Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канал аралдарының аралы, Калифорния, АҚШ. Португал аралы.
Island of the Channel Islands in California, United States
the Portuguese island
Сан-Мигель аралы (Chumash: Tuqan) – Калифорнияның Канал аралдарының ең батыс аралы, Санта-Барбара каналы арқылы Тынық мұхитында, Санта-Барбара округі, Калифорнияда орналасқан. Сан-Мигель, жағалаудағы кіші аралдар мен жартастарды есептегенде, сегіз Канал аралының алтыншы үлкені. Солтүстік-шығыс жағалаудағы Принс аралының ауданы шамамен алғанда ... құрайды. Аралдың ең ұзын жері 13 шақырымға, ал ені 6 шақырымға жетеді. Сан-Мигель аралы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне тиесілі және Канал аралдары ұлттық паркінің құрамына кіреді. Аралдың көбі тарихи ескерткіштердің ұлттық тізілімінде археологиялық аудан деп белгіленген. Бұл ең батыс Канал аралы ашық мұхиттан солтүстік-батыс желдерін және ауыр дауылдарды бастан кешіреді. Аралды қоршаған судың салқыны мен байлығы теңіз жануарларының алуан түрлі әлеміне мекен, олардың көпшілігі оңтүстік аралдарда кездеспейді. Сан-Мигель аралы және оның төңірегіндегі көптеген кішкентай аралдар АҚШ халық санау бюросы бойынша Санта-Барбара округі, Калифорнияның 3010 блок, 3 блок тобы, 29.10 санақ учаскесі ретінде анықталған. Аралда тұрғындар жоқ. Ең биік нүктесі – Сан-Мигель төбесі, биіктігі 253 метр.
San Miguel Island (Chumash: Tuqan) is the westernmost of California's Channel Islands, located across the Santa Barbara Channel in the Pacific Ocean, within Santa Barbara County, California. San Miguel is the sixth largest of the eight Channel Islands at , including offshore islands and rocks. Prince Island, off the northeastern coast, measures in area. The island, at its farthest extent, is 8 mile (13 km) long and 3.7 mile (6 km) wide. San Miguel Island is owned by the United States Department of the Navy and is part of Channel Islands National Park. Almost all of the island has also been designated as an archaeological district on the National Register of Historic Places. This westernmost Channel Island receives northwesterly winds and severe weather from the open ocean. The cold and nutrient rich water surrounding the island is home to a diverse array of sea life that is not found on the southern islands. San Miguel Island, together with numerous small islets around it, is defined by the United States Census Bureau as Block 3010, Block Group 3, Census Tract 29.10 of Santa Barbara County, California. The island is uninhabited. The highest peak is San Miguel Hill, at 831 feet (253 m).
Тарих
Плейстоценнің соңында аралда ежелгі пуффиндердің колониялары мекендеген. Сол кезеңде алып тышқан мен кіндік мамонттың қазба қалдықтары да табылды. Сан-Мигель аралын мыңдаған жылдар бойы Чумаш халқының ата-бабалары мекендеген, олар теңіз балық аулау, аң аулау және жинау негізінде дамыған күрделі және бай теңіз мәдениетін қалыптастырды. Қатты толқындар мен қауіпті жағалауға түсу Чумаш халқын тоқтатқан жоқ. Олар бұл аралды Чумаш тілінде Тукуан деп атады және көп ғасырлар бойы асфальт (битум)пен тығыздалған тігілген тақтайлардан жасалған томол деп аталатын жетілдірілген каноэлерді жасап, пайдаланды. Олар томолда арал суларында балық аулап, аң аулап, сондай-ақ басқа аралдар мен материкке орналасқан көршілерімен белсенді сауда-саттық жүргізді.
Colonies of ancient puffins lived on the island in the Late Pleistocene. There is also fossil evidence for a giant mouse and dwarf mammoth during the same time period. San Miguel was occupied by the ancestors of the Chumash people for many millennia, who developed a complex and rich maritime culture based on marine fishing, hunting, and gathering. Rough seas and risky landings did not daunt the Chumash people. They called the island Tuquan in the Chumash language, and for many centuries, they built and used sophisticated canoes, called tomols, made from sewn planks caulked with asphaltum (bitumen). In tomols, they fished and hunted in island waters and participated in active trade with their neighbors on the other islands and mainland.
