Кіріспе

Орталық Еуропалық тост

Zwieback – Австрия, Бельгия, Босния және Герцеговина, Болгария, Хорватия, Франция, Германия, Грекия, Италия, Люксембург, Нидерланды, Солтүстік Македония, Польша, Скандинавия, Сербия, Словения, Швейцария және Түркияда жейтін нанның бір түрі. Бұл жұмыртқа қосылып жасалған, тәттіленген және екі рет пісірілген нан. Ол Шығыс Пруссияда пайда болған. Фабиан Шейдлердің сөзінше, Альбрехт фон Валленштейн отыз жылдық соғыс кезінде әскерін тамақтандыру үшін Zwieback ойлап тапқан. Меннониттер Zwieback-ты Ресей империясына әкелді; Ресей революциясынан бұрын көптеген адамдар батысқа көшіп кеткен кезде, олар Zwieback-ты Канадаға, АҚШ-қа және әлемнің басқа да аймақтарына әкелді. Zwieback-тың екі түрі бар. Бір түрі қамырдан дөңгелек кесектер жасап, бір кесегін екіншісінің үстіне қойып, екі кесекті де саусақпен басып біріктіріп жасалады. Содан кейін оны пісіріп, жылы, жұмсақ нан ретінде ұсынады. Бұл түр меннониттермен байланысты. Екінші түрі – екінші рет пісіру алдында кесілген нан, нәтижесінде қатты, сынғыш кесектер пайда болады, олар melba тостына ұқсайды. Zwieback көбінесе тіс шығарып жатқан сәбилерді тамақтандыру үшін қолданылады. Zwieback сөзбе-сөз "екі рет пісірілген" дегенді білдіреді. Француз және итальян тілдеріндегі biscotte және fette biscottate атауларының да бірдей шығу тегі бар – biscotto (печенье), ол "екі" ("bis") рет пісірілген ("cotto") дегенді білдіреді. Словен тіліндегі атауы prepečenec, бұл қалыптыдан артық пісірілген немесе күйдірілген дегенді білдіреді. Серб-хорват тіліндегі атауы dvopek, ол сөзбе-сөз "екі" (dvo) рет пісірілген (pek) дегенді білдіреді.

Орыс меннониті Звибек

Орыс меннониттерінің "зуйбагы" (Plautdietsch тілінде Tweebak деп аталады) – ашытқымен қамырдан жасалған, пісірілген кезде екі бөлікке бөліп жейтін нан. Екі қамыр шарларын бірін үстіне бірін қойып, пісіру кезінде үстіңгісі құлап кетпеуін қамтамасыз ету – наншының шеберлігі мен еңбекқорлығын көрсетеді. Дәстүр бойынша, осы түрдегі звибэк сенбі күні пісіріліп, жексенбі күні таңертең және түстен кейінгі жеңіл тағам – фаспа (стандартты неміс тілінде "Vesper") кезінде желінеді. Бұл звибэк Нидерландының порты қалаларында немесе Данцигте пайда болған, онда кептірілген нан кемелерді жабдықтау үшін қолданылған. Нидерландыдан келген меннониттер бұл дәстүрді Батыс Пруссиядағы Данциг маңында сақтап, Ресейге көшіп келгенде онымен бірге әкелді, Украинаның қазіргі аумағындағы жаңа қоныстарға орналасқанда да осы дәстүрді жалғастырды. Дәстүр бойынша, звибэк майдың орнына немесе май мен май араласынан жасалады. Сондықтан звибэк өте бай және жегенде сары май қажет емес, бірақ жеміс желесі немесе джем өте дәмді. Көптеген звибэк рецепттері заманауи өлшем бірліктерін пайдаланбайды, оның орнына ұрпақтан ұрпаққа жеткен шамамен өлшемдерге сенеді.