Оклей деревнясы – Виктория кресінен және АҚШ-тың Батырлық медалінен награда алғандардың туған жері. Сондай-ақ, Ұлы Пойыз Қарыстырушыларының тығыны болған Leatherslade Farm-ға танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір кезде Оуклиде сирек кездесетін (немесе бірегей) екі ерекшелік бар деп есептелген: Виктория кресінің иегері Эдвард Брукс пен Құрмет медалінің иегері Джеймс Джей Пим екеуі де осы ауылда туған. Бірақ кейіннен, Оуклидегі замандасы Джеймс Пим есімді адамның Оксфордширдегі 10 миль (16 км) қашықтықтағы Гарсингтон ауылынан шыққандығы анықталды. 1963 жылы Оукли ұлттық және халықаралық жаңалықтардың орталығына айналды, себебі Оукли маңындағы Лезерслейд фермасы Ұлы пойыз тонауына қатысқан қылмыстық топтың тығылған жері ретінде пайдаланылды.
At one time it was thought Oakley held a rare (and possibly unique) double distinction, in that a Victoria Cross recipient, Edward Brooks, and a Medal of Honor recipient, James J. Pym, were both born in the village. However, the latter, a namesake of a contemporary James Pym from Oakley, has been found to be from Garsington, a village 10 mile (16 km) away in Oxfordshire. In 1963 Oakley was centre of national and international news, when Leatherslade Farm, near Oakley, was used as a hideout by the criminal gang involved in the Great Train Robbery.
География
Бұл қауым Бэкингемширдің батысында, Оксфордширмен шекаралас орналасқан. Ол шамамен алмас пішіндес, шығыстан батысқа қарай 7 шақырымға, оңтүстіктен солтүстікке қарай 3 шақырымға созылған. Оукли қауымының солтүстік-батысында Боарсталл қауымы, солтүстік-шығысында Брилл, шығысында Чилтон, оңтүстігінде Икфорд және Вормингхолл, ал батысында Оксфордширдегі Хортон-кам-Студлимен шектеседі. Бұрын Оукли қауымының аумағында төрт шағын елді мекен болған. Брилл мен Боарсталл қазір өздерінің жеке қауымдары. Студли елді мекені көп жылдар бұрын Оксфордширдегі Хортонға қосылып, Хортон-кам-Студли аталған. Кіші Лондон елді мекені 1934 жылы Оукли қауымының құрамына кірген және B4011 тас жолының солтүстігінде орналасқан. Адингроув елді мекені қазір жоқ, оның шіркеуі ұзақ уақыттан бері қираған, бірақ Адингроув шаруашылығы әлі де бар және Оуклиден оңтүстік-шығысқа қарай 3 шақырым жерде орналасқан. The Foresters елді мекені Оуклидің солтүстік-батысына қарай B4011 тас жолында орналасқан, онда он екі үй бар, соның ішінде бұрынғы қонақ үй The Foresters (1917 жылы жабылған) де бар. Ауыл Лонг Крендоннан солтүстік-батысқа қарай 6 шақырым, Бриллден оңтүстікке қарай 2 шақырым жерде, негізінен B4011 тас жолының оңтүстігінде, Тэм мен Бичестердің арасында орналасқан. Жердің биіктігі теңіз деңгейінен 91 метрден төмен, бұл контур Кіші Лондон Грин арқылы өтеді. Бір кезде ауыл Марлборо герцогтарының меншігінде болған.
The parish is in the west of Buckinghamshire, adjoining the boundary with Oxfordshire. It is roughly diamond shaped, extending a maximum 4.35 mile (7 km) east to west and 2 mile (3 km) south to north. Oakley parish is bounded to the north west by Boarstall parish, north east by Brill, east by Chilton, south by Ickford and Worminghall and in the extreme west by Horton cum Studley in Oxfordshire. There were once four hamlets that stood within the vicinity of the parish of Oakley. Brill and Boarstall are now parishes in their own right. The hamlet of Studley was, many years ago, annexed to nearby Horton in Oxfordshire, to become Horton cum Studley. The hamlet of Little London became part of Oakley parish in 1934 and lies to the north of the B4011 road. The hamlet of Addingrove now no longer exists and its chapel has long since fallen into disrepair, but Addingrove Farm still exists and is 1.75 mile (3 km) south east of Oakley. The hamlet of The Foresters lies about 750 yards to the North West of Oakley on the B4011, it consists of twelve houses, including a former public house called The Foresters (closed in 1917). The village proper is about 3.5 mile (6 km) north west of Long Crendon and 1 mile (2 km) south of Brill, mainly to the south of the B4011 road, midway between Thame and Bicester. The land is generally just below 300 feet (91 m) above sea level, that contour passing through Little London Green. At one time the village was owned by the dukes of Marlborough.
