Кіріспе
Uncle Tupelo – 1987-1994 жылдары Иллинойс штатының Беллвилл қаласында құрылған американдық альтернативті кантри музыка тобы. Jay Farrar, Jeff Tweedy және Mike Heidorn бұрынғы тобы The Primitives-тің жетекші әншісі колледжге оқуға кеткен соң топты құрды. Үштік Rockville Records лейблы үшін үш альбом жазды, содан кейін Sire Records-пен келісімшарт жасап, құрамын бес адамға дейін кеңейтті. Топтың ірі лейблдегі тұңғыш альбомы Anodyne шыққаннан кейін көп ұзамай Farrar, ән жазу серігі Tweedy-мен арадағы қарым-қатынастың нашарлауына байланысты топтан кету туралы шешімін жариялады. 1994 жылдың 1 мамырында қоштасу турынан кейін Uncle Tupelo таратылды. Топтың тарауынан кейін Farrar, Heidorn-мен бірге Son Volt тобын құрды, ал қалған мүшелері Wilco атымен музыкалық жолын жалғастырды. Uncle Tupelo коммерциялық сәттілікке жете алмай тарағанмен, альтернативті кантри музыкасына тигізген әсерімен танымал. Топтың алғашқы альбомы No Depression жанрдың символына айналып, кеңінен таралды. Uncle Tupelo-ның музыкалық стилі сол кездегі танымал кантри музыкасынан ерекшеленеді, The Minutemen тобының хардкор панк музыкасы және Carter Family мен Hank Williams-тің елдік аспаптары мен гармониясы сияқты алуан түрлі стильдерден шабыттанды. Farrar және Tweedy-нің өлеңдері көбінесе Орталық Америка және Беллвилл қаласының жұмысшы табы туралы айтады.
Uncle Tupelo was an alternative country music group from Belleville, Illinois, active between 1987 and 1994. Jay Farrar, Jeff Tweedy, and Mike Heidorn formed the band after the lead singer of their previous band, The Primitives, left to attend college. The trio recorded three albums for Rockville Records, before signing with Sire Records and expanding to a five piece. Shortly after the release of the band's major label debut album Anodyne, Farrar announced his decision to leave the band due to a soured relationship with his co songwriter Tweedy. Uncle Tupelo split on May 1, 1994, after completing a farewell tour. Following the breakup, Farrar formed Son Volt with Heidorn, while the remaining members continued as Wilco. Although Uncle Tupelo broke up before it achieved commercial success, the band is renowned for its impact on the alternative country music scene. The group's first album, No Depression, became a byword for the genre and was widely influential. Uncle Tupelo's sound was unlike popular country music of the time, drawing inspiration from styles as diverse as the hardcore punk of The Minutemen and the country instrumentation and harmony of the Carter Family and Hank Williams. Farrar and Tweedy's lyrics frequently referred to Middle America and the working class of Belleville.
Көпшілік пен ертегіні
Джей Фаррар ағалары Уэйд пен Дейдпен бірге 1980 жылдардың басында The Plebes атты гараждық топта ойнады. Беллвилл, Иллинойс штатынан шыққан The Plebes музыкалық сайысқа қатысуға тырысты, бірақ орындау үшін тағы бір орта мектеп оқушысы қажет болды. Олар Джей Фаррардың мектептегі досы Джефф Твиддиді топқа қосылып, концертте ойнауға шақырды. Аспапты ойнау дағдысы жетілмесе де, Твиди топта маңызды рөл атқарды – алғашқы концерттерді ұйымдастырды. The Plebes рок-н-ролл стилінде музыка ойнаған кезде, Твиди панк-рок ойнағысы келді, осы музыканы ол топтың алғашқыда орындағанын естіген. Бұл Твиди мен Дейд Фаррар арасында шиеленіс тудырды, ол Твиди қосылғаннан кейін екі айдан соң топтан кетті. 1984 жылы топтан кетер алдында Дейд Фаррар оның мүшелерін өзінің қыз досының інісі Майк Хейдорнмен таныстырды; содан кейін Хейдорн барабаншы ретінде топқа қосылды. Сент-Луис аймағында панк-рок танымал болмағандықтан, The Primitives жылдам темппен блюзге бағдарланған гараждық рок ойнай бастады. Олар Иллинойс штатының Миллштадт қаласындағы тойханада жиі өнер көрсетті, онда Твидидің анасы Джо Энн билет ақысын жинады. Бұл шешімді түсіндіре келген топ: «Біздің бастапқы мақсаттарымыз тәуелсіз лейблмен бұрмаланбайды» деді.
