Оңтүстік Африка Сыра Құбылысының Тарихы мен Эволюциясы

Кіріспе

Йоханнесбург, Оңтүстік Африкада орналасқан сыра қайнату компаниясы.

Оңтүстік Африкалық сыраханалар (ресми түрде The South African Breweries Limited, бейресми түрде SAB) – Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласындағы ірі сырахана. 2016 жылдың 10 қазанында үлестері Anheuser Busch InBev компаниясына сатылғанға дейін SABMiller компаниясының толық иелігіндегі еншілес компаниясы болды. Қазір Оңтүстік Африкалық сыраханалар Anheuser Busch InBev SA/NV компаниясының тікелей еншілес компаниясы болып табылады. Қазіргі Оңтүстік Африкалық сыраханалар 1895 жылы Йоханнесбург және оның төңірегіндегі кеншілер мен кен іздеушілердің өсіп келе жатқан сұранысын қанағаттандыру үшін Castle Brewery деп құрылған. Екі жылдан кейін ол Йоханнесбург қор биржасында, ал бір жылдан кейін (1898) Лондон қор биржасында тіркелген алғашқы өнеркәсіптік компания болды. 1950 жылы SAB штаб-пәтерін және басқаруын Лондоннан Оңтүстік Африкаға көшірді. Бұл мәміле екі компанияның акционерлерімен 2016 жылдың 28 қыркүйегінде мақұлданды және 2016 жылдың 10 қазанында аяқталды. Бұл сатып алу SABMiller атауының корпоративтік қолданысын тоқтатты. Мәміле аяқталғаннан кейін жаңа компанияның атауы Anheuser Busch InBev SA/NV (қысқартылған AB InBev) болып сәл өзгерді; ол Брюссель қор биржасында ABI, Нью-Йорк қор биржасында BUD және Йоханнесбург нарығында ANH таңбаларымен сауда-саттық жасайды. SABMiller әлемдік қор нарықтарындағы сауда-саттығын тоқтатты.

ABinBev компаниясының SABMiller компаниясын сатып алуы

SABMiller компаниясын Anheuser Busch InBev компаниясы 2016 жылдың 10 қазанында сатып алғаннан кейін, SABMiller атауы Anheuser Busch InBev SA/NV (AB InBev) компаниясының бизнес бөлімшесі ретінде ғана қолданылатын болды. Жаңа компания Брюссель қор биржасында ABI, BR және Нью-Йорк қор биржасында BUD таңбаларымен сауда-саттыққа шықты. Сондай-ақ, MillerCoors сыра компаниясындағы үлесін Molson Coors компаниясына сатты. 2016 жылдың 21 желтоқсанында компания, бұрынғы SABMiller Ltd. компаниясының Шығыс Еуропадағы бизнесін Asahi Breweries Group Holdings, Ltd. компаниясына сату туралы келісімге келді. Бұған дейін Anheuser Busch InBev Grolsch Brewery, Peroni Brewery және Meantime Brewery компанияларын Asahi компаниясына сатуға келісіп, бұл мәміле 2016 жылдың 12 қазанында аяқталған еді. Сол күні SABMiller компаниясының Snow сыра компаниясындағы 49 пайыздық үлесі China Resources Enterprise компаниясына сатылды. 2016 жылдың желтоқсанында Coca-Cola компаниясы Африкадағы және Орталық Американың екі еліндегі Coca-Cola операцияларын сатып алды. Бұл мәміле реттеуші органдардың келісімін қажет етеді және 2017 жылдың соңына дейін аяқталуы күтілуде. 2016 жылдың тамызында, Anheuser Busch InBev компаниясы SABMiller компаниясын сатып алу жоспарларын бекіткеннен кейін, сатып алу мәмілесі 2016 жылдың қазан айында аяқталған соң, SABMiller компаниясының Майами, Гонконг және Пекин қалаларындағы өңірлік кеңселерi жабылатынын мәлімдеді. SABMiller компаниясының Орталық және Шығыс Еуропадағы сыра брендтерін басқаратын Швейцарияның Цуг қаласындағы операцияға қатысты жоспарлар әлі жарияланбаған. Дегенмен, осындай елдердегі бизнестің көп бөлігін Asahi Breweries компаниясына сату Цуг операциясына әсер етуі мүмкін. Уокингтегі (Ұлыбритания) кеңсе уақытша жұмыс істей беретін болса, Лондонның Стэнхоп Гейттегі бас кеңсесі жабылады. Оңтүстік Африка сыра компаниясының Йоханнесбургтегі кеңсесі ашық болып қалады және Anheuser Busch InBev SA/NV (корпоративтік бас кеңсесі Бельгияның Лёвен қаласында орналасқан) компаниясының Африкадағы өкілдік орталығы ретінде пайдаланылады.

