Бетти Уайт: Телевизияның бірінші ханымы

Кіріспе

Американдық актриса және комедиан (1922–2021)

Бетти Марион Людден (Уайт; 1922 жылдың 17 қаңтары – 2021 жылдың 31 желтоқсаны) – американдық актриса және комедиан. Алты онжылдықтан астам мансабы бар ерте теледидардың пионері, ол көптеген телешоуларда, комедиялық этюдтерде және ойын-шоуларда ойнағандығымен танымал. Ол «Елизаветамен өмір» (1953–1955) сериалын өндірді және оның бас рөлінде ойнады, осылайша сериалды өндіретін алғашқы әйел болды. Радиодан теледидарға ауысқаннан кейін Уайт «Password», «Match Game», «Tattletales», «To Tell the Truth», «The Hollywood Squares» және «The $25,000 Pyramid» сияқты американдық ойын-шоуларының тұрақты қатысушысы болды. «Ойын-шоулардың бірінші ханымы» деп аталған ол 1983 жылы «Just Men!» шоуы үшін «Күндізгі Эмми» сыйлығын «Үздік ойын-шоу жүргізушісі» номинациясы бойынша алған алғашқы әйел болды. Кейін ол «The Carol Burnett Show», «Mama's Family», «The Bold and the Beautiful» және «Boston Legal» сияқты шоуларда қонақ ретінде және қайта-қайта пайда болатын кейіпкер ретінде танымал болды. Уайттың ең танымал рөлдері: CBS комедиясындағы Сью Энн Нивенс – «The Mary Tyler Moore Show» (1973–1977), NBC комедиясындағы Роза Найлунд – «The Golden Girls» (1985–1992) және TV Land комедиясындағы Элька Островский – «Hot in Cleveland» (2010–2015). Ол 2009 жылы шыққан «The Proposal» романтикалық комедиясында ойнап, келесі жылы «Saturday Night Live» бағдарламасын жүргізіп, комедиялық сериалдағы «Үздік қонақ актриса» номинациясы бойынша «Primetime Emmy» сыйлығын жеңіп алды. 2018 жылы түсірілген «Betty White: First Lady of Television» деректі фильмінде оның өмірі мен мансабы туралы толық мәлімет берілген. Радио, теледидар және кинодағы ұзақ жылғы еңбегі үшін Уайт 2014 және 2018 жылдары екі рет әйел-артист арасындағы ең ұзақ телекарьера үшін Гиннестің әлемдік рекордын енгізді. Ол жеті «Эмми» сыйлығы, үш «Экран актерлері гильдиясы» сыйлығы және «Грэмми» сыйлығы соның ішінде көптеген марапаттар мен номинацияларды алды. Ол «Голливудтың Даңқ аллеясында» жұлдызға ие болды және 1995 жылы «Теледидар Даңқ залына» енгізілді.

Ерте өмір

Бетти Марион Уайт 1922 жылғы 17 қаңтарда Иллинойс штатының Оук-Парк қаласында дүниеге келді. Кейін ол «Бетти» – заңды есімі екенін, ал кейбір адамдардың ойынша «Элизабеттің» қысқартылған түрі емес екенін нақтылады. Ол үй шаруасымен айналысатын Кристин Тесс (құрметті аты – Качикис) және жарық беру компаниясының бас директоры Хорас Логан Уайттың жалғыз баласы болды. Оның әкесі Мичиганнан шыққан. Уайттың анасының әжесі грек, әкесінің әжесі дат, екі әжесі де ағылшын тегінен таралған канадалықтар, ал оның басқа да туыстары валлийліктер еді. Ол бір жасқа толғанда, отбасы Калифорния штатының Альгамбра қаласына, содан кейін Ұлы депрессия кезінде Лос-Анджелеске көшті. Әкесі қосымша ақша табу үшін кристалл радиолар жасап, оларды барлық мүмкіндігінше сататын. Депрессияның қиын кезеңі болғандықтан және көбісінің табысы аз болғандықтан, ол радиоларды басқа тауарларға, кейде тіпті итке де айырбастайтын. Уайт Беверли-Хиллсте білім алды, Хорас Манн бастауыш мектебінде және Беверли-Хиллз орта мектебінде оқыды, соңғысын 1939 жылы бітірді. Оның жануарлар әлеміне деген қызығушылығы отбасылық демалыс кезінде Сьерра-Невада тауына сапар жасағанда оянды. Ол бастапқыда орман сақшысы болуға ниеттенді, бірақ сол кезде әйелдерге бұл лауазымда жұмыс істеуге рұқсат берілмегендіктен, ол одан бас тартуға мәжбүр болды. Оның орнына ол жазуға қызығушылық танытты; ол Хорас Манн мектебіндегі дипломдық спектакльде басты рөлді ойнады және өнерге деген құштарлығын байқады. Өзінің кумирлері Жаннет Макдональд пен Нельсон Эддиден шабыттанған ол актриса болуға шешім қабылдады. Ол модель болып жұмыс істеді, ал алғашқы кәсіби актерлік жұмысы Блис Хейден Литтл Театрында болды. 1941 жылы АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін ол Америкалық әйелдердің еріктік қызметтеріне қосылды. Оның міндеттеріне әскери жабдықтарды таситын жүк көлігін жүргізу кірді. Ол сонымен қатар әскерлер шетелге аттанғанға дейін олар үшін арнайы іс-шараларға қатысты. Соғыс жылдарындағы қызметі туралы ол кейін «Бұл ерекше кезең болды, бәрі тепе-теңдіктен шығып кеткендей» деді. Ол радиода жұмыс іздеуді бастады, онда сыртқы келбетінің маңыздылығы болмады. 1949 жылы ол KFWB арнасында және кейін KLAC TV (қазіргі KCOP TV) Лос-Анджелесте Аль Джарвиспен бірге «Голливуд on Television» (бастапқыда «Make Believe Ballroom» деп аталған) күнделікті тікелей эфирдегі телешоуда көріне бастады.

