Джон Сомерсет Пакингтон: Британ саяхатшысы және саяси қайраткері
John Pakington, 1st Baron Hampton
Джон Сомерсет Пакингтон (1799-1880) – британдық консервативті саяхатшы, Уорчестерширлік танымал отбасыдан шыққан. Биографиясы, өмірі мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық консервативті саясаткер (1799–1880)
British Conservative politician (1799–1880)
Джон Сомерсет Пэкингтон, 1-ші барон Хэмптон (20 ақпан 1799 – 9 сәуір 1880), 1846 жылдан 1874 жылға дейін сэр Джон Пэкингтон, Бт деп белгілі болған британдық консервативті саясаткер.
John Somerset Pakington, 1st Baron Hampton, (20 February 1799 – 9 April 1880), known as Sir John Pakington, Bt, from 1846 to 1874, was a British Conservative politician.
Өмірбаян және білім
Ол Уильям Рассел мен Элизабет Пэкингтонның ұлы, Джон Сомерсет Рассел болып дүниеге келді. Оның туған жері – Уорстерширдегі Повик қаласындағы Слоттерс-корт. Әкесі Уильям Рассел (1750–1812) – адвокат және судья, Уорстер қаласындағы дәл сол есімді хирургтың ұлы, Уильям Олдналл Расселдің туысы, алғаш Мэри Коксқа үйленген, одан Мэри есімді қызы болған. 1813 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін ол жетім қалды: Джон Итон колледжінде білім алып, 1818 жылы Оксфордтағы Ориел колледжіне қабылданды. Екінші ұлы Джон, ағасы Уильям Герберт Расселдің 1819 жылы қайтыс болуынан кейін мұрагер атанды және Оксфордты дипломсыз тастап кетті. 1831 жылы корольдік рұқсатымен Джон Сомерсет Рассел өз әкесінің атын Пакингтон фамилиясымен ауыстырды, себебі 1830 жылы анасының ағасы сэр Джон Пакингтонның мүлкін мұраға алған, оны баронның кіші қарындасы Энн Пакингтонмен бірге басқарды. Мүлікке Вурчестерширдегі Вествуд Хаус кірді, және Пакингтон 1832 жылы бірінші әйелі Мэримен бірге сол жерге көшіп барды.
He was born John Somerset Russell, the son of William Russell and Elizabeth Pakington, of the Pakington family of a Worcestershire family, sister and heiress of Sir John Pakington, the 8th and last Baronet Pakington of Ailesbury. His birthplace was Slaughter's Court, Powick, Worcestershire. His father William Russell (1750–1812) was a barrister and magistrate, the son of a surgeon of Worcester of the same name, and first cousin of William Oldnall Russell, and had first been married to Mary Cocks, with whom he had a daughter Mary. He was left an orphan when his mother died in 1813: John was educated at Eton College and matriculated at Oriel College, Oxford in 1818. The second son, John became the heir when his elder brother William Herbert Russell died in 1819, and he left Oxford without a degree. John Somerset Russell assumed in 1831 by Royal Licence the surname of Pakington in lieu of his patronymic, having inherited in 1830 the estates of his maternal uncle Sir John Pakington, which he held jointly with the baronet's younger sister Ann Pakington. The estate included Westwood House, Worcestershire and Pakington moved there with his first wife Mary, in 1832.
