Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Археологиялық мұражай
Archaeological museum
Пенн мұражайы, бұрын Пенсильвания университетінің археология және антропология мұражайы деп аталған, Пенсильвания университетінің археология және антропология мұражайы болып табылады. Ол Филадельфия қаласының Университет Сити ауданындағы Пенн кампусында, 33-ші және Оңтүстік көшелерінің қиылысында орналасқан. Дрексел университетінің студенттері де жаяу немесе SEPTA көлік қызметі арқылы оған оңай жете алады. Мұражайда 1,3 миллионнан астам артефакт сақталған, және ол әлемдегі Таяу және Орта Шығыс өнерінің ең толық жинақтарының бірін ұсынады.
Penn Museum, formerly known as The University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, is an archaeology and anthropology museum at the University of Pennsylvania. It is located on Penn's campus in the University City neighborhood of Philadelphia, at the intersection of 33rd and South Streets. It also is close enough for Drexel University students to walk or take SEPTA transportation services. Housing over 1.3 million artifacts, the museum features one of the most comprehensive collections of Middle and Near Eastern art in the world.
Тарих
Пенсильвания университетінің археология және антропология мұражайы 1887 жылы қазіргі Ирактағы (бұрын Осман империясының бір бөлігі болған) Ниппурдің ежелгі орнына жасалған сәтті археологиялық экспедициядан кейін құрылды. Университет проректоры Уильям Пеппер Пенсильвания университетінің қамқоршыларын қазбадан алынған заттарды сақтау үшін өртке төзімді ғимарат салуға көндірді. Мұражайдың қазба жұмыстары мен жинақтары студенттердің ғылыми зерттеулері үшін маңызды ресурстарды ұсынады, сонымен қатар мұражай Жерорта теңізі аймағының өнері мен археологиясы бойынша аспиранттар тобына үй иесі болып табылады.
The University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology was founded in 1887 following a successful archaeological expedition to the ancient site of Nippur in modern day Iraq (then part of the Ottoman Empire). Provost William Pepper persuaded the trustees of the University of Pennsylvania to erect a fireproof building to house artifacts from the excavation. The excavations and collections of the museum provide resources for student research and the museum hosts the Graduate Group in the Art and Archaeology of the Mediterranean World.
2009 жылғы қайта құру
2008 жылдың 19 қарашасында Пенн мұражайының басшылығы 2009 жылдың 31 мамырынан бастап Жерорта теңізі, Таяу Шығыс және Америка бөлімдеріндегі археологиялық және антропологиялық зерттеулермен айналысқан он сегіз ғылыми маманның лауазымын жойды. Археологияға қолданбалы ғылымдар орталығы MASCA да жабылды, бірақ MASCA ғалымдары мұражайдың басқа бөлімдеріне ауыстырылды. Бұл шешім зерттеу институты ретінде Пенн мұражайының тарихи миссиясынан тайға басқанын сезінген, алаңдаған ғалымдардың арасында жергілікті және халықаралық деңгейде сынға ұшырады. Мұражай басшылары бұл шараны 2008 жылғы қаржы дағдарысына және Пенсильвания университетіндегі күрт бюджет кесілуіне байланысты деп түсіндірді. Мұражайдың сол кездегі директоры доктор Ричард Ходжес кейіннен зардап шеккен он сегіз адамның он біреуіне «Қосымша куратор» немесе «Зерттеу жобаларын басқарушы» лауазымдарын ұсынды. Мұражай бес құрлықты қамтитын елуден астам қолданыстағы зерттеу жобасы және мұражаймен байланысты 200-ге жуық ғалымның қатысуын атап, ғылыми зерттеулерге деген өзінің міндеттемесін растады – бұл сол кезде Солтүстік Америкадағы кез келген археологиялық және антропологиялық институт немесе мұражайдағыдан көп.
On November 19, 2008, the Penn Museum's administration terminated eighteen Research Specialist positions in archaeological and anthropological research in the Mediterranean world, the Middle East, and Americas sections, effective May 31, 2009. The scientific research center MASCA (Museum Applied Science Center for Archaeology) was also closed, although the MASCA scientists moved to other Sections within the museum. The decision elicited local and world wide criticism among concerned scholars, who felt that it departed from the Penn Museum's historic mission as a research institution. Museum administrators attributed this measure to the 2008 financial crisis and the deep budget cuts that had resulted at the University of Pennsylvania. The museum's director at the time, Dr. Richard Hodges later offered positions as "Associate Curators" or "Research Project Managers" to eleven of the eighteen individuals affected. The museum affirmed its commitment to research, citing more than fifty active research projects spanning five continents that were engaging nearly 200 Museum affiliated scholars—more than at any other archaeological and anthropological institute or museum in North America could claim at the time.