Betty Marion White was born in Oak Park, Illinois, on January 17, 1922. She later clarified that "Betty" was her legal name and not a shortened version of "Elizabeth" as some people had assumed. She was the only child of housewife Christine Tess (née Cachikis) and lighting company executive Horace Logan White. Her father was from Michigan. White's maternal grandfather was Greek, her paternal grandfather was Danish, both of her grandmothers were Canadians of English descent, and her other ancestry included Welsh. When she was one year old, her family moved to Alhambra, California, and later to Los Angeles during the Great Depression. To make extra money, her father built crystal radios and sold them wherever he could. Since it was the height of the Depression and hardly anyone had a sizable income, he would trade the radios for other goods, which sometimes included dogs. White was educated in Beverly Hills, where she attended Horace Mann Elementary School and Beverly Hills High School, graduating from the latter in 1939. Her interest in wildlife was sparked by family vacations to the Sierra Nevada. She initially aspired to become a forest ranger, but was unable to do so because women were not allowed to serve as rangers at the time. She instead pursued an interest in writing; she wrote and played the lead in a graduation play at Horace Mann School and discovered her interest in performing. Inspired by her idols Jeanette MacDonald and Nelson Eddy, she decided to pursue a career as an actress. She found work as a model, and her first professional acting job was at the Bliss Hayden Little Theatre. After the U. S. entered World War II in 1941, she volunteered for the American Women's Voluntary Services. Her assignment included driving a PX truck with military supplies to the Hollywood Hills. She also participated in events for troops before they were deployed overseas. Commenting on her wartime service, she later said that it was "a strange time and out of balance with everything". She started to look for radio jobs, where being photogenic did not matter. In 1949, she began appearing as co host with Al Jarvis on his daily live television variety show Hollywood on Television, originally called Make Believe Ballroom, on KFWB and then on KLAC TV (now KCOP TV) in Los Angeles.

Бетти Уайт шоуы (19521954)

1952 жылдан 1954 жылға дейін Уайт өзінің күнделікті ток-шоу / эстрадалық бағдарламасын, "The Betty White Show" атты бағдарламаны алдымен KLAC TV арнасында, содан кейін NBC арнасында жүргізіп, өндірді (оның алғашқы телебағдарламасы, бірақ осы атпен екінші бағдарламасы). Америкалық телеарналардағы эстрадалық бағдарламалардың арасында алғаш рет оның бағдарламасында афроамерикалық артист болды, бірақ бағдарлама бас биші Артур Дунканды тұрақты актерлік құрамға қосуы үшін сынға ұшырады. NBC бағдарламаны бүкіл елге таратуды бастағанда сын күшейді. Джим Кроу дәуіріндегі оңтүстік аймағының жергілікті телеарналары Дунканды бағдарламадан шығармаса, бойкот жасаймыз деп қорқытты. Оған жауап ретінде Уайт: "Кешірім сұраймын. Осымен тіршілік етіңдер", - деп, Дунканга эфирде көбірек уақыт берді. Бастапқыда жоғары рейтингіге ие болған бағдарлама бірнеше рет эфир уақытын өзгертіп, көрермендер саны азайды. Жыл соңына қарай NBC бағдарламаны жасырын түрде тоқтатты.

Елизаветамен өмір (19531955)

1952 жылы, ол "Голливуд теледидарда" бағдарламасын жүргізуге кіріскен жылдың өзінде, Уайт жазушы Джордж Тибблс және продюсер Дон Феддерсонмен бірге "Бэнди Продакшнс" компаниясын құрды. "Life with Elizabeth" бағдарламасы 1953 жылдан 1955 жылға дейін жалпыұлттық таралымға ие болды, бұл Уайтқа теледидарда камераның алдында да, артында да толық шығармашылық бақылауға ие болған аз ғана әйелдердің біріне айналуға мүмкіндік берді. Бастапқы ниет бойынша, Элмер Райс жазған "Dream Girl" пьесасына негізделген бағдарлама Викидің қиялдауға бейімділігіне баса назар бөлуі тиіс болған. Алайда, демеуші қиял элементтерінен қанағаттанбады және оларды жоюға қысым көрсетті. "Шындығында, менің бір шоудан шығуды қалаған жалғыз сәтім осы болды", - деді Уайт кейін. 1959 жылдың шілде айында Уайт Пенсильвания штатының Эфрата қаласындағы "Эфрата Легион Стар Плейхаус" театрында "Үшінші үздік спорт" пьесасының бір апталық қойылымында кәсіби сахнада алғаш рет өнер көрсетті.

