Кіріспе

Шотландтық Виктория дәуірінің саясаткері және инженеры (1816 – 1893)

Джеймс Харрисон (17 сәуір 1816 – 3 қыркүйек 1893) – шотландтық Виктория дәуірінің газет баспашысы, журналист, саясаткер және механикалық тоңазыту саласындағы пионер. Харрисон Geelong Advertiser газетін құрды және Виктория заң шығару кеңесінің және Виктория заң шығару жиналысының мүшесі болды. Харрисон мұз жасаудың механикалық тоңазыту процесін ойлап тапқандығымен және Виктория мұз зауытын құрғандығымен еске алынады, соның салдарынан оны көбінесе "тоңазытудың әкесі" деп атайды. 1873 жылы ол Мельбурн көрмесінде бірнеше ай бойы тоңазытылған еттің жеуге жарамды екенін дәлелдеп, алтын медаль жеңіп алды. Ол Джон Паско Фокнердің "Порт-Филипп Патриот" газетінде типограф, кейін редактор болып жұмыс істеді. Фокнер жаңа баспахана сатып алғанда, Харрисон оған Гелонгтің алғашқы газетін шығару үшін ескі баспахананы 30 фунтқа ұсынды. Geelong Advertiser газетінің алғашқы апталық саны 1840 жылдың қараша айында жарық көрді: оны 'Джеймс Харрисон редакциялады, ал Джон Паско Фокнер үшін (жалғыз иесі) Уильям Уоткинс басып шығарды'. 1842 жылдың қарашасында Харрисон газеттің жалғыз иесі болды.

Саяси мансап

Харрисон 1850 жылы Джилонгтың алғашқы қалалық кеңесінің мүшесі болды және 1854 жылдың қарашасынан 1856 жылдың наурызында таратылғанға дейін Виктория заң шығарушы кеңесінде Джилонгты өкілдік етті. Содан кейін Харрисон 1858–59 жылдары Джилонгты, ал 1859–60 жылдары Джилонг-Уэстті Виктория заң шығарушы ассамблеясында өкілдік етті. Бұл Барвон өзенінің жағасында, Джилонгтың Рокки-Пойнт аймағында болды. АҚШ пен Норвегиядан мұзды импорттаудың жоғары құнына байланысты, Харрисонның құрылғысы алыс орналасқан Виктория колониясы үшін қаржылық жағынан тиімді баламаға айналды. Оның алғашқы коммерциялық мұз жасау машинасы 1854 жылы пайда болды, ал 1855 жылы эфирлік тоңазыту жүйесіне патент алды. Бұл жаңа жүйе компрессорды пайдаланып, тоңазыту газын конденсатор арқылы өткізуге мәжбүрлейді, онда газ суынып сұйылады. Сұйытылған газ тоңазыту орамдары арқылы айналып, қайтадан буланып, айналағы жүйені салқындатады. Машина 5 метрлік (16 фут) инерциялық дөңгелекті пайдаланды және күніне мұз өндірді. 1856 жылы Харрисон Лондонға барып, өзінің процесін (1856 жылғы 747 нөмірі) және аппаратын (1857 жылғы 2362 нөмірі) патенттеді. Харрисон 1860 жылы Сиднейде екінші мұз компаниясын құрып, коммерциялық сәттілікке жеткенімен, кейіннен Ұлыбританияға тоңазытылмаған сиыр етін сатудағы американдық үстемдікке қарсы қалай күресуге болатыны туралы пікірталасқа қатысты. Ол "Жаңа етті мұздатып, сапарға дайындалғандай қаптап салу керек, сонда тоңазыту процесі қажетті мерзімге дейін жалғастырылады" деп жазды және 1873 жылы Норфолк желкенді кемесін Ұлыбританияға тәжірибелік сиыр етін жеткізуге дайындады. Кемеге тоңазыту жүйесін орнатудың орнына салқын бөлме жүйесін таңдауы, мұздың күтілгеннен тез еріп кетуіне байланысты апатқа ұшырады. Тәжірибе сәтсіз аяқталып, сол кезде тоңазытылған етке деген халықтың сенімін жойды. Ол журналистикаға оралып, 1867 жылы "Melbourne Age" газетінің редакторы болды. Харрисон 1892 жылы Джилонгке оралып, 1893 жылы Пойнт-Генридегі үйінде қайтыс болды.

Мұра

Джеймс Харрисон мұражайының комитеті Роки-Пойнтте жер сатып алды (әлемдегі алғашқы мұз жасау машинасы орналасқан орын) және онда мұражай салуға тырысуда. Австралиялық суыту, кондиционерлеу және жылыту институтының ең жоғары наградасы – Джеймс Харрисон медалі. Суытудың жүз жылдығы (1856-1956) Рири көшесінде, Гелонг газетінің ғимаратында тақташамен белгіленді.