Мұражай ғимараты
Мұражай Пенсильвания университетінің кампусының ерекше орындарының бірі саналатын, Өнер және қолөнер және эклектикалық стильдегі ғимаратта орналасқан. Қазіргі кездегі түпнұсқа ғимарат (оған кейіннен бірнеше қосымшалар салынған) АҚШ-тағы ең ірі мұражай ғимараттарының бірін құру жоспарының шамамен үштен бірін құрайды. Бұл ғимараттың ерекшеліктері: әсерлі ротонда, бірнеше аулалар мен бақтар, фонтан, айна тоған, шыны мозаикалар, темір есіктер және тас мүсіндер. Пенн мұражайын Филадельфия архитекторларының тобы жобалаған, олардың барлығы университет оқытушылары болған: Уилсон Эйр, Коуп & Стюардсон және Фрэнк Майлз Дей. Алғашқы кезең 1899 жылы аяқталды және университет демеушілігімен Ниппурдің ежелгі қаласына жасалған экспедицияның табыстарын орналастырды. Гаррисон аудиториясын қамтитын ротонда 1915 жылы аяқталды. Чарльз Клаудер 1926 жылы ашылған Кокс еске алу қанатын жобалаған, ол мұражайдың египеттік коллекциясын орналастыруға арналған. Шарп қанаты 1929 жылы аяқталды. Кокс еске алу египет қанаты 1924 жылы мұражайдың бұрынғы кеңесінің төрағасы Экли Кокс қалдырған мүлік арқасында мұражайға қосылды. 1929 жылы әкімшілік бөлімі салынды. 1971 жылы Антропология кафедрасы үшін зертханалар мен оқу кабинеттерін қамтамасыз еткен Академиялық қанат ашылды. Соңғы ірі кеңейтім 2002 жылы Mainwaring (жинақтарды сақтау) қанатын қосу арқылы жасалды.
The museum is housed in an Arts and Crafts and Eclectic style building that is one of the landmarks of the University of Pennsylvania campus. The existing original building (onto which have been grafted several later additions) is actually only approximately one third of an ambitious design that would have created one of the largest museum buildings in the United States. Features of the extant building include a dramatic rotunda, multiple courtyards and gardens, a fountain, reflecting pool, glass mosaics, iron gates, and stone statuary. The Penn Museum was designed by a team of Philadelphia architects, all of whom taught on the faculty of the university: Wilson Eyre, Cope & Stewardson and Frank Miles Day. The first phase was completed in 1899 and housed the discoveries from an expedition sponsored by the university to the ancient site of Nippur. The rotunda, which houses the Harrison Auditorium, was completed in 1915. Charles Klauder designed the Coxe Memorial Wing, which opened in 1926 to house the museum's Egyptian collection. The Sharpe Wing was completed in 1929. The Coxe Memorial Egyptian Wing was added to the museum in 1924 through a bequest by former museum board president Eckley Coxe. The administrative wing was added in 1929. The Academic Wing, which provided laboratories for the Anthropology department and classrooms was opened in 1971. The most recent major addition was made in 2002, with the addition of the Mainwaring (Collections Storage) Wing.