Ойын және ток-шоулар

1960 жылдары Уайт желілік ойын-сауық шоулары мен ток-шоулардың тұрақты қонағы болды: Джек Пардың және кейін Джонни Карсонның «Тоннейт Шоу» эпохасы. Ол 1961 жылдан 1975 жылға дейін «Пароль» шоуында атақты қонақ ретінде көптеген рет қатысты. 1963 жылы ол шоудың жүргізушісі Аллен Лудденге тұрмысқа шықты. «Супер Пароль» және «Миллион долларлық Пароль» шоуларында да ойнады. Уайт «What's My Line?» (1955 жылдан бастап), «To Tell the Truth» (1961, 1990 және 2015 жылдары), «I've Got a Secret» (1972–73 жылдары), «Match Game» (1973–1982 жылдары) және «Pyramid» (1982 жылдан бастап) сияқты ойын-сауық шоуларында жиі пайда болды. Ол 1962 жылғы «Кеңес және келісім» драмасында Кензас штатының сенаторы Элизабет Эймс Адамс рөлімен кинодағы дебютін жасады. 2004 жылы «Q&A» ток-шоуында жүргізуші Брайан Лэмб Уайттың актриса ретіндегі ұзақ өміріне және 1962 жылы оның күшті әйел сенатор рөлін сомдауына тоқталды. Ол және Дональд А. Ричи көрермендердің сенатор Адамс кейіпкерін Маргарет Чейз Смитпен байланыстырғанын атап өтті. 1963 жылы Уайт Сент-Луис қалалық опера театрында «Патша мен мен» қойылымында ойнады, онда Чарльз Корвин патша рөлін сомдады. NBC телеарнасы оған таңғы бағдарламасы «Today»-дың жүргізушісі қызметін ұсынды. Ол Нью-Йорк қаласына (Today бағдарламасы қайда өндіріледі) тұрақты түрде көшуге ниеті болмағандықтан ұсыныстан бас тартты. Ақырында бұл жұмыс Барбара Уолтерске бұйырды. 1950 және 1960 жылдары Уайт NBC телеарнасындағы жыл сайынғы «Rose Parade» трансляциясының жүргізушісі және комментаторы болып жұмыс істеді (Рой Нил және кейін Лорн Гринмен бірге), сондай-ақ Джек Пардың «The Tonight Show» және басқа да күндізгі ойын-сауық шоуларына қатысты. 1975 жылы NBC Уайтты «Tournament of Roses Parade» турнирінің комментаторы қызметінен шеттетуге мәжбүр болды, себебі ол бәсекелес CBS телеарнасының «Мэри Тайлер Мур Шоуы» сериасымен тым жақын байланысты деп саналды. Уайт «People» журналына «басқа біреудің парадым жасағанын көру қиын болғанын» мойындады, бірақ ол көп ұзамай CBS телеарнасы үшін «Мейсидің Алғыс айту күнінің парады» жүргізушісі ретінде он жылдық жұмыс істеуге кірісті. 1977 жылы «Мэри Тайлер Мур Шоуы» аяқталғаннан кейін Уайтқа CBS телеарнасында өзінің төртінші комедиялық сериалы, «Бетти Уайт Шоуы» ұсынылды. Уайт «The Carol Burnett Show» және Джонни Карсонның «The Tonight Show» бағдарламаларында бірнеше рет пайда болды, көптеген сахналарда ойнады, сондай-ақ «With This Ring», «The Best Place to Be», «Before and After» және «The Gossip Columnist» сияқты телефильмдер мен мини-сериалдарда түсті. Оның осы салалардағы еңбегінің көптігіне байланысты ол «Ойын-сауық шоуларының бірінші ханымы» деп танылды.

By the 1960s, White was a staple of network game shows and talk shows: including both Jack Paar and later Johnny Carson's era of The Tonight Show. She made many appearances on the hit Password show as a celebrity guest from 1961 through 1975. She married the show's host, Allen Ludden, in 1963. Super Password, and Million Dollar Password. White made frequent game show appearances on What's My Line? (starting in 1955), To Tell the Truth (in 1961, 1990, and 2015), I've Got a Secret (in 1972–73), Match Game (1973–1982), and Pyramid (starting in 1982). She made her feature film debut as fictional Kansas Senator Elizabeth Ames Adams in the 1962 drama Advise & Consent; in 2004, on talk show Q&A, host Brian Lamb remarked on White's longevity as an actress besides the fact she was playing a strong female senator in 1962. He and Donald A. Ritchie noted that viewers would have seen the Senator Adams character to reflect Margaret Chase Smith. In 1963, White starred in a production of The King and I at the St. Louis Municipal Opera Theatre, with Charles Korvin co starring as the king. NBC offered her an anchor job on their flagship breakfast television show Today. She turned the offer down because she did not want to move permanently to New York City (where Today is produced). The job eventually went to Barbara Walters. Through the 1950s and 1960s, White began a nineteen year run as hostess and commentator on the annual Rose Parade broadcast on NBC (co hosting with Roy Neal and later Lorne Greene), and appeared on a number of late night talk shows, including Jack Paar's The Tonight Show, and various other daytime game shows. In 1975, NBC replaced White as commentator hostess of the Tournament of Roses Parade, feeling that she was identified too heavily with rival network CBS's The Mary Tyler Moore Show. White admitted to People that it was difficult "watching someone else do my parade", although she would soon start a ten year run as hostess of the Macy's Thanksgiving Day Parade for CBS. Following the end of The Mary Tyler Moore Show in 1977, White was offered her own sitcom on CBS, her fourth, entitled The Betty White Show

White appeared several times on The Carol Burnett Show and The Tonight Show Starring Johnny Carson appearing in many sketches, and began guest starring in a number of television movies and television miniseries, including With This Ring, The Best Place to Be, Before and After, and The Gossip Columnist. Due to the amount of work she did on them, she was deemed the "First Lady of Game Shows".

