Кіріспе

Американдық әнші (1913–2007)
Канадалық күресші

Фрэнки Лэйн (нағыз аты Франческо Паоло Ловеккио; 30 наурыз 1913 – 6 ақпан 2007) – американдық әнші және ән жазушы, оның мансабы 75 жылға жуық созылды. Ол 1930 жылы марафондық би тобымен алғашқы концерттерінен бастап, 2005 жылы «That’s My Desire» әнімен соңғы өнер көрсетуіне дейін сахнада болды. Көбінесе «Американың бірінші номерлі әншісі» деп аталатын ол «Мистер Ритм», «Ескі былғары өкпелер» және «Темір таңдайлы мырза» сияқты лақап есімдермен де танымал болды. Оның хиттері: «That’s My Desire», «That Lucky Old Sun», «Mule Train», «Jezebel», «High Noon», «I Believe», «Hey Joe!», «Баланың соңғы жекпе-жегі», «Сұйық су», «Rawhide» және «Сен маған тау сыйладың». Ол «3:10 To Yuma», «Gunfight at the O. K. Corral» және «Blazing Saddles» сияқты көптеген вестерн фильмдерінің танымал саундтректеріне ән салған, бірақ оның жазбалары кантри және вестерн музыкасы ретінде тіркелмеген. Лэйн түрлі ән стильдерін орындады – биг-бендтен поп, вестерн тақырыбындағы әндерге, госпел, рок, фолк, джаз және блюзға дейін. «High Noon» фильміне жазылған әнді Текс Риттер орындаған, ал Лэйннің өзінің нұсқасы (антагонист Фрэнк Миллердің атын алып тастап, сөздері сәл өзгеше болған) көбірек танылды. Ол «Чемпион таңғажайып жылқы» шоуының тақырыпты әнін де орындамаған (оны Майк Стюарт орындаған), бірақ өзінің, кейіннен танымал болған нұсқасын шығарды. Лэйннің ұзақ жылдар бойы сақталған танымалдылығы 2011 жылдың маусым айында «Hits» атты телеарнада көрсетілген жинақпен дәлелденді, ол Ұлыбритания альбомдар тізімінде 16-орынға ие болды. Бұл жетістік оның Ұлыбритания тізіміндегі дебютінен кейін 60 жыл, АҚШ-тағы алғашқы хитінен кейін 64 жыл және қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң қол жеткізілді.

Ерте өмір

Франки Лэйн Франческо Паоло Ловеккио 1913 жылдың 30 наурызында Джованни мен Кресценция Ловеккионың (қыз есімі Салерно) отбасында дүниеге келді. Оның Кук округі, Иллинойс штатындағы туу туралы куәлігі (№ 14436) туған кезде-ақ америкалық үлгіде толтырылған, оның есімі «Фрэнк Лавккио», анасы «Анна Салерно», әкесі «Джон Лавккио» деп жазылған, барлық жағдайда әрпі «V» кішкентай болып жазылған, тек «Бұл туралы хабарлаған: Джон Ло Веккио (әкесі)» деген бөлімде бас әріппен жазылған. Оның ата-анасы Сицилияның Монреаль қаласынан Чикагоның Батыс жағындағы «Кіші Италияға» көшіп келген, онда оның әкесі бір кезде гангстер Аль Капонеге жеке шаштараз болып қызмет еткен. Лэйн отбасының ұйымдасқан қылмыспен байланысы болған сияқты, ал жас Франческо әкесімен бірге тұрғанда, оның қарсыластарынан қаза тапқан. Сегіз баланың үлкені Лэйн Ескі қала ауданында (алғашқыда 1446 N. North Park Avenue мекенжайында, кейін 331 W. Schiller Street мекенжайында) өсті және алғаш рет North Park Avenue үйінің қарсы жағында орналасқан Таза ұғым шіркеуінің бастауыш мектебіндегі хорға қатысып ән айтуды ұнатты. Кейін ол Лэйн техникалық орта мектебіне оқыды, онда өкпе сыйымдылығын және тыныс-демалысын жақсарту үшін жеңіл атлетика және баскетбол командаларына қосылды. Ал Джолсонның «Әнші ақымақ» атты фильмін көру үшін сабақтан қалып қойғанда әнші болғысы келетінін түсінді. Кейінірек, 1949 жылы екеуі бірге фильм түсіріп жүргенде Джолсон Лэйнге келді, сол кезде Джолсон Лэйннің басқа әншілердің бәрін бизнестен шығаратынын айтты.