Этимология
Оукли топонимі ежелгі ағылшын тілінен шыққан, «еменді алаң» деген мағынаны білдіреді. Алғашқыда ауыл, болжам бойынша, өзен маңындағы шағын лашықтардың жиынтығы болған, бірақ қазіргі шіркеу одан бұрын салынбаған. Ауыл Бернвуд орман аймағында орналасқан. Алайда, бұл орман – көкке дейін созылған емен ағаштарынан тұрмаған. Ерте орта ғасырларда орман – заңмен белгіленген аң ауру аймағы еді, онда тығыз ормандық жерлер, бұталы далалар, жайылымдық алаңдар мен егістік жерлер кездесетін. Оукли атауының жазылуы ғасырлар бойы әртүрлі болған (жақшадағы жылдар – ең алғашқы кездесу мерзімін көрсетеді): Ахелей (1086); Акели (12 ғасыр), Аклей, Акл, Окл (13 ғасыр); Окл иуста Брехулл (14 ғасыр); және Вхокели (16 ғасыр).
Oakley's toponym is derived from Old English meaning "Oak lea", a clearing within the oaks. Originally, the village was probably a collection of small huts around the stream, at the church end of the village, although the parish church as it is known today had not been built. The village would have been in Bernwood Forest. The Forest was not oak trees from horizon to horizon. In the Early Middle Ages a forest was a legally defined hunting area, with some densely wooded areas, shrub land, parks of pastureland and areas of cultivation. Oakley's name has been variously spelt through the ages (parenthesised dates denote earliest occurrence): Achelei (1086); Akeley (12th century), Aclei, Acle, Ocle (13th century); Ocle iuxta Brehull (14th century); and Whokeley (16th century).
11 - 13 ғасырлар
Нормандықтардың басып алуынан бұрын Оуклидегі екі жер Алвидке (немесе Эльфгет) тиесілі болды, ал шериф Годрик оған қызын кесте тігуге үйреткені үшін тағы бір жарты жер сыйлады. Алвидтің Вилтширде Льюида деген атпен жер иеленген, патша мен патшайымның кестешісі болған әйел екені айтылады. Оукли, көптеген ағылшын елді мекендері сияқты, 1086 жылы «Domesday Book» кітабында алғаш рет жазылған. Ол Ыкшил жүзіндегі елді мекен болып есептелген. Роберт Дойли, Уолтердің ұлы, Ахелейді (Оукли деп аталған) иеленді. Жергілікті ауылдармен шекарасы нақты көрсетілмегендіктен, нақты аумағы белгісіз. Ауыл 6 фунт стерлингке бағаланды, ал оның жері 5¾ жерден тұрды; Оуклидің сазды топырағында өңделетін жердің жалпы ауданы шамамен жеті жыртынды құрады, оның үшеуі помещикке, ал төртеуі тоғыз шаруаға (жеті шағын шаруашылықтан тұратын) тиесілі болды. Ауылда үш құл болды және орман 200 шошқаға жететіндей кең болды. «Domesday Book» кітабында Брилл, Аддингроув және Нэшвей сияқты басқа да жергілікті жерлер аталды. Қазіргі шіркеудің ең көне бөліктері – басты зал және бірнеше бағаналар шамамен 1100 жылға дейін салынған. 1142 жылы императрица Матильда Оксфордтағы Сент-Фридесвайд монастырының монахтарына Оукли шіркеуін, оның Брилл, Боарсталл және Аддингроув шіркеулерімен бірге сыйлады. Сент-Фридесвайд монастыры кейін Оксфордтағы Христос шіркеуіне айналды. 1208 жылы король Джон Уильям Бассеттің Брайан Фицконттың жарғысы бойынша оның атасы Осмунд иеленген Оуклидің (яғни Оукли поместьесінің) рыцарлық үлесін растады. 1222 жылы Ральф де Норвич Генрих III тағайындаған Оуклидің бірінші пасторы болды, ол Вестминстердегі сотының шешімімен адвокаттық құқықты қайта алды. Кейін Ральф 1226 жылы Четводеде монастырь құрды. 1224 жылы жасалған келісімде Оуклидегі селиондар (өңделетін жер тілімдері) туралы айтылады, бұл ашық дала жүйесін көрсетеді, яғни қоршаулар мен тік қоршаулар болмады. Оукли аймағы аралас шаруашылық және орманды аймақтармен, жолдармен, мал төлқұжаттарымен, қой, ірі қара және шошқалардың үйірлерімен, шағын жайылымдармен және арпа мен сұлының (сондай-ақ мүмкін біраз бидайдың) ашық егістіктерімен мекенделген кеңістік болды.
