Көгілді қанатты қарлығаш (Vermivora cyanoptera) – Солтүстік Америкада кең таралған құс. Сипаттамасы, мекендеу орындары, және алтын қанатты қарлығашпен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Көк қанатты сора (Vermivora cyanoptera) – Жаңа дүниеде кең таралған, ұзын және жеңіл салмақты құс. Ол Солтүстік Американың шығысында, Оңтүстік Онтариода және АҚШ-тың шығысында көбейеді. Оның ареалы солтүстікке қарай кеңейіп, өте жақын туысы – алтын қанатты сораны (Vermivora chrysoptera) ығыстырып жатыр.
The blue winged warbler (Vermivora cyanoptera) is a fairly common New World warbler, long and weighing It breeds in eastern North America in southern Ontario and the eastern United States. Its range is extending northwards, where it is replacing the very closely related golden winged warbler (Vermivora chrysoptera).
Таксономия
Көк қанатты сора тұқымдасының атауы, еркек құстың денесінің ашық сары түсімен контраст жасайтын қанаттарының көгілдір-сұр түсіне сілтеме жасайды. Vermivora тұқымдасының атауы "құрт жеуші" дегенді білдіреді. Бұл тұқымға бұрын тағы тоғыз Жаңа әлем сорасы кірген, бірақ қазір тек осы түр, алтын қанатты сора және құрылысы жойылған деп есептелетін Бахман сорасы (Vermivora bachmanii) кіреді. Көк қанатты сора – Карл Линнейдің 18 ғасырдағы "Systema Naturae" еңбегінде сипатталған көптеген түрлердің бірі, бірақ ғылыми атауы бірнеше рет өзгерді. Линней 1766 жылы Pinus түрінің эпитетін берген, бірақ бұл қателік болды, себебі түрдің бастапқы сипаттамасы басқалар салған "қарағайдағы қыбыршықтардың" суреттеріне негізделген. Суреттерде екі түрлі түр бейнеленген, қазір біз оларды қарағай сорасы және көк қанатты сора деп атаймыз. 2010 жылы Американдық орнитологтар одағы қателікті түзету үшін көк қанатты сораның ғылыми атауын өзгертті. Қарағай соралары Pinus түрінің атын сақтап қалды, бірақ көк қанатты сораның түрінің эпитеті cyanoptera деп өзгертілді.
The common name blue winged warbler refers to the bluish gray color of the wings that contrast with the bright yellow body of the male. The name of the genus Vermivora means "worm eating". The genus used to include nine other new world warblers but now only includes this species, the golden winged warbler and Bachman's warbler (Vermivora bachmanii), which is believed to be extinct. The blue winged warbler was one of the many species originally described by Carl Linnaeus in his 18th century work, Systema Naturae, though the scientific name has changed several times. The species epithet Pinus was given by Linnaeus in 1766 but was a mistake as the original description of the species was actually based on illustrations of "pine creepers" drawn by others. The drawings depicted two different species, what we now call a pine warbler and blue winged warbler. In 2010 the blue winged warbler's scientific name was changed by the American Ornithologists' Union to correct the error. Pine warblers retained the species name Pinus but the species epithet for blue winged warbler was changed to cyanoptera.