"Алтын қыздар" (1985-1992)

1983 жылдан 1984 жылға дейін Уайт «Ананың отбасы» сериалында Эллен Харпер Джексон рөлін ойнады. 1985 жылы Уайт өзінің екінші есімді рөлін және мансабындағы ең үлкен жетістігін «Алтын қыздар» сериалында Сент-Олаф, Миннесота қаласының тумасы Роза Найлунд рөлінде ойнады. Уайт «Алтын қыздар» серігі Беа Артурмен түсірілім алаңында да, одан тыс да шиеленіскен қарым-қатынаста болды, Артур «маған онша ұнамайтын» және «кейде мені жалықтыратын» екенін айтты. «Менің оң көзқарасым Беаның кейде ашуланып қалуына себеп болды. Мен қуанышты болсам, ол кейде ашуға мініп кететін». Артур 2009 жылы қайтыс болғаннан кейін Уайт: «Бұл ауыртатынын білдім, бірақ осы деңгейде ауыртатынын білмедім», - деді. Араларындағы айырмашылықтарға қарамастан, «Алтын қыздар» екі актриса үшін де жағымды тәжірибе болды және олар шоуға, өз рөлдеріне және ансамбль ретінде жеткен жетістіктерге өзара үлкен құрмет көрсетті. Бастапқыда Уайтке «Алтын қыздар» сериалында Бланш рөлі ұсынылған, ал Ру МакКланаханға Роза рөлі ұсынылған (екі кейіпкер де тиісінше Мэри Тайлер Мур және Модтағы рөлдеріне ұқсас болған). Сериал туралы деректі фильмде Ру МакКланахан кейіннен: «Бізге режиссер Джей Сандрич бұрын ойнаған рөлдеріне ұқсас болғандықтан рөлдерді ауыстыруды ұсынды», - деді. Уайт бастапқыда Роза рөлін ойнай алатынына күмәнданды, бірақ Сандрич Розаның «керемет наив» екенін түсіндірді. Уайт: «Егер Розаға аштықтан жылқы жеуге болатынын айтсаңыз, ол QSPCA-ға қоңырау шалатын еді», - дейді. «Алтын қыздар» 1992 жылы Артур сериалдан кету туралы шешім қабылдағаннан кейін аяқталды. Уайт, МакКланахан және Гетти «Алтын сарай» спин-оффында Роза, Бланш және София рөлдерін қайта ойнады. «Тағы да бастайық» деп аталатын осы эпизод Sunset Boulevard пародиязы болып табылады, онда Уайт сияқты дива Ларрокетті өзінің мемуарларын жазуға көндіреді. Бір сәтте «Алтын қыздар» серіктері МакКланахан мен Гетти өздерінің рөлдерінде пайда болады. Ларрокетт төртеуінің «түпкілікті» актерлік құрамы ретінде көпшілік алдына шығу үшін Беа Артур ретінде көрінуге мәжбүр болады. Ол сондай-ақ 2005 жылдан 2008 жылға дейін ABC-нің «Бостон заңгерлері» сериалында есептеуші, қарақшылыққа бейім ақпарат таратушы Кэтрин Пайпер рөлін ойнады, бұл рөлді ол алғаш рет 2004 жылы «Тәжірибе» сериалында эпизодтық рөл ретінде ойнаған.

From 1983 to 1984, White had a recurring role playing Ellen Harper Jackson on the series Mama's Family, In 1985, White scored her second signature role and the biggest hit of her career as the St. Olaf, Minnesota native Rose Nylund on The Golden Girls. White had a strained relationship with her The Golden Girls co star Bea Arthur on and off the set of their television show, commenting that Arthur "was not that fond of me" and that "she found me a pain in the neck sometimes. It was my positive attitude – and that made Bea mad sometimes. Sometimes if I was happy, she'd be furious." After Arthur's death in 2009, White said, "I knew it would hurt, I just didn't know it would hurt this much." Despite their differences, The Golden Girls was a positive experience for both actresses and they had great mutual respect for the show, their roles, and the achievements made as an ensemble cast. White was originally offered the role of Blanche in The Golden Girls, and Rue McClanahan was offered the role of Rose (the two characters being similar to roles they had played in Mary Tyler Moore and Maude, respectively). Jay Sandrich, the director of the pilot, suggested that since they had played similar roles in the past, they should switch roles, Rue McClanahan later said in a documentary on the series. White originally had doubts about her ability to play Rose, until Sandrich explained to her that Rose was "terminally naive". White says "if you told Rose you were so hungry you could eat a horse, she'd call the ASPCA." The Golden Girls ended in 1992 after Arthur announced her decision to depart the series. White, McClanahan, and Getty reprised their roles as Rose, Blanche, and Sophia in the spin off The Golden Palace. In that episode, titled "Here We Go Again", a parody on Sunset Boulevard, a diva like White convinces Larroquette to help write her memoir. At one point Golden Girls co stars McClanahan and Getty appear as themselves. Larroquette is forced to dress in drag as Bea Arthur, when all four appear in public as the "original" cast members. She also began a recurring role in ABC's Boston Legal from 2005 to 2008 as the calculating, blackmailing gossip monger Catherine Piper, a role she originally played as a guest star on The Practice in 2004.

Ұсыныс (2009)

2009 жылы Уайт Сандра Буллок пен Райан Рейнольдспен бірге "The Proposal" романтикалық комедиясында түсті. Сондай-ақ 2009 жылы Mars, Incorporated компаниясы Snickers шоколад таяқшасына жаһандық науқан бастады; науқанның ұраны: "Аш болғанда өзің емессің". Уайт 2010 жылғы Super Bowl XLIV кезінде Абе Вигодамен бірге компанияның шоколад таяқшасының жарнамасында пайда болды. Жарнама өте танымал болды және Super Bowl жарнамалық тізімінде бірінші орынды жеңіп алды.