Мұражай кітапханасы
Мұражай кітапханасы 1900 жылы Пенсильвания университетінің американдық археология және лингвистика профессоры Дэниел Гаррисон Бринтонның жеке кітапханасы сатып алынғанда құрылды. Бұл кітапханада шамамен 4098 том кітап болды, оның ішінде Американың жергілікті халықтарының этнологиясы және лингвистикасы басты пәндер еді. Сондай-ақ, бұл кітапханада Орталық Американың жергілікті тілдерін зерттеуге қатысты шамамен екі жүз томдық қолжазбалар жинағы бар; олардың көпшілігі қазірдің өзінде жоғалуға жақын тұр немесе толығымен жойылып кеткен. Кітапхананың алғашқы орналасқан жері Фурнесс ғимараты болды, бірақ 1898 жылы кітапхана мұражай ғимаратына көшірілді. 1971 жылға дейін кітаптар Елкинс кітапханасында сақталды, содан кейін мұражайдың университет кеңейтіміне көшіріліп, соңғы орнына ие болды. Жинақтар ұқсас принциптер бойынша ұйымдастырылған, бірақ кейбір аймақтар үшін ірі географиялық топтар қарастырылған. Жинақтарға Африка, Америка (Солтүстік, Орталық және Оңтүстік), Азия, Египет, Еуропа (Этруск, Грекия және Рим), Жерорта теңізі, Таяу Шығыс және Океания кіреді. Бұл жинақтардағы көптеген заттар тұрақты көрмелерде көрсетілмейді, бірақ зерттеу жұмыстары мен уақытша көрмелер үшін пайдаланылуы мүмкін. Физикалық антропология жинақтарындағы ешбір зат көрмеге қойылмайды, бірақ олар зерттеу мақсатында қолданылады.
The Museum Library was established in 1900 when the personal library of University of Pennsylvania professor of American archaeology and linguistics Daniel Garrison Brinton was acquired. This library contained an estimated 4,098 volumes of which the ethnology and linguistics of the American Indigenous peoples were the primary disciplines. This library also consists of a manuscript collection of nearly two hundred volumes relevant to the study of autochthonous Central American languages; most of which are either severely endangered or have completely disappeared. The original location of the library holdings was the Furness Building until they were transferred to the museum building in 1898. They were relocated to the Elkins Library up until 1971 upon when they were moved to their final home in the university extension of the museum. The collections are organized along similar lines, but with larger geographic groupings for some regions. Collection areas include Africa, America (North, Central and South), Asia, Egypt, Europe (Etruscan, Greece and Rome), Mediterranean, Near East and Oceania. Many items within these collections are not on display in the permanent galleries, but may be used for research and temporary exhibits. None of the items in the physical anthropology collections are on display, but they are used for research.
Африка
Пенн мұражайы елдегі ең ірі африкалық этнографиялық және археологиялық заттар жинағына ие. Көбінесе 1891 жылдан 1937 жылға дейін жиналған бұл коллекцияда Африканың барлық аймақтарынан алынған заттар бар, бірақ Конго Демократиялық Республикасы, Габон, Ангола, Марокко, Сьерра-Леоне, Пил сүйек жағалауы, Сенегал, Нигерия, Кения, Танзания, Эфиопия, Оңтүстік Африка, Намибия, Ботсвана және Мадагаскардан ерекше шоғырланған. Пенн мұражайында әлемдегі ең толық жиналған Шербро аралы коллекцияларының бірі сақталған. 1936–1937 жылдары мұражай ұйымдастырған экспедиция кезінде, жалпы этнология кураторы Генри Ашер Холл Сьерра-Леонедегі Шербро халқы арасында этнографиялық зерттеулер жүргізу үшін жеті ай өткізді. Жинаққа тоқыма бұйымдары, мүсіндер, тұрмысқа және үй шаруашылығына қатысты заттар, құпия қоғамдарға байланысты артефакттар мен дәрілік жинақтардың үлгілері кіреді. Холлдың құжаттарында далалық жазбалар, библиографиялар және мәтіндік түсіндірмелер бар, олар Шербро халқының және олармен бірге өмір сүрген Менде, Крым және Темне халықтарының өмір салты туралы этнографиялық ақпарат береді. Орталық Африка коллекциясына Конго Демократиялық Республикасынан (бұрынғы Бельгия Конгосы) шамамен 3000 артефакт кіреді. Бұл артефакттардың көп бөлігін неміс этнографы Лео Виктор Фробениус 1906 жылы Конгоның Касаи ауданына жасаған экспедициясы кезінде жинаған. Оның коллекциясы Орталық Африка аймағындағы әртүрлі мәдени топтардың арасында кездесетін алуан түрлі мүсіндік формаларды көрсетеді. Жинақта Куба, Конго, Люба, Суку, Яка, Пенде, Теке, Чокве және Лулува сияқты мәдениеттер ұсынылған. Африка бөліміндегі жақсы белгілі емес коллекциялардың бірі – Марокко коллекциясы. Доктор және миссис Талкотт Уильямс 1898 жылы Мароккоға саяхат жасап, Марокко мәдениетін құжаттау мақсатымен шамамен 600 нысанмен оралды. Жинаққа киім-кешек, аяқ киім, кілемдер, жамылғылар, қару-жарақ, зергерлік бұйымдар, қыш ыдыстар, себеттер және асүй ыдыстары кіреді. Күнделікті өмірді бейнелейтін бұл толық жинақ доктор Уильямс тарапынан жақсы құжатталған, ол Смитсонов институтының тапсырысы бойынша да жинақ жүргізген. 2019 жылдың 16 қарашасында Пенн мұражайы көптеген басқа жаңа галереялар мен бөлмелермен қатар, жаңадан жаңартылған Африка галереясын ашты. Пенсильвания университетінің социология және африкалық зерттеулер профессоры доктор Туфуку Зубери жаңа Африка көрмесінің бас кураторы болып тағайындалды және бұрынғы студенті Бринна Мурға галерея үшін жаңа киім жасауды ұсынды. Мур өзінің досы және Филадельфия суретшісі Эмерсон Раффиннен көмек сұрап, "Wearable Literature" ("Киілетін әдебиет") деп аталатын киімді жасады, ол қазір Пенн мұражайының Африка галереясында танымал.
