Мускака – Торонто тұрғындары үшін танымал жазғы демалыс орны. 2017-де Канададағы ең ізделінетін демалыс аймағы, National Geographic рейтингінде жеңімпаз атанды. Тарихы терең!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мускока Торонто тұрғындары үшін жазғы демалыс орны болып табылады және 2017 жылы жалдауға арналған ең көп ізделген канадалық бағыт болды. National Geographic журналы оны 2011 жылғы ең жақсы саяхаттар тізімінде бірінші орынға қойды және 2012 жылы да сол атаван үшін финалист болды. Муниципалитет атауы 1850 жылдардағы жергілікті халықтың басшысынан шыққан. Мюскока көлі сол кезде бас ертегіші Сарыбас немесе Месква Уки немесе Мускаки бастаған топтың аң ауру аймағы болды. Ол 95 жасқа дейін өмір сүрген Ориллия қаласында оған үй салып берген үкімет тарапынан құрметке ие болды. Мускокада 60 000 тұрақты тұрғын бар, ал тағы 100 000 маусымдық үй иесі жаздарын сол жерде өткізеді, осылайша оны ірі жазғы демалыс орнына айналдырады. Аймақтың танымалдылығы мен жылжымайтын мүліктің жоғары бағасының салдарынан жүздеген Мускока үйлері онлайн платформалар арқылы қысқа мерзімді жалға беріледі. Мартин Шорт, Гарри Хамлин, Синди Кроуфорд, Голди Хоун және Курт Рассел.
Muskoka is a summer destination for Toronto residents and was the #1 most searched Canadian destination for vacation rentals in 2017. It was ranked #1 for Best Trips of 2011 by National Geographic, and was a finalist for the same distinction in 2012. The municipality's name derives from a First Nations chief of the 1850s. Lake Muskoka was then the hunting grounds of a troop led by Chief Yellowhead or Mesqua Ukie or Musquakie. He was revered by the government, who built a home for him in Orillia where he lived until his death at age 95. Muskoka has 60,000 permanent residents, but an additional 100,000 seasonal property owners spend their summers there, making it a major summer colony. Due to the region's popularity and high property costs, hundreds of Muskoka properties are available for short term rental through online platforms. Martin Short, Harry Hamlin, Cindy Crawford, and Goldie Hawn and Kurt Russell.
Еуропалықтардың келуі
1760-шы жылдардың соңына дейін аймақтағы еуропалықтардың болуы көбінесе маусымдық тері аулаушылармен шектелді, бірақ маңызды сауда орындары құрылмады. Америка Тәуелсіздік соғысынан кейін, Британдық Солтүстік Америка үкіметі оңтүстіктегі жаңа көршісінен шабуыл қаупінен қорқыныш білдірді. Билік органдары аймақты зерттеуді бастады, мақсаты – тұрақты халықты дамыту және Онтарио көлі мен Джорджиан шығанағы арасындағы саяхат жолдарын табу болатын. Мұскока немесе Галибуртонды алғаш көруші еуропалық – француз жас Этьен Брюле, бұл оқиға 1610 немесе 1611 жылдары болды. 1826 жылы лейтенант Генри Бриско Маскоканың ортасынан өтіп, осылайша осы аймақты кесіп өткен алғашқы еуропалық болып танылды. 1837 жылы саяхатшы Дэвид Томпсон аймақтың алғашқы карталарын жасады және қазіргі Бомарис тұсында лагерь құрған болуы мүмкін. 19 ғасырда Канадаға Еуропадан көптеген көшпендер келді, және Мұскока да осы үрдістен тыс қалмады. Ұлыбританиядан, сондай-ақ Германиядан көптеген қоныс аударушылар келе бастады. Северн өзенінің оңтүстігіндегі жерлер мекенделгеннен кейін, үкімет Мұскока аймағын одан әрі солтүстікке қарай қоныстандыруды жоспарлады. 1866 жылы Монк округінде орманды кесуге лицензиялар берілді, бұл Монк округін ағаш кесуге ашты. Орман өнеркәсібі жылдам дамыды, аймақтың үлкен бөлігін ағаштан айырды. Кейін қалалық қоныстарды жеңілдету үшін жол және су көлігі дамытылды және пайдаланылды. Жол көлігі 1858 жылы басталып, 1861 жылы Брейсбриджге жеткен Мұскока отарлау жолы түрінде болды. Жол орманнан қиылып жасалды және ағаштан жасалған тікбұрышты тақтайшалардан тұрды. Арбалардың лай мен батпаққа батып кетпеуі үшін жолға тікбұрышты орнатылған ағаштар салынды. Бұл сапарды өте қиын етіп берді. Теміржол өнеркәсіпті қолдау үшін солтүстікке қарай жылды, 1875 жылы Гравенхерстке, ал 1885 жылы Брейсбриджге жетті. Орман өнеркәсібі бірқатар қосымша дамуларға әкелді, жұмысшыларды қамтамасыз ету үшін жаңа елді мекендер пайда болды. Брейсбридж (бұрынғы Норт-Фолс) бірнеше былғары өңдеу кәсіпорындарының дамуын көрді. Терішілер ағаш қабығын тері өңдеуге пайдаланды, бұл әйтпесе кәдесіз болар затты тиімді пайдалануға мүмкіндік берді.