Before the Norman Conquest two hides of land in Oakley belonged to Alwid (or Ælfgeth) the maid, and another half a hide of land granted her by Godric the sheriff on condition that she taught his daughter embroidery. Alwid is supposed to have been the same lady who held lands in Wiltshire under the name of Leuide, embroiderer to the King and Queen. Oakley, like many English settlements, has its first written mention in the Domesday Book in 1086. It was a settlement in the Hundred of Ixhill. Robert Doyley, son of Walter, held Achelei (as Oakley was called). The exact area is not known, since borders with other local villages were not specified. The village was valued at £6, and its land consisted of 5¾ hides; with Oakley's clay soil the total cultivated land would have been around Seven ploughs, three by the Lord of the Manor and four by nine villagers (consisting of seven smallholdings) tilled the land. There were three slaves in the village and there was enough woodland for 200 pigs. Other local places mentioned in the Domesday Book were Brill, Addingrove and Nashway. The earliest parts, the nave and some pillars, of the present church date from around 1100. In 1142 Empress Matilda granted Oakley parish church, with its chapels of Brill, Boarstall and Addingrove to the monks of St Frideswide's Priory, in Oxford. St Frideswide's Monastery much later became Christ Church, Oxford. In 1208 William Basset was confirmed by King John, the knight's fee of Oakley (i. e. the Manor of Oakley), which his grandfather Osmund had held by charter of Brian FitzCount. In 1222 Ralphe de Norwich became first Rector of Oakley, appointed by the Henry III who had recovered the right of advowson by judgement of his Court at Westminster. Ralphe later founded the priory at Chetwode in 1226. A transaction in 1224 mentions selions (cultivated strips of land) in Oakley, suggesting an open field system, i. e. no fences or hedges. The Oakley area would have been a populated landscape of mixed farming and woodland, with roadways, drovers' roads, flocks of sheep, herds of cattle and pigs, small areas of meadow, and open fields of barley and oats (and possibly some wheat).
14 - 16 ғасырлар
1327 жылы Джон де Абингдон Оуклидің алғашқы викарі болды (ректор емес). 1349 жылы Уильям де Граунтпонт Оукли викарі қызметінде қайтыс болды, бұл Қара өлімнен болуы мүмкін. Оуклидің халқының алғашқы санын Лайсонс 1377 жылы 257 адам деп бағалаған. 1522 жылы Оуклиде әскери қызметке жарамды еркектердің саны (16–60 жас аралығы) 140 деп есептелді. Ауылдағы ең көне үйлер осы шаққа дейін салынған. 1570 жылы орманды кесу арқылы жасалған қоршаулар Оуклидің иегері Ричард Лиден шағымдар тудырды. 1586 жылы Оуклиде 56 шаңырақта 248 тұрғын болды (22 жер иесі және Орман ішінде 58 шағын үйлер). Бұл деректерді Оуклидің Хью Коуп Қазынашылық сотының есебінде көрсеткен. 1589 жылы католик Томас Белсон Оксфордширдегі Астон Ровант қаласында қолға түсуден қашып, Оуклидегі Иксхилл ложасына жетіп, дін қызметкерінің жасырын бөлмесіне тығылды. Кейін Оксфордқа барды, бірақ тұтқындалып, Лондонда сотталып, айыпталды және Оксфордта асылып, денесі төрт бөлікке бөлінді.