Директорлар кеңесі, басқару және кадрлар

SABMiller компаниясы 2016 жылдың 10 қазанында сатып алынып, Anheuser Busch InBev SA/NV компаниясының толық меншігіндегі еншілес компаниясына айналғандықтан, бұрынғы SABMiller компаниясының директорлар кеңесіне қажеттілік туғызбады. 2017 жылдың тамызында Anheuser Busch InBev компаниясы Оңтүстік Африка SAB бас директоры Маурисио Лейваның жаңа 18 мүшелі тұрақты басқармада Anheuser Busch Inbev SA/NV компаниясының жалғыз атқарушы директоры болатынын жариялады. Лейва Anheuser Busch Inbev SA/NV компаниясының Орталық Америка аймақтық президенті болады. Хабарларға сәйкес, "SABMiller атқару комитетінің үш мүшесі – бас кеңесші Джон Дэвидсон, адам ресурстарын басқаратын Иоганн Нель және Африка директоры Марк Боуман тек алты айлық өтпелі кезеңде ғана қызмет етеді". South African Breweries (SAB) SAB InBev-тің еншілес компаниясы ретінде өз мәртебесін сақтайды. Bloomberg мәліметінше, Грант Мюррей Ливерсайдж Anheuser Busch InBev SA/NV компаниясы сатып алғаннан кейін South African Breweries Limited компаниясының қаржы директоры болды. Маурисио Лейва Арболеда, қазіргі уақытта Anheuser Busch InBev SA/NV компаниясында жұмыс істейді және Диняр С. ДеВитре SAB басқарма мүшелері болып табылады. 2016 жылдың 10 қазанында SABMiller компаниясын сатып алуға дейін, 2016 жылдың сәуірінде Anheuser Busch InBev Оңтүстік Африкадағы жұмыс орындарын сақтауға және "фермерлерге, жергілікті өндіріске, жұмыс орындарына және зиянды алкоголь тұтынуды азайтуға қолдау көрсететін" 1 миллиард ранд (69 миллион АҚШ доллары) көлеміндегі қор құруға келісті, соның ішінде жаңа арпа және хмель шаруашылықтарын қаржыландыру да қарастырылды. Бұл ұсыныс SABMiller компаниясының сатылуын мақұлдау үшін реттеуші органдарды ықпалдау мақсатында жасалды. Компания Оңтүстік Африка Бәсекелестік Трибуналымен келісімге келді, соған сәйкес Оңтүстік Африкадағы сыра зауыттарындағы жұмыс орындарының саны бес жыл бойы сақталды, қызметкерлерді мәжбүрлеп жұмыстан шығару болмайды және кәсіби одақ мүшелеріне бес жыл бойы ерікті жұмыстан кету ұсынылмайды. Дегенмен, AB InBev SAB-тағы кейбір басшылық лауазымдардағы қызметкерлерге ерікті жұмыстан кету пакеттерін ұсыну арқылы шығындарды қысқартуға тырысты. 2017 жылдың 23 қаңтарында AB InBev Africa және SAB коммуникация директоры Робин Чалмерс "бірігу салдарынан ешбір қызметкер мәжбүрлеп жұмыстан шығарылмайды. Ерікті ұсынысқа қанша адам келіседіін айту әлі ерте" деді. Ол сондай-ақ бұл ұсыныстың "орта деңгейден жоғары лауазымдардағы қызметкерлерге ғана қолжетімді екенін" қосты. Компания штаттық санды сақтауға тиіс болғандықтан, жоғары жалақы алатын менеджерлер төменгі деңгейдегі қызметкерлермен ауыстырылуы мүмкін.

Since SABMiller had been acquired on 10 October 2016, and became a wholly owned subsidiary of Anheuser Busch InBev SA/NV, there was no longer a need for a board of directors for the former SABMiller. In August 2017, Anheuser Busch InBev had announced that Mauricio Leyva, then the CEO of SAB South Africa, would be the only executive to remain with Anheuser Busch Inbev SA/NV on the new entity's 18 member permanent board. Leyva would become zone president for Middle Americas at Anheuser Busch Inbev SA/NV. News reports indicated that "three SABMiller executive committee members general counsel John Davidson, human resources head Johann Nel and Africa MD Mark Bowman [would] stay on for a six month transitional period only". South African Breweries (SAB) remains an entity, as a subsidiary of SAB InBev. According to Bloomberg, Grant Murray Liversage was the Finance Director of South African Breweries Limited after the takeover by Anheuser Busch InBev SA/NV. Mauricio Leyva Arboleda, currently employed by Anheuser Busch InBev SA/NV and Dinyar S. DeVitre were board members of SAB. Before the 10 October 2016 acquisition of SABMiller, in April 2016, Anheuser Busch InBev had agreed to protect South African jobs and create a 1 billion rand (US$69 million) fund that would "support farmers, local manufacturing, jobs, and the reduction of harmful alcohol use," including funding new barley and hops farms. This offer was made to convince the regulators to approve the sale of SABMiller. The company is bound by an agreement with the South African Competition Tribunal that employment numbers at South African Brewery will be stable for five years and that there will be no forced reductions of staff and that unionized employees will not be offered voluntary separation for five years. However, AB InBev decided to attempt some cost savings by offering voluntary severance offers to some management level staff at SAB. On 23 January 2017, Robyn Chalmers, Director of Communications, AB InBev Africa and SAB, said that " no employee will be forcibly retrenched as a result of the merger. It is too early in the process to say how many people may opt for the voluntary offer." She added that the offer "has been made available only to mid level employees and above". Since the company must maintain the staffing level, highly paid managers will probably be replaced by staff at lower levels.

