Кіріспе
XVIII ғасырдағы ирланд саясаткері, американдық саясаткер Генри Флад (1732 – 1791 жылдың 2 желтоқсаны) – ирланд мемлекет қайраткері және Ирландия Корольдік соттарының бас судьясы. Ол Дублин Тринити колледжінде, содан кейін Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алды, онда классикалық білімді жетілдірді. Ол Ирландияның жетекші саясаткері және Ирландия патриоттық партиясының көшбасшысы Генри Граттанның досы болды. Ол 1770 жылы саяси қарсыласын жекпе-жекте өлтіргені үшін сотқа тартылып, көпшіліктің назарына ілікті. Генри – түрме бастығы Фладтың ұлы. Ол Тайронның 1-ші графы Маркус Бересфордтың қызы, Леди Фрэнсис Бересфордқа және оған зор байлық әкелген Леди Кэтрин Пауэрге үйленді.
the American politician
Henry Flood (1732 – 2 December 1791) was an Irish statesman and Lord Chief Justice of the King's Bench for Ireland. He was educated at Trinity College Dublin, and afterwards at Christ Church, Oxford, where he became proficient in the classics. He was a leading Irish politician, and a friend of Henry Grattan, the leader of the Irish Patriot Party. He became an object of public interest in 1770, when he was put on trial for murder, after killing a political rival in a duel. Henry was the son to Warden Flood. He was married to Lady Frances Beresford, daughter of Marcus Beresford, 1st Earl of Tyrone, and Lady Catherine Power, who brought him a large fortune.
Ирландия Парламенті
1759 жылы ол Ирландия парламентіне Килкенни округінен депутат болып сайланды және 1761 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. Ол кезде Ирландияның Төменгі палатасында ұлттық деп аталатын партия болған жоқ, тіпті бірнеше жыл бұрын оппозиция деп санауға лайық партия да болмаған. Ирландия парламенті конституциялық жағынан әлі де Англияның жеке кеңесіне бағынышты болды; оның тәуелсіз заң шығаруға дерлік қабілеті болмады және Лондондағы министрлер тағайындаған атқарушы биліктің саясатын бақылауға құқығы жоқ еді. Халықтың көп бөлігі римдік католиктер болғанымен, бұл діндегі ешкім парламентке өте алмайды немесе сайлау құқығын пайдалана алмайды; римдік католиктерге меншікке ие болуды, білімді мамандықтарды таңдауды немесе тіпті балаларын оқытуды дерлік мүмкін емес ететін, көптеген жағдайларда римдік католиктерге қатты қысым жасаған және оларды ар-ұятсыз жағдайларға ұшыратқан қылмыстық кодекс әлі де күшін жоймаған, бірақ іс жүзінде ескірген; Ирландияның өнеркәсібі мен саудасы сол кездегі экономикалық теорияларға сәйкес, Ұлыбританияның бәсекелес саудасының мүддесі үшін салынған шектеулермен тұншықтырылды. Энтони Малоун мен Хели Хатчинсон сияқты адамдар кең ауқымды реформалардың қажеттілігін толық түсінді; парламентте тәуелсіз партия құру және елде нақты, түсінікті мақсаттары бар қоғамдық пікір қалыптастыру үшін тек Ирландияның Төменгі палатасындағы Фладтың қабілеті мен шешендігі қажет болды. Фладтың басты мақсаттары парламенттің мерзімін қысқарту (сол кезде Ирландияда биліктегі монархтың өмірінен басқа заңды шектеу болмаған), абыройсыз зейнетақы тізімін қысқарту, ұлттық милиция құру және ең бастысы – Ирландия парламентіне толық заңнамалық тәуелсіздік беру еді. Бірнеше жыл бойы аз нәтижеге қол жеткізілді; бірақ 1768 жылы Англия үкіметі, сол кезде Ирландияда танымалдылықтан қашып жүруге ерекше себептер болғандықтан, парламент мерзімін сегіз жылға шектеу туралы заң жобасын қабылдауға рұқсат берді, бұл Ирландияның Төменгі палатасын белгілі бір дәрежеде