1327 John de Abingdon became the first vicar of Oakley (as opposed to rector). 1349 William de Grauntpont died in office as vicar of Oakley, probably of the Black Death. The first estimate of Oakley's population was, made by Lysons, of 257 in 1377. In 1522 Oakley's population of men eligible for military service (ages 16–60) was estimated at 140. The oldest existing houses in the village date from around this time. In 1570 coppicing enclosures drew complaints from Richard Leigh of Oakley (lord of Oakley). In 1586 Oakley had about 248 inhabitants in 56 households (22 landholders and 58 with small cottages within the Forest). These figures were drawn up by Hugh Cope of Oakley in his Court of the Exchequer return. In 1589 Roman Catholic layman Thomas Belson escaped capture in Aston Rowant, Oxfordshire and fled to Ixhill Lodge in Oakley, where he hid in a priest hole. After some time he went to Oxford but was captured, tried and convicted in London and was hanged, drawn and quartered in Oxford.
17 ғасыр
1603 жылы «Коммуниканттардың тізімі» бойынша Оуклиде 238 адам тұрған. 1622-1635 жылдар аралығында тәж Бернвуд орманнан Корольдік орман мәртебесін алып тастауды шешті, сонымен қатар оның құрамындағыларды (ағаштар, жануарлар және адамдар) қорғауға бағытталған қатаң заңдарды жойды. Бұл Оукли (сондай-ақ Брилл және Боарсталл) үшін маңызды оқиға болды және қоғамның экономикалық жағдайын өзгертіп, шағын шаруалар мен жерсіздерге кедейлік және ауылдық жұмыссыздық мәселелерін қалдырды. Орманды жою процесі – қазіргі замандағы жекешелендіруге ұқсас – орманды ағаштардан толығымен жоюмен шатастырылмауы керек. Дегенмен, Бернвуд орманды жою келесі ғасырларда орманның біртіндеп кемуіне әкелді. 1622 жылы коттедждерді санау бойынша Оуклиде 122 адам тұрған. 1626 жылы тоғыз адам Айлсбериге орманды жою мәселесін шешу үшін шақырылды, олардың екеуі – сэр Тимоти Тайрелл және Джон Дайнхам Оуклиден келген. 1642-1646 жылдардағы Англия азамат соғысының Оуклиге тигізген әсері туралы мәліметтер жоқ. Бұл парламентшілдер мен роялистер арасындағы майданға жақын жерде орналасқан. Сол кездегі жергілікті дәстүр бойынша, парламенттік әскерлер шіркеу шомылу қабын қиратқан. Екі тараптың сарбаздарының азық-түлік іздеуі жергілікті тұрғындарға қосымша қиындықтар туғызып, орманды жоюдың салдарынан туған мәселелерді ушықтырды. 1662 жылы «Ошақ салығы» бойынша халық саны 238 адамды құрады. 1676 жылы Комптон халық санағында Оуклиде 258 адам тұрғаны тіркелді.
In 1603 the Return of Communicants gave Oakley's population as 238. In the period 1622 to 1635 the Crown decided to remove Royal Forest status from Bernwood Forest, along with the severe laws protecting its contents (wood, animals and people). This was a most significant event for Oakley (and Brill and Boarstall), and transformed the economic balance of society. It modernised the farming structures of the communities in ways that left problems of poverty and rural under employment for the smallholders and the landless. The process of disafforestation – analogous in modern terms to privatisation – should not be confused with deforestation, meaning to strip a forest of its trees. Nevertheless, disafforestation of Bernwood Forest led to a gradual deforestation over subsequent centuries. The Cottrell Dormer enumeration of cottages recorded Oakley's population as 122 in 1622. In 1626 nine men were summoned to Aylesbury to resolve disafforestation issues. Two, Sir Timothy Tyrrell and John Dynham were from Oakley. The effect of the English Civil War of 1642–46 on Oakley is unrecorded. It was near the front line between the Parliamentarian and Royalist sides. It was at this time the church font was smashed, according to local tradition, by Parliamentarian troops. Foraging by soldiers from both sides would have made caused even more problems to local villagers exacerbating problems due to disafforestation. In 1662, according to Hearth tax returns the population was 238. The Compton Census returned a population of 258 for Oakley in 1676.
