Кіріспе

Жануардың терісінен өсетін кішкентай, қатты қабықша.

Зоологияда, қабықша (wikt:λεπίς; wikt:squama) – жануардың терісінен қорғану үшін өсетін кішкентай, қатты қабықша. Көбелектер мен молықтарда қабықшалар жәндіктің қанатының бетіндегі пластиналар болып табылады және түс беруге қызмет етеді. Қабықшалар өте кең таралған және конвергентті эволюция нәтижесінде бірнеше рет дамыған, олардың құрылымы мен функциясы әртүрлі. Қабықшалар, әдетте, организмнің жабын қабығы жүйесінің бір бөлігі ретінде жіктеледі. Қабықшалардың түрлері жануардың класына және түріне қарай әр түрлі болады.

Балық қабыршақтары

Балық қабыршақтары дермадан, нақтырақ айтқанда мезодермадан пайда болады. Осы факт оларды палеонтологиялық тұрғыдан бауырымен жорғалаушылардың қабыршақтарынан ажыратады. Генетикалық тұрғыдан қарағанда, сүтқоректілердің тіс және шаш дамуына қатысатын гендер қабыршақтардың дамуына да қатысады.

Космоидтық таразылар

Шынайы космоидтық қабықшалар тек саркоптеригиандарда ғана табылады. Қабықшаның ішкі қабаты қабатты сүйектен тұрады. Оның үстінде губка тәрізді немесе қантамырлы сүйек қабаты, содан кейін космоин деп аталатын дентинге ұқсас материалдың қабаты жатыр. Сыртқы беті кератинмен жабылған. Целаканттың өзгертілген космоидтық қабықшалары бар, оларда космоин жоқ және олар нағыз космоидтық қабықшалардан жұқа.

Ганоидты таразылар

Ганоидты қабыршақтар гарларда (Lepisosteidae тұқымдасы), бичирлерде және қамыс балықтарында (Polypteridae тұқымдасы) кездеседі. Ганоидты қабыршақтар космоидты қабыршақтарға ұқсас, бірақ олардың космоин қабатының үстінде және эмаль астында ганоин қабаты орналасқан. Ганоин қабыршақтары алмаз тәрізді, жылтыр және қатты болады. Ганоиннің құрамында ДНК молекуласында кездесетін гуаниннің ілкішті туындылары – гуанин қосылыстары бар. Осы химиялық заттардың ілкішті қасиеті ганоинге жылтырлық береді.

Плакоидтық тарақ

Плакоидтық қабыршақтар кеміртекті балықтарда, оның ішінде акулалар мен шағалақайларда кездеседі. Бұл қабыршақтар, сондай-ақ тісшелер деп те аталады, құрылысы жағынан тістерге ұқсас, және бір орталық тікенегі мен екі бүйірлік тікенегі болады. Қазіргі жақты балықтардың ата-бабалары – жақсыз остракодермалар және кейін жақты плакодермалар плакоидтық және ганоидтық қабыршақтардың қасиеттерін біріктірген қабыршақтарға ие болған болуы мүмкін.

Лептоидтық тарақ

Лептоидтық шашақтар жоғары сатыдағы сүйекті балықтарда кездеседі. Өскен сайын олар концентрлі қабаттармен өседі. Олар шатырдың черепицасы сияқты бас-құйрық бағытында бірін-бірі жабады, бұл дене бетінен судың тегіс ағып өтуіне және соның салдарынан қарсылықты азайтуға мүмкіндік береді. Олар екі түрге бөлінеді: циклоидты шашақтардың сыртқы жиегі тегіс болып келеді, және олар көбінесе лосось және сазан сияқты жұмсақ қанатты балықтарда кездеседі. Ктеноидты шашақтардың сыртқы жиегі тісті болып келеді, және олар әдетте шағалы қанатты сәулелері бар балықтарда, мысалы, бас және краппиде кездеседі.