қоғамдық пікірді білдіретін алғашқы қадам болды. Ирландияда патшалық қамқорлықты парламенттік округтердің иелері жүзеге асыруға рұқсат ету қалыпты жағдайға айналды, олардың палатаны үкіметтік мүддеде басқаруға келісім беруі үшін. Бірақ лорд Тауншендтің вице-корольдік кезінде аристократия, әсіресе осы «жерлеушілер» деп аталатын адамдар, болашақта олардың осы жағынан артықшылықтары шектелетінін түсінді. Сондықтан, 1768 жылы үкімет Ирландия парламентінің конституциялық бағыныштылығын қайта бекітуге мүмкіндік алғанда, бұл ықпалды топтар Фладпен уақытша одақ құрды. Келесі жылы белгіленген тәртіпке сәйкес, Лондондағы жеке кеңес Ирландияның Төменгі палатасына ақша заң жобасын қабылдауға жіберді. Ол қабылданбады, бірақ оның себебі айтылды: заң жобасы Ирландия палатасында туындамаған. Нәтижесінде парламент мәжбүр түрде таратылды, ал үкімет он төрт айлық үзіліс кезінде кең ауқымды жемқорлық арқылы көпшілікті қамтамасыз етуге тырысты. Дегенмен, парламент 1771 жылдың ақпан айында жиналғанда, Фладтың ұсынысы бойынша тағы бір ақша заң жобасы қабылданбады; ал келесі жылы осы қақтығысты тудырған саясаты үшін лорд-лейтенант лорд Тауншенд еске алынды. Бұл күрес кезінде «Баратариана» деп аталатын танымал басылым жарық көрді, онда Флад Юниус сияқты күшті хаттар сериясын жариялады, оның серіктестерінің бірі Генри Граттан болды. Осы уақытқа дейін Фладтың күш-жігерінің нәтижесінде ол бұрынғы ешбір ирландиялық саясаткерге жете алмаған жағдайға жетті. Ирландия тарихының көрнекті зерттеушісінің айтуынша, ол «өзін елдің ең ұлы халық қадірлейтін ораторы және парламенттік тактика шебері ретінде көрсетті. Өте қолайсыз парламенттік жағдайларда және сыбайлас жемқорлық, сатқындық және бағыныштылық атмосферасында ол министрлердің алдында қорқынышқа түсірген партия құрды және протестант сайлау округтерін шынайы еркіндік пен өзіне сену рухымен сіңірді». Тауншендтің орнын басқан лорд Харкорт «осындай қаулылы басшының қарсылығына ұшырамас үшін» Фладпен кез келген бағамен татуласу қажеттігін түсінді. Тіпті 1770 жылы ол ұзақ жылдар бойы жауы болған Джеймс Агарды өлтіргені үшін сотталғанда да, оның мансабы мен беделіне ешқандай зиян келтірмеді. Ол кішігірім қылмыс – адам өлтіру қылмысы үшін кінәлі деп танылып, түрме жазасынан құтылды, ал бұл оқиға дуэльді кем емес, көбірек құрметке ие етті. Флад 1762 және 1776 жылдар аралығында Калланды, онда ол Агар отбасымен ащы антагонизмде болды, оның тиімді басшысы Джеймс Агарды дуэльде өлтірді, және 1768 мен 1769 жылдар аралығында Лонгфорд округін өкілдік етті. Сәйкесінше, 1775 жылы ол Ирландияның жеке кеңесіндегі орынды және жылына 3500 фунт стерлингтік жалақысы бар вице-казначей лауазымын қабылдады. Осы қадамы үшін ол қатаң сынауға ұшырады. Флад өзінің саясатын ілгерілетуге министрлік лауазымның ықпалын пайдалануға мүмкіндігі зор екенін дұрыс түсінген болуы мүмкін. Дегенмен, нәтижесінде ұлттық партияның басшылығы Фладтан Граттанға көшті, ол Фладтың министр болған сессияда парламентке енді. Флад шамамен жеті жыл кеңседе қызмет етті. 1777 жылы Эннискилленнен қайта сайланған ол Ирландия парламентінің тәуелсіздігі мәселесінде үнсіз болуға мәжбүр болды және мүмкіндік туғанда ұсақ реформаларды жақтауға қанағаттанды. Ол Ирландия астығын шетелдік елдерге экспорттауға және басқа коммерциялық жеңілдіктерге байланысты үлесін қосты. Екінші жағынан, ол Хабеас корпусы туралы заң жобасын қабылдауға және судьяларды алынбас ету туралы заң жобасын қабылдауға қол жеткізе алмады, ал оның лорд Норттың американдық саясатын қолдауы оның танымалдығы мен беделіне зиян келтірді. 