Туқан адамы
9,800 және 10,200 жыл бұрын жерленген адамның бас сүйегі мен сүйектері, радиокөміртектік талдау және онымен бірге жерленген заттарды зерттеу арқылы анықталғандай, жағажай эрозиясы салдарынан ашылып, 2005 жылы Орегон университетінің археологтары тапты. Олар талданды, бірақ Тукан адамының ДНК-сын алу мүмкін болмады, дегенмен жақсырақ сынақтар мен әдістер пайда болды және қолданылды. Қалдықтар аралға қайтарылу алдында зерттелді, бұл Вашингтон штатындағы Кенневик адамы ісіндегі прецеденттерге байланысты тайпалық идентификация және меншік құқығы мәселелерін шешуге байланысты кешіктірілді. Түпкі американдықтардың қабірлерін қорғау және қайтару туралы заңға (NAGPRA) сәйкес, олар 2018 жылдың мамыр айында талап еткен Чумаш тайпасына аралда қайта жерлеу үшін қайтарылды. Колумбиялық мамонттардан тараған шағын денелі түрлердің қалдық популяциясы Сантароза аралында палеоиндиандар алғаш келген кезде болған, бірақ Тукан адамының өліміне дейін үш мың жылға дейін жойылған. * Үңгірден қысқа бетті аюдың метакарпаль сүйегі табылды. Аюдың аралдарда өмір сүргеніне басқа дәлелдер жоқ болғандықтан, оны құрлықтан құс әкелген болуы мүмкін.
The skull and bones of a man buried between 9,800 and 10,200 years ago, as indicated by radiocarbon dating and evaluation of artifacts buried with him, were exposed by beach erosion and discovered in 2005 by University of Oregon archaeologists. They were analyzed, but it was not possible to extract the Tuqan Man's DNA, though increasingly better testing and methods became available and were utilized. The remains were studied before their return to the island, which was delayed by resolution of tribal identification and ownership issues contingent on the precedent setting Kennewick Man case in Washington State. Under the Native American Graves Protection and Repatriation Act (NAGPRA), they were restored to the claiming Chumash tribe in May, 2018, for reburial on the island. A remaining population of a dwarf species descended from Columbian mammoths, existed on Santarosae Island when it was first visited by Paleoindians, but were extinct for perhaps three millennia prior to the death of Tuqan Man. * A metacarpal bone of a short faced bear was found in the cave. It may have been carried from the mainland by a bird as other evidence of the bear living on the islands has not been found.
Чумаш ауылдары
Бұл жерде, арал тұрғындары томольдарын пайдаланып, балық аулау шеберлігін көрсеткен, олардың құралдарына торлар, найзалар, таяқтар, жіптер және ілгектер кірген. 1542 жылы Кабрильо «Сан-Мигель» кемесімен келген кезде, шамамен 100 тұрғыны бар екі чумаш ауылы белсенді болды. «Сан-Мигель» атауын Джордж Ванкувер 1793 жылғы картасында аралға берген. Ванкувер бұл атауды оның қолына тиген испан картасынан алған. 1542 жылы аралға алғаш рет келген еуропалық саяхатшы – Хуан Родригес Кабрильо болды, ол Санта-Барбара бұғазы мен Калифорния жағалауын зерттеу кезінде бірнеше апта аралда болған үш испан кемесіне басшылық етті. Кабрильо аралда қайтыс болды және көптеген адамдар оның сонда жерленгенін айтады. 1820 жылдары аралдың соңғы чумаштары құрлықтағы миссиялар мен қалаларға көшірілді, ал Сан-Мигель 1850 жылдан 1948 жылға дейін малшылар қой өсіргенге дейін көбінесе бос тұрды. Ең ұзақ уақыт қоныс тепкен шаруа отбасыларының бірі – Лестерлер, төрт адамнан тұратын отбасы, Перл-Харбор кезінде соғыс қаупіне байланысты аралды тастап кетті. Брюс аралдың иесіз қоныстанғандарының бірі болды. Найдевер қой шаруашылығын құрды, бірақ 1869 жылы оны Хирам мен Уоррен Миллске сатты. Миллс ағайындары ақырында «Pacific Wool Growing Company» компаниясына сатты. Олар 1887 жылы өз үлесін Дэвид Фитцгиббонға сатты, ол оны Уильям Уотерспен серіктестік құрып Уоррен Миллске қайта сатты. Уоррен Миллс 1892 жылы өзінің үлесін Элиас Бекманға сатты. 1897 жылы Уотерс Еремия Конроймен бірге «Сан-Мигель аралы компаниясын» құрды, ол 3000 қой және басқа да малдан тұрды. Алайда, АҚШ Жер басқармасы ешкімнің аралға құқығы жоқ екенін және ол федералдық меншікте қалатынын мәлімдеді. 1911 жылы федералдық үкімет аралдың меншігін АҚШ Сауда министрлігіне берді. 1948 жылы әскери-теңіз күштері аралды Тынық мұхиты ракеталық полигонында басқарылатын ракеталар мен бомбалауға нысана ретінде қайтарып алды. 1978 жылы Ұлттық саябақтар қызметі тұрақты рейнджер басқаратын келушілер бағдарламасын бастады, бірақ әскери-теңіз күштері меншік құқығын сақтап қалды.
