its head. The Commission named eight magistrates from the Connecticut towns to implement a legal system. The March commission expired in March 1636, after which the settlers continued to self govern. On May 29, 1638, Ludlow wrote to Massachusetts Governor Winthrop that the colonists wanted to "unite ourselves to walk and lie peaceably and lovingly together." Ludlow and other principals drafted the Fundamental Orders, which were adopted on January 14, 1639 O. S. (January 24, 1639 N. S.) and established Connecticut as a self ruled colony. Major John Mason was a magistrate and is credited with being one of the writers of this document. There is no record of the debates or proceedings of the drafting or enactment of the Fundamental Orders. It is postulated that the framers wished to remain anonymous because England was watchful and suspicious of this vigorous infant colony; the commission from Massachusetts had expired. The orders were transcribed into the official Connecticut Colony records by the colony's secretary Thomas Welles. "The men of the three towns were a law only to themselves. It is known that they were in earnest for the establishment of a government on broad lines; and it is certain that the ministers and captains, the magistrates and men of affairs, forceful in the settlements from the beginning, were the men who took the lead, guided the discussions, and found the root of the whole matter in the first written declaration of independence in these historical orders."
Халықтың жеке құқықтары
Коннектикут штатының Негізгі Ережелері – қысқа құжат, бірақ кейіннен АҚШ үкіметін құруда қолданылған бірнеше принципті қамтиды. Үкімет жеке тұлғаның құқықтарына негізделген, ал Ережелерде осы құқықтардың бір бөлігі және үкімет оларды қалай қамтамасыз ететіні баяндалған. Онда барлық еркін адамдардың өз билік етушілерін сайлауға қатысуы және құпия, қағаз дауыс беру жүйесі қарастырылған. Үкіметтің өкілеттіктері мен оның қолданылу шектері де көрсетілген. 1662 жылы Негізгі Ережелер Корольдік жарғымен алмастырылды, алайда жарғының негізгі жоспары Коннектикутте жазылды және Ережелердегі құқықтар мен механизмдерді қамтыды. Губернатор Джон Уинтроп оны Англияға алып барды, ал британ королі Карл II оны негізінен бекітті. Колонистер бұл жарғыны өздерінің Негізгі Ережелерінің жалғасы және кепілі деп есептеді. Кейіннен, Жарғылық Емен аты осы ағашқа байланысты болды, себебі ол Джереми Адамстың тавернасынан алынып, Коннектикутты Жаңа Англияның орталықтандырылған Иелігіне қосуға ниеттенген Джеймс II-нің өкілдеріне тапсырудың орнына, осы еменге жасырылды. Бүгінде Ережелердегі жеке құқықтар, жылдар бойы қосылған басқа құқықтармен бірге, 1965 жылы қабылданған Коннектикут Конституциясының бірінші бабында "Құқықтар Декларациясы" ретінде сақталған.
The Fundamental Orders of Connecticut is a short document but contains some principles that were later applied in creating the United States government. Government is based on the rights of an individual, and the orders spell out some of those rights, as well as how they are ensured by the government. It provides that all free men share in electing their magistrates, and uses secret, paper ballots. It states the powers of the government and some limits within which that power is exercised. In one sense, the Fundamental Orders were replaced by a Royal Charter in 1662, however, the major outline of the charter was written in Connecticut and embodied the Orders' rights and mechanics. It was carried to England by Governor John Winthrop and basically approved by the British King, Charles II. The colonists generally viewed the charter as a continuation and surety for their Fundamental Orders. Later on, the Charter Oak got its name when that charter was taken from Jeremy Adams's tavern and supposedly hidden in an oak tree, rather than it be surrendered to the agents of James II, who intended to annex Connecticut to the more centralized Dominion of New England. Today, the individual rights in the Orders, with others added over the years, are still included as a "Declaration of Rights" in the first article of the current Connecticut Constitution, adopted in 1965.
Бірінші батыс конституциясы үшін бәсекелесетін талаптар
Коннектикут тарихшысы Джон Фиске Фундаментальдық ордерлердің алғашқы жазбаша Конституция екенін алғашқы болып мәлімдеді, бірақ бұл мәлімдемеге кейбір қазіргі тарихшылар дау айтады. Мейфлауэр келісімі 19 жыл бұрын да осы құқыққа ие болған; алайда, бұл ордер ерлерге көбірек дауыс беру құқығын берді және сайлауға түсуге лайықты ерлердің санын арттырды. Чехия Ғылым академиясының Мемлекет және құқық институтының ғылыми қызметкері Каролина Адамова 1619 жылғы 31 шілдеде Прагадағы евангелистік мемлекеттердің Бас ассамблеясы қабылдаған Богемия Конфедерациясының қағидаларын алғашқы заманауи конституция және сонымен бірге тарихтағы алғашқы федеративтік конституция деп қарастыруға болатынын айтады.
Connecticut historian John Fiske was the first to claim that the Fundamental Orders were the first written Constitution, a claim disputed by some modern historians. The Mayflower Compact has an equal claim 19 years before; however, this Order gave men more voting rights and made more men eligible to run for elected positions. Karolina Adamová, a scientific member of the Institute of State and Law of the Czech Academy of Sciences argues that the articles of the Bohemian Confederacy adopted by the General Assembly of the evangelical estates in Prague on July 31, 1619, can be considered to be the first modern constitution and simultaneously the first federal constitution in recorded history.