Until the late 1760s, the European presence in the region was largely limited to seasonal fur trappers, but no significant trading settlements were established. Following the American War of Independence, the British North America government feared invasion from its new neighbour to the south. The authorities began exploring the region, hoping to develop a settled population and find travel lanes between Lake Ontario and Georgian Bay. The first European known to have caught even a glimpse of Muskoka or Haliburton was a French youth, usually identified as Étienne Brûlé, and the year was in 1610 or 1611. In 1826, Lieutenant Henry Briscoe became the first European man known to have crossed the middle of Muskoka. The explorer David Thompson drew the first maps of the area in 1837 and possibly camped near present day Beaumaris. Canada experienced heavy immigration from Europe in the 19th century, and Muskoka was no different. Large numbers of settlers from the United Kingdom, and to a lesser extent, Germany began to arrive. As the land south of the Severn was settled, the government planned to open the Muskoka region further north to settlement. Logging licences were issued in 1866 which opened Monck Township to logging. The lumber industry expanded rapidly, denuding huge tracts of the area. Road and water transportation was developed and used later to facilitate town settlement. Road transportation took the form of the Muskoka Colonization Road, begun in 1858 and reaching Bracebridge in 1861. The road was roughly cut through from the woods and was of corduroy construction. Logs were placed perpendicular to the route of travel to keep carriages from sinking in the mud and swamps. This made for extremely rugged travel. The railroad pushed north to support the industry, reaching Gravenhurst in 1875 and Bracebridge in 1885. The lumbering industry spawned a number of ancillary developments, with settlements springing up to supply the workers. Bracebridge (formerly North Falls) saw some leather tanning businesses develop. Tanners used the bark from lumber to tan hides, turning what would otherwise be a waste product to effective use.
Елді мекен
1868 жылғы тегін жер беру және қоныс заңының қабылдануы Мускокаға кең ауқымды қоныстану дәуірін ашты. Егер қоныс аударушылар жерді тазартуға, кем дегенде егістік жерді өңдеуге және 16x20 фут немесе одан үлкен үй салуға келіссе, тегін жер ала алатын еді. Алайда, «Қоныс заңы» бойынша қоныс аударушылар көп қиындықтарға тап болды. 15 акр қалың орманды тазарту – үлкен еңбек. Жер тазаланғаннан кейін, қоныс аударушылар Мускоканың кең таралған тастарымен күресуге тиіс болды, оларды да тазалау қажет еді. Топырақ көбінесе тығыз сазды болғандықтан, аймақ егіншілікке қолайсыз болып шықты. Қиын жағдайлар туралы хабар оңтүстікке тарағанда, Мускокадағы даму баяулады, бірақ бу кемелерінің дамуы индустрияны жаңғыртты. Темір жолдар әлі келмеген, ал жолмен саяхаттау нашар және ыңғайсыз болған кезде, көліктің басты құралы – бу кемесі болды. Грейвенхерстте көлдің оңтүстік бөлігімен жер байланысы орнатылғаннан кейін, ағаш өндіруші компаниялар көлдің барлық жағалауындағы ағаштарды салыстырмалы түрде оңай жинап алатын болды. Бу кемелері оларға жиналған ағаштарды Грейвенхерсттегі ағаш кесетін фабрикаларға тасымалдауға мүмкіндік берді. + Мускока ауданының тарихи қалашықтарыҚалашықтардың атауларыБакстер 1887-1898 жылдар аралығында Онтарионың Холдиманд округіне депутат болған және 1887-1891 жылдар аралығында Онтарио заң шығарушы жиналысының спикері болған құрметті Джейкоб Бакстердің есімімен аталған.