Кіріспе

Кандис Кэтлин Атертон (21 қыркүйек 1955 – 30 қазан 2017) – британдық саясаткер (1955–2017) және журналист, Лейборист партиясының мүшесі. Ислингтон қалалық кеңесінің мүшесі және қала әкімі болғаннан кейін, 1997 жылдан 2005 жылға дейін Фалмут пен Камборн округінің парламент депутаты болды. Өмірінің соңғы жылдары Корнуоллда тұрып, Корнуолл кеңесінің құрамына кірді.

Ерте өмір

Суррейде туған ол тәуелсіз католиктік қыздарға арналған Sacred Heart монастырь мектебіне (қазіргі Woldingham мектебі), содан кейін Уэст-Сассекстегі Midhurst Grammar мектебіне қатысты. Солтүстік Лондон политехникасынан (қазіргі Лондон метрополитен университеті) 1985 жылы қолданбалы әлеуметтік салада бакалавр дәрежесін алды.

Кәсіби мансап

Атертон 1980 жылдан бастап журналист болып жұмыс істеді. 1984 жылы ол Everywoman журналын – "постфеминистік" әйелдер журналын" бірлесіп құрды, ал кейін Солтүстік Лондондағы үйсіз жалғыз әйелдер мен еркектерге арналған тұрғын үй туралы кітап жазды. Атертон бұрын сотталғандармен де жұмыс істеді және Батыс Сассексте әйелдерге арналған панажай құрды.

Саяси мансап

1982 жылы ол Фолкленд аралдарына жіберілген арнайы топқа қарсы Еңбек партиясы мен CND қозғалысы ішіндегі наразылық акциясын жетекшілік етті. 1986 жылдан 1992 жылға дейін ол Лондонның Ислингтон ауданында Лейборист кеңесшісі болып қызмет етті және 1989–1990 жылдары мэр болды. Ол Ислингтон мен Лондон Еңбек Органдары Қауымдастығының Әйелдер және Мүгедектер комитеттеріне төрағалық етті. Атертон 1992 жылғы жалпы сайлауда Чешем мен Америшэм округінде Лейборист партиясынан кандидат болды. 1990 жылдардың басында ол Лондоннан кетіп, Уилтширдегі Вестбери қаласында тұрды, онда ол 1993 жылы Уилтшир округі кеңесінің сайлауында Лейборист партиясынан сәтті сайланбады. Содан кейін ол Лейборист партиясында және Unison ұйымында жұмыс істеді, кейін жергілікті Лейборист партиясы елдегі алғашқы әйелдер тізімін енгізгеннен кейін Корнуоллдағы Фалмут пен Камборн округіндегі үштік бәсекелес сайлауға қатысуға таңдалды. Мұндай тізімдер кейіннен 1975 жылғы Жыныстық дискриминация туралы заңға қайшы келеді және заңсыз деп танылды. Осы шешімге қарамастан, ол 1997 жылғы жалпы сайлауға кандидат ретінде өз орнында қалды. Лейборист партиясын үшінші орыннан бірінші орынға көтеріп, ол Фалмут пен Камборн округінен Парламент депутаты болып сайланды және 2005 жылғы сайлауға дейін осы мандатты сақтап қалды. Ол 2001 жылғы сайлауда үлкен артықшылыққа ие болды, Корнуолл үшін Objective One мәртебесін, 1998 жылғы Ұлттық ең төменгі жалақы туралы заңды және Корнуоллдағы университеттің ашылуын сәтті қолдады. Ол Камборн-Редрут қауымдық ауруханасында Жеңіл жарақаттар бөлімін ашу науқанын бастады – қазір оны жылына 12 000-нан астам адам пайдаланады, сондай-ақ өз сайлау округіндегі Нансекукедегі (RRH Portreath) нервтік газ станциясын әшкерелеу науқанына жетекшілік етті. 2005 жылғы жалпы сайлауда Атертон өзінің мандатын Либерал-демократ Юлия Голдсуортиге 1886 дауыс айырмасымен жоғалтты. Кейін ол әйелдердің саяси өркендеуі, мүгедектердің құқықтары және ауылдық тұрғын үй реформасы үшін үгіт-насихат жұмыстарын жалғастырды. 2021 жылғы мәліметтер бойынша Атертон Корнуоллдың алты сайлау округінің бірін ұсынған ең соңғы Лейборист депутаты болып табылады. 2004 жылдың наурызына дейін бір жыл бойы жұмыс істеген гей-көмекшісі Пол Филлипс жұмысынан кетіп, жыныстық бағдарына байланысты дискриминацияға ұшырағанын мәлімдеді, оны гомофобиямен айыптап, Фалмуттағы консерватор қарсыласы туралы ақпарат табуды сұрады, өйткені ол да гей екенін білді. Сот Атертонның пайдасына шешім шығарды. Атертонның Парламенттегі дауыс беру көрсеткіштері көбінесе гей-құқықтарын қолдады.

Парламентке дейін

2005 жылдан 2008 жылға дейін Атертон Тұрғын үй корпорациясының кеңес мүшесі болды және ол ауылдық тұрғын үй мәселелері бойынша британ үкіметін кеңес беретін Ауылдық тұрғын үй жөніндегі кеңесші кеңестің төрағасы болды. 2006 жылы ол Atherton Associates, қоғамдық істер жөніндегі компанияны құрды және British Waterways, Inland Waterways Association және Weber Shandwick Public Affairs ұйымдарында жұмыс істеді. 2008 жылдың қазанынан бастап ол Үйлер мен қауымдастықтар агенттігінің кеңес мүшесі болды. Ол Труро және Фалмут сайлау округінің Еңбек партиясының вице-төрағасы және Еңбек партиясының Оңтүстік-Батыс аймақтық кеңесінің мүшесі болды. Атертон 2002 жылы Корнуоллдық Бродерик Россқа үйленді және онымен Корнуоллдың Фалмут қаласында бірге тұрды. 2009 жылы Атертон, оның күйеуі, анасы Пэм Атертон және қайын анасы Бетти Росс жаңа құрылған Корнуолл кеңесіне сайлауға түсті. Атертон Карн-Бреа-Норт бөлімінде төрт үміткердің ішінде үшінші орынды алып, 23% дауыс жинады, ал оның күйеуі Камборн-Централда төрт үміткердің ішінде соңғы орынды алып, 11% дауыс жинады. Екі орынды да консерваторлар жеңіп алды. Пэм Атертон 3% дауыспен Сент-Дей және Ланнер бөлімінде алты үміткердің соңғы орнында болды, ал Бетти Росс Вендрон бөлімінде жеті үміткердің соңғы орнында болды, екеуі де тәуелсіз үміткерлердің жеңісімен аяқталды. Атертон 2013 жылғы жергілікті сайлауда Корнуолл кеңесіне сайланды, онда ол өмірінің соңына дейін Фалмут Смитхик бөлімін өкілдік етті. 2014 жылы ол Корнуолл кеңесі арқылы 4-бап бойынша директиваны қабылдауға жетекшілік етті, бұл заңнама үйді көп тұрғын үйге (HMO) айналдыруды жоспарлаған үй иелерінен жоспарлау рұқсатын алуды талап етеді. Ол 2016 жылы Фалмут университетінің кеңейтілуіне қарсы болды.

Өлім

Атертон 2017 жылдың 30 қазанында Бедфордширдегі Лутон қаласында 62 жасында күтпеген жерден қайтыс болды. Премьер-министр Тереза Мэй 1 қарашадағы Премьер-министр сағатында оның есімін құрметпен атады, осы сөздерін оппозиция жетекшісі Джереми Корбин де қайталап, қолдады.