Саяси мансап
Пакингтонның 1820-жылдар мен 1830-жылдардың басында консервативті партияның парламент мүшесі болған, 1-ші баронет сэр Комптон Домвиллмен, сондай-ақ оның жарты қарындасы Мэриге үйленген Генри Барри Домвиллдің ағасымен туыстық байланысы болды. Ол 1831 жылғы жалпы сайлауда реформалық үміткер ретінде қатысудан бас тартты, орнына тори Генри Бошамп Лайгонды қолдады. 1837 жылы төртінші рет Дройтвичтен консервативті партияның парламент мүшесі болып сайланды және 1874 жылға дейін осы лауазымда қалды. Ол алғаш рет 1841 жылы сэр Роберт Пилдің басшылығымен қызметке кірді және 1846 жылы Вурчестер графтығындағы Вэствудтен екінші жаратылысы Бароны Пэкингтон атанды. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльсте жауапты үкімет құруға рұқсат берді, бұл 1855 жылы іске асты. Чарльз Аддерлидің ықпалымен, ол Жаңа Зеландияға конституция берді, бірақ Лондонның жергілікті халықтар саясатын бақылау құқығы сақталды. Оппозицияда Пэкингтон білім беру реформасына қызығушылық танытты. 1852 жылы ол Тай кеңесінің мүшесі болып тағайындалды және білім беру жөніндегі кеңесіне кірді, ол бастауыш білім беруге мемлекеттік қаражат жұмсалуын қадағалады. 1855 жылы ол сәтті болмаған Білім беру туралы заң жобасын ұсынды, ол 1870 жылғы Бастауыш білім беру туралы заңға негіз салды. Лорд Джон Расселдің бұрынғы әрекеті сияқты, бұл заң да англикандық мектептердің конформист емес қаржылық қолдауға деген үмітіне байланысты қабылдауға кедергі келтірді. Торилер қайтадан билікке келгеннен кейін Пэкингтон Лорд Дерби басшылығымен 1858 жылдан 1859 жылға дейін және 1866 жылдан 1867 жылға дейін Адмиралтействоның бірінші лорды қызметін атқарды. Бірінші лорд ретінде ол 1860 жылы суға түсірілген алғашқы темір кеме HMS Warrior-ді тапсырыс берді. Джон Скотт Рассел мен Болдуин Уэйк Уокердің жобалау жұмыстарынан кейін, француз теңіз сәулетшісі Анри Дюпой де Лом тағайындалған кезде, тиісті уақыт келді. Дерби мен оның ізбасары Бенджамин Дизраэли басшылығымен Пэкингтон 1867 жылдан 1868 жылға дейін Соғыс және колониялар министрі болды.
Pakington had a family connection to Sir Compton Domvile, 1st Baronet, a Tory Member of Parliament in the 1820s and early 1830s, and the brother of Henry Barry Domvile who had married his half sister Mary. He turned down the chance to stand as a reform candidate at the 1831 general election, instead speaking for the Tory Henry Beauchamp Lygon standing for He was elected at the fourth attempt as the Tory Member of Parliament for Droitwich in 1837, a seat he held until 1874. He was first given office by Sir Robert Peel in 1841 and created in 1846 Baronet Pakington of the second creation, of Westwood in the County of Worcester. He gave the green light to responsible government in New South Wales, which came about in 1855. Pressed by Charles Adderley, he granted New Zealand a constitution qualified by London's control of policy on indigenous peoples. In opposition Pakington developed an interest in education reform. He was sworn of the Privy Council in 1852, and became a member of its Committee of Council on Education, which oversaw spending of public money on primary education. He introduced in 1855 an unsuccessful Education Bill which foreshadowed the Elementary Education Act 1870. As with Lord John Russell's previous effort, it foundered on the issue of Anglican schools that supposed nonconformist financial support. With the Tories back in power, Pakington again held office under Lord Derby, as First Lord of the Admiralty from 1858 to 1859 and from 1866 to 1867. As First Lord he commissioned the first ironclad warship, HMS Warrior, launched in 1860. Following design work by John Scott Russell working with Baldwin Wake Walker, the time was ripe, given the French appointment of the naval architect Henri Dupuy de Lôme. Under Derby and his successor Benjamin Disraeli Pakington was Secretary of State for War from 1867 to 1868.