Брунел Белгілі инженер-құрылысшы Изамбард Кингдом Брунел, Ұлы Батыс темір жолының бас инженерінің есімімен аталған. Канадада «Грейт-Вестерн» бу кемесін салғанымен танымал.Кардуэлл 1864-1866 жылдар аралығында колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы виконт Кардуэллдің есімімен аталған.Чаффи Хонның туысы. Стивен Ричардстың інісі, Бенджамин Чаффи, Сент-Лоуренс каналын салуға көмектескен Броквилл құрылысшысы.Дрейпер 1837 жылы Жоғарғы Канаданың солиситоры және 1840 жылы Жоғарғы Канаданың бас прокуроры Уильям Генри Дрейпердің есімімен аталған.Франклин Арктика зерттеушісі адмирал сэр Джон Франклиннің атымен аталған.Фримен 1879-1890 жылдар аралығында Норфолк округінің Солтүстік сайлау округінен МПП Джон Бейли Фрименнің есімімен аталған.Гибсон 1867-1898 жылдар аралығында Хьюрон округінен МПП Томас Гибсонның есімімен аталған.Маколей 1812 жылғы соғыстың қатысушысы, жалпы соттардың бас судьясы сэр Джеймс Бьюкенен Маколейдің (1793-1859) есімімен аталған.Маклин 1812 жылғы соғыстың қатысушысы, кейіннен Жоғарғы Канаданың бас судьясы болған Арчибальд Маклиннің (1791-1865) есімімен аталған.Медора Торонто заңгерінің әйелі Медора Кэмеронның есімімен аталған. Ол сондай-ақ Хонның қызы болған. Стивен Ричардс, Корольдік жерлер комиссары, сондықтан ол осы құрметке ие болды.Монк 1855-1857 жылдар аралығында Ұлыбританиядағы Палмерстон үкіметіндегі қазынашылық лорды және 1861-1868 жылдар аралығында Британдық Солтүстік Американың генерал-губернаторы виконт Монк.Моррисон 1854-1863 жылдар аралығында Симкоу округінің Солтүстік сайлау округін өкілдік еткен Ангус Моррисонның есімімен аталған. Моррисон сондай-ақ Мускоканың пионерлік темір жолының директоры болды, оның соңғы станциясы Грейвенхерст болды. Моррисон сонымен қатар 1876-1878 жылдар аралығында Торонто қаласының мэрі болды.Мускока Қалашық, аудан және көл Чиппава тайпасының бас басшыларының бірі Мускукидің есімімен аталған. 1815 жылы ол үнділік жерлерді монархияға беру туралы келісімге қол қойды. Атау «Қызыл жер» дегенді білдіреді.Оукли Ұлыбританиядағы 13 ауылдың (солардың қайсысы белгісіз) біріне берілген, оның 12-сі Англияда, біреуі Шотландияда.Ридут Торонтоның танымал Ридут отбасының есімімен аталған. Олар Англияның Дорсетширдегі Шерборн қалашығынан келген, сондықтан Шерборн қалашығының аты Галибуртон округіне, ол шығыстан Ридут қалашығына жанасып, сол себепті қалашықтағы Дорсет ауылы. Томас Ридут Жоғарғы Канаданың бас геодезисі болды.Райд Уайт аралындағы Райд қалашығының атымен аталған.Синклер 1867-1883 жылдар аралығында Брюс округінің Солтүстік сайлау округінен МПП Дональд Синклердің есімімен аталған.Стивенсон Локомотивтермен әйгілі Джордж Стивенсонның ұлы Роберт Стивенсонның есімімен аталған, Роберт Стивенсон Монреалдағы Виктория түтікшелі көпірін жобалады, сол кездегі ең үлкен канадалық көпір.Stisted Конфедерациядан бастап, 1867 жылдың 1 шілдесінен 1868 жылға дейін Онтарионың лейтенант-губернаторы болған Генри Уильям Стистедтің есімімен аталған.Уатт Бу машинасымен әйгілі Джеймс Уаттың есімімен аталған.Wood Джон Сэндфилд Макдональд үкіметіндегі провинциялық қазынашы Эдмунд Бёрк Вудтың есімімен аталған. 1874 жылы ол Манитобаның бас судьясы болып тағайындалды.