Колумбиямен бірге

1951 жылы Лэйн «Колумбия Рекордс» үшін жазуларын бастады, онда ол бірден «Jezebel» (#2) / «Rose, Rose, I Love You» (#3) синглдарымен екі жақты хитке ие болды. Осы кезеңдегі Лэйннің басқа да хиттері: «High Noon (Do Not Forsake Me)» (#5), «Jealousy (Jalousie)» (#3), «The Girl in the Wood» (#23), «When You're in Love» (#30), «Way Down Yonder in New Orleans» (Джо Стаффордпен) (#26), «Your Cheatin' Heart» (#18), «Granada» (#17), «Hey Joe!» (#6), «The Kid's Last Fight» (#20), «Cool Water», «Some Day» (#14), «A Woman in Love» (#19), «Love Is a Golden Ring» (The Easy Riders тобымен бірге) (#10) және «Moonlight Gambler» (#3). 1950-жылдардың басындағы ең танымал әндердің бірі – «Jezebel», ол «Лорелей» мотивін соңына дейін жеткізеді, Лэйн оны жойған әйелге «Jezebel!» деп айғайлайды. Лэйннің айтуынша, ән «фламенко ырғақтарын қолданып, жыныстық көңілсіздік пен жеккөрушілік атмосферасын тудырады, ал жігіт оған жамандық жасаған әйелді айыптайды». Осы кезеңдегі оның көптеген әндері оның ең танымал туындылары болып саналады. 1957 жылы шыққан «Greatest Hits» альбомы үздік сатушы болып, басылымнан ешқашан шықпады. «Колумбиядағы» оның әндері поп және джаз стандарттарынан бастап, жаңалықтар, госпел, спиричуэлс, R&B нөмірлері, кантри, вестерн, фольклор, рок-н-ролл, калипсо, шетел тілдеріндегі әндер, балалар музыкасы, кино және теледидар тақырыптары, танго, жеңіл оперетталарды қамтыды. Оның вокалдық стилі айқайлаудан бастап, ырғақты нөмірлерге және романтикалық балладаларға дейін кең ауқымды болды. Джо Стаффордпен бірлесіп және жеке орындаушы ретінде Лэйн «Колумбияның» алғашқы және ең көп орындалатын әншілерінің бірі болды. Мансабының соңында Лэйн екі кантри альбомын («A Country Laine» және «The Nashville Connection») жазды, олар оның бірнеше эмоционалдық нюанстарды ән жолдарына немесе сөздерге енгізу қабілетін толық көрсетті. 1950-жылдардың басындағы оның көптеген поп-кантри хиттерінде Speedy West-тің сталь гитарасы ойнады (ол арнайы жасалған, үш мойынды, төрт педальді модельде орындады). Дорис Деймен дуэттері – Оңтүстік Африканың дәстүрлі халық әндерінің фольклорлық поп-адаптациясы, оларды фольклорлық әнші Йозеф Марайс аударды. Марайс сонымен қатар Лэйн мен Джо Стаффордқа Стаффордқа ұнамайтын «Chow Willy» әнінің ұқсас аудармасын ұсынды. «Sugarbush» Laine & Day-ге алтын пластинка әкелгенімен, олар енді біріккен жоқ. 1953 жылы ол тағы екі рекорд орнатты (бұл жолы Ұлыбритания хит-парадтарында): бір ән үшін («I Believe», ол 18 апта бойы бірінші орында тұрды) және бір жылда әнші үшін ең көп апта No 1-де (27 апта), «Hey Joe!» және «Answer Me, O Lord» әндері де бірінші орынға ие болды. Элвис Пресли және The Beatles сияқты рок-н-ролл әртістерінің танымалдылығына қарамастан, елу жылдан астам уақыт өткен соң Лэйннің екі рекорды да сақталып қалды. 1954 жылы Лэйн Елизавета II патшайымына арналған Корольдік командалық өнер көрсетуін өткізді, ол оның мансабындағы ең маңызды сәттердің бірі деп есептейді. Онжылдықтың соңында ол британдық хит-парадтардағы ең табысты әртіс ретінде Элвис Преслиден оқ бойымен алда қалды. «I Believe» британдық хит-парадтардағы барлық уақыттағы ең танымал әндердің екіншісі болып саналады. «I Believe» Лэйннің музыкасындағы жаңа бағытты – руханилықты білдірді. Бала кезінен бері католик дінін ұстанған Лэйн өзінің мансабы бойында сенім мен шабыт туралы әндер жазуын жалғастырды, «Four Lads» тобымен бірге госпел альбомын шығарды, ол «Remember Me», «Didn't He Moan», «I Feel Like My Time Ain't Long» және «I Hear the Angels Singing» сияқты әндерді қамтыды. Лэйннің басқа спиричуэлс әндері: «My Friend», «In the Beginning», «Make Me a Child Again», «My God and I» және «Hey! Hey! Jesus».