2010-2021: Карьераның қайта өркендеуі

Snickers жарнамасының сәттілігінен кейін 2010 жылдың қаңтарында Facebook желісінде "Betty White to Host SNL (Please)" деген атпен халықтық науқан басталды. Топ 500 000 мүшеге жуықтағанда, NBC 2010 жылдың 11 наурызында Уайттың 8 мамырда "Saturday Night Live" бағдарламасын жүргізетінін растады. Осы қатысу оны 88 жасында шоуды жүргізген ең үлкен жастағы адам етті, ол 1977 жылы жүргізген кезде 80 жаста болған SNL-дың "Кім болса да жүргізе алады" байқауының жеңімпазы Мискел Спилманды басып өтті. Ашылу монологында Уайт Facebook-қа алғыс айтып, "Facebook дегеннің не екенін білмейтінмін, енді білгенімде, бұл үлкен уақытты босқа кетіру сияқты естіледі" деп әзілдеді. Уайт пен Джин Смарт – комедияның үш Emmy санатында да жеңіске жеткен жалғыз актрисалар.

Кливлендтегі қызу (20102015)

2010 жылдың маусым айында Уайт Валери Бертинелли, Джейн Ливс және Венди Маликпен бірге TV Land телеарнасының "Кливлендте ыстық" атты алғашқы ситкомында үйді күзетуші Элька Островский рөлін сомдады. "Кливлендте ыстық" – TV Land арнасының алғашқы сценарийлік комедиялық сериалы (арна дебюттен кейін басқа да ситкомдарды қайта көрсетті). Уайт бастапқыда шоудың пилотында ғана түсуі тиіс еді, бірақ оны бүкіл сериалға қалуға шақырды. 2011 жылы ол Элька рөлі үшін "Комедиялық сериалдағы үздік қосалқы актриса" номинациясын алды, бірақ "Modern Family" сериалындағы Джули Боуэнге жеңілді. Сериал алты маусымға созылды, барлығы 128 бөлімнен тұрады, ал соңғы бір сағаттық бөлімі 2015 жылдың 3 маусымында көрсетілді. Уайт 2011 жылдың 30 қаңтарында "The Lost Valentine" фильмінде де түсті (бұл көрсету Hallmark Hall of Fame арнасының алдыңғы төрт жылдағы ең жоғары рейтингін жинады және Nielsen Media Research деректері бойынша сол күні прайм-таймда бірінші орынды иеленді). 2012 жылдан 2014 жылға дейін Уайт "Betty White's Off Their Rockers" бағдарламасын жүргізіп, атқарушы продюсері болды, онда зейнеткерлер жастарға әдемі әзілдер жасады. Ол осы бағдарлама үшін үш рет "Эмми" сыйлығына ұсынылды. 2011 жылғы Бетти Уайт күнтізбесі 2010 жылдың соңында жарық көрді. Күнтізбеде Уайттың мансабынан алынған суреттері мен түрлі жануарлармен түскен фотосуреттері бар. 2010 жылдың 22 шілдесінде ол өзінің киім-кешек желісін іске қосты, онда оның бейнесі бар футболкалар бар. Алынған барлық табыс оның қолдаған түрлі жануарларға көмектесетін қайырымдылық ұйымдарына берілді. Уайттың сәттілігі 2012 жылы "Егер маған сұрасаңыз" атты бестселлерлік кітабы үшін "Жылдың ең жақсы сөйлеушісі" номинациясында "Грэмми" сыйлығын жеңіп алуымен жалғасты. Ол сондай-ақ теледидардағы комедияға қосқан үлесі үшін UCLA Джек Бенни сыйлығын жеңіп алды және Нью-Йорк Фриарс клубында әзілге тартылды. 2012 жылдың 16 қаңтарында, туған күніне бір күн бұрын, NBC телеарнасында "Betty White's 90th Birthday Party" атты арнайы телешоу көрсетілді. Шоуда Уайттың жылдар бойы жұмыс істеген көптеген жұлдыздар қатысты, сондай-ақ сол кездегі президент Барак Обамадан да хабарлама келді. 2013 жылдың қаңтарында NBC Уайттың туған күнін тағы да арнайы телешоумен атап өтті, онда бұрынғы президент Билл Клинтон сияқты танымал достары қатысты. Шоу 5 ақпан күні көрсетілді. 2015 жылдың 15 ақпанында Уайт "Saturday Night Live" бағдарламасында соңғы рет пайда болды, ол 40 жылдық мерейтойлық арнайы бағдарламаға қатысты. Ол "The Californians" атты скетчте қазіргі SNL актерлерімен, сондай-ақ Билл Хейдер, Тейлор Свифт және Керри Вашингтонмен бірге ойнады. Есте қаларлық скетчте Уайт Брэдли Куперді сүйеді. 2018 жылдың 18 тамызында Уайттың мансабына арналған "Betty White: First Lady of Television" атты PBS деректі фильмі көрсетілді. Деректі фильм он жыл бойы түсірілді, онда мұрағаттан алынған кадрлар мен әріптестері мен достарынан алынған сұхбаттар бар. Ол сахнада бірге ойнаған Кэрол Бернетт, Карл Райнер және Мел Брукс сияқты актерлердің есімдері кейіпкерлерге енгізілді. Уайт: "Олардың есімдерін кейіпкерлерге енгізу керемет болды, ал мен жануарларды жақсы көремін, сондықтан жолбарыс тамаша болды!" Деректі фильмде Райан Рейнольдс, Тина Фей, Роберт Редфорд, Лин-Мануэль Миранда, Клинт Иствуд, Морган Фримен, Джей Лено, Кэрол Бернетт, Крейг Фергюсон, Джимми Киммель, Валери Бертинелли, Джеймс Корден, Венди Малик және Дженнифер Лав Хьюитт сияқты достары да бар. Жоспарланған деректі фильмнен басқа, People журналы оның суретін 2022 жылдың 10 қаңтарындағы санының мұқабасында жариялады, сондай-ақ күтілетін оқиғаны тойлау үшін жекелеген мерейтойлық басылым шығарды, олар оның қайтысынан бірнеше күн бұрын жарық көрді. Уайттың қайтысынан кейін Fathom Events компаниясының продюсерлері Стив Боэтчер және Майк Тринклейн Facebook-те алдын ала түсірілген фильм жоспарланған уақытта көрсетілетінін хабарлады.