The passage of the Free Grants and Homestead Act of 1868, opened the era of widespread settlement to Muskoka. Settlers could receive free land if they agreed to clear the land, have at least under cultivation, and build a 16x20 ft, or house. Settlers under the Homestead Act, however, found the going hard. Clearing 15 acres of dense forest is a huge task. Once the land was clear, the settlers had to attack Muskoka's ubiquitous rocks, which also had to be cleared. Consisting largely of a dense clay, the soil in the region turned out to be poorly suited to farming. As news of the difficult conditions spread back to the south, development in Muskoka began to falter, but development of the steamship revived industry. In a time when the railroads had not yet arrived and road travel was notoriously unreliable and uncomfortable, the transportation king was the steamship. Once a land connection was made to the southern part of the lake in Gravenhurst, the logging companies could harvest trees along the entire lakefront with relative ease. Steamships gave them the way to ship the harvest back to the sawmills in Gravenhurst. + Historic townships of the District of MuskokaTownshipDescriptionBaxterNamed for the Honourable Jacob Baxter, MPP for Haldimand County, Ontario from 1887 to 1898 and Speaker of the Ontario Legislature from 1887 to 1891. BrunelNamed for noted civil engineer Isambard Kingdom Brunel, Engineer in Chief to the Great Western Railway of England. Known in Canada for constructing the steamship Great Western. CardwellNamed for Viscount Cardwell, Secretary of State for the Colonies from 1864 to 1866. ChaffeyNamed for a brother in law of Hon. Stephen Richards, Benjamin Chaffey, a Brockville contractor who helped build the St. Lawrence canals. DraperNamed for judge William Henry Draper, Solicitor General of Upper Canada in 1837 and Attorney General of Upper Canada in 1840. FranklinNamed for Arctic explorer Admiral Sir John Franklin. FreemanNamed for John Bailey Freeman, MPP for the North riding of Norfolk County from 1879 to 1890. GibsonNamed for Thomas Gibson, MPP for Huron from 1867 to 1898. MacaulayNamed for Chief Justice of the Common Pleas Sir James Buchanan Macaulay (1793–1859), veteran of the War of 1812. McLeanNamed for Archibald McLean (1791–1865), a veteran of the War of 1812, he became Chief Justice of Upper Canada. MedoraNamed for Mrs. Medora Cameron, wife of a Toronto lawyer. She was also a niece of Hon. Stephen Richards, Commissioner of Crown Lands, hence the honour she received. MonckNamed for Viscount Monck, Lord of the Treasury in the Palmerston government in the United Kingdom from 1855 to 1857, and Governor General of British North America from 1861 to 1868. MorrisonNamed for Angus Morrison who represented the North riding of Simcoe County from 1854 to 1863. Morrison was also a director of the old Northern Railway of Canada, Muskoka's pioneer railway, the terminus of which was Gravenhurst. Morrison was also Mayor of Toronto from 1876 to 1878. MuskokaThe township, district and lake are named for Musquakie, one of the principal Chiefs of the Chippawa Nation. In 1815 he signed the treaty under which the Indian title to a vast territory was surrendered to the Crown. The name means "Red Ground". OakleyNamed for one (which one is uncertain) of 13 villages of the name in Great Britain, 12 of which are in England, one in Scotland. RidoutNamed for the Ridout family, a very prominent Toronto family. They came from Sherborne in Dorsetshire, England, hence the name of Sherborne Township in Haliburton County, which adjoined Ridout Township on the east and hence also Dorset, a village in the township. Thomas Ridout was Surveyor General of Upper Canada. RydeNamed for the town of Ryde on the Isle of Wight. SinclairNamed for Donald Sinclair, MPP for the North Riding of Bruce County from 1867 to 1883. StephensonNamed for Robert Stephenson, son of George Stephenson of locomotive fame, Robert Stephenson designed the Victoria Tubular Bridge at Montreal, then the greatest Canadian bridge. StistedNamed for Major General Henry William Stisted, Lieutenant Governor of Ontario from Confederation, July 1, 1867 to 1868. WattNamed for James Watt of steam engine fame. WoodNamed for Edmund Burke Wood, Provincial Treasurer in the John Sandfield Macdonald Government. In 1874, he was appointed Chief Justice of Manitoba.