Мистер Ритм

1953 жылы Лэйн өзінің алғашқы ұзақ ойналатын альбомын жазды, ол ел ішінде тек альбом ретінде ғана шығарылды (оған дейін оның альбомдары бұрын жарық көрген синглдерден жинақталған еді). Альбом Лэйннің сол кезде жиі танылған "Мырза Ритм" деп аталды және оның Mercury лейбліндегі жұмысына ұқсас стильдегі, джаз үлгісіндегі көптеген ритмді әндерді қамтыды. Альбомның әндер тізімі "Great American Songbook" стандарттарынан тұрды. Тректер: "Бір күні, жаным", "Бүгіннен жүз жыл өткен соң", "Өмірге күліп", "Ритмдегі тыныш ән", "Шолпан, мен үшін жыла", "Менің Огайодағы үйім", "Джуди" және "Сен кеткеннен кейін". Соңғы ән оның аккомпаниаторы/музыкалық директоры Карл Фишермен жасалған сирек вокалдық дуэтті ұсынады. Музыканы Пол Уэстонның оркестрі орындады.

Нью-Орлеанның суреті

1953 жылы 10 дюймдік, ал 1954 жылы 12 дюймдік форматта шығарылған бұл альбомда Лэйн, Джо Стаффорд және топ жетекшісі Пол Уэстоннің өнері ұсынылған. Уэстон – Томми Дорсидің шәкірті, ол 1950-ші жылдардағы ең танымал топтардың бірін басқарды және Стаффордтың күйеуі болған. Альбомда екі жұлдыздың жеке және дуэттік жазбалары, сондай-ақ жаңа және бұрын жарияланған материалдар бар, оның ішінде Стаффордтың "Make Love to Me", "Shrimp Boats" және "Jambalaya" хиттері де кездеседі. Лэйн мен Стаффорд "Way Down Yonder in New Orleans", "Floatin' Down to Cotton Town" және "Basin Street Blues" әндерін дуэт ретінде орындады; ал Лэйн "New Orleans" әнін жеке орындады (оны кейіннен жазған "The House of the Rising Sun" әнімен шатастырмау керек), "Мисс Нью-Орлеанс дегеннің не екенін білесіз бе?", "When It's Sleepy Time Down South" және оның "Mr. Rhythm" альбомынан алынған екі ән де осы альбомда бар.

Жаз көрермендері

Бұл альбомда Лэйннің джаз вокалы ғана емес, сонымен қатар граф Бази оркестрінің бұрынғы жетекші орындаушысы Бак Клейтонның трубадағы джаздық импровизациялары, тромбонистер Дж. Дж. Джонсон мен Кай Виндинг, және сэр Чарльз Томпсонның фортепианосы да орын алды. Тректерге Лэйннің жылдар бойы репертуарындағы стандартты әндері де енді: "Sposin'", "Baby, Baby, All the Time" және "Roses of Picardy", сондай-ақ "Stars Fell on Alabama", "That Old Feeling" және "Taking a Chance on Love" сияқты хиттер де бар. Альбом джаз және эстрадалық музыка тыңдаушылары арасында кең танылды, ал Лэйн оны өзінің ең сүйікті альбомы деп жиі айтты. Альбомның барлық уақытында импровизациялық көңіл-күй сезіледі, бірде Лэйн музыканттардың бірімен Билли Бергте бірге орындаған шақтарын еске алады.

Фрэнки Лэйн және төрт жігіт

The Four Lads (Bernie Toorish, Jimmy Arnold, Frank Busseri және Connie Codarini) – канадалық топ, олар Джонни Рейдің алғашқы хиттеріне ("Cry", "The Little White Cloud that Cried") қосымша әнші ретінде танымал болды, бірақ "The Mocking Bird" және "Istanbul (Not Constantinople)" сияқты әндерімен өз жанкүйерлерін жинады. Альбомнан "Rain! Rain! Rain!" хиті, сондай-ақ "Remember Me", "I Feel That My Time Ain't Long" және "Didn't He Moan" тректері де кірді. Соңғы төрт трек кейінірек жазылған.