Оңтүстік Африкада сыра пісіру

1895 жылы корпорация құруға дейін Castle Brewery сыра зауыты Кейптаунда 17 ғасырдың ортасынан бастап қоныс аударушылардың тұрақты өсуіне қызмет ету үшін жұмыс істеді. Сыраға деген сұраныс алғашқы голланд губернаторы Ян ван Рибекке 1658 жылы фортта сыра зауытын салуға (кейін Кейптаундағы замокпен алмастырылды) мүмкіндік берді, бұл шарап өндірісінен алты ай бұрын болды. Сол жылы Питер Висаги Liesbeeck өзенінің суынан алғашқы сыраны пісірді. Келесі 200 жыл ішінде сыра жасау Кап аймағында және одан әрі кеңінен танылды. Сол кездегі белгілі сыра жасаушылардың қатарында Newlands сыра зауытындағы Cloete, Anneberg сыра зауытындағы Ohlsson, Mariendahl сыра зауытындағы Jacob Letterstedt (сондай-ақ Newlands-те), Cannon сыра зауытындағы Hiddingh, Salt River сыра зауытындағы Martienssen және Kloof Street-тегі екінші Cloete болды. Newlands тарихындағы және Оңтүстік Африка сыра өндірісі тарихындағы маңызды тұлғалардың бірі – 1864 жылы 23 жасында Африкаға келген швед Андерс Ольссон. Бастапқыда ол шведтік тауарлар мен ағаштарды импорттап, кең сауда желісін және берік бизнес империясын құрды. Содан кейін ол сыра жасауға кірісіп, Newlands қаласында Lion Lager өндірді. 1955 жылы Оңтүстік Африка үкіметі сыра өнімдеріне ауыр салық енгізді, бұл көптеген тұтынушылардың спирттік ішімдіктерге көшуіне себеп болды. Алайда, Оңтүстік Африка сыра өнеркәсібіне келген соққы SAB үшін сәттілікке айналды. Бір жылдан кейін компания өзінің екі негізгі бәсекелесін – Ohlsson және Chandlers Union Breweries сыра зауыттарын сатып алды, олар сыраға деген сұраныстың төмендеуінен қиындық көріп жатқан еді, және топ South African Breweries деп қайта аталды. Сатып алудан кейін жаңа және үлкен SAB операцияларды тиімді етуге, шығындарды азайтуға және пайдалылықты арттыруға мүмкіндік алды. 1990 жылдардың көп бөлігінде JSE тізіміндегі Liberty Holdings қаржылық қызметтер және жылжымайтын мүлік компаниясымен байланысты Liberty Life Strategic Investments (LIBSIL) компаниясы компанияның үлкен үлесін сақтап тұрды. 1998 жылы SAB Оңтүстік Африка сыра нарығының шамамен 98 пайызын иеленді және әлемдегі ең төмен құнмен сыра өндірушілердің бірі саналды. 1999 жылы Лондон қор биржасында тізімделіп, сатып алулар үшін капитал жинағаннан кейін топ 2002 жылы Солтүстік Америкадағы Miller Brewing Company сыра зауытын Altria Group-тан сатып алды және атын SABMiller деп өзгертті. Оңтүстік Африкада SAB өзінің кең желісі арқылы сыра таратады, оған негізінен бұрынғы қызметкерлерден тұратын тәуелсіз жүк көлік жүргізушілерінің (иеленуші-жүргізушілер деп аталады) автопаркі қосылады, олардың көпшілігі өздерінің бизнесін бастау үшін топтан көмек алды. SAB осы жобаға бастапқыда миллиардтаған ранд инвестициялады. Бірнеше халықаралық сыра өндірушілер, мысалы Ұлыбританияның Whitbread компаниясы Оңтүстік Африка нарығына енуге тырысқанмен, олардың ешқайсысы әлі күнге дейін нарықта маңызды үлес ала алмады. Уақыт өте келе жаңа стартаптар SAB монополиясына қарсы шығуға тырысты, бірақ олар банкрот болды немесе SAB сатып алды. Мысалы, 1990 жылы құрылған "қара бизнес консорциумы" National Sorghum Breweries (NSB) сыра өнеркәсібіндегі 10 жылдан астам уақыттан берігі алғашқы жаңа ойыншы болды. Бақылаушылар "SAB-ның үстемдігіне қауіп төніп тұр" деді және кейбіреулер NSB бірнеше жыл ішінде нарықтағы 10 пайыз үлеске жете алады деп ойлады. Керісінше, компания қаржылық қиындықтарға тап болып, нарықта маңызды үлес ала алмады. Бұл SAB-тің жағдайына қауіп төніп тұрмайды дегенді білдірмейді. 2004 жылы Diageo, Heineken және Namibian Breweries бірлескен кәсіпорны арқылы Оңтүстік Африкада Brandhouse деп аталатын жаңа компания құрылды. Brandhouse Heineken және Windhoek сияқты әлемдегі ең үздік брендтерді маркетингтеуге, сатуға және таратуға кірісті. 2007 жылдың наурыз айында SABMiller plc және Heineken N. V. арасындағы 40 жылдық келісім SAB Ltd-ге Оңтүстік Африкада Amstel Lager сырасын пісіруге және таратуға мүмкіндік берді, бұл салада жаңа бәсекелестік дәуірін бастады. Сонымен қатар Heineken компаниясы Оңтүстік Африкада өзінің сыра зауытын салу ниеті туралы мәлімдеді. SAB Ltd көп ұзамай Hansa Marzen Gold деген жаңа премиум брендін іске қосты және 2008 жылдың басында Koninklijke Grolsch N. V. SABMiller сатып алғаннан кейін голланд мұрасы бар Grolsch сырасын іске қосу арқылы премиум брендтерге кеңейтуді жалғастырды. Dreher Premium Lager сол жылы Оңтүстік Африкада іске қосылды, ал компания соңғы жылдары сусын суытқыштары және алма сырасы санатында бірқатар жаңалықтар жасады. 2016 жылдың қазан айында Anheuser Busch InBev SABMiller компаниясының барлық бөлігін сатып алды, ол Anheuser Busch InBev SA/NV бизнес бөлімшесіне айналды және әлемдік қор биржаларында сауда жасауын тоқтатты.

