Марк Франсуа: Британ саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Британдық саясаткер (1965 жылы туған)

Марк Джинно Франсуа (/f//r//ɑː//n//'//s//w//ɑː/; 14 тамыз 1965 жылы туған) – британдық саясаткер. Консервативтік партия мүшесі, ол 2001 жылғы жалпы сайлаудан бері Рейли және Уикфорд округінің парламент депутаты. Франсуа 2010–2012 жылдары Корольдік үйдің вице-камерларі, 2012–2013 жылдары Қорғаныс министрлігінің мемлекеттік министрі, ал 2013–2015 жылдары Қарулы күштердің мемлекеттік министрі қызметтерін атқарды. Сонымен қатар, ол 2015–2016 жылдары Қоғамдастықтар және жергілікті басқару министрлігінде Қоғамдастықтар және төзімділік жөніндегі мемлекеттік министр және Портсмут жөніндегі министр болды. 2018 жылы ол еуроскептик Еуропалық зерттеулер тобының (ERG) төрағасы Джейкоб Рис Могг тағайындаған төраға орынбасары және де-факто парламенттік тәртіп сақтаушысы болды. Ол Консервативтік партия төрағасы болған кезінде Тереза Мэйдің басшылығын сынаған. 2020 жылдың наурыз айында ол ERG төрағасы болды.