In June 2010, White took on the role of Elka Ostrovsky, the house caretaker on TV Land's original sitcom Hot in Cleveland along with Valerie Bertinelli, Jane Leeves, and Wendie Malick. Hot in Cleveland was TV Land's first attempt at a first run scripted comedy (the channel has rerun other sitcoms since its debut). White was only meant to appear in the pilot of the show but was asked to stay on for the entire series. In 2011, she was nominated for a Primetime Emmy Award for Outstanding Supporting Actress in a Comedy Series for her role as Elka, but lost to Julie Bowen for Modern Family. The series ran for six seasons, a total of 128 episodes, with the hour long final episode airing on June 3, 2015. White also starred in the Hallmark Hall of Fame presentation of The Lost Valentine on January 30, 2011 (this presentation garnered the highest rating for a Hallmark Hall of Fame presentation in the previous four years and according to the Nielsen Media Research TV rating service won first place in the prime time slot for that date), and from 2012 to 2014, White hosted and executive produced Betty White's Off Their Rockers, in which senior citizens play practical jokes on the younger generation. For this show, she received three Emmy nominations. A Betty White calendar for 2011 was published in late 2010. The calendar features photos from White's career and with various animals. She also launched her own clothing line on July 22, 2010, which features shirts with her face on them. All proceeds go to various animal charities she supported. White's success continued in 2012 with her first Grammy Award for Best Spoken Word Recording for her bestseller If You Ask Me. She also won the UCLA Jack Benny Award for Comedy, recognizing her significant contribution to comedy in television, and was roasted at the New York Friars Club. A television special, Betty White's 90th Birthday Party, aired on NBC a day before her birthday on January 16, 2012. The show featured appearances of many stars whom White worked with over the years as well as a message from then sitting president Barack Obama. In January 2013, NBC once again celebrated White's birthday with a TV special featuring celebrity friends, including former president Bill Clinton; the special aired on February 5. On February 15, 2015, White made her final appearance on Saturday Night Live when she attended the 40th Anniversary Special. She participated in "The Californians" sketch alongside members of the current SNL cast as well as Bill Hader, Taylor Swift and Kerry Washington. In the memorable sketch White ends up kissing Bradley Cooper. On August 18, 2018, White's career was celebrated in a PBS documentary called Betty White: First Lady of Television. The documentary was filmed over a period of ten years, and featured archived footage and interviews from colleagues and friends. The other toys she shared a scene with were named and played by Carol Burnett, Carl Reiner, and Mel Brooks. White commented that "It was wonderful the way they incorporated our names into the characters And I'm a sucker for animals, so the tiger was perfect!" It features a cast of friends including Ryan Reynolds, Tina Fey, Robert Redford, Lin Manuel Miranda, Clint Eastwood, Morgan Freeman, Jay Leno, Carol Burnett, Craig Ferguson, Jimmy Kimmel, Valerie Bertinelli, James Corden, Wendie Malick, and Jennifer Love Hewitt. In addition to the planned documentary, People magazine featured her as the cover story of its January 10, 2022, newsstand publication and a separate commemorative edition to celebrate the anticipated milestone, which were released days before her death. Following White's death, producers Steve Boettcher and Mike Trinklein of the event distributors Fathom Events announced in a Facebook post that the pre filmed production would be going ahead as scheduled.

Жетістіктер мен марапаттар

Уайт бес рет Primetime Emmy Awards, екі рет Daytime Emmy Awards (соның ішінде 2015 жылы Daytime Emmy Lifetime Achievement сыйлығы) жеңіп алды және 1952 жылы Лос-Анджелес Emmy Award сыйлығын алды. Уайт барлық комедиялық санаттарда Эмми алған алғашқы әйел болды, сондай-ақ ол Эмми номинацияларының арасындағы ең ұзақ кезең рекордын ұстайды – оның алғашқысы 1951 жылы, ал соңғысы 2014 жылы болды, бұл 60 жылдан астам уақытты құрайды. 2015 жылы ол өмір бойы жеткен жетістіктері үшін күндізгі «Эмми» сыйлығын алды. Ол сондай-ақ үш American Comedy Awards (оның ішінде 1990 жылы өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлық) және екі Viewers for Quality Television Awards сыйлығын жеңіп алды. Ол 1995 жылы Телевизиялық Даңқ залына енгізілді және Голливуд бульварының Жұлдыздар аллеясындағы марқұм күйеуі Аллен Лудденнің жұлдызымен қатар өз жұлдызына ие болды. 2009 жылы Уайт Телевизиялық сыншылар қауымдастығынан TCA Career Achievement сыйлығын алды. Уайт 1976 жылы The Pacific Pioneer Broadcasters Golden Ike Award және Медиадағы әйелдер альянсының Genii сыйлығын алды. 2009 жылы Уайт пен оның «Алтын қыздар» сериалының актерлері Беа Артур, Ру Маккланахан және Эстель Гетти Disney Legends сыйлығымен марапатталды. 2010 жылдың желтоқсанында Уайт Калифорния Даңқы залына енгізілді. 2010 жылы ол Associated Press-тің «Жылдың ойыншысы» атағын алды. 2010 жылдың 9 қарашасында АҚШ Орман шаруашылығы қызметі (USDA Forest Service), Smokey Bear-мен бірге, Уайтқа өмір бойы армандаған құрметті орман рейнджері атағын берді. Уайт бұрынғы сұхбаттарында кішкентай кезінде орман рейнджері болғысы келгенін, бірақ сол кезде әйелдерге мұндай жұмысқа рұқсат берілмейтінін айтқан. Уайт осы құрметке ие болған кезде Орман шаруашылығы қызметінің үштен бірінен астамы әйелдерден тұрды. 2011 жылдың қаңтарында Уайт «Hot in Cleveland» сериалындағы Элька Островский рөлі үшін комедиялық сериалдағы әйел актердің үздік орындауы үшін SAG сыйлығын алды. Сериалдың өзі де комедиялық сериалдағы ансамбльдің үздік орындауы үшін сыйлыққа ұсынылды, бірақ «Modern Family» актерлерінен жеңілді. Ол 2012 жылы тағы да сол сыйлықты жеңіп алды, содан кейін үшінші номинацияны алды. 2011 жылдың қазан айында Уайт Вашингтон штатының Якима қаласында өткен Вашингтон штатының ветеринариялық медицина қауымдастығының ғасырлық гала-кешінде Вашингтон штаты университетінен құрметті ғылыми дәрежесі мен ақ дәрігерлік халат алды. 2011 жылы Reuters және Ipsos жүргізген сауалнама көрсеткендей, Уайт америкалықтар арасында ең танымал және сенімді тұлға саналды, Дензел Вашингтон, Сандра Буллок және Том Хэнкс сияқты адамдарды басып озды. 2017 жылы, өнер саласында 70 жылдық тәжірибесінен кейін, Уайт Кино өнер және ғылым академиясының мүшесі болуға шақырылды. 95 жасында ол сол кездегі ең жас жаңа мүше болды.