Prior to incorporation in the year 1895, Castle Brewery had operations in Cape Town to serve the steady expansion of a settler community from the mid 17th century. The demand for beer prompted the first Dutch governor, Jan van Riebeeck, to establish a brewery at the Fort (later replaced by the Castle in central Cape Town) as early as 1658 beating the first wine production by six months. In the same year, Pieter Visagie brewed the first beer from the waters of the Liesbeeck River. Over the next 200 years, brewing made its mark in the Cape and beyond. Noted brewers of the time included Cloete at the Newlands Brewery; Ohlsson at the Anneberg Brewery; Jacob Letterstedt at Mariendahl Brewery also in Newlands: Hiddingh at Cannon Brewery; Martienssen at the Salt River Brewery, and a second Cloete in Kloof Street. One of the key figures in the story of Newlands, and in the annals of South African beer manufacturing history, was Swede Anders Ohlsson, who sailed for Africa, aged 23, in 1864. Initially, he imported Swedish goods and timbers, and developed an extensive trade network and a solid business empire. Then he turned to brewing, basing himself at Newlands, where he produced Lion Lager. In 1955, the South African government introduced a heavy tax on beer products causing many consumers to switch to spirits. However, the subsequent shock to the South African beer industry proved to be a blessing in disguise for SAB. A year later, the company purchased its two main competitors, Ohlsson's and Chandlers Union Breweries, both of whom were struggling under the depressed demand for beer, and the group was renamed South African Breweries. After the acquisitions the new and larger SAB was able to rationalize operations, thereby reducing costs and increasing profitability. Donald Gordon's Liberty Life Strategic Investments (LIBSIL), which was associated with JSE listed financial services and property holding company Liberty Holdings, maintained a large stake in the company for most of the 1990s. By 1998, SAB commanded approximately 98 per cent share of the South African beer market and was considered one of the lowest cost producers of beer in the world. In 1999, after listing on the London Stock Exchange to raise capital for acquisitions, the group purchased the Miller Brewing Company in North America from the Altria Group in 2002, and changed its name to SABMiller. Within South Africa, SAB distributes beer through its extensive network, augmented by a fleet of independent truck drivers (called owner drivers) comprising mainly former employees, many of whom had received help from the group to start their own businesses. SAB has invested billions of rands in this owner driver project since inception. Although several international brewers, such as the UK's Whitbread, had tried to enter the South African market, all had thus far failed to gain significant market share. From time to time, new startups also tried to challenge SAB's monopoly, but these had either gone out of business, or been acquired by SAB. A case in point was National Sorghum Breweries (NSB), "a black business consortium" founded in 1990, and the first new player in the beer industry in more than 10 years. "SAB’s supremacy is under threat," observers said, and some thought that within a few years NSB could achieve 10 per cent market share. Instead, the company ran into financial difficulties and failed to gain any significant share of the market. This does not mean that SAB's position could never be threatened. In 2004, a new company was established in South Africa known as Brandhouse through a joint venture of Diageo, Heineken and Namibian Breweries. Brandhouse started marketing, selling and distributing some of the world's top premium brands such as Heineken and Windhoek and in March 2007, the 40 year agreement between SABMiller plc and Heineken N. V. which allowed SAB Ltd to brew and distribute Amstel Lager in South Africa, was terminated, sparking a new era of competition for the industry. At the same time, Heineken announced its intention to build its own brewery in South Africa. SAB Ltd launched a new premium brand, Hansa Marzen Gold shortly thereafter and continued its expansion into premium brands with the launch of Dutch heritage beer, Grolsch, following SABMiller's acquisition of Koninklijke Grolsch N. V. in early 2008. Dreher Premium Lager was launched in South Africa the same year, and the company has made a number of innovations in the spirit cooler and apple ale categories in recent years. In October 2016, Anheuser Busch InBev acquired the entire SABMiller company which then became a business division of Anheuser Busch InBev SA/NV and ceased trading on the worldwide stock markets.

Суарусыз сусындар

1925 жылы SAB, Швеппестің (газдалмаған сусындар) үлкен үлесін сатып алып, басқа сусындарға да кеңейді. 1960 жылы топ Стелленбош фермерлік шарап зауытының бақылау үлесін сатып алды, ол Distillers Corporation компаниясымен бірге 1997 жылы топтың табысына 98 миллион ранд үлесін қосты. 1997 жылы SAB-тің еншілес компаниясы Amalgamated Beverage Industries, тағы бір Coca-Cola бөтелкелеуші компаниясы Suncrush-ты сатып алып, Оңтүстік Африка нарығындағы газдалмаған сусындар үлесін шамамен 60 пайызға дейін екі есеге арттырды. SAB-тің жалғыз бәсекелесі PepsiCo 1997 жылы нарықтан шығып, Pepsi франшизалары таратылды. Бірақ Pepsi 2006 жылы Оңтүстік Африка нарығына қайта оралды. 2004 жылдың желтоқсанында SAB Ltd, Amalgamated Beverage Industries Limited (ABI) компаниясының 100 пайызын сатып алып, оны SAB Ltd-нің газдалмаған сусындар бөлімшесіне айналдырды, соның нәтижесінде Оңтүстік Африкадағы ең ірі сусын компаниясы құрылды.

Плиталы шыны

1917 жылы топ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бөтелкелердің тапшылығына қарсы тұру мақсатында сәтсіз аяқталған Union Glass шыны зауытын иеленуге келісіп, байланысты емес бизнеске қадам басты. 1954 жылы Union Glass, Consolidated Glassworks компаниясымен бірікті, ал 1960 жылы бұл бизнес Anglovaal Industries компаниясына сатылды. 1992 жылы Plate Glass Group компаниясын сатып алғаннан кейін компания халықаралық шыны өндірісінде маңызды рөл атқара бастады. Plate Glass Group компаниясының тарихы 1897 жылы Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласында табақ шыны өндірісін құрған британдық иммигрант және кәсіпкерге дейін жетеді. Көп ұзамай компания автомобильдерге арналған қауіпсіз және оқтан өтпейтін шыныны өндірушінің біріне айналды. 1987 жылы компания SAB және Anglo American серіктестігімен АҚШ-та жаңа еншілес компания құрды. 1990 жылы Glass Medic, АҚШ-тағы жел әйнектерін жөндеу және ауыстырумен айналысатын компанияны сатып алғаннан кейін, Оңтүстік Африкадағы бас компания еншілес компанияларды Belron International деген атпен біріктірді. Belron одан әрі сатып алулар үшін базаға айналды. 1992 жылы SAB Plate Glass компаниясын сатып алып, оны Shatterprufe Limited деп атады. 1998 жылға қарай Belron Солтүстік Америкада, Еуропада, Австралияда және Бразилияда 1,865 сауда нүктесі бар автокөлік шыныларын ауыстыру бойынша әлемдегі жетекші өндірушіге айналды. Өсудің басты себебі сатып алулар болды. 1997 жылы Belron Standard Autoglass сияқты бірнеше жетекші брендті, соның ішінде Канададағы Standard Autoglass компаниясын сатып алып, «Солтүстік Америка нарығындағы ең ірі ойыншы» атанды. Әлемдік нарықтағы үлесі шамамен 18% құрады, ал SAB алдағы жылдары одан әрі кеңеюді жоспарлады: Еуропада Belron айына орташа есеппен 12 жаңа сауда нүктесін ашты. 1997 жылы сату көлемі 5%-ға өскенімен, жаңа сатып алулар мен кеңейтуге байланысты қарыздық жүктеме салдарынан табыс 8%-ға төмендеп, 255 миллион ранд құрады. 1997 жылы SAB акционерлердің ұзақ мерзімді құндылығын арттыру қажеттігін мойындап, жергілікті және халықаралық деңгейде өзінің негізгі сусын бизнесіне қайта оралды және келесі бірнеше жылда негізгі емес операцияларды сату немесе жабу жолына қойды. Олардың ішінде Plate Glass бизнесі де болды.