Қатты

Лэйннің ең танымал альбомдарының бірі – бұл альбом, ол Пол Уэстон мен оның оркестрінің күшті, латуньды оркестрлеуімен оның бірнеше бұрынғы хиттерін жаңартты. Екі қайта жазылған ән ("That Lucky Old Sun" және "We'll Be Together Again") әндердің ең әйгілі нұсқаларына айналды (алғашқы хиттерді ығыстырып тастады). Бұл альбомдағы басқа әндер: "Rockin' Chair", "By the River Sainte Marie", "Black and Blue", "Blue Turning Grey Over You", "Shine" және "West End Blues". Альбомның атауы рок-н-роллға емес, сондай атпен Дьюк Эллингтонның әніне сілтеме жасайды. Митч Миллерден өзгеше, Лэйнге "рок-н-ролл" деп аталатын жаңа музыкалық стиль ұнады және ол осы бағытта өзін сынап көруге құлшынды.

Мишель Легранмен бірге

Француз композиторы және әнге қойғыш Мишель Легран 1958 жылы Лайнмен бірлесіп екі альбом жазды. Біріншісі, "Шетелдік іс" альбомы, әндерді әртүрлі тілдерде – ағылшын, француз, испан және португал тілдерінде жазу идеясымен құрылды. Альбом халықаралық хиттерді сыйлады: Аргентинада "La Paloma" және Бразилияда "Não tem solucão". Басқа да әндердің ішінде "Мона Лиза", "Мамзель", "Torna a Sorriento", "Besame Mucho" және "Күзгі жапырақтар" бар еді. Лэйн мен Легран "Reunion in Rhythm" атты екінші джаз стандарттары альбомын жасады, онда вокал негізінен ағылшын тілінде болды (кейде француз тіліне де ауысты). Лэйн "Blue Moon", "Lover, Come Back to Me", "Marie", "September in the Rain", "Dream a Little Dream of Me", "I Would Do Most Anything for You", "Too Marvelous for Words" және "I Forget the Time" сияқты танымал әндердің толық мәтінін (соның ішінде сирек орындалатын кіріспелерін) орындады. Андре Превин "I'm Confessin'", "Baby Just For Me", "You're Just The Kind" және "I Forget The Time" әндерінде студиялық пианинода ойнады.

Фрэнк Комстокпен бірге

Лэйн 1958 жылы шыққан "Torchin" альбомының атау әнінің сөздерін жазды, бұл оның стереода жазылған тұңғыш альбомы болды. Ол тромбоншы Фрэнк Комстоктың оркестрімен бірге он екі классикалық "torch" әнін орындады, олардың ішінде: "Сатуға арналған шағын үй", "Мен жағалауды күзеттім", "Сен өзгердің", "Осы ақымақ әрекеттер", "Мен қиын жағдайдамын (және бұл жақсы емес)", "Бұл қаланың әңгімесі" және "Дене мен жан". "Legrand" альбомындағыдай, ол әр әннің мәтінін толық орындайды. Комстокпен 1958 жылы жазылған екінші бірлескен жұмысқа жақындық пен сырлылық тән. Екінші әйелі, актриса Нэн Грейге (онымен бірге альбомның мұқабасында суреттелген) арналған махаббат хаты ретінде жасалған "Сен – менің махаббатым" альбомы Лэйннің ең романтикалық туындысы болып табылады. Оның дауысы бір кезде (британдық диджей) "қозының күші мен гүлдің нәзіктігі" деп сипатталған, және осы екі қасиет те мұнда жақсы байқалады (әсіресе нәзік нюанстар). Оның орындаған неке тойында орындалатын "Because" әні әншінің нәзік стилін ең жақсы көрсетеді. Ол әнді а капелламен бастайды, содан кейін классикалық акустикалық гитара қосылады, ал әннің соңында тек гитара ғана дыбысталады, ал оркестр біртіндеп үнсізденеді. Сондай-ақ, осы альбомдағы махаббат балладаларының ішінде: "Мен періштеге үйлендім", "Менің әйелім үшін", "Біраз мейірімділік көрсет", "Қосылып", және "Ерінің иығының тиюі" әндері бар.