There is evidence of the fishing prowess of inhabitants using their tomols, and which included nets, spears, rods, lines, and hooks. Two Chumash villages were active with about 100 inhabitants at the time of Cabrillo's visit in 1542 aboard the San Miguel. San Miguel is the name George Vancouver gave the island on his 1793 chart. Vancouver adopted the name from a Spanish chart that had come into his possession. The first European explorer to land was the explorer Juan Rodríguez Cabrillo in 1542, who commanded three Spanish ships that spent several weeks on the island while exploring the Santa Barbara Channel and California Coast. Cabrillo died on the island and is thought by many to have been buried there. The last of the island Chumash were removed to mainland missions and towns in the 1820s, leaving San Miguel largely uninhabited until ranchers raised sheep there from 1850 to 1948. One of the ranch families that homesteaded the longest was the Lesters, a family of four that left the island at the time of Pearl Harbor due to the dangers posed by the war. Bruce was one of the island's squatters. Nidever set up a sheep operation, but sold out to Hiram and Warren Mills in 1869. The Mills brothers eventually sold out to the Pacific Wool Growing Company. They sold their interest to David Fitzgibbon in 1887, who sold it back to Warren Mills, in partnership with William Waters. Warren Mills sold his interest to Elias Beckman in 1892. In 1897, Waters formed the San Miguel Island Company with Jeremiah Conroy, consisting of 3000 sheep and other livestock. However, the United States General Land Office ruled that that no one had ever made claim to the island and that it remained in federal ownership. In 1911, the federal government assigned ownership of the island to United States Department of Commerce. In 1948, the navy reclaimed the island as a target in its Pacific Missile Range for guided missiles and bombing. The National Park Service initiated a visitor program run by a resident ranger in 1978, but the navy retained ownership.
Фауна
2011 жылдың шілдесінде зерттеушілер 1912 жылдан бері алғаш рет Калифорниялық қарапайым моржтың (Uria aalge californica) "көбейту ошағы" (тоқылу колониясы) Сан-Мигель аралынан тыс, Принс аралына оралғандығын анықтады. Пингвиндер сияқты, футболдай шағын қара және ақ теңіз құстары қанаттарымен су астында терең "ұшады", бірақ пингвиндерден айырмашылығы, олар ауада да ұша алады. Бұл колония шамамен бір ғасыр бұрын жойылған, себебі жұмыртқа жинауға байланысты болуы мүмкін, бірақ қазір олардың оңтүстік ареалы қайта орнатылды. 1960 жылдары солтүстік терілі түлендер (Callorhinus ursinus) Сан-Мигель аралын сәтті қайта мекендеп, оны үшінші американдық (және ең оңтүстік) көбейту ошағына айналдырды. Алғашқы түлендерде Беринг теңізіндегі Прибилов немесе Командор аралдарынан екенін көрсететін белгілер болды. 2006 жылға қарай шамамен 100 бала дүниеге келді. Бүгінде Сан-Мигель колониясында шамамен 10 000 түлен бар, ал 2016 жылға қарай балалардың саны ғана 1709 жеке түленге жетті, бұл соңғы 21 жылда жаңа түлендердің орташа жылдық 45% (бірақ өте өзгермелі) өсуін көрсетеді. Аралдың айналасындағы суларда түлендер мен теңіз арыстандарымен қоректенетін үлкен ақ акулалар жиі кездеседі, олар өздері оркалардың аң ауына түседі.
In July 2011, researchers discovered that a "loomerie" (breeding colony) of the California common murre (Uria aalge californica) had returned to Prince Island, an islet off San Miguel Island, for the first time since 1912. Like penguins, the football size black and white seabirds use their wings to "fly" deep underwater, but unlike penguins, they also fly in the air. This colony disappeared nearly a century ago, likely because of egg harvesting, but now their southern range is re established. In the 1960s, northern fur seals (Callorhinus ursinus) successfully recolonized San Miguel Island, making the island the 3rd American (and southernmost) breeding colony. The first seals had flipper tags identifying them as being from the Pribilof or Commander Islands in the Bering Sea. By 2006, nearly 100 pups were born. Today the San Miguel colony numbers around 10,000 animals, with the pup count alone reaching 1,709 individuals by 2016, reflecting a 45% average (but highly variable) annual increase in new pups over the past 21 years. Great white sharks, which prey on the seals and sea lions, are fairly common in the waters around the island, hunted by orcas.