Ерте өмір және мансап

Марк Джин Франсуа 1965 жылғы 14 тамызда Лондондағы Ислингтон қаласында Анна (Карлони) мен Реджинальд Франсуа отбасында дүниеге келген. Оның әкесі инженер, ал анасы итальяндық au pair болған. Отбасы 1971 жылы Базильдонға көшіп келді. Орта білімін Николас жалпы білім беретін мектебінде (қазіргі Джеймс Хорнсби мектебінің бөлігі) алды. Бристоль университетінде тарих мамандығын оқып, 1986 жылы бітірген. Франсуа Бристольде оқып жүрген кезінде Консервативтік партияға қосылғанын айтты. 1983 жылы университетте оқып жүргенде, ол Британ армиясының жартылай резервтік күштері болып табылатын Аумақтық армияға (TA) қосылды. 523962 нөмірімен Франсуа 1985 жылдың желтоқсанында қызметке тағайындалып, 1989 жылдың қыркүйегіне дейін Корольдік Англия полкінде қызмет етті, лейтенант шеніне жетті. Университет бітіргеннен кейін Франсуа Ллойдс банкінде менеджмент бойынша стажер болды. Содан кейін ол 1988 жылы Market Access International лоббистік компаниясында саяси кеңесші болып жұмыс істеді, 1996 жылы өзінің жеке лоббистік фирмасы Francois Associates-ті құрды, ол 2001 жылы депутат болып сайланғаннан кейін жабылды. Ол 1991 жылдан 1995 жылға дейін Лэнгдон Хиллз округінің Базильдон аудандық кеңесінің мүшесі болды. Кеңесте ол 1992 жылдан 1995 жылға дейін тұрғын үй комитеті төрағасының орынбасары болды. Франсуа 1999 жылы Консервативтердің Кенсингтон мен Челсидегі парламенттік кандидаты болу үшін сайлауға қатысты. Байқауды Майкл Портильо жеңіп алды, ол соңғы дауыс берудің 60% -ын жинады. Ол 2001 жылғы жалпы сайлауда Рейли округінен кандидат болып сайланды. Франсуа бұл мандатты 8 290 дауыспен жеңіп алды. Ол өзінің алғашқы сөйлеуін 2001 жылдың 4 шілдесінде жасады. Франсуа 2005 жылғы жалпы сайлауда 14 726 дауыспен қайта сайланды. Ол парламенттегі алғашқы мерзімінде Экологиялық аудит арнайы комитетінің мүшесі болды. 2003 жылы Майкл Ховард оны оппозициялық қамшыға; 2004 жылы мамыр айында көлеңкелі экономикалық хатшыға; кейіннен HMRC-ді бақылайтын көлеңкелі төлемақы генералына (2005 жылғы 10 мамыр – 2007 жылғы 3 шілде) көтерді. 2007 жылдың 3 шілдесінде Еуропа жөніндегі көлеңкелік министр болып тағайындалды және 2009 жылдың қаңтар айындағы қайта құру кезінде көлеңкелік кабинетке қосылды. Еуропа жөніндегі көлеңкелік министр ретінде Франсуа консервативтік партияның Еуропалық парламенттегі ЕХЖ тобынан шығуын, ЕҚР тобының құрылуын және консервативтердің Парламентте Лиссабон шартына қарсылығын қадағалады, оған ол 2008 жылғы 5 наурызда Еуропалық одақ (өзгерістер) туралы заңды қабылдау туралы талқылау кезінде қарсылық білдірді. Рейли сайлау округі жойылған кезде Франсуа 2010 жылғы жалпы сайлауда Рейли және Уикфордтың жаңа округінен сайланды. Франсуа 22 338 дауыспен, 42,7% көпшілікпен жеңіп, барлық дауыстардың 57,8% -ын алды. Консерваторлар мен Либерал-демократтар 2010 жылғы жалпы сайлаудан кейін коалициялық үкімет құрған кезде, ол Үй шаруашылығының вице-камерлані болып тағайындалды, бұл үкімет билеушісіне берілген синукюр, бұл патшайым парламентті ашқан кезде Букингем сарайында "қамауда" болуды білдіреді. Ол 9 маусым 2010 жылы Тайлық кеңеске қосылды. 2011 жылы ол 2011 жылғы Қарулы Күштер туралы заңға айналған заң жобасын зерделеу үшін құрылған арнайы комитеттің мүшесі болды. 2012 жылдың қыркүйегінде Қорғаныс министрлігінде Қорғаныс персоналы, әл-ауқаты және ардагерлер жөніндегі мемлекеттік министр болып тағайындалды. 2013 жылдың қазанынан 2015 жылдың мамырына дейін ол қарулы күштер, кибер белсенділік және күш құру бойынша жауапты мемлекеттік министр болды. 2015 жылғы жалпы сайлауда Франсуа Рейли және Уикфорд округінен 17 230 дауыспен қайта сайланды. Сайлаудан кейін ол Қоғамдар мен орнықтылық жөніндегі мемлекеттік министр және Қоғамдар және жергілікті басқару департаментінде Портсмут министрі болды. 2017 жылғы жалпы сайлауда Франсуа Рейли және Уикфорд округінен 23 450 дауыспен қайта сайланды. 2017 жылдың қыркүйегінен бастап Франсуа Қорғаныс комитетіне мүше болды және Әкімшілік комитетінің, Таңдау комитетінің, Қорғаныс комитетінің және Экологиялық аудит комитетінің бұрынғы мүшесі. Ол Польшаның консервативті достарының вице-президенті. 2019 жылдың қыркүйегінде Эссекс полициясы Франсуаның мәртебесі туралы түсіндірме берді, ол жергілікті депутат ретінде Рейли, Эссекс Ветхерспунс пабында олардың патрульдерінің біріне қосылған кезде. Ол полиция қызметкерінің киім-кешегін киген, оның ішінде полициядан шыққан пышаққа қарсы жилет бар. Эссекс полициясы олардың қателікпен аталған жилетті депутатқа бергенін және Франсуа олардың қызметкері емес екенін растады. Олар бұл мәлімдеме арқылы қазіргі уақытта жұмысқа қабылдау жүріп жатқанын қосты. 2019 жылы Франсуа "Brexit Спартан" деп аталатын 28 консерватордың бірі болды, олар Тереза Мэйдің Brexit келісіміне үш рет Парламентке ұсынған кезде қарсы дауыс берді. 2019 жылғы жалпы сайлауда Франсуа 31 000 дауыспен, дәл 72,6% дауыспен қайта сайланды. 2020 жылдың қаңтарында ол StandUp4Brexit тобымен бірге Биг Бенді Ұлыбританияның ЕО-дан шығуына орай қоңырау соғу үшін қаражат жинау науқанын бастады. 2020 жылдың 3 наурызында Франсуа ERG төрағасы болып тағайындалды, Стив Бейкердің орнына келді. Осы лауазымда ол Ұлыбритания мен ЕО арасындағы Brexitтен кейінгі қарым-қатынасты келісумен айналысатын топтың басшысы Мишель Барньеге "Бос елден хат" деген тақырыпта хат жолдады. Барнье ашық хатпен жауап берді. 2021 жылдың желтоқсанында Франсуа Солтүстік Ирландия мемлекеттік хатшысы Брендон Льюисті ардагерлерге қатысты уәделенген заңнаманы орындамағаны үшін отставкаға кететіндей болуын талап етті. 2022 жылдың қарашасында Лейборист депутаты Сара Оуэн Франсуаны Парламентте "ескірген және жаман нәсілдік сөзді" қолданғаны үшін сынады, ол жапон халқын "жаптар" деп атады. Франсуа бұл сөзді қорғаныс туралы сұрақ қойғанда қолданды, ол: "Қорғаныс бюджеті күшті қысымға ұшырауы мүмкін болғандықтан, BAE Systems кеме жасауға он бір жыл қалай жұмсайды, ал жапондықтар оны төрт жылда жасай алады?" деді. Кейін Франсуа жапондық кеме жасау өнеркәсібіне жоғалақ баға бергенін және "жаптар" сөзін "жапондықтардың" қысқартылған түрі ретінде қолданғанын айтты.