Балладай

1959 жылы жазылған "Balladeer" альбомы – фолк-блюз туындысы болды. Лэйн бұл алдында, он жылдай бұрын, Терри Гилксон және тағы басқалар жазған хит-фолк-поп жазбалары арқылы халық музыкасы қозғалысын дамытуға көмектескен. Бұл альбомды Фред Кац (Лэйнге "Сатан атластан киімді киеді" әнін әкелген) және Фрэнк ДеВол оркестрлеп, аранжировкалады. Лэйн мен Кац Люси Друкермен бірге жаңа материалдың бір бөлігін жасады (әдетте, осы әндердің бірінде "Люси Д" кейіпкері оның шабытымен туған). Басқа әндерді фолк, кантри және блюз орындаушылары – Брауни МакГи, Джеймс А. Блэнд, Хадди "Лидбелли" Ледбеттер және венгр композиторы Рудольф Фримл жазған. Альбомды аяқтаған "And Doesn't She Roll" (Лэйннің де қатысуымен жазылған) әнінің ырғақты қарсы қоры екі онжылдықтан кейін Пол Саймонның "Graceland" альбомын алдан баяндайды. "Rocks and Gravel", "Careless Love", "Sixteen Tons", "The Jelly Coal Man", "On a Monday", "Lucy D" (кейінірек Саймон мен Гарфункелдің "Scarborough Fair" хитіне ұқсас, бірақ жас әйелдің өзіне құштар болмаған сүйіктісі тарапынан өлтірілуін көрсетеді), "Carry Me Back to Old Virginny", "Stack of Blues", "Old Blue", "Cherry Red" және "New Orleans" (әлдеқайда танымал "The House of the Rising Sun") әндері де кірген, бұл ән бірнеше жылдан кейін британдық рок-тобы "The Animals" үшін хитке айналды.

Әлеуметтік белсенділік

Көптеген R&B орындаушыларына есік ашумен қатар, Лэйн 1950 және 1960 жылдардағы азаматтық құқық қозғалыстарында маңызды рөл атқарды. Нат Кинг Коулдың телешоуы демеуші таба алмаған кезде, Лэйн түрлі түстің аражігін кесіп өтіп, қонақ ретінде пайда болған алғашқы ақ түсті әртіс болды (Коулдың шоуына әдеттегі 10,000.00 долларлық жалақысынан бас тартты, себебі шоу тек ең төменгі жалақы төледі). Тони Беннетт және Розмари Клуни сияқты тағы да көптеген танымал ақ әншілер де оның үлгісін ұстанды, бірақ Коулдың шоуына жалғастыру үшін жеткілікті демеушілер табылмады. 1965 жылы Лэйн бірнеше афроамерикандық әртістерге қосылып, Мартин Лютер Кингтің жақтастары үшін Сельмадан Монтгомериге жасалған науқан кезінде тегін концерт берді. Афроамерикандық музыканы жоғары бағалаған Лэйн, қара нәсілділердің өміріне арналған кем дегенде екі ән жазды: "Shine" және Фэтс Уоллердің "Black and Blue". Екеуі де оның мансабының басында Mercury студиясында жазылып, оның нәсілі туралы жанкүйерлер арасында бастапқы шатасу тудырды. Лэйн көптеген қайырымдылық ұйымдарында да белсенді болды, оның ішінде "Meals on Wheels" және "The Salvation Army" сияқты ұйымдармен жұмыс істеді. Оның қайырымдылық жұмыстарының арасында жергілікті қайырымдылық концерттерінің сериясы және бүкіл ел бойынша "Үйсіздерге аяқ киім" беру мақсатымен акция ұйымдастыру болды. Ол өзінің уақыты мен талантының көп бөлігін Сан-Диегодағы көптеген қайырымдылық ұйымдарына және үйсіздерге арналған баспаналарға, сондай-ақ Құтқару армиясына және Сент-Винсент-де-Пол ауылына сыйлады. Ол сонымен қатар Mercy ауруханасы қорының директорлар кеңесінің құрметті мүшесі болды.

Жеке өмір

Лэйн актриса Нэн Грейге (1950 жылдың маусымынан 1993 жылдың шілдесіне дейін) үйленді және оның бұрынғы жота жолынан Джеки Уэстроппен болған қыздары Пэм мен Янды өрбітті. Олардың 43 жылдық некелері оның қайтысына дейін жалғасты. Лэйн мен Грей 1960 жылдың 18 қарашасында "Rawhide" телехикаясының "Кешегі жолдағы оқиға" атты эпизодында түсті. Олар ұзақ уақыттан бері жоғалған жандарды сомдады. Анита Крейхедпен үш жылдық құдалықтан кейін, 86 жастағы әнші 1999 жылдың маусымында Марсия Энн Клайнға үйленді. Бұл неке оның өмірінің соңына дейін сақталды.