Алтын қанатты құспен будандасу
Көк қанатты және алтын қанатты құйрыққұйрықтар жиі бір-бірімен салыстырылады. Бастапқыда көк қанатты құс континенттің ішкі бөлігінде, ал алтын қанаттылар Атлантика жағалауына жақын жерде пайда болған. Алайда, соңғы жылдары урбанизация, орманды жою және басқа да факторларға байланысты олардың мекендеу аймақтары күрт өзгерді. Алтын қанатты құйрыққұйрықтар көк қанатты құйрыққұйрықтарға қарағанда ығысуға бейім. Мұның мысалы ретінде Нью-Йорк штатының орталық бөлігіндегі құйрыққұйрықтар популяциясын қарастыруға болады. 1980 жылдары көк қанатты құйрыққұйрықтар саны айтарлықтай өсті, ал алтын қанатты құйрыққұйрықтар саны азайды. Осы тенденцияға байланысты, көк қанатты құйрыққұйрықтар алтын қанатты құйрыққұйрықтардың жергілікті түрлердің жоғалуына себеп болады деп жиі болжанады. Алайда, молекулалық зерттеулер көк қанатты және алтын қанатты құйрыққұйрықтардың шамамен 1,5 миллион жыл бұрын бөлінген туыс түрлер екенін растайды. Зерттеулер екі түрдің генетикалық жағынан 99,97% ұқсас екенін, ал олардың негізгі айырмашылықтары олардың жалпы фенотиптік көрінісі мен ән айту реңктерінде екенін көрсетеді. Жаңа зерттеулер екі құстың таңдаған мекенінде бірге өмір сүре алатынын көрсетеді. Екі түрдің мекендеу аймақтары бір-бірімен жапсарласқан жерлерде олар гибридтесуге қабілетті, нәтижесінде екі гибрид түрі пайда болады: Лоуренс құйрыққұйрығы және Брюстер құйрыққұйрығы. Бұл түрлер Ұлы көлдер мен Жаңа Англия аймағында алтын қанатты құйрыққұйрықтармен ерекше гибридтер құрайды. Көп таралған және генетикалық жағынан басым Брюстер құйрыққұйрығының үсті жағы сұр, төменгі жағы ақшыл (еркек) немесе сары (әйел) түсті. Оның қара көздері және екі ақ қанаты бар. Сирек кездесетін рецессивті Лоуренс құйрыққұйрығының еркегінің қауырсыны үстінен жасыл және сары, төменгі жағы сары, ақ қанаты және алтын қанатты еркегі сияқты бет пішіні бар. Әйелінің үсті сұр, төменгі жағы ақшыл, екі сары қанаты және алтын қанатты әйелі сияқты бет пішіні бар. Ән Төрт түрдің Song I типті үлгілері әртүрлі, бірақ негізінен A B үлгісінен тұрады, бұл оларды бір-бірінен ажыратуды қиындатады. Олардың Song II типтері бір-бірінен анық ерекшеленеді. Морфология Брюстер құйрыққұйрықтары алтын қанаттылардың қауырсынына ұқсас, бірақ қанатының бет пішіні көк және сары түсті. Лоуренс құйрыққұйрықтары қауырсын жағынан көк қанаттыларға ұқсас, бірақ алтын қанаттыларға ұқсас қанатты үлгіге ие. Интрогрессиялық генотиптер Көк және алтын қанатты құйрыққұйрықтардың гибридтеріне жасалған зерттеулер бұл түрлер үшін бұрынғы жасырын гибридтеудің болуын көрсетті. Бұл амплифицирленген фрагмент ұзындығы полиморфизмі (AFLP) сияқты ДНК маркерлері арқылы жүзеге асырылады. Бұл екі түрдің және олардың гибридті ұрпақтарының гендері арасында қайталама кері будандасу болғанын көрсетеді.
The blue winged and golden winged warblers are often compared to one another. Originally, the blue winged warbler evolved on the interior of the continent, while the golden winged species bred closer to the Atlantic coast. However, in the recent years, their habitats have drastically changed due to urbanization, deforestation, and other factors. Golden winged warblers are generally more susceptible to displacement from the blue winged warblers. One example of this can be seen in the warbler population in central New York state. In the 1980s, the blue winged warbler significantly increased in the area while the golden winged warbler's population decline. Because of the trend, it is often assumed that the blue winged warbler somehow causes the local extinction of the golden winged warbler; however, molecular studies confirm that the blue winged warbler and golden winged warbler are sister species that diverged sometime around 1.5 million years ago. Studies reveal that the two species are genetically 99.97% alike, and that their main differences are their general phenotypic appearances and singing tones. New studies also explain that the two warblers can coexist in their chosen habitat. The two species can also hybridize freely where their habitats overlap, producing two hybrid types: Lawrence's warbler and Brewster's warbler. This species forms two distinctive hybrids with the golden winged warbler where their ranges overlap in the Great Lakes and New England area. The more common and genetically dominant Brewster's warbler is gray above and whitish (male) or yellow (female) below. It has a black eye stripe and two white wing bars. The rarer recessive Lawrence's warbler has a male plumage which is green and yellow above and yellow below, with white wing bars and the same face pattern as male golden winged. The female is gray above and whitish below with two yellow wing bars and the same face pattern as female golden winged. Song The four species have different Song I type patterns, but primarily consist of the A B pattern, resulting in difficulty distinguishing from one another. Their Song II type are more distinguishable from each other. Morphology The Brewster's warblers tend to resemble the plumage of the golden winged but has a blue wing face pattern and variable amounts of yellow. The Lawrence's warblers look similar to blue winged in terms of the plumage but exhibit a wing pattern similar to the golden winged. Introgressed genotypes Studies on the blue winged and golden winged warbler hybrids have indicated the presence of cryptic hybridization in the past for this species. This is done through DNA marker types, such as amplified fragment length polymorphisms (AFLPs). This may indicate that there has been repeated backcrossing between the genes in both species and their hybrid offspring.