The Penn Museum has one of the largest collections of African ethnographic and archaeological objects in the country. Mostly obtained from 1891 to 1937, the collection contains objects from all regions of Africa, but with a concentration from the Democratic Republic of the Congo, Gabon, Angola, Morocco, Sierra Leone, Ivory Coast, Senegal, Nigeria, Kenya, Tanzania, Ethiopia, South Africa, Namibia, Botswana and Madagascar. The Penn Museum has one of the most extensive Sherbro Island collections in the world. During a museum sponsored expedition in 1936–1937, Curator of General Ethnology, Henry Usher Hall spent seven months conducting ethnographic research among the Sherbro people of Sierra Leone. The collection consists of textiles, sculpture, artifacts related to subsistence and household items, secret society and examples of medicine bundles. Hall's papers include field notes, bibliographies, and textual commentaries that provide ethnographic information about the way of life of the Sherbro people and others—including the Mende, Krim, and Temne peoples—who lived among them. The Central African collection includes approximately 3000 artifacts from the Democratic Republic of Congo (formerly the Belgian Congo). The majority of these artifacts were collected by the German ethnographer Leo Viktor Frobenius on his expedition to the Kasai district of the Congo in 1906. His collection illustrates the diverse sculptural forms found among the different cultural groups in the Central African region. Some of the cultures represented in the collection are the Kuba, Kongo, Luba, Suku, Yaka, Pende, Teke, Chokwe, and Luluwa. One of the lesser known collection within the African Section is the Moroccan collection. Dr. and Mrs. Talcott Williams travelled to Morocco in 1898 and returned with approximately 600 objects to document the cultures in Morocco. The collection consists of clothing, shoes, rugs, blankets, weapons, jewelry, pottery, baskets, cooking pots. This thorough collection of objects representing daily life was well documented by Dr. Williams who also collected on behalf of the Smithsonian. On November 16, 2019, the Penn Museum debuted a newly renovated African gallery alongside many other new galleries and rooms. Penn professor of Sociology and Africana Studies, Dr. Tufuku Zuberi, was appointed as the head curator for the new Africa exhibit, and approached his former student Breanna Moore about designing a new dress for the gallery. Moore enlisted the help of her friend and Philadelphia artist, Emerson Ruffin, to create the dress titled “Wearable Literature”, now a popular item in the Penn Museum's African galleries.