In 1917, the group began to venture into unrelated businesses when it agreed to take over a failed glass manufacturer, Union Glass, to counter the acute shortage of bottles during World War I. In 1954, Union Glass merged with Consolidated Glassworks and this business was sold off in 1960 to Anglovaal Industries. The company became an important player in international glass manufacturing when it acquired the Plate Glass Group in 1992. The Plate Glass Group traced its roots to a British immigrant and entrepreneur who, in 1897, established a plate glass manufacturing operation in Cape Town, South Africa. Eventually the company became a leading producer of safety and bullet proof glass for automobiles. In 1987 the company launched a new subsidiary in the United States in partnership with SAB and Anglo American. When Glass medic, a US based windshield repair and replacement company, was acquired in 1990, the South African parent company merged the subsidiaries under the name Belron International. Belron became a base from which to launch further acquisitions. When SAB purchased Plate Glass in 1992, it was renamed Shatterprufe Limited. Belron had by 1998 become the world's leading producer of automotive replacement glass, with some 1,865 retail outlets in North America, Europe, Australia, and Brazil. Growth had come mainly through acquisitions. In 1997, Belron acquired several leading brands, including Standard Autoglass in Canada, thereby becoming "the largest player in the North American Markets." Worldwide market share was on the order of 18%, and SAB envisioned further expansion in the coming years:

In Europe, Belron was opening an average of 12 new outlets per month. While sales had increased by five per cent in 1997, earnings had declined eight per cent to R255 million as a result of the borrowing costs associated with new acquisitions and expansion. In 1997, recognising the need to enhance long term shareholder value, SAB returned to its core beverage business, locally and internationally, selling off or closing non core operations over the next few years. Amongst these was the Plate Glass business.

Көңіл көтеру және қонақжайлылық

SAB (кейін Castle Breweries деп аталды) 1896 жылы Оңтүстік Африкадағы алғашқы пабты ашқанмен, 1949 жылға дейін қызмет көрсету саласына ауыр инвестиция жасамай келді. Осы жылы белсенді кеңею кезеңінде 4,5 миллион фунт стерлинг мейманханалар мен пабтарға, сондай-ақ қосымша сыра қайнату құрылыстарына жұмсалды. 1969 жылы бұл активтер Сол Керзнерге тиесілі қонақ үйлер желісімен біріктіріліп, Southern Sun Hotels деген жеке еншілес компания құрылды. Керзнер одан кейін бірнеше жыл бойы Southern Sun компаниясының басқарушы директоры болып қызмет етті. 1983 жылы Керзнер SAB-тан кетіп, бірақ компанияның маңызды акционері болып қалды. Southern Sun ақырында Оңтүстік Африкадағы жетекші қонақ үйлер желісіне айналды, Holiday Inn және InterContinental қонақ үйлерінен франшиза алды. 1998 жылға қарай бұл еншілес компания 12 200 бөлмелі 74 қонақ үйге ие болды, бұл салалық сыйымдылықтың шамамен 22 пайызын құрады. Southern Sun сонымен қатар экотуризм компаниясындағы кіші үлеске де иелік етті. Жаңа қонақ үйлерді салу үшін үкіметтен лицензия алу қажет болды, себебі «мемлекет қалалық және ауылдық аймақтардағы кең аумақтарға иелік ете берді». Қонақ үйлер мен курорттарды салуға қолайлы жерлер өте шектеулі болды, ал жергілікті билік өкілдерінің мұндай лицензияларды беру туралы хабардар шешімдер қабылдауға қажетті білімі мен тәжірибесі жетіспеді. Соның салдарынан туған кешігулер елеулі шығындарға әкелді. Экономикалық санкциялар алынып тасталғаннан кейін бірнеше халықаралық қонақ үйлер желісі Оңтүстік Африкаға енуге шешім қабылдады. 1998 жылға қарай Hyatt, Sheraton, Howard Johnson's, Days Inn, Hilton, Best Western, Concorde (Франция), Le Méridien (Франция) және Relais & Châteaux (Франция) сияқты көптеген қонақ үйлер құрылыс кезеңінде болды. Жаңа қонақ үйлердің көп бөлігі нарықтың executive және luxury сегменттеріне бағытталған. Төрт жыл ішінде салалық сыйымдылық екі еседен астамға өсті, нәтижесінде қонақ үй индустриясы ұсыныстың артық болуына тап болды. Бұл, валютаның әлсіздігімен бірге, әлемдегі ең төменгі бөлме бағаларына әкелді. Қылмыстың өршуі Оңтүстік Африка туризмі үшін үлкен кедергі болғанына қарамастан, Southern Sun орташа құлшыныс деңгейін 70% жоғары ұстап тұрды. 1997 жылы қонақ үйлерден түскен табыс өткен жылмен салыстырғанда 16%-ға өсіп, топтың табысына 182 миллион ранд үлес қосты. 1996 жылы үкімет Ұлттық құмар ойындар заңын қабылдады, ол «қаржылық тұрғыдан қабілетті операторларға» 40 казино лицензиясын беруге мүмкіндік берді. 1997 жылы SAB Tsogo Sun Gaming and Entertainment компаниясымен бірлескен кәсіпорын құрып, 2000 жылға дейін аяқталуы жоспарланған сегіз казино курортын салуға кірісті. Monte Casino осы жобалардың алғашқысы болып, құрылыс құны 250 миллион АҚШ долларын құрады. SAB жасаған ең маңызды қара қолға алу операциясы 2003 жылдың басында Tsogo Investments болды. Шамамен 1,9 миллиард ранд құндылығындағы мәміле Tsogo Investments тобының Southern Sun Hotels компаниясын, сол кездегі Оңтүстік Африкадағы ең ірі қонақ үйлер тобын, сондай-ақ Оңтүстік Африкадағы жетекші казино операторы Tsogo Sun компаниясын бақылауға алуын білдірді.