1870 жылдар
1871 жылы Пэкингтон Әлеуметтік ғылымдар конгресінде Дисраэли ойынмен айналысқан «Жаңа әлеуметтік одақ» туралы сөз сөйледі. Бұл термин Консервативтік партия басшылары мен жұмысшылар өкілдері арасында жүргізілген пікір-таластарға қатысты. Олар Тори партиясының артқы қатарларының наразылығын тудырды; Джордж Чарльз Бродрик оны «жартылай коммунистік бағдарлама» деп атады. Пэкингтон Джон Скотт Расселдің қысқа өмір сүрген қозғалысына қосылып, Стаффорд Норткотт, Гатхорн Харди және Лордтар палатасының бірнеше мүшелерімен бірге «жеті тармақ» деп аталған әлеуметтік реформаларға қатысты меморандумға қол қойды. Қазан айында «The New Social Movement» деген мақаласында «Saturday Review» журналы былай деп мәлімдеді:
In 1871 Pakington addressed the Social Science Congress, speaking on the "New Social Alliance", with which Disraeli was toying. The term referred to discussions being held between Conservative Party leaders and workers' representatives. They aroused hostility from Tory backbenchers; and George Charles Brodrick called it a "semi communistic programme". Pakington had joined the ephemeral movement of John Scott Russell, signing with Stafford Northcote, Gathorne Hardy and some of the House of Lords a memorandum on social reform measures to be taken, the "seven points". In October, in an article "The New Social Movement", the Saturday Review commented:
Аристократия мен шеберлер арасындағы одақтың мақтанышпен жариялануы Дизраэли мырзаның бұрынғы стильін еске түсіреді; бірақ қазіргі заманда шектеулі және реттелген социализмнің іске асырылуына шын сенім тек сэр Джон Пэкингтонға немесе лорд Джон Мэннерске ғана лайық. «Конингсби» мен «Сибил» жарық көрген кезде Париж коммунасының көтерілісі болған жоқ, сондай-ақ Милл мырза мен Жер және Еңбек лигасы жерге меншік құқығына тікелей немесе жанама түрде шабуыл жасамаған еді. Пэкингтон, енді Тори басшыларының арасында беделсіз болғандықтан, 1874 жылғы жалпы сайлауда өкілдер палатасындағы өкілдігінен айырылды, оны 1868 жылдан бері үлкен дауыспен жергілікті либерал Джон Корбет жеңді. Ол Ворстер графтығындағы Хэмптон-Ловетт және Вествудтың бароны Хэмптон титулын алды.
The pompous announcement of an alliance between the aristocracy and the artisans bears traces of Mr. Disraeli's earlier manner; but a serious belief in the practicability in the present day of a limited and regulated socialism is only worthy of Sir John Pakington or of Lord John Manners. When Coningsby and Sybil were published, there had been no insurrection of a Paris Commune, nor had Mr. Mill and the Land and Labour League attacked directly or indirectly the right of property in land. Pakington, by now unpopular with Tory leaders, lost his seat in the Commons in the 1874 general election, defeated on a large swing from 1868 by John Corbett, a local Liberal. He was raised to the peerage as Baron Hampton, of Hampton Lovett and of Westwood in the County of Worcester.
Басқа да мемлекеттік лауазымдар
Хэмптон көптеген жылдар бойы Ворстершир округтік сот отырысының төрағасы болып қызмет етті. 1858 жылдың маусымында Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Сонымен қатар, ол 1861 жылдан 1863 жылға дейін Корольдік статистикалық қоғамның президенті және 1875 жылдан өліміне дейін Бас азаматтық қызмет комиссары болды. Ол 1860 жылы құрылған Теңіз сәулетшілері институтының президенті де болды және қайтыс болғанға дейінгі бірнеше айға дейін осы қызметін атқарды.
Hampton served for many years as chairman of the Worcestershire Quarter Sessions. He was elected a Fellow of the Royal Society in June 1858. He was also President of the Royal Statistical Society from 1861 to 1863 and Chief Civil Service Commissioner from 1875 until his death. He was also the president of the Institution of Naval Architects from its inception in 1860 until months before his death.
Өлім
Лорд Хэмптон 1880 жылғы сәуір айында Лондондағы үйінде 81 жасында қайтыс болды, оның орнына бірінші әйелінен туған ұлы Джон Слэни Пэкингтон келді.
Lord Hampton died at his London home in April 1880, aged 81, and was succeeded by his son from his first marriage, John Slaney Pakington.