Кіріспе

More – ағылшын рок-тобы Pink Floyd-тың үшінші студиялық альбомы және тұңғыш саундтрек альбомы. Ол 1969 жылдың 13 маусымында Ұлыбританияда EMI Columbia арқылы, ал 1969 жылдың 9 тамызында АҚШ-та Tower Records арқылы жарық көрді. Саундтрек сол аттас фильмге арналған, ол көбінесе Ибицада түсірілді және Барбет Шрёдердің режиссерлік дебюті болды. Бұл топтың бұрынғы жетекшісі Сид Барреттсіз шыққан алғашқы альбомы. Альбом Ұлыбританияда үздік ондыққа енді, бірақ сыншылар тарапынан әртүрлі бағалар алды. Кейінгі жылдары бірнеше ән Pink Floyd концерттерінде орындалды.

Өмірбаян

Pink Floyd осы альбомға дейін бірнеше фильмдерге музыка жазды. 1967 жылдың желтоқсан айында олар BBC-нің "Tomorrow's World" бағдарламасында жарық шоуымен сүйемелдеп орындады, ал келесі жылы "The Committee" фильмі үшін аспаптық музыка жазды. "More" фильмінде Ибицадағы есірткіге тәуелді болған, партиялық көріністер мен есірткі қолданумен айналысқан жас автостопшы туралы баяндалды. Режиссер Барбет Шрёдер Pink Floyd-тың жанкүйері болғандықтан, фильмнің қара дайындамасын Лондонға әкеліп, олармен жұмыс істеуге ұсынды. Шрёдер фильмде әдеттегі фонограмманың орнына, мысалы, кештерде ойнатылатын пластинка сияқты, әндердің пайда болуын қалады. Топ осыдан кейін, жазбалары мен гастрольдік өмірі сәтті болмаса, фильмдерге музыка жазу арқылы кинокомпозиторлар мансабын бастауға болатынын ойлады. Барабаншы Ник Мейсон кейін фильмнің "біз үнемі жасайтын шуылдарға, сыңғырлауларға және дыбыстық текстураларға өте ыңғайлы" екенін айтты.

Жазу және әндер

Альбом 1969 жылдың қаңтар айының соңы мен ақпан айының басында Лондондағы Pye Studios студиясында инженер Брайан Хамфрис қатысуымен жазылды. Альбом – Pink Floyd-тың Норман Смиттен көмексіз шығарған тұңғыш альбомы, ол атқарушы продюсер ретінде көрсетілді. Бұл сонымен қатар, 1968 жылы екінші альбомы "A Saucerful of Secrets" жазылғанда топтан шығарылған Сид Барреттсізгі алғашқы толыққанды альбом болды. Pink Floyd музыканың көп бөлігін екі апта ішінде жасады, материал тез және жартылай импровизацияланды. Бюджет шектеулеріне байланысты дубляж студиясын пайдаланбады, фильмдегі сахналардың уақытын хронометрмен өлшеді, осылайша музыканың ұзақтығын білді. Басист Роджер Уотерс көптеген өлеңдерді жазу үзілісінде жазды. Шредер топтың материалды осылай жылдам дайындап, жазғанын көргенде таң қалды. Мейсон мен клавишші Ричард Райт "Up The Khyber" инструменталды әнін бірлесіп жазды, бұл екеуінің жалғыз авторлық жұмысы болды. Барретттің орнына келген Дэвид Гилмор альбомдағы барлық вокалды орындады. Альбомда түрлі стильдер араласқан. "Green is the Colour" сияқты әндер акустикалық фолк балладаларынан тұрады, бұл жанрды топ көбінесе зерттемейді. Мейсонның әйелі Линди тректе пенни сыбызғысында ойнады. Альбомда "The Nile Song" және "Ibiza Bar" сияқты хард-рок, сондай-ақ "Quicksilver" және "Main Theme" сияқты бірнеше инструменталды тректер бар, олардың эксперименталды және авангардтық тәсілдері көрінеді. "Cymbaline" музыка индустриясын сынға салды, мәтінінде "менеджеріңіз бен агентіңіз екеуі де телефонда әрекеттеніп жатыр" деген сөздер бар. Альбомдағы нұсқасы фильмдегіден өзгеше. Гилмор екі нұсқада да жетекші вокалды орындайды, бірақ Уотерс кейде фильм нұсқасында орындаған деп жаңылыс айтылады. "Green is the Colour" әні шыққаннан кейін "Careful With That Axe, Eugene" әнімен бірге "The Journey" концерттік сюитасының бөлігі ретінде жиі орындалды. Ол екі жыл бойы концерттік бағдарламаның тұрақты бөлігі болды. "Quicksilver" 1969 жылы өткен "The Man" атты концерттік шоуда "Sleeping" деген атпен орындалды, ал "Cymbaline" "Nightmare" деп аталды. Соңғысы 1971 жылдың соңына дейін топтың репертуарында сақталды. Концерттерде топ әннің ортасында сахнаны тастап кететін, ал көрермендер төрт каналды дыбыс эффектілерін тыңдайтын, оның ішінде зал ішіндегі қадамдар мен есіктердің ашылуын еститін. "Main Theme" әні 1970 жылы қысқа уақытқа тікелей эфирде орындалды. Фильмде альбомға енбеген екі ән бар: "Hollywood" және "Seabirds". Соңғысы 1976 жылы шыққан "The Pink Floyd Songbook" жинағында жарық көрді. Екі ән де, сондай-ақ сол сессиялардан алынған "Theme (Beat Version)" және "More Blues (Alternative Version)" әндері 2016 жылы шыққан "The Early Years 1965–1972" жинағына енді. Бұл тректер кірген "1969: Dramatis/ation" жинағы 2017 жылы жеке альбом ретінде қолжетімді болды. Жинақтағы "Seabirds" әні түпнұсқалық ән емес, "Quicksilver" әнінің басқа нұсқасы. "The Crying Song" және "Cymbaline" сияқты тректер әйел басты рөлдегі Мимси Фармердің транзисторлық радиосынан оның пәтерінде естіледі, ал "Ibiza Bar" (атауынан көрініп тұрғандай) барда фондық музыка ретінде ойнайды. Бұл "Up The Khyber" сияқты фильмнің іс-қимылына сәйкес келетін, топтың нақты авторлары болатын немесе "Cirrus Minor" және "Green is the Colour" сияқты сахнаның көңіл-күйін жасайтын тректерден өзгеше. Бұл тректер (және басқалары), "The Crying Song" және "Cymbaline" сияқты кейіпкерлердің ешқайсысы естімейді.