Солтүстік Америка
Солтүстік Американың археологиялық жинақтарында жиырма мың жылдан бірнеше жүз жыл бұрынғы мұралық заттар бар. 1960 жылдары олар хронологиялық ретпен орналастырылды. Олардың кейбіреулері XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында қазба жұмыстары кезінде табылған, ал қалғандары беделді коллекционерлерден сатып алынған немесе сыйға берілген. 1896 жылы Фрэнк Хамильтон Кушинг Флорида штатының Ки-Марко аймағындағы судан қасқыр, бұғы және адам бейнелерін тапты. Маскалар судан шығарылған кезде өкінішке орай деформацияланған, бірақ олар мен көптеген құралдар мен тұрмыстық заттар су астында болғандықтан ерекше жақсы сақталған. Соғыс аралық жылдары Эдгар Б. Говард Американың оңтүстік-батысынан ең көне заттардың бір бөлігін қазып шығарды. Солтүстік Американың этнографиялық жинақтарында шамамен 200 түпкі халыққа тиесілі, шамамен 40,000 мұралық зат бар, олар он бір географиялық аймаққа бөлінген (Арктика, Субарктика, Солтүстік-Батыс жағалауы, Плато, Калифорния, Ұлы Аван, Оңтүстік-Батыс, Ұлы Дала, Оңтүстік-Шығыс және Солтүстік-Шығыс). Ең толық жинақтар Аляска, Солтүстік-Батыс жағалауы, Оңтүстік-Батыс, Оңтүстік-Шығыс және Субарктика аймандарындағы этнографиялық экспедициялар арқылы жүйелі түрде құрылған. Солтүстік-Батыс жағалауы материалдарының көп бөлігін XX ғасырдың басында ықпалды тлингит әулетінің ұлы Луис Шотридж жинаған. Сол кездегі көрнекті этнографтар да Солтүстік Америка жинақтарына үлес қосты. Пенсильвания университетінің антропология кафедрасының профессоры және меңгерушісі Фрэнк Гулдсмит Спек мұражайдың Субарктика этнологиялық жинақтарына ең көп үлес қосушылардың бірі болды. Сонымен қатар, Спек аудиожазу технологиясын ерте пайдаланған және крик және ючи әндерінің үлгілерін жинаған. Атап айтқанда, экспозицияда көрсетілген маңызды зат – биіктігі он метр болатын, күрделі өрнектермен безендірілген әктас стела 14. Татьяна Проскуряков бұл затты Пьедрас-Неграста қазып тапқан, ал оның табылған кездегі археологтар майя иероглифтерін оқуға мүкіндік алған жоқ. Проскуряков стеладағы глифтерді тарихи оқиғалармен салыстырып, иероглифтік жазуды түсіндірді. Проскуряковтың жаңалығы майя тану ғылымын өзгертіп жіберді.
The North American archaeological collections contain heritage items from twenty thousand years old to a few hundred years old. In the 1960s, these were arranged chronologically. Some of these items were excavated in the late 19th century and early 20th century, while others were purchased or donated by reputable collectors. In 1896, Frank Hamilton Cushing excavated wolf, deer and human masquettes that he found in the waters off of Key Marco, Florida. The masquettes were unfortunately distorted upon removal from the water, but they and the numerous tools and practical items had an unusually high level of preservation due to their underwater location. In the interwar years, Edgar B. Howard excavated some of the oldest items in the collection from the American Southwest. The North American ethnographic holdings number approximately 40,000 heritage items attributed to approximately 200 Indigenous nations and organized within eleven geographic regions (Arctic, Sub Arctic, Northwest Coast, Plateau, California, Great Basin, Southwest, Great Plains, Southeast and Northeast). The strongest collections are those systematically created via ethnographic collecting expeditions in Alaska, the Northwest Coast, Southwest, Southeast, and Sub arctic regions. Many of the Northwest Coast materials were collected in the early 20th century by Louis Shotridge, the son of an influential Tlingit chiefly family. Prominent ethnographers of the time also contributed to the North American collections. As a professor and chair of the anthropology department at the University of Pennsylvania, Frank Gouldsmith Speck was one of the most prolific donors to the museum's Sub Arctic ethnology collections. In addition, Speck was an early adopter of audio recording technology with which he gathered examples of Creek and Yuchi songs. Specifically, one object of importance that is on display is Stela 14, a limestone rock with intricate carvings that stands at ten feet tall. Tatiana Proskouriakoff excavated this object in Piedras Negras, and at the time of its discovery, archaeologists could not decipher the Mayan hieroglyphics engraved in it. Proskouriakoff cross referenced the glyphs on the Stela to historical events, eventually decoding the hieroglyphic language. Proskouriakoff's discovery transformed the field of Maya Studies.