18 ғасыр
Епископ Уэйктің сапарының нәтижелерінде Оуклиде 216 тұрғын бар екені тіркелген. 1713 жылы ауылда тігіс мектебі болғандығы туралы мәлімет бар. 1718 жылдың 8 мамырында Джордж I Уильям Кадоганды Оуклидің 1-ші бароны Кадоган етіп тағайындады. Оуклидің сақталған шіркеу жазбалары 1726 жылдан басталады, көптеген ағылшын шіркеулерінен кейін. Көптеген жергілікті шіркеулерде 16 ғасырдан бастап тіркелген жазбалар бар, Вормингхоллде 1538 жылға дейін сақталған. 1784 жылдың сәуіріндегі Бакс округы үшін Шир рыцарларының тізімінде Оуклиден 11 рыцар тіркелді: Эдвард Батт, Томас Дорингтон, Исаак Феннимор, Томас Хоуес, Фрэнсис Кирби, Леонард Паулин, Роберт Пирс, Томас Нидхэм Рис, Джон Стивенс, пастор Роберт Твикросс және Томас Уайт. 1790 жылы Марк Инг Оукли Моррис тобының мүшесі ретінде тіркелді. 1798 жылы Букингемшир Posse Commitatus деп аталатын ерте санақтың толық тізімін сақтаған жалғыз округ болды. Ол кезде Оуклиде 21 фермер, аяқ киім жасаушы, ағаш шебер, саудагер және мектеп мұғалімі болды (бірақ Оуклидегі мектеп 1850 жылдары ғана ашылды). 24 жұмысшы және 12 басқа да ер адам тіркелді.
Bishop Wake's visitation returns recorded Oakley as having 216 inhabitants. In 1713 a lace school is recorded as being in the village. On 8 May 1718 George I made William Cadogan the 1st Baron Cadogan of Oakley. Oakley's surviving parish records start in 1726, later than many English parishes. Most local parishes have registers dating from the 16th century, Worminghall going back to 1538. The index of the Poll for Knights of the Shire for the County of Bucks in April 1784, listed 11 knights in Oakley: Edward Batt, Thomas Dorrington, Isaac Fennimore, Thomas Hawes, Francis Kirby, Leonard Paulin, Robert Piers, Thomas Needham Rees, John Stevens, Reverend Robert Twicross and Thomas Wyatt. In 1790 Mark Ing was recorded as being a member of the Oakley Morris Men. In 1798 Buckinghamshire was the only county to have kept a complete record of an early census called Posse Commitatus. Oakley at this time had 21 farmers, a cordwainer, a carpenter, a pedlar and a schoolmaster (although Oakley's school was not established until the 1850s). 24 labourers and 12 other men were listed.
20 ғасыр
Оуклидің қоғамдық кітапханасы (Леди Верни оқу залында) 1911 жылдың 17 ақпанында ашылып, 1936 жылы жабылды. 1910 жылдың 1 тамызында британдық суретші, эчер және гравер Джеймс Генри Говьер Оуклиде Генри мен Мэри Энн (құрметті әкесі Мизи) Говьерлердің отбасында дүниеге келді. 1914 жылы отбасы Гламоргандағы Горсейнонға көшті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде шамамен 93 ауыл жігіті соғысқа қатысты, олардың 23-і өз елдері үшін қаза тапты, соның ішінде Мизи есімді төрт бауырлас болды. Чарльз, Фрэнк, Джордж және Томас – Джозеф пен Марта Мизидің (туған тегі Гладди) ұлдары. Бірінші болып қаза тапқан Томас 101-ші машиналық мылтық корпусының қарапайым сарбазы болды. Ол 1917 жылдың 20 қаңтарында 33 жасында қайтыс болды және Франциядағы Арментьердегі Сите-Бонжан әскери зиратына жерленді. Чарльз 146-шы машиналық мылтық корпусының сарбазы болды және 1917 жылдың 11 қарашасында қаза тапты. Ол Бельгиядағы Ұшақтар зиратына жерленген. Фрэнк Оксфордшир және Бэкингемшир жеңіл жаяу әскерінің 7-ші