White won five Primetime Emmy Awards, two Daytime Emmy Awards (including the 2015 Daytime Emmy for Lifetime Achievement), and received a Los Angeles Emmy Award in 1952. White was the first woman to have received an Emmy in all performing comedic categories, and also holds the record for longest span between Emmy nominations for performances—her first was in 1951 and her last was in 2014, a span of over 60 years. In 2015, she received the Lifetime Achievement Daytime Emmy. She also won three American Comedy Awards (including a Lifetime Achievement Award in 1990), and two Viewers for Quality Television Awards. She was inducted into the Television Hall of Fame in 1995 and has a star on the Hollywood Walk of Fame at Hollywood Boulevard alongside the star of her late husband Allen Ludden. In 2009, White received the TCA Career Achievement Award from the Television Critics Association. White was the recipient of The Pacific Pioneer Broadcasters Golden Ike Award and the Genii Award from the Alliance for Women in Media in 1976. In 2009, White and her Golden Girls cast mates Bea Arthur, Rue McClanahan, and Estelle Getty were awarded Disney Legends awards. White was inducted into the California Hall of Fame in December 2010. In 2010, she was chosen as the Associated Press's Entertainer of the Year. On November 9, 2010, the USDA Forest Service, along with Smokey Bear, made White an honorary forest ranger, fulfilling her lifelong dream. White said in previous interviews that she wanted to be a forest ranger as a little girl but that women were not allowed to do that then. When White received the honor, more than one third of Forest Service employees were women. In January 2011, White received a SAG Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Comedy Series for her role as Elka Ostrovsky in Hot in Cleveland. The show itself was also nominated for an award as Outstanding Performance by an Ensemble in a Comedy Series, but it lost to the cast of Modern Family. She won the same award again in 2012 and later received a third nomination. In October 2011, White was awarded an honorary degree and a white doctor's coat by Washington State University at the Washington State Veterinary Medical Association's centennial gala in Yakima, Washington. A 2011 poll conducted by Reuters and Ipsos revealed that White was considered the most popular and most trusted celebrity among Americans, beating the likes of Denzel Washington, Sandra Bullock, and Tom Hanks. In 2017, after 70 years in the industry, White was invited to become a member of the Academy of Motion Picture Arts and Sciences. At age 95, this made her the oldest new member at the time.

Жеке өмір

Американдық әйелдердің ерікті қызметінде ерікті болып жұмыс істеген кезде Уайт Әуе күштерінің P-38 ұшқышы Дик Баркермен танысты. Соғыстан кейін олар 1945 жылы үйленді және Огайо штатының Белл-Центр қаласына көшіп барды, онда Баркер тауық шаруашылығына ие болды; ол қарапайым өмірді қалаған, бірақ Уайтқа мұндай өмір ұнамады. Олар Лос-Анджелеске қайтып оралды және бір жыл ішінде ажырасты. 1947 жылы ол Голливудтың талантты агенті Лейн Алленге тұрмысқа шықты.

1963 жылдың 14 маусымында Уайт тележүргізуші Аллен Лудденге тұрмысқа шықты, ол 1961 жылы оның ойын шоуы Password-та қонақ ретінде танысқан болатын. Оның заңды аты Бетти Марион Лудден деп өзгертілді. Жазушы Джон Стейнбек Уайт пен Лудденнің жақын достарының қатарында болды, ал Уайт 2011 жылы жарық көрген «If You Ask Me (And of Course You Won't)» кітабында осы достық туралы жазды. Лудден актриса Элейн Андерсонмен (Стейнбектің болашақ әйелі) бір мектепте оқыған. Кейін Стейнбек Әдебиет бойынша Нобель сыйлығын қабылдау сөйлемінің алғашқы нұсқасын Лудденге туған күніне сыйлық ретінде берді. Бұл жұбайлық соқыр музыкант және мотивациялық спикер Том Салливанмен де жақын достық қарым-қатынаста болды, олар 1968 жылы Салливан шағын клубта ән салған кезде кездескен, сол кезде Уайт пен Лудден Кейп-Кодта қойылымда ойнап жатқан. Уайт пен Лудденнің ортақ балалары болмады, бірақ ол 1961 жылы рактан қайтыс болған Маргарет МакГлойн Лудденнің үш баласының өгей анасы болды. Larry King Live бағдарламасында оған Лудденнің өлімінен кейін неге қайтадан үйленбегені туралы сұрақ қойылды. Ол: «Ең жақсысын басып өткен соң, қалғаны не үшін керек?» - деп жауап берді. 2010 жылы Inside the Actors Studio бағдарламасында Джеймс Липтон оған, егер жұмақ бар болса, Құдай оған не айтқысы келетінін сұрағанда, ол: «Кел, Бетти. Міне, Аллен келді» - деді. Уайт Жаңа ой қозғалысының бөлігі болған Біртұтас шіркеуіне қатысты.