Жыландар тарақ

Рептилия шашақтарының түрлері: циклоидты, дөңгелек (бұдырлы көрінетін), және қабырғалы (орталық тігісі бар). Шашақтардың мөлшері әдетте әртүрлі болады, қалың, ірі шашақтар физикалық әсерге жиі ұшырайтын жерлерді (әдетте аяқтар, құйрық және бас) жабады, ал буындардың маңында икемділік үшін шашақтар кішкентай болады. Көптеген жыландардың ішкі жағында кең шашақтары болады, әр шашақ ішкі жақтың бір жағынан екінші жағына дейін жабады. Барлық рептилия шашақтарында эпидермалық компонент (сыртқы бетінде көрінетін бөлік) болады, бірақ крокодилдер мен тасбақалар сияқты көптеген рептилиялардың эпидермалық шашақтарының астында остеодермалары бар. Мұндай шашақтарды дұрысырақ "скут" деп атау қабылданған. Жыландар, туатаралар және көптеген кесірткелерде остеодермалар жоқ. Барлық рептилия шашақтарының эпидермалық бөлігінің астында дермалық папилла орналасқан, және остеодермалар, егер болса, сол жерде қалыптасады.

Құс тарақ

Құстардың қабыршақтары негізінен саусақтар мен метатарсуста кездеседі, бірақ кейбір құстарда білезік бөлігінде де болуы мүмкін. Бұрын құстардың қабыршақтары мен қалқаншалары жорғалаушылардың қабыршақтарымен гомолог деп есептелген, бірақ қазір олардың тәуелсіз дамып, дегенерацияға ұшыраған қауырсынға айналғаны туралы келісімге келген.

сүтқоректілердің шашақтары

Қаңқалы сүтқоректілердің мысалы – панголин. Оның қабыршақтары кератиннен жасалған және қорғану үшін қолданылады, бұл армадилдің қабығына ұқсас. Олар конвергентті түрде дамыған, яғни сүтқоректілердің қауымдас тектес бауыры сияқты алшақ аталарымен (өйткені терапсидтер қабыршақтарын жоғалтқан) байланысты емес, бірақ олар бірдей генді пайдаланады. Екінші жағынан, мысық кенгурудың аяқтары мен құйрығында қабыршақтар бар. Оның нақты табиғаты толыққанды зерттелмеген, бірақ олар панголин қабыршақтарынан құрылымдық тұрғыдан өзгеше болып көрінеді. Аномальурлардың құйрығының астыңғы жағында да қабыршақтар кездеседі. Көптеген сүтқоректілердің табан жақтауларындағы эпидермалық тіндер басқа омыртқалы жануарлардың қабыршақтарымен салыстырылды. Олар, әдетте, құстардың торлары сияқты, өспей қалған түк немесе мүйіздену процестерінен пайда болған болуы мүмкін.

Артроподтардың шашақтары

Көбелектер мен көбелектер – қанатты қабыршақтылар (грекше "қанатты қабықшалылар") тобына жатады, олардың қанаттары нәзік, ұнтақты қабыршақтармен жабылған, бұл өзгертілген қылшықтар болып табылады. Әр қабыршақ органикалық материалдан тұратын ұсақ, жиналған пластиналар қатарынан тұрады. Көбелектерде қабыршақтар кең және жалпақ, ал көбелектерде қабыршақтар тар және көбірек түкті болады. Қабыршақтар көбінесе пигменттелген, бірақ кейбір түрлері пигментсіз, жарық шағылыстыратын түс береді; пластиналардың қалыңдығы көзге көрінетін жарықтың толқын ұзындығымен шамалас болғандықтан, пластиналар жұқа пленкалық оптика деп аталатын физикалық құбылыс арқылы құрылымдық түс пен жарық шағылыстыруға әкеледі. Осы әдіспен ең көп таралған түс – көк, мысалы, Морфо көбелектерінде. Кейбір өрмекшілердің денесінде де қабыршақтар болады. Өрмекші қабыршақтары – бұл кутикула бетін жабатын жалпақталған қылшықтар. Олардың пішіні, мөлшері және түсі әртүрлі. Кем дегенде 13 түрлі өрмекшілер тұқымының кутикулалық қабыршақтары бар екені белгілі, бірақ олар ең жақсы секіруші өрмекшілер (Salticidae) мен мысық өрмекшілері (Oxyopidae) үшін сипатталған. Кейбір балықша қабықтылар, мысалы, Glyptonotus antarcticus, дөңгелек қабыршақтарға ие. Кейбір рактер жылдам қозғалыс кезінде белсендірілетін антенналық қабыршақтарды пайдаланады.