Оңтүстік Америка
Музейдің Оңтүстік Америка коллекциялары олардың шыққан аймақтарындай алуан түрлі – Перудің шөлейтті жағалауы, Анд таулы аймағы және Амазонка бассейнінің тропикалық жазықтары. Коллекцияларға Аргентина, Боливия, Бразилия, Чили, Колумбия, Эквадор, Гайана, Парагвай, Перу және Венесуэладан алынған антропологиялық материалдар кіреді. Америка бөлімінің Оңтүстік Америкаға қатысты этнографиялық жинақтары Боливия, Бразилия, Гайана және Перу материалдарымен ең толық. Боливияның аймара, кечуа және юракаре халықтары Макс Уле мен Уильям Кертис Фараби алғашқы жинаған коллекцияларда ұсынылған. Бразилияның отыздан астам түпкі халықтары Фараби мен Винченцо М. Петруллоның 1920-1930 жылдары жинаған этнографиялық коллекцияларында кездеседі. Фарабидің 1920 жылдары Гайанада жинаған коллекцияларында он екі түрлі түпкі халық тобы ұсынылған. Перуден жиырма бестен астам түпкі халық тобы да ұсынылған. Аргентинаның (Яган), Чилидің (Алакалуф, Мапуче), Колумбияның (Архуако, Чоко, Гоахира және Коги) және Эквадордың (Живаро, Тумако, Сапаро) кейбір түпкі халықтары кішірек коллекцияларда бейнеленген.
The museum's South American collections are as varied as the regions from which they come – the arid coast of Peru, the Andean Highlands, and the tropical lowlands of the Amazon Basin. The collections include anthropological materials from Argentina, Bolivia, Brazil, Chile, Colombia, Ecuador, Guyana, Paraguay, Peru, and Venezuela. The American Section's ethnographic holdings from South America are strongest in materials from Bolivia, Brazil, Guyana, and Peru. The Aymara, Quechua, and Yuracaré of Bolivia are represented in early collections acquired by Max Uhle and William Curtis Farabee. More than thirty indigenous tribes from Brazil are represented in ethnographic collections acquired by Farabee and Vincenzo M. Petrullo in the 1920s and 1930s respectfully. Twelve different indigenous groups are represented in the collections acquired in Guyana by Farabee in the 1920s. More than twenty five native groups from Peru are represented as well. Smaller collections represent some of the indigenous peoples of Argentina (Yahgan), Chile (Alacaluf, Mapuche), Colombia (Arhuaco, Chocó, Goajira, and Kogi), and Ecuador (Jívaro, Tumaco, Saparo).
Азия
Пенн мұражайының Азия коллекциясы Қытай, Тибет, Жапония, Оңтүстік Корея, Тайвань, Вьетнам, Мьянма, Камбоджа, Үндістан және басқа да Азия елдерінен келген 3000-ға жуық өнер туындылары мен артефактілерден тұрады. Доктор Джордж Байрон Гордонның тыранымен, бұл коллекцияның көп бөлігі Қытайға қатысты. 1914-1918 және 1923-1924 жылдары Пенн мұражайының археологтары Қытайда археологиялық экспедициялар ұйымдастырды, бірақ олар сәтсіз аяқталды. Осының салдарынан, қытайлық коллекцияның басым бөлігі Солтүстік Америкадағы делдалдар арқылы сатып алынды немесе сыйға берілді. Дегенмен, оған банк судьясы Дж. П. Морган жинаған 290-нан астам фарфор вазалар мен мүсіндер сияқты ежелгі заманның жоғары сапалы туындылары кіреді. Пенн мұражайы 1930-1931 жылдары Моңғолия мен Солтүстік Қытайда экспедиция жасаған Уильям және Изабель Инграм Майер сияқты әуесқой коллекционерлерден тағы бір маңызды Азия коллекциясын алды. Майер коллекциясы 464 шағын қола пышақтардан, жиһаздық бөлшектерден, тақташалардан және скифтер мен оларға ұқсас көшпелі халықтар б.з.д. 12 ғасырынан б.з. 3 ғасырына дейін жасаған «Ордос» стиліндегі түрлі әшекейлерден, сондай-ақ жақында ғана жасалған кейбір металл бұйымдардан тұрады. Пенн мұражайының алғашқы кураторларының бірі Максвелл Сомервилл (1829-1904) Жапония мен Үндістаннан көптеген заттар, соның ішінде Үндістаннан келген Калигат суреттерінің жиынтығын әкелді, ол индуистік пантеонның дерлік барлық құдайларын бейнелейді. Азия галереясы Харрисон Ротундасында орналасқан, оның ені 90 фут, ал биіктігі 90 фут. 1915 жылы салынғаннан бері бұл галерея қытайлық коллекцияны көрсетеді. Көрсетілген басқа да сирек қытай өнер туындыларының ішінде Шанси провинциясындағы император Тайцзуң мазарындағы алты ат панелінің