Өлім

2021 жылдың 25 желтоқсанында Уайт инсульт алды. 31 желтоқсан күні таңертең ол 99 жасында Лос-Анджелес қаласының Брентвуд ауданындағы үйінде ұйқыда қайтыс болды. Оның денесі кремацияланды. Уайттың қазасына әлемнің көптеген адамдары мен ұйымдары көңіл айтып, құрмет көрсетті. АҚШ Армиясы мәлімдеме жасады, себебі Уайт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Америкалық әйелдердің еріктік қызметтеріне қатысқан. Мартин Лютер Кинг орталығы да көңіл айтып, Уайттың нәсілдік теңдікті ерте қолдағаны үшін мақтады. Бұған қоса, көптеген БАҚ, әртістер, саяси сарапшылар, спорт командалары, саясаткерлер және басқа да қоғамдық тұлғалар құрметтерін білдірді. Уайттың Голливуд Даңқы аллеясындағы жұлдызы оның қазасы туралы хабарланғаннан кейін бірнеше сағат ішінде гүлдермен және құрмет көрсетулермен толып кетті. Уайттың Брентвуд және Кармелдегі екі калифорниялық үйі 2022 жылдың сәуір және маусым айларында сатылды, ал оның жеке заттары қыркүйек айында аукционда сатылып, түскен қаражат бірнеше қайырымдылық қорларға аударылды. Оның мүлігі сондай-ақ, киім-кешектері, түсіндірмелермен жазылған жазбалары және бес Эмми сыйлығы бар, телевизиялық естеліктерінің маңызды бөлігін Ұлттық комедия орталығына сыйлады.

Жануарлардың әл-ауқаты

Уайт үй жануарларын ұнататын және жануарлардың әл-ауқатын қорғаушы болды, ол Лос-Анджелес жануарлар бағы комиссиясы, Моррис жануарлар қоры, Африка жабайы табиғаты қоры және «Жануарлар үшін актерлер және басқалар» сияқты ұйымдармен жұмыс істеді. Оның жануарлардың әл-ауқатына деген қызығушылығы 1970 жылдардың басында, ол атақты адамдар мен олардың үй жануарларын көрсеткен «The Pet Set» телесериалын өндіріп, жүргізіп жүргенде туды. 2009 жылы Уайт Моррис жануарлар қорының құрметті президенті болды, ол 1971 жылдан бастап осы ұйымның мүшесі болып қызмет етті. Уайт 2011 жылғы American Humane Hero Dog Awards марапаттау рәсімінде төреші болды. Уайт 2011 жылдың 8 қарашасында Вупи Голдберг пен Венди Даймондпен бірге Hallmark арнасында American Humane's Hero Dog Awards байқауында төрешілік жасады.

Растық теңдік

1954 жылы «Бети Уайт Шоу» Америка Құрама Штаттарында ұлттық деңгейге жеткен кезде, Оңтүстік штаттарында көптеген адамдар Бети Уайтты оның әртүрлі шоуында қара түсті стэп бишісі Артур Дунканды қатырғаны үшін сынап, оны шоудан шығаруды талап етті. 2018 жылғы «Бети Уайт: Телевизияның бірінші ханым» деректі фильмінде Уайт «Артурды алып тастамасақ, шоуды эфирден тоқтатып тастаймыз» деген қорқытулар туралы айтты, себебі ол қара нәсілді болған. Ол «ол қалады, осымен тіршілік етіңдер» деп, бас тартты. 2017 жылы, шоу тоқтатылғанына алпыс үш жыл өткен соң, Дункан «Little Big Shots: Forever Young» реалити-талант шоуының тұсаукесерінде күтпеген қонақ ретінде пайда болды, онда ол өнер көрсетіп, Бети Уайтпен қайта кездесті және оған бұрынғы қолдауы үшін тағы да алғыс айтты.

ЛГБТ құқықтары

ЛГБТ-құқықтарын қолдаушы және жақтаушы Уайт 2010 жылы: "Егер бір жұп ұзақ уақыт бірге болған болса, және кейбір гетеросексуалдық қарым-қатынастардан гей қарым-қатынастары мықтырақ болса, олар үйленгісі келсе, менің ойымша, бұл жақсы. Адамдар қалай бір нәрсеге қарсы бола алады дейсің. Өзіңнің ісіңмен айналыс, өз шаруаңды жаса, басқалар туралы тым көп уайымдама" деді. 2011 жылғы сұхбатында ол жақын досы Либерастың гей екенін әрқашан білгенін және кейде оны премьераларға сүйемелдеп, оның мұны жасыруына көмектескенін айтты. Бұл өмірлік келісім компаниясы The Lifeline Program үшін түсірілген, және ол оның бүгінгі күнге дейін шығарылған жалғыз коммерциялық синглы, Dance Club Songs тізімінде 1-орынға жеткен. Уайт тікелей эфирдегі телешоуларында да "Nevertheless I'm in Love with You", "It's a Good Day", "Getting to Know You" және "A 'No' That Sounds like 'Yes'" сияқты әндерді орындады.