Қақпағы

Альбомның мұқабасы, "A Saucerful of Secrets" альбомы сияқты, Hipgnosis компаниясымен жасалған. Ол Ибицадағы жел диірменінің маңында ойнап жатқан екі кейіпкердің фильмінен алынған кадрды қараңғы бөлмеде өңдеу арқылы психоделикалық көрініс секілді етіп көрсетілген.

Шығару және қабылдау

More Ұлыбританияда 9-шы орынға, ал 1973 жылы қайта шығарылғанда АҚШ-та 153-ші орынға жетті. Бұл Capitol Records компаниясының Tower Records бөлімшесімен АҚШ-та шығарылған Pink Floyd альбомының үшіншісі және соңғысы болды. "The Nile Song" Франция, Жапония және Жаңа Зеландияда сол кезде жеке ән ретінде жарық көрді. Бұл трек, сондай-ақ "Cirrus Minor" 1971 жылғы "Relics" жинағына енді. 1973 жылы АҚШ-та Harvest Records лейблы арқылы қайта шығарылды. 1994 жылдың 11 наурызында АҚШ-та алтын сертификат алды. Альбом 1985 жылы CD форматында қайта шығарылды, ал 1995 жылы цифрлық түрде жаңартылған нұсқасы жарық көрді. 2016 жылы Pink Floyd Records арқылы қайта басылды. More сыншылардан ара-жібір пікірлер алды. Record Song Book альбомы туралы "бұл әрқашан өте қызықты, тіпті кейбір бөліктерінде ерекше" деп жазды. The Daily Telegraph жағымды баға беріп, оны "эксперименталдық аспаптық стильді қалыптастыруды" бастайтын туынды деп сипаттады. MusicHound және Rolling Stone альбомды кемсіткен, алғашқысы оған бағасы бойынша бес баллдан біреуін берсе, екіншісі оны "жалықтыратын фильм саундтрегі" деп атады.

Мұра

AllMusic-тен Ричи Унтербергер «Жасыл – түс» және «Симбалин» сияқты маңызды тректер концерттерде орындалғанда күштірек болып дамыды деген аралас пікір білдіреді.

Трек тізімі

Барлық жетекші вокал Дэвид Гилмор орындаған.