екеуі бар. Бұл аттардың әрқайсысының атауы мен өлеңдері Тан әулеті кезінде Қытайды біріктіру үшін болған шайқастағы қызметтерін еске түсіреді. Бұл рельефтердің діни емес сипаты мен тарихи реализмі қытай өнерінде жаңа бағытты белгіледі. Төрт панель Сианьдағы Бейлин мұражайында сақталады, ал Қытайдан шыққан екі панельді Виктор Талкинг Машина компаниясының негізін қалаушы Элдридж Р. Джонсон Пенн мұражайына сыйға берді. Джонсон галереяның ортасында орналасқан, императрица Цисиге (1835-1908) тиесілі деп есептелетін, мүлтіксіз шар тәрізді кристалдық шарды да сыйға берді. Мұражай бұл коллекцияны 1966 жылы Табиғаттану ғылымдары академиясынан сатып алды. Бұл қарамастан, мұражай бұл коллекцияның маңызды тарихи және зерттеу ресурсы екенін мәлімдейді. Мұражай соңғы жылдары коллекцияны пайдалана отырып, белсенді зерттеулер жүргізіп келеді. Оннан астам бас сүйектері мен 19 ғасырдың ортасындағы өлшеу құралдары 2012-2013 жылдары «Дәлелдің жылы: Жарыс жасау және оны жою» атты көрмеде көпшілік назарына ұсынылды. Бірақ студенттер мен жергілікті қоғамдық кеңістіктің наразылығынан кейін олар қоймаға алынды.
The Penn Museum's Asian collection is composed of close to 3,000 objects of art and artifacts from China, Tibet, Japan, South Korea, Taiwan, Vietnam, Myanmar, Cambodia, India and other Asian countries. Through the concerted efforts of Dr. George Byron Gordon, the majority of this collection focuses on China. From 1914 1918 and again in 1923 1924, Penn Museum archaeologists attempted archaeological expeditions in China that ended in failure. Consequently, the vast majority of the Chinese collection was purchased or donated through dealers in North America. Nevertheless, it includes a significant number of high quality works of antiquity, such as the over 290 porcelain vases and sculptures collected by banking magistrate, J. P. Morgan. The Penn Museum acquired another important Asian collection from amateur collectors William and Isabel Ingram Mayer who made a collecting expedition across Mongolia and northern China in 1930 1931. The Mayer Collection consists of 464 small bronze daggers, harnesses, plaques, and a variety of ornaments that represent the "Ordos" style made by the Scythians and related nomadic peoples between the 12th century BCE and 3rd century CE, as well as some metalworks of more recent origin. Maxwell Sommerville (1829 1904), one of the first curators at the Penn Museum, contributed many items from Japan and India including a set of Kalighat paintings from India that represent almost the entire Hindu pantheon. The Asian Gallery is mounted in Harrison Rotunda, which measures ninety feet across and ninety feet from the floor. Since its completion in 1915, this gallery has showcased the Chinese collection. Other rare Chinese works of art on display are two of the six horse panels from Emperor Taizong's Mausoleum in Shaanxi Province. Each of these horses had names and poems commemorating their service in the fight to unify China during the Tang dynasty. The secular focus and historic realism of these reliefs marked a new direction in Chinese art. Four of the panels are at the Beilin Museum in Xi'an, while the only two to have left China were donated to the Penn Museum by Eldridge R. Johnson, the founder of the Victor Talking Machine Company. Johnson also donated the perfectly spherical crystal ball that sits in the center of the gallery, which is supposed to have belonged to Empress Cixi (1835–1908). The museum acquired the collection from the Academy of Natural Sciences in 1966. Despite this, the museum claims the collection is an important historic and research resource. The museum has actively conducted research using the collection in recent years. More than a dozen crania, along with mid 19th century measuring devices, were on public display at the museum from 2012 to 2013 in an exhibit named "Year of Proof: Making and Unmaking Race". into storage after criticism from students and the local community.
