Кіріспе
Италиядағы Сардинияға жақын арал. Капрера – Италияның Сардиния жағалауындағы Маддалена архипелагындағы арал. Бонифацио бұғазындағы Ла Маддалена аралының аймағында орналасқан, бұл туристік орын және Джузеппе Гарибальдидің 1854 жылдан 1882 жылы қайтыс болғанға дейін зейнетке шыққан жері. Азаматтарының көп бөлігі Борго-ди-Стагналиде тұрады. Капрера аралы толығымен Ла Маддалена архипелагы ұлттық паркінің құрамына кіреді: ұлттық және қоғамдық маңызы бар теңіз және құрлық қорғалатын аймақ. Атап айтқанда, аралдың оңтүстік бөлігі болып табылатын Пунта-Росса аймағының алдындағы теңіз аймағы, Кала Андреани және Спайаджа дель Релитомен бірге, ең жоғары экологиялық қорғау аймағы болып табылады. Аралдың шығыс тізбегі толық қорғалатын құрлық аймағы, ал Пунта Котисионың алдындағы теңіз аймағы, оның ішінде Кала Котисио, Ұлттық парктің басқару органының қорғауында.
Caprera is an island in the Maddalena archipelago off the coast of Sardinia, Italy. In the area of La Maddalena island in the Strait of Bonifacio, it is a tourist destination and the place to which Giuseppe Garibaldi retired from 1854 until his death in 1882. Scarcely populated, the majority of the inhabitants live in Borgo di Stagnali. The island of Caprera is entirely included in the La Maddalena Archipelago National Park: a marine and land protected area of national and community interest. In particular, the marine zone in front of the area of Punta Rossa, a southern extension of the island, is an area with maximum environmental protection, with Cala Andreani and Spiaggia del Relitto. The eastern ridge of the island is a land zone of full protection, while the marine area in front of Punta Coticcio, including Cala Coticcio, is protected by the managing authority of the National Park.
Ерекшеліктері
Бұл аралға осылай аталуының себебі, ондағы көптеген жабайы ешкілер (итальян тілінде capra – "ешкі" деген мағынаны білдіреді) болған болуы мүмкін. Бұл архипелагтағы екінші үлкен арал және оның жағалау сызығының ұзындығы мен ауданы құрайды. Монте Техалоне – ең биік нүктесі (212 м). Оңтүстік-батыс жағында желкендесу орталығы орналасқан, ал жағалау бойындағы көптеген шағын шығанақтар мен бекіністер жағаға қонуды жеңілдетеді. Бұл арал тұрғын теңіз құстары – патшалық шаңшыған, қара қаз және сұңқар үшін табиғи қорық деп жарияланды. Капрера Ла Маддалена аралымен құрлыққа тоспа арқылы жалғасқан.
Джузеппе Гарибальди
Бұл арал 19 ғасырда өмір сүрген итальяндық патриот және күрескер, Италияның бірігуінің әкелерінің бірі Джузеппе Гарибальдимен байланысты. Ол 1855 жылы аралдың шамамен жартысын сатып алып, 1882 жылы сол жерде қайтыс болды. Оның үйі қазір мұражай және естелік шапель болып табылады, ал арал ұлттық ескерткіш мәртебесіне ие.
Тарих
Римдіктер басып алғаннан кейін Капрера ғасырлар бойы құмға көмілді, содан кейін 19-шы ғасырдың басында отаршылдар тобы қоныстанды. Сол ғасырдың екінші жартысында бұл аралда Англиядан келген Коллинз отбасысы қоныстанды, олар аралдағы жерлердің иелері болды. Бұл жерде римдік жүк кемелерінің көптеген қалдықтары табылды. 1855 жылы Гарибальди сол жерге қоныстанды және бүгін аралды жабатын гүлдейтін қарағай орманының алғашқы ағаштарын отырғызды. Гарибальдидің қайтысынан кейін бір ғасыр өткен соң арал әскери шектеулерден босатылып, толығымен жұртшылыққа ашылды. Арал, ең алдымен, Джузеппе Гарибальдидің 20 жылдан астам уақыт бойы соңғы мекені және оның қайтыс болған орны ретінде танымал. Шындығында, 1856 жылы ол ағасы Феликс қалдырған мұрамен Капрераның солтүстік жартысын сатып алды, ал бастапқыда шатырда тұрды. Бірнеше жылдан кейін, Гарибальдидің өсиетімен Оңтүстік Американың фазенда стиліндегі әйгілі Casa Bianca салынды, қазіргі уақытта мұражай; бірнеше жылдан кейін оның ұлдары мен жанкүйерлері жинаған қаражат оған аралдың екінші жартысын сатып алуға мүмкіндік берді, ол сол кезге дейін ағылшын жұбайлар Ричард пен Эмма Коллинзге тиесілі болған. Үлкен меншігі, Пиана-делла-Толада, Гарибальди көптеген ағаштар отырғызды және шаруаның өмірін бастады, егін өсіріп, тауық, қой, жылқы өсірді (оның әйгілі ақ биесі Марсала үйден алыс емес жерде жерленген) және көптеген есектерді өсірді, оларға ол әзіл үшін жауларының есімдерін берді. Олардың ең басыбайлысы Папа Пий IX-тың есімімен аталды. Casa Bianca ішінде Гарибальди Анитадан туған ұлдарымен, қызметші әйелден туған ұлдарымен және үшінші әйелі Франческа Армосинодан туған ұлдарымен бірге өмір сүрді. Гарибальдидің бөлмесінде қабырғаға ілінген сағат пен күнтізбе әлі де оның қайтыс болған күні мен уақытын көрсетеді: 1882 жылдың 2 маусымы, сағат 18.21. Оның соңғы тілегіне қарамастан, оның денесі балсамдалып, үйдің артында (қалың граниттен жасалған) қабірге қойылды. Оның үйі, қайықтары мен заттары, Италиядағы ең танымал және көп талданған мұражайлардың біріне айналған, Капрерада сақталды. Капрерадағы Гарибальди жинағы дүйсенбі күндері апталық жабылуды қоспағанда, келушілерге ашық. Гарибальдидің аралдағы өмірі және оны қалай дамытқаны оның қызы Клелия жазған «Mio Padre» атты мемуарларында сипатталған. 1982 жылы Капрера Ұлттық парк құрылғанға дейін Бағытталған табиғат қорығы деп жарияланды.
Желкендеу
Капрераның Порто-Пальма шығанағы 1967 жылдан бері Centro Velico Caprera мектебіне үй иесі болып табылады.