Климат
Сан-Мигель аралы басқа Ла-Манш аралдары сияқты ашық мұхиттан қорғаныш алмайды. Көбінесе аралдың үстінен күшті солтүстік-батыс жел соғады. Бұл желдер әдетте одан да күшті болып, жоғары қысым құрлық үстінде орналасқан кезде тоқтап қалады. Аралда, әсіресе мамыр және маусым айларында, қатты тұман жиі кездеседі. Жылы күндері тұман сейіліп, бірақ күшті солтүстік-батыс жел ашық мұхиттан қосымша тұман әкеледі. Тұманды күндері температура сирек көтеріледі. Суық және желді жазғы климат Оңтүстік Калифорнияға қарағанда Солтүстік Калифорния жағалауындағы жерлерге көбірек ұқсайды. Жылдық жауын-шашын шамамен 17 дюймді құрайды, көбінесе қараша мен наурыз айлары аралығында жауады.
San Miguel Island does not receive protection from the open ocean as do the other Channel Islands. Most of the time a strong northwest wind blows across the island. These winds typically exceed and can surpass When strong high pressure is over the mainland, the winds often cease. Heavy fog is common on the island, especially during May and June. On warmer days the fog will burn off only to have the strong northwest wind blow in additional fog from the open ocean. On foggy days the temperature will rarely exceed The cold and windy summer climate is much more similar to coastal locations much farther north, along the coast of Northern California than it is to Southern California. Annual rainfall is about 17 inches, mostly falling between November and March.
Туризм
2016 жылдың мамыр айында арал екі жылдық АҚШ Әскери-теңіз күштерінің белгіленген жолдар мен көп пайдаланылатын аймақтарды тексеруінен кейін туристерге қайта ашылды. Тексеру мақсаты – сол аймақтардағы қауіпті жарылғыш заттарды жою болды. Ұлттық саябақтар қызметі (ҰҚЖ) барлық келушілерге сүйемелдеу жасайды және келушілерді белгіленген жол жүйесімен шектейді. Келушілер кіруге рұқсат алып, жауапкершіліктен бас тарту туралы қол қоюы тиіс. Кіруге рұқсаттар кеме және әуе қызметін ұсынатын кеңселерден, сондай-ақ Сан-Мигель аралындағы Нидевер каньонының басталу жеріндегі өзін-өзі тіркеу бекетінен алуға болады. Island Packers және Channel Islands Aviation аралға көлік қызметін ұсыну үшін концессиялық келісімдерге ие. Channel Islands Aviation қажет болған жағдайда қызмет көрсетеді. Аралда көлік қызметі жоқ, сондықтан жаяу, жеке қайықпен немесе каякпен ғана баруға болады.
In May 2016, the island was reopened to tourism, following a two year U. S. Navy survey over of marked trails and high use areas. The survey intended to remove any dangerous ordnance in those areas. The NPS escorts all visitors and limits visitors to the established trail system. Visitors must sign an access permit and liability waiver. Access permits are available at the boat and air concession offices and at a self registration station at the Nidever Canyon trailhead on San Miguel Island. Island Packers and Channel Islands Aviation have concession agreements to provide transportation to the Island. Channel Islands Aviation provides on demand service. There is no transportation available on the island so access is by foot, private boat or kayak.
Құтқару
Санта-Роза аралы мен Сан-Мигель аралы арасындағы Тынық мұхитында осы сияқты жағдайлар жиі кездеседі. Аралда кеме тіреуге арналған қондырғы жоқ, сондықтан теңіз арқылы келген барлық келушілер Кьюйлер шығанағына қайықпен жетіп, түседі. Аралға қону қиын болуы мүмкін, себебі толқындар қайықты суға батыруы мүмкін. Қалай-дайым жақсы ауа-райы болғанда, келушілерді аралдың ішкі жағына жетектейтін жолдың басына түсіреді. Егер толқындар биік болса, келушілерді жағдайға қарай шығыс немесе батыс жағажайына түсіруі мүмкін.
are not uncommon in the Pacific between Santa Rosa Island and San Miguel Island. The Island has no pier so all public visitors arriving by sea arrive by skiff at Cuyler Harbor. Landing on the island can be challenging, as the surf can swamp the landing boat. During ideal weather, visitors are put ashore directly in front of the trail that leads into the interior of the island. When the swell is high, visitors might be placed on the beach to the east or west, depending upon conditions.