Бу кемелері дәуірі
Кейде Мускоканың әкесі деп атайтын Александр Кокберн көлдер жүйесінде бу кемелерін іске қосуды бастады. 1866 жылы Кокберн өзінің «Wenonah» бу кемесінен бастап, оджибва тілінде «бірінші қыз» деген мағынаны білдіретін, үкіметке бүкіл Мускока көлдері жүйесін кеме қатынасына ашуға талап етті. Ол Порт-Карлингке шлюздер орнатуды және Порт-Санфилдте Россо және Джозеф көлдері арасындағы арнаны ашуды ұсынды. Үкімет ауыл шаруашылығы жоспарының сәтсіздігін ескере отырып, дамуды күшейтуге мүдделі болды және 1871 жылы Порт-Карлингте үлкен шлюздер салды. Кокберннің бу кемелері бүкіл көлдер жүйесіне қол жеткізе алды. 1905 жылы қайтыс болғанға дейін оның «Мускока» кеме компаниясы Канададағы осындай компаниялардың ең ірісі болды. Солтүстік темір жолымен Симко көліне жетіп, олар «Эмили Мэй» бу кемесімен көлді Ориллияға дейін жүзіп, Коучичинг көлінен қайықпен өтті. Олар демалыс үшін Грейвенхерстке дейін Колонизация жолымен барды. Олар көріп қалғандарынан ләззат алды және жыл сайын сапарларын достары мен туыстарымен бірге қайталап жүрді. Бұл алғашқы туристер аймақтағы көлік қызметтеріне сұранысты арттырды. Адамдар балық аулауға, табиғи ортаға және амброзиядан таза ауаға тартылды, бұл пішен қызбасынан зардап шегушілерге жеңілдік берді. Алғашқы туристер лагерьлер құрды, бірақ жақсырақ жағдай іздегендер оларға қосылды. Тасты топырақта күн көруге қиналатын шаруалар көп ұзамай үйлеріне түнгі жатақтарға сұраныс көбейгенін байқады. Кейбіреулері жылдамдықпен үйлерін пансионаттар мен қонақ үйлерге айналдырды. 1870 жылы Россо көлінің басында «Россо Хаус» деп аталатын алғашқы жабайы қонақ үй салынды. Оның иесі Нью-Йорктік Уильям Х. Пратт болды. Бұл идея таралып, туристер саны өсіп, 1880 жылдары туристік индустрия аймақта ақша табудың маңызды саласы болды. Бу кемелері дәуірі аймақтың керемет қонақ үйлерінің пайда болуына себеп болды: Россо, Роял Мускока, Виндермир, Кливлендс Хаус, Бомарис және тағы да басқалары. 1875 жылы темір жол Грейвенхерстке жеткенде, аймақ қарқынды дамыды. Торонто, Питтсбург және Нью-Йорк қалаларынан сапарға шығу шыдамдылықтан гөрі шығынға байланысты болды. Пойыздар Торонтодан Грейвенхерстке үнемі қатынайтын, онда жолаушылар мен олардың жүктері «Мускока Навигация Ко» компаниясының үлкен бу кемелеріне, мысалы «Сагамоға» ауыстырылатын. Брейсбридж, Бомарис және Порт-Карлинг сияқты көлдерде тоқтаулар жасап, туристер «Айлендер» сияқты кішірек кемелерге ауыса алатын. Бұл кемелер кішігірім порстарға да жете алатын. Көлік байланыстарын жақсарту 20 ғасырдың басында туризмді жоғарғы Мускока көлдеріне (Фейри, Вернон, Мэри, Пенисула және Бейс көлі) ашты. Хантсвиллден шыққан бу кемелері Пенисула көліндегі «Дирхерст» сияқты қонақ үйлерге қызмет көрсетті. Пенисула көлі мен Бейс көлі арасындағы Портаж темір жолы соңғысына салыстырмалы түрде оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді, нәтижесінде туризм гүлденді, содан кейін 21 қонақ үй пайда болды, олардың ішінде «Вава» және «Британия» қонақ үйлері және, мүмкін, «Бигвин Инн» ерекше көзге түсті. Қонақ үйлер бай демалушылардың өмірінің орталығы болды, ал отбасылар жазда апталарға, тіпті айларға созылатын ұзақ демалыстар өткізді. Отбасылар маусымдық тұрғылықты жері болғандықтан, олар қонақ үйлердің жанында коттедждер салуды бастады; бастапқыда қарапайым коттедждер ертедегі лагерьлердің ауылдық ортасын қайталайтын. Кейіннен олар үлкен үйлер, кейде үлкен қызметшілерге арналған үйлер де салған. Бастапқыда коттедж иелері күнделікті көлік үшін қайықтар мен каноэлерге сүйенді және кейде едәуір қашықтықты қайықпен жүретін. Бу және бензинмен жүретін қайықтар дәуірінде туристер бұлшық ет күшіне қарағанда моторларға көбірек сене бастады. Қайықтармен бірге, жайдағы бай адамдар қайық үйлерін салған, көбінесе олар өздерінің күрделі құрылыстарын жасаған, көп жағдайда негізгі коттедж сияқты көрінетін. 1887 жылы «Ниписсинг II» Глазго, Шотландияда салынды және Онтарионың Грейвенхерсте құрастырылды. «Ниписсинг II» 1914 жылы қызметтен босатылғанға дейін ондаған жылдар бойы Мускока көлдерінде жүзіп жүрді. 1924 жылы кемеге екі винтті қозғалтқыш орнатылды және 1925 жылы ол оджибва тілінде «Segwun» деп аталып қайта іске қосылды, яғни «көктем». «Royal Mail Ship Segwun» бүгінгі күнге дейін Онтарионың Грейвенхерсте жұмыс істейді, ол демалыс круиздік кемесі ретінде жұмыс істейді және поштаны да жеткізіп жатыр.