Although SAB (then called Castle Breweries) had established the first pub in South Africa in 1896, it did not begin to invest heavily in service industries until 1949 when an aggressive expansion thrust saw some £4.5 million invested in hotels and pubs, as well as additional brewing facilities. In 1969, these interests were merged with a hotel chain owned by Sol Kerzner, to form a separate subsidiary known as Southern Sun Hotels. Kerzner remained with Southern Sun as its managing director for several years thereafter. In 1983 Kerzner left SAB, but remained a significant shareholder in the company. Southern Sun eventually grew to become the leading hotel chain in South Africa, with franchises awarded by Holiday Inn and Inter continental Hotels. By 1998, this subsidiary owned 74 hotels with 12,200 rooms, or about 22 per cent of industry capacity. Southern Sun also maintained a minority interest in an eco tourism company. Development of new hotels depended on securing licences from the government, "as the state still owned large tracts of land in both urban and rural areas." Suitable locations for hotel and resort development were very limited, and local government officials often did not have the training and expertise needed to make informed decisions about the granting of such licences. Resulting delays resulted in significant costs. Several international hotel chains decided to enter South Africa after the lifting of economic sanctions. By 1998, numerous hotels were under construction by Hyatt, Sheraton, Howard Johnson's, Days Inn, Hilton, Best Western, Concorde (France), Le Meridian (France), and Relais de Chateau (France), among others. Most new hotel development was in the executive and luxury segments of the market. In less than four years, industry wide capacity had more than doubled, and as a result, the hotel industry began to experience significant over supply. Combined with a weak currency, this translated into some of the lowest room rates in the world. Although escalating levels of violent crime had been a serious constraint for South African tourism, Southern Sun had been able to maintain an average occupancy above 70%. In 1997, hotel earnings increased by 16% over the previous year to contribute R182 million to group earnings. The government introduced the National Gambling Act in 1996, which allowed for up to 40 casino licenses to be issued to "financially competent operators." In 1997, SAB entered into a joint venture with Tsogo Sun Gaming and Entertainment to establish up to eight casino resorts to be completed as early as 2000. Monte Casino was the first of these developments to be completed at an expected construction cost of $US250 million. The most notable black empowerment transaction facilitated by SAB was Tsogo Investments in early 2003. The transaction, which had an implied value of approximately R1.9 billion, meant that empowerment group Tsogo Investments acquired control of Southern Sun Hotels, then the largest hotel group in southern Africa as well as Tsogo Sun, a leading casino operator in South Africa.

Басқа өндіріс және бөлшек сауда

1967 жылы Food Corporation (кофе, шай және азық-түлік өнімдері) деп аталатын жаңа еншілес компания құрылды. 1970-1980 жылдары SAB компаниялар тобы көптеген байланысты емес операцияларды сатып алған немесе құрған кезде, одан да ірі әртүрлендіруге ұмтылыс жасалды. Олардың ішінде азық-түлік дүкендері (OK Bazaars), жиһаз фабрикалары мен дүкендері (Associated Furniture Company), аяқ киім фабрикалары мен дүкендері (Shoecorp) және киім дүкендері (Scotts Stores және Edgars Fashion Group) болды. 1996 жылы SAB-тің жұмыс күшінің 20% астамы осы компанияларда жұмыс істеді. 1990 жылдардың ортасында тұтынушылардың бағасы төмен тауарларға қалауының өзгеруі премиум-сауда нарығына теріс әсер етті. SAB 1997 жылы OK Bazaar азық-түлік дүкендерінің тізбегін айына шамамен 20 миллион теңге шығынмен бір рандқа сатты. 1998 жылдың басында киім-кешек, аяқ киім және жиһаз бөлімдері де сатылды. Кейіннен 2004 жылы SAB Edgars Fashion Group компаниясындағы 21% үлесін де сатты. Қазіргі таңда SAB-тің өндіріс немесе бөлшек сауда активтері жоқ.