Mark Gino Francois was born on 14 August 1965 in Islington, London to Anna ( Carloni) and Reginald Francois. His father was an engineer and his mother was an Italian au pair. The family moved to Basildon in 1971. His secondary education was at the Nicholas Comprehensive School (now part of James Hornsby School). He studied history at the University of Bristol and graduated in 1986. Francois stated that he joined the Conservative Party when he was studying in Bristol. In 1983, whilst at university, he joined the Territorial Army (TA), the part time reserve force of the British Army. Given the service number 523962, Francois was commissioned in December 1985 and served with the Royal Anglian Regiment until September 1989, reaching the rank of Lieutenant. After university, Francois became a management trainee with Lloyds Bank. He then worked as a political consultant for the lobbying company Market Access International in 1988, leaving to set up his own lobbying firm, Francois Associates, in 1996, which he closed when he was elected as an MP in 2001. He was a member of Basildon District Council for the Langdon Hills ward from 1991 to 1995. On the council, he served as vice chair of the housing committee from 1992 to 1995. Francois contested the election to be the Conservatives' prospective parliamentary candidate for Kensington and Chelsea in the 1999 by election. The contest was won by Michael Portillo, who garnered 60% of the final ballot. He was selected as the party's candidate for Rayleigh in the 2001 general election. Francois won the seat with a majority of 8,290. He made his maiden speech on 4 July 2001. Francois was re elected in the 2005 general election with an increased majority of 14,726. He served as a member of the Environmental Audit Select Committee for the duration of his first term in Parliament. He was promoted to become an Opposition Whip in 2003 by Michael Howard; to Shadow Economic Secretary in May 2004; and later to Shadow Paymaster General (10 May 2005 – 3 July 2007) scrutinising HMRC. He was promoted to be Shadow Minister for Europe on 3 July 2007, and joined the Shadow Cabinet at the January 2009 reshuffle. As Shadow Minister for Europe Francois oversaw the Conservative Party's withdrawal from the EPP grouping in the European Parliament, the creation of the ECR grouping and the Conservatives' opposition in the House of Commons to the Treaty of Lisbon, which he spoke against on many occasions including on 5 March 2008 in the debate to pass the European Union (Amendment) Act 2008. When the Rayleigh constituency was abolished, Francois was elected in the new seat of Rayleigh & Wickford in the 2010 general election. Francois won with a majority of 22,338 votes, 42.7%, receiving 57.8% of all the votes cast. When the Conservatives and Liberal Democrats joined in a coalition government following the 2010 general election, he was appointed Vice Chamberlain of the Household, a sinecure given to a Government Whip that entails being kept as 'captive' at Buckingham Palace when the Queen opens Parliament. He joined the Privy Council on 9 June 2010. In 2011, he was a member of the special Select Committee set up to scrutinise the Bill that became the Armed Forces Act 2011. He was appointed Minister of State for Defence Personnel, Welfare and Veterans in the Ministry of Defence in September 2012. From October 2013 to May 2015, he was Minister of State with responsibility for the armed forces, cyber activity, and force generation. At the 2015 general election, Francois was re elected as the MP for Rayleigh and Wickford with a reduced majority of 17,230 votes. Following the election, he became Minister of State for Communities and Resilience and Minister for Portsmouth at the Department for Communities and Local Government. At the 2017 general election, Francois was re elected as the MP for Rayleigh and Wickford with an increased majority of 23,450 votes. Since September 2017, Francois has sat on the Defence Select Committee and is a former member of the Administration Committee, the Committee of Selection, Defence Committee and Environmental Audit Committee. He is a vice president of Conservative Friends of Poland. In September 2019, Essex Police issued clarification on Francois' status, when he joined one of their patrols in a Rayleigh, Essex Wetherspoons pub in his capacity as the local MP. He appeared to be dressed as a uniformed police officer, including wearing a police issue stab vest. Essex Police said that they had wrongly issued the jacket to the MP and confirmed that Francois is not employed by them. They used the statement to add that they are however currently recruiting. In 2019, Francois became one of the 28 so called Tory "Brexit Spartans" who voted against Theresa May's Brexit deal all three times it was put to the House of Commons. At the 2019 general election, Francois was re elected with an increased majority of exactly 31,000 and achieved 72.6% of the vote. In January 2020, he launched a crowdfunding bid with the StandUp4Brexit group to raise money for Big Ben to chime upon the UK's departure from the EU. On 3 March 2020, Francois was announced as chair of the ERG, succeeding Steve Baker. In this capacity he wrote to Michel Barnier, head of the task force negotiating the post Brexit relationship between the UK and the EU, a letter titled "A Missive from a Free Country". Barnier replied in an open letter. In December 2021, Francois called on Secretary of State for Northern Ireland Brandon Lewis to resign for failing to come through with promised legislation related to veterans. In November 2022, Labour MP Sarah Owen criticised Francois for using an "outdated and crass racial slur" in the House of Commons when he referred to Japanese people as "Japs". Francois used the term when asking a question on defence, saying: "Given the defence budget is likely to come under great pressure, why does it take BAE Systems eleven years to build a ship the Japs can build in four?" Francois later said he was complimenting the Japanese shipbuilding industry and used "Japs" as an abbreviation for Japanese.

Жеке өмір

Франсуа 2000 жылдың маусым айында Лэнгдон-Хиллс, Базильдон қаласында Карен Томасқа үйленді. Олар 2006 жылы ажырасты. 2022 жылдың 11 маусымында Франсуа NHS рентген кабинетінің техникі, округ кеңесінің мүшесі және Брентвудтің бұрынғы консервативті мэрі Оливия Сандерске үйленді.