Кемпингтер
Сан-Мигель аралында он орындық кемпинг бар. Әрбір кемпинг орнында пикник үстелі, желден қорғайтын қоршау және жануарлардан қорғайтын жәшік бар. Кемпингте бір шұңқыр дәретханасы орналасқан. Қатты желдің салдарынан және өртті сөндіру мүмкін болмағандықтан от жағуға тыйым салынған. Желдің күші тіпті жаз айларында да күшті болуы мүмкін болғандықтан, берік шатырлар қолдану ұсынылады. Кемпингке келгендер шатырларын желден қорғайтын қоршауға байлап қоюы керек, олар қолданылмаған кезде желмен ұшып кетпеуі үшін.
San Miguel Island includes a campground with ten sites. Each campsite includes a picnic table, wind break and an animal proof box. The campground includes one pit toilet. Fires are prohibited due to the high winds and the inability to extinguish them. Sturdy tents are recommended as the wind can exceed , even during the summer. It is recommended that campers tie their tents to the wind break to keep them from blowing away when not being occupied.
Жаяу жүру
Куйлер Харбордағы жағажайдан кемпингке және рейнджерлік станцияға дейінгі жолдан басқа, жаяу жүру рейнджерлермен ұйымдастырылған саяхаттармен ғана шектелген. Көптеген келушілер көктем және жаз айларында аралдың батыс жағында мекендейтін мыңдаған пілдей есті теңіз жануарлары мен теңіз арыстандарын көру үшін 23 шақырымдық (14 миль) қашықтықтағы Пойнт Беннеттке айналып оралатын саяхатқа қатысады. Тағы бір танымал саяхат – аралдағы калихе орманына бару.
With the exception of the trail leading from the beach in Cuyler Harbor to the campground and ranger station, hiking is restricted to ranger led outings. Many visitors participate in the 14 mile (23 km) round trip hike to Point Bennett to view the thousands of elephant seals and sea lions that reside at the west end of the island during spring and summer. Another popular hike is to the island's caliche forest.
Су қызметі
Аралға келгендер Кьюйлер гаваньынан теңізге қатынауға шектелген. Бұл жағажай солтүстік-батыстан соғатын күшті мұхит толқындарынан жақсы қорғалған. Кьюйлерде құмды жағажай бар, және келушілер көбінесе теңіз пілдерімен бірге жағажайда болады. Судың температурасы көбінесе 16°C-тан төмен болады, сондықтан гидрокостюмсіз суға түсу салқын болуы мүмкін. Төмен су кезінде гавань жағажайдың шығыс бөлігінде ағынты су алабын ұсынады. Басқаларға теңізде каякпен жүзу ұсынылмайды, себебі күшті желдер ескертусіз пайда болуы мүмкін. Суға түсушілер, суға секірушілер және каякпен жүзушілер осы суларда кездесетін үлкен ақ акулаларға (кейбіреулері 18 футқа дейін жетеді) назар аударуы керек. Акулалар жағалауға жақын тамақтанатын таңертеңгі ерте сағаттарда немесе кешкі сағаттарда суға түсу қауіпті.
Visitors to the island are restricted to ocean access at Cuyler Harbor. This landing is well protected from the strong ocean swell that is driven from the northwest. Cuyler has a sandy beach and visitors will often find themselves sharing the beach with elephant seals. The water is generally below 60 °F (16 °C), making it cold without a wetsuit. During low tides the harbor offers a tide pool area at the east end of the beach. Sea kayaking is not recommended for the novice as high winds can develop without notice. Bathers, divers and kayakers should be aware and alert to the occurrence of adult great white sharks in these waters, some up to 18 feet in length. It is unwise to enter the water in early morning or late afternoon to early evening hours when sharks are feeding close to shore.
Танымал мәдениетте
1935 жылғы "Баунтидегі бүлік" фильмінің бір бөлімдері осы аралда түсірілді. LIFE журналы 1930-шы жылдардағы фоторепортажда Лестер отбасының аралдағы "билеуі" туралы жариялады. 2012 жылы Т. С. Бойлдың "Сан-Мигель" романы Уотерс және Лестер отбасыларының аралда өткізген уақытының көркемдік бейнесі болып табылады.
Portions of the 1935 film Mutiny on the Bounty were filmed on the island. LIFE Magazine featured the Lester family's "reign" over the island in a 1930s photo feature. The 2012 T. C. Boyle novel San Miguel is a fictionalization of both the Waters' and Lesters' time on the island.