Халықаралық кеңею

Компанияның ең алғашқы халықаралық жобасы 1910 жылы Оңтүстік Родезияда, қазіргі Зимбабведе «Родезиялық сыра зауыттарын» құру болды. Бұл еншілес компания SAB-дің халықаралық кеңеюіне бастау берді, 1950 жылдардың басында Солтүстік Родезияда (қазіргі Замбия) және Оңтүстік Родезиядағы Булавайода жаңа сыра зауыттарын ашты. 1970 және 1980 жылдары Ботсвана, Анголада сыра зауыттары құрылып, Канар аралдарындағы «Compañía Cervezera de Canarias» компаниясы сатып алынды. Дегенмен, 1990 жылға дейін SAB көбінесе ішкі нарыққа бағытталды. 1994 жылы «Сыра бөлімі» орталық кеңсесінде 3 адамнан (Нил және Маклеллан және т.б.) тұратын экспорттық бөлім құрылды, олардың міндеті Африкаға сыра экспорттау болды. Бұл стратегиялық шешім, бренд үшін маңызды өсуге және Африка мен Үнді мұхиты нарықтарында үлесті орнатуға, сондай-ақ инвестициялар үшін маңызды шетелдік валюта табуға мүмкіндік берді (сол кездегі Оңтүстік Африка резервтік банкінің ережелері шетелдік капиталды тартуды қиындатты). SAB Танзаниядағы сыра өнеркәсібін жандандыруға шақырылды, сол ел үкіметімен бірлесіп «Tanzania Breweries Limited» құрылды, сондай-ақ Замбия, Мозамбик және кейін Анголаның сыра нарықтарына қайта кірді. Бұл Канар аралдарына жасаған алғашқы шетелдік инвестицияларының бірі болды. 1990 жылдары Африкаға, ал басқа континенттерде Венгрияға (1993), Қытайға (1995), Румынияға, Польшаға (1995–96), Словакияға (1997), Ресейге (1998), Чехияға (1999), Үндістанға (2000) және 2001 жылы Орталық Америкаға кеңейді. Азия нарығына енуі 1995 жылы Қытай Халық Республикасы үкіметінің жекешелендіру агенттігі «China Resources» компаниясымен Қытайдағы екінші ірі сыра зауытын бірлесіп басқару туралы келісімге келген кезде басталды. Бұдан кейін «Harbin Brewery Group» және «Fuyang City Snowland Brewery» компанияларына да инвестициялар жасалды. 2000 жылы SAB plc Үндістан нарығына енді және одан бері міндеттемелерін арттырып келеді. 2001 жылы SAB plc-нің халықаралық операцияларынан түскен кіріс топтың жалпы кірісінің 42% құрады. Сол жылы «Castel» тобымен жасалған жалпыафрикалық стратегиялық одақ, жаңа перспективалы африкалық нарықтарға инвестиция салуға және масштабты экономиканың артықшылықтарын пайдалануға мүмкіндік берді. Орталық және Оңтүстік Америкадағы қатысу 2001 жылы Гондурас және Сальвадордағы сыра зауыттарын сатып алумен басталды. Төрт жылдан кейін Оңтүстік Америкадағы екінші ірі сыра өндіруші «Grupo Empresarial Bavaria» компаниясының үлесінің басым бөлігі сатып алынды. 2002 жылы АҚШ-тағы «Miller Brewing Company» компаниясымен жасалған ең ірі мәмілелердің бірінен кейін компания акционерлік қоғам «SABMiller plc» болып өзгерді. 2009 жылдың наурыз айының соңына дейін SABMiller 210 миллион гектолитр сыра өндірді, топтың жалпы кірісі 25,302 миллиард АҚШ долларын құрады. 2016 жылдың 10 қазанында «Anheuser Busch InBev» компаниясы «SABMiller» компаниясын 69 миллиард фунт стерлингке сатып алды. «SABMiller» әлемдік қор нарықтарындағы сауда-саттығын тоқтатты және «MillerCoors» сыра компаниясындағы үлесін «Molson Coors» компаниясына сатты. «SABMiller» әлемдегі ең ірі «Coca-Cola» сусындарын құюшылардың бірі болды және 14 нарықта газдалған суық сусындарды құю операцияларын жүзеге асырды. Бұл операциялар кейіннен «PepsiCo» сусындарын құюшы «Anheuser Busch InBev SA/NV» жаңа компаниясына тиесілі болды. 2016 жылдың желтоқсанында «Coca-Cola Co.» Африкадағы және Орталық Американың екі еліндегі «Coca-Cola» операцияларын сатып алды. Бұл мәміле реттеуші органдардың келісімін қажет етеді және 2017 жылдың соңына дейін аяқталуы күтілуде.

The company's earliest international venture was in 1910 when it founded Rhodesian Breweries in Southern Rhodesia, now Zimbabwe. This subsidiary spearheaded SAB's initial international expansion efforts, having established new breweries in Northern Rhodesia, now Zambia and Bulawayo, Southern Rhodesia, in the early 1950s. Further international expansion came in the 1970s and 1980s with the establishment of breweries in Botswana, Angola, and the buying of Compañía Cervezera de Canarias of the Canary Islands. Nevertheless, prior to 1990, SAB remained primarily focused on domestic opportunities. In 1994, a formal Export Department consisting of 3 people (Neal & McLellan et al.) was established at Beer Division Central Office and was tasked with trading beer into Africa. This proved to be a masterstroke in Strategy as laid the foundations for a significant growth catalyst for Brand and accordingly, market share establishment into African and Indian Ocean markets, as well as generated significant foreign currency for the Group to allow for Investment (South African Reserve Bank regulations at the time made raising Foreign Capital difficult). SAB was invited to revitalise the beer industry in Tanzania, a joint venture with that country's government in Tanzania Breweries Limited, and to re enter the beer markets of Zambia, Mozambique and, later, Angola. This followed one of its first foreign investments into the Canary Islands. Expansion continued into Africa in the 1990s and on other continents into Hungary (1993), China (1995), Romania, Poland (1995–96), Slovakia (1997), and Russia (1998), the Czech Republic (1999), India (2000) and Central America in 2001. The group's expansion into Asia started with its 1995 negotiation of joint control of the second largest brewery in mainland China with China Resources, a privatisation arm of the government of the People's Republic of China. Further investments included those in the Harbin Brewery Group and the Fuyang City Snowland Brewery. In 2000 SAB plc entered the Indian market where it has subsequently increased its commitment. By 2001, turnover from SAB plc's international operations accounted for 42% of group turnover. The same year, a pan African strategic alliance with the Castel group offered the opportunity to invest in promising new African markets and the benefits of scale economies. Involvement in Central and South America started in 2001 with the acquisition of Honduran and Salvadoran breweries. This was followed four years later by the purchase of a major holding in Grupo Empresarial Bavaria, South America's second largest brewer. One of its largest transactions was with the Miller Brewing Company in the US in 2002, whereupon the listed company changed its name to SABMiller plc. By the end of March 2009, SABMiller produced global lager volumes of 210 million hectolitres, with total group revenues of US$25,302 million. On 10 October 2016, Anheuser Busch InBev acquired SABMiller for £69 billion. SABMiller ceased trading on global stock markets and divested itself of its interests in the MillerCoors beer company to Molson Coors. SABMiller was one of the world's largest Coca Cola bottlers and had carbonated soft drinks bottling operations in 14 markets. These were subsequently owned by the new Anheuser Busch InBev SA/NV entity which is also a PepsiCo bottler. In December 2016, Coca Cola Co. bought the Coca Cola operations in Africa and in two Central American countries. The deal requires regulatory approval and should close by the end of 2017.