MOVE бомбалау құрбаны
2021 жылдың сәуір айында, сынға ұшыраған жаңалықтардан кейін Пенн мұражайы мен Пенсильвания университеті 1985 жылғы MOVE бомбалаудан қалған адам денелерінің зерттеу және оқыту мақсатында пайдаланылуына рұқсат бергені үшін Африка "отбасынан" және жалпы қоғамдықтан кешірім сұрады. 1986 жылы Филадельфия қалалық медициналық сарапшылар бюросының бір өкілі MOVE үйінен табылған күйген адам денелерінің қалдықтарын 14 жасар Катрисия Дотсонның (сонымен қатар Катрисия немесе Tree Africa) және 12 жасар Делиша Оррдың (сонымен қатар Делиша Africa) сүйектері екенін анықтау үшін мұражайға тапсырды. Бұл шара екі баланың өлім куәліктері рәсімделгеннен кейін, сондай-ақ Дотсонның отбасы 1985 жылы Дотсонның денесіне қоштасу рәсімі өткізгенін сенгеннен кейін жасалды. Бұл қалдықтар ондаған жылдар бойы картон қорапта сақталып, Пенн университетінің профессоры Алан Манн және Манннің аспиранты, кейіннен Пенн мұражайының физикалық антропология кураторы Джанет Монге оларды оқу процесінде пайдаланды. 2019 жылы отбасының рұқсатысыз, Монге бұл сүйектерді онлайн криминалистика курсында жағдайлық зерттеу ретінде қолданды. Сондай-ақ, бұл сүйектер Монге жетекшілік еткен антропология бойынша Пенн университетінің дипломдық жұмысының тақырыбы болды. Монге онлайн жағдайлық зерттеуде қолданған сүйектер 2021 жылы MOVE мүшелеріне қайтарылса да, Пенн мұражайында қанша қалдық болғаны және 1986 жылы Манн мен Монгеге берілген барлық сүйектердің 2021 жылы қайтарылғаны туралы мәліметтер әртүрлі айтылуда. Пенсильвания университетінің адвокаттары Делиша Оррдың сүйектері ешқашан Пенн мұражайында болмағанын мәлімдеді. Алайда, Филадельфия қаласының жүргізген тергеуі бұл мәлімдемемен келіспей, Делиша Оррдың қалдықтары Пенн мұражайында болғанын көрсететін дәлелдер бар екенін көрсетті. Америкалық сот-медициналық антропология кеңесінің сертификатын алған тоғыз сот-медициналық антрополог Пенсильвания университеті адвокаттарының жариялаған мәлімдемелерімен келіспей, Филадельфия қаласының пікірін қолдады. Филадельфия қаласы сонымен қатар Пенн мұражайындағы Катрисия Дотсонның барлық қалдықтары 2021 жылы MOVE-ке берілді ме деген күмәнділігін білдірді.
In April 2021, following critical news coverage, the Penn Museum and the University of Pennsylvania apologized to the Africa "family" and the community in general for allowing human remains from the 1985 MOVE bombing to be used in research and training. In 1986, an official from the Philadelphia City Medical Examiner's Office gave burned human remains found at the MOVE house to the museum for verification that the bones were those of 14 year old Katricia Dotson (a. k. a. Katricia or Tree Africa) and 12 year old Delisha Orr (a. k. a. Delisha Africa), although after the death certificates for both of those children were written, and after Dotson's family believed they were given Dotson's remains for burial in 1985. These remains were kept in a cardboard box in storage for decades and used for teaching by Alan Mann, a professor at Penn, and Janet Monge, Mann's graduate student and later curator of physical anthropology at the Penn Museum. Without the family's permission, in 2019 the bones were used as a case study in an online forensic course by Janet Monge. They were also used as the subject of a Penn senior thesis in anthropology which Monge supervised. Although the bones used by Monge in the online case study were given to MOVE members in 2021, accounts differ regarding how many remains were at the Penn Museum and whether all bones which were given to Mann and Monge in 1986 were returned in 2021. A legal team hired by the University of Pennsylvania stated that the bones of Delisha Orr were never at the Penn Museum. However, an investigation by the City of Philadelphia disagreed, and stated that there was evidence that remains of Delisha Orr were at the Penn Museum. Nine forensic anthropologists certified by the American Board of Forensic Anthropology disagreed with the claims published by Penn's legal team and agreed with those of the City of Philadelphia. The City of Philadelphia also questioned whether all the remains of Katricia Dotson which were at the Penn Museum were given to MOVE in 2021.