Sometimes called the Father of Muskoka, Alexander Cockburn began placing steamers on the lake system. Starting with his steamship the Wenonah, Ojibwa for "first daughter", in 1866 Cockburn pressed the government to open the entire Muskoka lake system to navigation. He urged installing locks in Port Carling and opening a cut between Lake Rosseau and Lake Joseph at Port Sanfield. The government was eager to reinforce development in light of the faltering agricultural plan, and built the big locks in Port Carling in 1871. Cockburn's steamers had access to the entire lake system. Through the years he added more ships; when he died in 1905, his Muskoka Navigation Company was the largest of its kind in Canada. Taking the Northern Railway to Lake Simcoe, they took the steamer Emily May up the lake to Orillia, and rowed across Lake Couchiching. They walked up the Colonization Road to Gravenhurst, where they vacationed. They liked what they saw and repeated the journey every year, bringing friends and relatives. These early tourist pioneers increased demand for transport services in the region. People were drawn by the fishing, natural environment, and an air free of ragweed, providing relief for hay fever sufferers. Early tourists built camps, but were joined by others desiring better accommodations. Farmers who were barely scratching a living from the rocky soil soon found demand for overnight accommodations arriving on their doorsteps. Some made the switch quickly and converted to boarding houses and hotels. The first wilderness hotel, called Rosseau House, was built at the head of Lake Rosseau in 1870. It was owned by New Yorker William H. Pratt. The idea caught on and the number of tourists increased, establishing the tourist industry as the up and coming money earner in the 1880s. The steamship era gave rise to the area's great hotels: Rosseau, Royal Muskoka, Windermere, Clevelands House, Beaumaris, and many more. When the railroad reached Gravenhurst in 1875, the area grew rapidly. Travel from Toronto, Pittsburgh, and New York City became less a matter of endurance than expenditure. Trains regularly made the run from Toronto to Gravenhurst, where travellers and their luggage were transferred to the great steamers of the Muskoka Navigation Co, such as the Sagamo. Making regular stops up the lakes, including at Bracebridge, Beaumaris, and Port Carling, tourists could transfer to smaller ships, such as the Islander. These could reach smaller ports. Improving transportation links opened smaller or more remote upper Muskoka lakes (Fairy, Vernon, Mary, Peninsula and Lake of Bays) to tourism around the turn of the 20th century, with steamers out of Huntsville servicing hotels like Deerhurst on Peninsula Lake. The Portage Railway between Peninsula Lake and Lake of Bays enabled comparatively easy access to the latter, resulting in a blossoming of tourism there, with 21 hotels eventually springing up, among them notably the Wawa and Britannia hotels and perhaps culminating in the Bigwin Inn. The hotels became the centres of wealthy vacationers' lives, and families conducted extended stays that could stretch for weeks or months in the summer. As families became seasonally established, they began building cottages near the hotels; at first simple affairs replicating the rustic environment of the early camps. Later they built grander homes, including in some cases, housing for significant domestic staff. Initially cottagers relied on rowboats and canoes for daily transport and would sometimes row substantial distances. In the era of the steam and gasoline launch, tourists relied less on muscle power and more on motors. With the boats, the wealthier summer people built boathouses, often elaborate structures in their own right, in many cases designed with the look and feel of the main "cottage". In 1887, the Nipissing II was built in Glasgow, Scotland and assembled in Gravenhurst, Ontario. Originally a side paddlewheel steamer, the Nipissing II plied the lakes of Muskoka for decades before decommission in 1914. In 1924, the vessel was outfitted with twin propeller engines and in 1925 was relaunched with an Ojibwe name, Segwun, meaning "springtime." Royal Mail Ship Segwun is still in operation today in Gravenhurst, Ontario, functioning as a pleasure cruise vessel and still delivering mail.