Сипаттама
Көк қанатты қарлығаш – ұсақ қарлығаш, ұзындығы шамамен 1,5 метрдей, қанаттарының ені – 15 см. Еркек қарлығаштың көбелек қауырсыны жарқын сары бас, кеуде және ішкі бөліктерден тұрады. Құстың ішкі бөлігінде жолақтар жоқ. Оның көздерінен өтетін тар қара сызығы және екі ақ қанат жолағы бар, бұл оның ерекше белгілері. Көк қанатты қарлығаштар көбінесе денесі жақсы қалыптасқан, кішкентай және ауыр, үшкір мүсікке ие. Олардың ұзындығы шамамен 11-12 см, қанаттарының ені 15 см шамасында. Көк қанатты қарлығаштың орташа салмағы 8,5 грамм. Мекеңнің түсі жалпы алғанда ақырған, басында сары түс аз. Жастар зәйтүн жасыл түсті, қанаттары ересектерге ұқсас. Олардың қауырсынының түсі түрдің жынысына байланысты өзгереді. Еркектердің қауырсыны ашық сары және зәйтүн жасыл түсті болады. Еркектерде көбінесе ақ қанат жолақтары және қара көз шебі бар көкшіл сұр қанаттары болады, бұл олардың басқа қарлығаштарға қарағанда басын ұзын көрсетуіне себеп болады. Көбею ортасы – ашық бұталы жерлер. Бұл түр көбінесе бұталар мен ағаштармен өскен, биік жапырақты ағаштармен шектелінген егістік жерлерде кездеседі. Көк қанатты қарлығаштар көбінесе биік орналасқан, шөп және жапырақ жамылғысы көп аймақтарда табылсады.
The blue winged warbler is a small warbler at long, with a wingspan of The breeding plumage of the male consists of a bright yellow head, breast and underparts. There is no streaking of the underparts of the bird. It has a narrow black line though the eyes and light blueish gray with two white wing bars, which are diagnostic field marks. The blue winged warblers are generally small in size with a well proportioned body, and heavy pointed bill. They roughly measure 4.3 to 4.7 inches long with a wingspan of around 5.9 inches. An average Blue Winged Warbler weighs around 0.3 oz. The female is duller overall with less yellow on the crown. Immatures are olive green with wings similar to the adults. The color of their plumage tends to vary depending on the sex of the species. For males, the feathers are of bright yellow and olive green. The males often have bluish gray wings that come with white wing bars and a distinctive black eye lining, making their heads look pointier compared to other male warbler species. The breeding habitat is open scrubby areas. The species is mostly found in abandoned fields with shrubs and trees and bordered by tall deciduous trees. Blue winged warblers are generally found in areas located in higher elevation and high percentage of grass and canopy cover.
Көбею
Көк қанатты қарғалар жерде немесе бұтаның төменгі жағында ұя салады, олар тостаған тәрізді ұяға төрттен жетіге дейін жұмыртқа салады. Аналықтары 10–11 күн жұмыртқаны басып шығарады. Балапандар көңілсіз болып туады және 8–10 күнде ұшып кетеді. Көк қанаттылар ән арқылы бір-бірімен байланысады. Сондықтан, олар төбелесу үшін (төмен түсетін араның гулы), ұя салу және басқа көк қанатты қарғалармен жұптасу үшін әндері бар. Жұптасу маусымында аталары алдымен келген жерге жетеді және мүмкін болатын жұбын күтеді. Әдетте, аналықтары аталарынан бір апта кейін келеді. Аталары жұбын күтіп отырғанда, үздіксіз ән салады. Аналықтары келгеннен кейін ән айту азаяды және серіктес тапқанша әуені өзгеріп тұруы мүмкін. Жұптасқаннан кейін олардың әнінің ұзақтығы күрт қысқарады.
Blue winged warblers nest on the ground or low in a bush, laying four to seven eggs in a cup nest. The females incubate the eggs for 10–11 days. The young are altricial and fledge in 8–10 days. The blue winged species communicate with others via singing. Hence, they have songs for fighting (descending bee buzz), nesting, as well as breeding with other blue winged warblers. During breeding season, the males arrive first in the location and wait for their possible mate. Usually, the females arrive one week after the males. While waiting for their mates, the males sing continuously. Once the females enter, the singing decreases and could possibly change in tune until they find a partner. After mating, the length of their song abruptly decreases.