батальонының капралы болды. Ол 1918 жылдың 22 маусымында шайқаста қаза тауып, Грекиядағы Македония майданындағы Карасули әскери зиратына жерленді. Төртінші ұлы Джордж Оксфордшир және Бэкингемшир жеңіл жаяу әскерінің 2/4-ші батальонындағы сарбаз болды. Ол Швейцариядағы Шато-Лоэдегі Бертхад қонақ үйінде жараланған тұтқын ретінде аурудан 1918 жылдың 5 қазанында қайтыс болды. Ол Швейцарияның Веве қаласындағы Сент-Мартин зиратына жерленген. Виктория кресінің иегері Эдвард Брукс Оуклиде дүниеге келді және 1917 жылдың 28 сәуірінде Франциядағы Сент-Квентинге жақын Файетте медальді жеңіп алды. Жаудың окоптарына шабуыл жасағанда, ол алдыңғы қатардың жаудың пулеметімен тоқтатылғанын көрді. Өзінің бастамасымен ол екінші қатардан алға жүгіріп, бір пулеметшіні револьверімен өлтіріп, екіншісін штыкпен жаралады. Пулемет экипажының қалған бөлігі қаруын тастап, қашқанда, ротаның сержант-майоры оны кері шегініп келе жатқан жауға бұрды, содан кейін оны одақтас желілеріне қайтарды. Оның батыл әрекеті көптеген жарақаттардың алдын алды және операцияның сәттілігіне үлкен үлес қосты. Бичестер жолындағы "The Foresters" сыраханасы шамамен 1919 жылы жабылды. Сырахана – бұл қарапайым үй, онда адамдар ас үйге немесе алдыңғы бөлмеге сыра ішуге кіре алатын, бірақ спирттік ішімдіктерге рұқсат берілмейтін. 1934 жылы Бакс Ревизиясының бұйрығымен, Бриллдің бір бөлігі болған Литтл Лондон Оуклиге қосылды. 1942 жылдың 27 мамырында RAF Oakley ашылып, бастапқыда RAF Bicester үшін спутниктік әуежай, ал 1942 жылдың тамызында RAF Westcott-тың спутнигі ретінде жұмыс істеді. No 11 операциялық оқу бөлімі (No 11 OTU) 1942 жылдың қыркүйегінде Весткоттқа көшірілді, көптеген Vickers Wellington ұшақтары осы жерде орналасқан. 1945 жылғы Еуропадағы Жеңіс күнінен кейін ангарды тазалап, Мысырдан шығу операциясы аясында осында әкелінген мыңдаған әскери тұтқындарға тамақ пен көмек көрсету үшін жабдықтауға бұйрық берілді. RAF Oakley сол жылдың тамызында ұшуға жабылды. Оуклиден екі адам соғыста қаза тауып, Оуклидің құрмет кітабында есімдері сақталған. 1948 жылы Halls Brewery Оукли ауылына ойын алаңдарын сыйлады. 1957 жылы Оукли ауылының үйі ауылдың қаржыландыруымен салынды және аяқталды. 1959 жылы Бичестер жолындағы ескі Оукли мектебі жабылып, Вормингхолл жолындағы Оукли біріктірілген мектебі ашылды, бұл Айлсбери Вейлдегі соғыстан кейінгі салынған алғашқы жаңа мектеп болды. "The Sun Inn" сыраханасы, қонақ үй емес, шамамен 1961 жылы жабылды. 1963 жылы Оукли ұлттық және халықаралық жаңалықтардың орталығы болды, өйткені Оуклидің жанындағы Лезерслейд фермасы Ұлы Пойыз тонауына қатысқан қылмыстық топтың жасырынған жері ретінде пайдаланылды. Жергілікті шаруа Джон Марис полицияға фермадағы жасырынған жер туралы хабарлады. Бриллдің жергілікті полиция қызметкері Джон Вули жасырынған жерге бірінші болып барды. 1991 жылдың 16 қаңтарында Малкольм Рифкинд M40 автожолының бөлігін ашты: Уотерсток пен Уендлбери арасындағы 11,4 миль (18 км) Оукли ауданынан өтетін бөлігі. 1997 жылы Oakley Village Appraisal / ACORN есебінде ауыл тұрғындарының ауыл туралы пікірлері мен қандай өзгерістерді көргілері келетіні талданды. Бұл Оукли сияқты ауыл үшін Бэкингемширдегі ең сәтті ауылдық бағалау болды, жауап берушілердің саны 70% -тан асты.