1778 жылы болған маңызды оқиға оның елдегі бұрынғы беделін қалпына келтіруге ықпал етті; бұл Францияның көтерілген американдық колониялармен одақтасуы болды. Бұл оқиға Ирландияны француз шапқыншылығының қаупіне ұшыратты, ал Англия үкіметі аралды қорғау үшін әскер бере алмады. Төтенше жағдайды жою үшін ерікті қозғалыс басталды; бірнеше апта ішінде 40 000-нан астам адам қарулы күштерге алынды, елдік ақсүйектер офицерлік қызмет атқарды және лорд Чарлемонт басқарды. Бұл ерікті күш, Флад полковник болған, жақын арада саясатқа әсер ете бастады. Барлық ресми ұйымдастырумен жабдықталған өкілдік жиналысы сияқты құрылған Ерікті Конвент, Ирландияның өркендеуін жойлап жатқан коммерциялық шектеулерді алып тастауды талап ете бастады. Осы қысым астында үкімет бас берді; 1779 жылы барлық колониялық сауда Ирландия үшін алғаш рет ашылды және басқа жеңілдіктер де алынды. Бұл қозғалыста белсенді, бірақ жетекші рөл атқармаған Флад енді бұрынғы партиясына қосылу үшін кеңсесінен кетті. Оның қынжырлы екенін анықтады, өйткені оның бұрынғы қызметтері көбінесе ұмытылған және ол Граттанмен қалып қойды. 1779 жылы конституциялық мәселе бойынша дебатта Флад өзіне көрсетілген аз көңілге шағымданып, бұл мәселені алғаш көтерген адам ретінде, оған ескертілді, егер адам әйелінен ажырасып, жеті жыл бойы оны тастап кетсе, басқа біреу оны қабылдап, қорғауға құқылы. Бірақ Флад Ирландия парламентінің тәуелсіздігі үшін күрес қозғалысын бақылауын жоғалтса да, Ерікті Конвент пен халықтың наразылығының артуымен қолдау көрсетілген күрес 1782 жылы талаптың қабылдануына әкелді, то...
Ұлыбритания Парламенті
1776 жылы Флад британдық палатаға өтуге тырысты. 1783 жылы ол тағы да тырысып, бұл жолы сәттілікке жетті. Ол Чандос герцогынан Винчестер округі үшін мандат сатып алды және келесі жеті жыл бойы британдық және ирландтық парламенттердің бір мезгілде мүшесі болды. Ол 1784 жылы ирландтық палатаға реформалық заң жобасын қайта енгізді, бірақ нәтижеге қол жеткізбеді; ирланд өнеркәсібін қорғау қозғалысын қолдады; алайда, 1785 жылы Питттің саудалық ұсыныстарына көзсіз қарсылық көрсетті. Ол рим-католиктердің эмансипациясына (азаттыққа) қатаң қарсы болды, тіпті революциядан кейін олар қуғын-сүргін заңдары емес, саяси қажеттілік болғандықтан қылмыстық заңдарды қорғады; бірақ 1786 жылдан кейін ол Дублиндегі парламентке қатыспады. Вестминстердегі палатада ол ешқандай саяси партияға мүше болып тіркелуден бас тартты, бірақ сәттілікке жете алмады: Граттан Фладтың елу жасында трансплантация жасауға тым ескі ағаш екенін айтты. Оның 1783 жылғы 3 желтоқсанда Чарльз Джеймс Фокстың Үндістан заңына қарсы сөйлеген алғашқы сөзі оның танымал болуынан күткен үміттерді ақтамады. Алайда, 1787 жылы Франциямен жасалған сауда шартына қарсы сөйлеген сөзі жақсы қабылданды; ал 1790 жылы ол реформалық заң жобасын ұсынды, оны Фокс осы уақытқа дейін ұсынылған ең жақсы реформа жобасы деп мәлімдеді, ал Эдмунд Берктің пікірінше, Фладтың беделін қайта жаңартты. Бірақ сол жылы парламент таратылғанда ол екі парламентте де мандатын жоғалтты, содан кейін ол Килкенни округіндегі Фермлиге зейнетке шықты және өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Ол 1815 жылға дейін өмір сүрген Фрэнсиспен балалы болмады, ал оның мүлігі оның туысы Джон Фладқа өтті; Тринити колледжіне жасаған ірі қайырымдылық жарамсыз деп танылды.