Дау

2014 жылдың наурыз айында Бәсекелестік трибуналы Оңтүстік Африка сыра компаниясының (SAB) 2010-2013 жылдар аралығында Бәсекелестік комиссиясы қозғаған бәсекеге қарсы әрекеттерге қатысқандығы туралы айыптаулар бойынша ешқандай құқықбұзушылық жасамағанын анықтады. Бұл іс 2004-2007 жылдар аралығында SAB-тің таратпа жүйесі мен баға саясатына қатысты жеңілсіздіктерге қатысты тергеудің нәтижесінде туындады. Аталған жеңілсіздіктер 2007 жылы Бәсекелестік трибуналына жіберілді. Сот отырысы барысында компания өзінің ешқандай әрекеті заңға қайшы келмейтінін және бәсекеге қарсы әрекеттерге қатыспағанын мәлімдеді. Олар «SAB өзінің бизнесін бөлшек саудагерлер мен тұтынушыларға қызмет ету үшін құрылымдаған және барлық кәсіпорЫндар өнімдерін қажеттіліктеріне ең қолайлы тәсілмен таратУға құқылы деп сендіреді» деп атап өтті. Big Daddy компаниясының басшысы Нико Пициладис Бәсекелестік комиссиясына берген шағымында SAB Big Daddy тобынан бөлшек саудаға сатылатын тауарлар үшін, бөлшек саудагерлерге сатылатын тауарлардың бағасымен бірдей баға алғанын, осылайша Big Daddy тобының бөлшек саудадан тиімді пайда табуына кедергі келтіргенін айтты. Бәсекелестік комиссиясы Бәсекелестік трибуналына ұсынған іс SAB-тің таратпа жүйесіне, ең төменгі қайта сату бағасын сақтау тәжірибесіне, баға дискриминациясына және үстемдік жағдайын теріс пайдалануға қатысты жалпы айыптауларға қатысты. Үстемдік жағдайын теріс пайдалану туралы айыптаулар бұрын «таратпа» ісінен бөлініп қарастырылған және комиссия осы істің аталған бөлігі бойынша қосымша шаралар қабылдамаса, жеке қаралуы мүмкін. SAB 2011 жылы істің қаралуын тоқтату туралы өтініш берді, оның мәні бойынша, сотқа ұсынылған іс 2004 жылы Big Daddy тобының бірінші шағымымен сәйкес келмейді. Бұл өтініш 2011 жылдың сәуір айында трибунал тарапынан мақұлданды. 2011 жылдың сәуір айында трибунал істің қаралуын тоқтату туралы шешім қабылдағаннан кейін, Бәсекелестік комиссиясы Конституциялық сотқа тікелей қабылдау туралы өтініш білдірді, осылайша Бәсекелестік апелляциялық соты мен Жоғарғы апелляциялық сотты аралық сатылардан асып өтті. 2011 жылдың желтоқсан айында Конституциялық сот шешім шығарып, Бәсекелестік комиссиясының тікелей қабылдау туралы өтінішін шығындармен бірге қабылдамады. Содан кейін Комиссия Апелляциялық сотқа шағым түсірді, ол 2012 жылдың 13 қыркүйегінде қарастырылды. 2012 жылдың қараша айында Апелляциялық сот Комиссияның шағымын қабылдағанын және трибуналдың шешімін жоққа шығарғанын мәлімдеді. Бұл Комиссияның SAB-қа қарсы ісін қайта бастауына әкелді, ол 2013 жылдың шілде және тамыз айларында трибуналда қарастырылды.

In March 2014, the Competition Tribunal found that the South African Breweries (SAB) did not engage in any anti competitive behaviour following a case of alleged anti competitive behaviour brought by the Competition Commission which was heard by the Tribunal between 2010 and 2013. The case was the result of an investigation into allegations related to SAB's distribution system and pricing activities between 2004 and 2007, with the allegations having been referred to the Competition Tribunal in 2007. Throughout the trial, the company maintained that none of its practices were in breach of the law and that it had not engaged in any anti competitive behaviour. It noted that "SAB has structured its business to serve retailers and consumers and strongly believes that all businesses have the right to distribute their products in the manner that best serves their needs ”

The case was in the public domain for several years, having been referred to the Competition Tribunal in 2007 by the Competition Commission after a three year investigation between 2004 and 2007. The original complaint lodged by Big Daddy's head Nico Pitsiladis with the Competition Commission alleged that SAB charged the Big Daddy's group as a wholesaler the same price as the company charged to retailers, thereby preventing Big Daddy's from earning a fair margin on its sales to retail. The case that was presented by the Competition Commission before the Competition Tribunal related to SAB's distribution system; an alleged practice of minimum resale price maintenance; an allegation of price discrimination and broad, diffuse allegations relating to abuse of dominance. The abuse of dominance allegations were previously separated from the "distribution" case and may proceed separately although the commission has taken no further steps on this part of the case. SAB applied in 2011 to have the case dismissed, arguing that the case presented to the Tribunal was not the same as the original complaint laid by the Big Daddy's group in 2004. This was upheld by the Tribunal in April 2011. Following the Tribunal's dismissal of the case in April 2011, the Competition Commission applied to the Constitutional Court for direct access to the Constitutional Court, bypassing both the Competition Appeal Court and the Supreme Court of Appeal. In December 2011, the Constitutional Court handed down a decision in which it dismissed, with costs, the Competition Commission's direct access application. The Commission subsequently filed an appeal with the Competition Appeal Court, which was heard on 13 September 2012. In November 2012, the Competition Appeal Court announced it had upheld the commission's appeal and set aside the Tribunal's ruling. This resulted in the resumption of the commission's case against SAB, which was heard before the Tribunal in July and August 2013.