Oakley Public Library (in the Lady Verney Reading Room) was opened on 17 February 1911 and closed in 1936. On 1 August 1910 the British painter etcher and engraver James Henry Govier was born at Oakley to Henry and Mary Ann (née Measey) Govier. In 1914 the family moved to Gorseinon in Glamorgan. During the First World War about 93 village boys went to war, of which 23 gave their lives for their country, including four brothers named Measey. Charles, Frank, George and Thomas were the sons of Joseph and Martha Measey (née Gladdy) of The Royal Oak. Thomas the first to be killed was a private in the 101st Machine Gun Corps. He died on 20 January 1917 aged 33 and was buried at the Cite Bonjean Military Cemetery at Armentieres in France. Charles was a private in the 146th Machine Gun Corps and was killed on 11 November 1917. He is buried at the Aeroplane Cemetery in Belgium. Frank was a corporal in the 7th Battalion of the Oxfordshire and Buckinghamshire Light Infantry. He was killed in action on 22 June 1918 and was buried at the Karasouli Military Cemetery on the Macedonian front in Greece. George the fourth son to be die, was a private in the 2nd/4th Battalion of the Oxfordshire and Buckinghamshire Light Infantry. He ended up as a wounded prisoner of war at the Hotel Berthad at Chateau Loes in Switzerland and died of illness on 5 October 1918. He is buried at St. Martin's Cemetery, Vevey, Switzerland. Victoria Cross recipient Edward Brooks was born in Oakley, winning his medal at Fayet, near St Quentin, France on 28 April 1917. While taking part in a raid on the enemy's trenches, he saw that the front wave was being checked by an enemy machine gun. On his own initiative he rushed forward from the second wave, killed one of the gunners with his revolver and bayoneted another. The remainder of the gun crew then made off, leaving the gun, whereupon the company sergeant major turned it on the retreating enemy, after which he carried it back to Allied lines. His courageous action undoubtedly prevented many casualties and greatly added to the success of the operation. The alehouse called The Foresters on the Bicester Road closed in about 1919. An alehouse was an ordinary domestic house in which people were allowed to come into the kitchen or front room to drink beer, but not spirits. In 1934, by Bucks Review Order, Little London, then part of Brill, was added to Oakley. On 27 May 1942 RAF Oakley opened and became operational, initially a satellite airfield for RAF Bicester and then in August 1942 as RAF Westcott's satellite. No 11 Operational Training Unit (No 11 OTU) moved to Westcott in September 1942, many Vickers Wellingtons were located here. After Victory in Europe Day in 1945, orders were received to clear the hangar and fit it for the provision of refreshment and succour to thousands of repatriated prisoners of war brought here as part of Operation Exodus. RAF Oakley was closed to flying in August of that year. Two men from Oakley died in the war and are commemorated on the Oakley Roll of Honour. Halls Brewery gave the playing fields to Oakley Village in 1948. In 1957 Oakley Village Hall was completed having been built and financed by the village. In 1959 the original Oakley School in Bicester Road was closed and Oakley Combined School in Worminghall Road was opened, the first new post war school to be built in Aylesbury Vale. The Sun Inn, an alehouse rather than a public house, closed in about 1961. In 1963 Oakley was centre of national and international news, when Leatherslade Farm, near Oakley, was used as a hideout by the criminal gang involved in the Great Train Robbery. John Maris, a local farm worker, alerted police to the hideout at the farm. John Wooley, a local policeman from Brill, was the first officer to go to the hideout. On 16 January 1991 Malcolm Rifkind opened the section of the M40 motorway: the 11.4 mile (18 km) stretch between Waterstock and Wendlebury, passing through Oakley parish. In 1997 the Oakley Village Appraisal / ACORN report reviewed what villagers thought about the village and what changes they would like to see. It was the most successful village appraisal in Buckinghamshire for a village of Oakley's size, with over 70% response.