Кейінгі жылдар

Лэйн Сан-Диегоның Пойнт-Лома ауданындағы төбеге қоныстанды, онда ол жергілікті шаралар мен қайырымдылық қорларын қолдады. 2000 жылы Сан-Диего сауда палатасы оны "Пойнт-Ломаның ханзадасы" деп атады. 1980-жылдары үш және төрт рет жүрек айналмасы бойынша жасалған операциялар салдарынан оның мансабы сәл баяулады, бірақ ол "Wheels Of A Dream" (1998), "Old Man Jazz" (2002) және "The Nashville Connection" (2004) сияқты альбомдарды жазуын жалғастырды. 1986 жылы ол Эрих Кунцель мен Цинциннати попсы оркестрімен бірге "Round Up" альбомын жазды, ол классикалық хит-парадтарға енді. Лэйн оған қуанып, риза болды, өйткені бұрынғыда оның әндері ритм-н-блюз және сол кездегі танымал хит-парадтарда да болған. Америкаға жасалған 11 қыркүйек шабуылынан кейін ол өзінің соңғы "Taps/My Buddy" әнін жазды. Ән Нью-Йорк қаласының өрт сөндірушілеріне арналған, және Лэйн әннен түскен табысты Нью-Йорк өрт сөндіру қызметіне мәңгілікке қайырымдылыққа беру керектігін айтты. 1996 жылдың 12 маусымында Нью-Йорк Шератонда өткен 27-ші жылдық Әнші-авторлар даңқы залының марапаттау салтанатында оған өмірлік жетістіктері үшін сыйлық табысталды. Оның 80 жылдық мерейтойында АҚШ Конгресі оны ұлттық құндылық деп жариялады. Содан кейін, он жыл өткен соң, 2003 жылдың 30 наурызында Лэйн 90 жылдық мерейтойын тойлады, және оның бірнеше ескі достары – Херб Джеффрис, Пэтти Пейдж және Кей Старр Сан-Диегодағы туған күніне келіп, оған шамдарды сөндіруге көмектесті.

Соңғы көрінісі

2006 жылы ол PBS My Music арнасының телешоуында жақында инсульт болғанша да "That's My Desire" әнін орындап, тұрған жерінен шапалақтарға бөленді. Бұл оның соңғы қоғамдық өнері болды. Лэйн 2007 жылдың 6 ақпанында Сан-Диегодағы Скриппс Мерси ауруханасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. 12 ақпанда Сан-Диего университетінің аумағындағы Immaculata шіркеуінде оны еске алу миссасы өткізілді. Келесі күні оның күлі, сондай-ақ оның қайтыс болған әйелі Нэн Грейдің күлі Тынық мұхитының үстіне шашылды.

Мұра

Лэйннің халықтық музыкаға, рок-н-ролл мен соулға тигізген әсері рок-тарихшылар тарапынан көбінесе назардан тыс қалды, бірақ оның "расалық музыканы" орындаушы ретінде алғашқы жетістігі тек Кей Старр, Джонни Рэй және Элвис Пресли сияқты қара стильде ән айтқан басқа ақ нәсілді әртістерге ғана емес, сонымен қатар афроамерикалық әртістерді де қабылдауға көмектесті. Лэйннен шабыт алған немесе оның ықпалында болған әртістер: Рэй Чарльз, Бобби Дарин, Лу Роулз, The Kalin Twins, The Beatles, Том Джонс, Джеймс Браун, Билли Фьюри және тағы да көптеген басқалар. 2008 жылы ол Хит-парадтың Даңқ залына енгізілді. 2010 жылы Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласындағы Жұлдыздар аллеясында оған Алтын пальма жұлдызы орнатылды. Музыка және теледидар индустриясына қосқан үлесі үшін Фрэнки Лэйн Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызға ие болды. Музыка жұлдызы Голливуд бульварындағы 1600 блоктың солтүстік жағында, ал тележұлдызы Vine көшесіндегі 1600 блоктың батыс жағында орналасқан.

Видео деректі фильм

Фрэнки Лэйн: Американдық арманшыл, 2003 жыл. Лу Роулз баяндаған. Пэтти Пейдж, Кей Старр, Пэт Бун, Клинт Иствуд, Том Джонс, Говард Кил, Конни Хейнс, Джон Уильямс, Мишель Легран, Митч Миллер, Ринго Старр, Дик Кларк және тағы да көптеген адамдармен жасалған сұхбаттар кірген.