Көліктің келуі
Бірінші дүниежүзілік соғыс аймақтың туристік қызметінде және оның экономикасында айтарлықтай төмендеуге себеп болды. Бірақ соғыстан кейін автомобильдердің маңызды жетістіктері жақсартылған (асфальтталған) жолдарға сұранысты арттырды. Моторлық қайықтар мен жеке көліктер сияқты осы екі фактор аймақтың жалпы дамуына үлкен үлес қосты; сонымен қатар, адамдар енді үлкен порттарға жақын болудың қажеті болмағандықтан, көлдер маңындағы дамуды кеңейтті. Бу кемелерінің порттарына тәуелді болмай, адамдар алысқа коттедждер салды. Бу кемелеріндегі жолаушылар билеттеріне сұраныс азайды, ал әуе тасымалына деген сұраныс артты. Мюскока әуежайының алғашқы ұшу-қону жолақтары 1933 жылы салынды. Әуежай үздіксіз жаңартылып келеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Норвегияның нацистік оккупациясынан кейін Норвегия әуе күштері үшін оқу алаңы ретінде стратегиялық мақсатта қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыстың қажеттіліктері осы аймақтағы тұрғын үй құрылысын баяулатты. Соғыс кезіндегі тапшылықтар көптеген американдықтарды елде ұстап тұрды, ал көптеген канадалықтар соғысқа қатысты. Соғыстан кейінгі гүлдену автомобильдердің болуы, жолдардың жақсаруы және қолжетімді болған шыны талшықты қайықтарға негізделген жаңа гүлденуді әкелді. Кенеттен жазғы коттеджке ие болу тек бақуаттылар мен байлар үшін ғана емес, сонымен қатар орта таптың көптеген өкілдері үшін мүмкін болды. Олар жеке автомобильдермен саяхаттайтын, ал бу кеме компаниялары кемелерін бірінен соң бірі тоқтатуға мәжбүр болды, 1950 жылдардың соңында соңғы рейс жасалды.
World War I caused a significant dip in the tourist activity for the area and hence the economy. After the war, however, significant advances in the automobile brought demand for improved (paved) roads. These two developments, motorboats and private cars, brought greater overall development of the area; they also stimulated the spread of development around the lakes, as people no longer needed to be near major landings. Freed from the ports of call of the steamships, people built cottages farther afield. Demand began dropping for passenger billets on the steamship lines. Meanwhile, demand increased for air transportation. The earliest runways of Muskoka Airport were laid out in 1933. The airport has been intermittently upgraded. It was used strategically during World War II as a training field for the Norwegian Air Force after the Nazi occupation of Norway. The demands of World War II slowed residential development in this area. Wartime shortages kept many Americans at home and many Canadians were engaged in war activities. Postwar prosperity brought another boom based around the availability of the automobile, improved roads, and the newly affordable fiberglass boat. Suddenly owning a summer cottage became possible not only for the adventurous or the wealthy, but for many in the middle class. They traveled by private automobiles, and the steamship companies were forced to retire their ships one by one, until the last sailing in the late 1950s.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағы бойынша, Мускока аудандық муниципалитетінде 66674 адам тұрады, олардың 47560 жеке тұрғын үйдің 28571-інде орналасқан, бұл 2016 жылғы 60614 адамнан өзгеше. Жер аумағы болса, 2021 жылы халық тығыздығы құрады.
As a census division in the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, the District Municipality of Muskoka had a population of 66674 living in 28571 of its 47560 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 60614. With a land area of , it had a population density of in 2021.