21 ғасыр
2003 жылы Оукли Ұлы пойыз тонаудың 40 жылдығына арналған көрме арқылы ұлттық және халықаралық жаңалықтарда тағы да көзге түсті. Көрмеге тонаудың құрылтайшысы және бұрынғы топ жетекшісі Брюс Рейнольдс, Джон Вули және Джон Марис (жоғарыда қараңыз) – алғаш рет кездесіп отырды. Көрмеде тонаудан қалған естелік заттар, Брюс Рейнольдтың «Лотос Кортина» машинасы, жүк көлігі және шабуылда қолданылған «Лэнд Ровер» көліктері қойылды. Көптеген ағылшын ауылдары сияқты, 2000-2011 жылдар аралығында Оукли пошта бөлімі, дүкен, емхана, жанармай құю станциясы және «Royal Oak» пабы сияқты көптеген жергілікті қызметтерді жоғалтты. Қалған кәсіпорындарға «Чандос Армс» пабы және Оукли Гаражы кіреді. 2017 жылдың 28 сәуірінде Францияның Файет қаласында 1917 жылдың 28 сәуірінде Виктория кресімен марапатталған Эдвард Брукстің еске алуына арналған соғыс ескерткішінің іргесіне ескерткіш тас орнатылады (Баккингемширде осындай тас екі ғана орнатылады). 2021 жылдың 30 қыркүйегінде Оукли ауылдық кеңесі «Панч Тавернс» компаниясы осы жалғыз қалған пабтың лицензиясын алып, оны дамыту үшін сатуға әрекеттенгеннен кейін «Чандос Армс» пабын сатып алды. Бұл әрекет ауыл тұрғындары үшін осы мүмкіндікті келесі онжылдықтар бойы сақтап қалады. 2022 жылға жоспарланған басқа шаралар – ауылдық үйге қосылған шағын дүкен мен кафе, сондай-ақ ауылға жоғары жылдамдықты интернеттің енгізілуі. Сент-Мэри шіркеуі қазір Вормингхолл, Икфорд, Оукли және Шаббингтон шіркеулерінің Англия шіркеуіне қарасты біріктірілген бөлігі болып табылады. Оукли Англия шіркеуінің біріктірілген мектебі – аралас, ерікті басқарылатын бастауыш мектеп, 4 пен 11 жас аралығындағы балаларды қабылдайды. Мектепте шамамен 100 оқушы бар. Ауылда 2010 жылдары Оксфорд аға лигасы мен Овинг кубогында сәтті өнер көрсеткен «Оукли Юнайтед» футбол клубы болды.
In 2003 Oakley featured in national and international news again through an exhibition marking the 40th anniversary of the Great Train Robbery. The guest speakers included the mastermind behind the robbery and ex gang leader Bruce Reynolds, John Wooley and John Maris (see above) – all meeting for the first time. On show were memorabilia from the robbery, Bruce Reynold's Lotus Cortina, the lorry and one of the Land Rovers used in the raid. Like many other English villages, in the years between 2000 and 2011, Oakley lost many local facilities, including its post office, shop, surgery, filling station and one of its pubs (the Royal Oak). The remaining businesses include one public house (the Chandos Arms) and Oakley Garage. On 28 April 2017, a paving stone will be laid at the foot of the war memorial to commemorate 100 years since the winning of a Victoria Cross by Edward Brooks in Fayet, France on 28 April 1917 (only two such stones will be laid in Buckinghamshire). On 30 September 2021, Oakley Parish Council bought the Chandos Arms. from Punch Taverns. after the company had threatened to de licence this last remaining pub and sell it as a development opportunity. This action will ensure the facility is available for the villagers over the next decades. Other plans for the village in 2022 are a small shop and cafe attached to the village hall and rollout of ultrafast broadband to the village. St. Mary's parish is now part of the Church of England Benefice of Worminghall with Ickford, Oakley and Shabbington. Oakley Church of England Combined School is a mixed, voluntary controlled primary school, that takes children between the ages of four and 11. It has about 100 pupils. The village had a football club, Oakley United, which was successful in the Oxford Senior League and Oving Cup during the 2010s.
Басқа жергілікті ақпарат
Аддингроув – Оуклидің оңтүстік-шығысында орналасқан, қазір бұрынғы шатырлы шағын ауыл. Кіші Лондон B4011 тас жолының солтүстігінде орналасқан. Қазір ол Оуклиге қосылған, бірақ 1934 жылға дейін Брилл приходының бір бөлігі болған. Оукли Дж. Р. Р. Толкиннің "Фермер Джайлз оф Хэм" комедиялық повесінде тікелей еске алынбайды, онда Оукли – айдаһар Хризофилакс Дайвс тарапынан қиратылған (және оның дін қызметкерін жеген) алғашқы ауыл. ("Хэм" – Оксфордширдегі Тейм қаласы, 10 шақырым қашықтықта).
Addingrove was a hamlet with a chapel of ease, no longer in existence, southeast of Oakley. Little London is a hamlet north of the B4011. It is now attached to Oakley but until 1934 it was part of the parish of Brill. Oakley featured obliquely in J. R. R. Tolkien's comic novella Farmer Giles of Ham, in which Oakley is the first village ravaged (and its parson eaten) by the dragon Chrysophylax Dives. ("Ham" is Thame, Oxfordshire, 6 mile (10 km) away).