Rockville Records-те жазылғандар
Түппело ағаның келісімшартқа қол қойғаннан кейін көп ұзамай, Giant Records өзінің атын Rockville Records деп өзгертті. Топтың Rockville үшін алғашқы альбомы No Depression 1990 жылдың қаңтар айында Бостон, Массачусетс штатындағы Fort Apache South студиясында он күн ішінде жазылды. Альбомның тақырыптық құрылымы олардың Беллвиллдегі жасөспірім шағындағы өміріне арналған; мысалдар келтірсек, зауытта жұмыс істеуден қашу туралы және Перс шығанағындағы әскери шақырудан қорқу туралы әндер бар. Dinosaur Jr. тобының Bug альбомындағы бұрынғы жұмыстарына әсерленген топ, Пол Колдери мен Шон Слейдтің альбомды өндіруші болуын қалады. Слейд Фаррарға 1961 жылғы Gibson Les Paul SG Junior гитарасында ойнауға рұқсат берді, ал бұл гитарада алғаш Дж. Массис Bug альбомында ойнаған болатын. Альбом 1990 жылдың 21 маусымында жарық көрді, ал топ екі түн бойы Cicero's клубында концерт беріп, оны тойлады. Гастрольдер арасында Фаррар, Твиди және Хайдорн, Брайан Хеннеманмен (кейін The Bottle Rockets тобының мүшесі) бірге Coffee Creek деген кантри кавер-тобын құрды. Хеннеман Тюпело ағаға жақсы әсер етті және оны гитара техникі және кейде топтың көп аспапты орындаушысы болуға шақырды. Фаррар мен Хайдорн концерттен кейін көп ішпейтін болса, Твиди түні бойы ішуді жалғастыра берді. Твиди 1991 жылы Сью Миллермен қарым-қатынас бастағаннан кейін ішуді тоқтатты, бірақ Твиди мен Фаррар арасында елеулі қарым-қатынас үзілісі пайда болған еді. 1991 жылдың наурызына қарай No Depression альбомы шамамен 15 000 дана сатылып, Rolling Stone журналында жарық көрген болашақ жұлдыздар туралы мақалада жарияланды.
Үлкен лейбл келісім-шарты
1992 жылы Sire Records компаниясының өкілі Джо Макьюэн бұл топтың артынан түсуге кірісті. Динозавр Дж. және Шон Колвин сияқты белгілі артистерді Sire-ға әкелген Макьюэн, «Not Forever, Just for Now» демо-таспасын естігеннен бері оларға қызығушылық танытқан. Гари Луристің ықпалымен Макьюэн Uncle Tupelo тобына келісімшарт ұсынды. Топтың менеджері Тони Маргарита, Rockville келісімшартында көрсетілген 50 000 долларлық шарты бойынша, топты жеті жылдық келісімге қол қоюға мүмкіндік берді. Келісімшарт бойынша екі альбом жарыққа шығару қажет болды және бірінші альбомға 150 000 доллар бюджет қарастырылды. 1992 жылдың 16-20 наурызында жазба жасау кезінде Майк Хейдорн Belleville қаласындағы газет компаниясында тұрақты жұмысқа орналасып, бұрынғы некесінен екі баласы бар әйелмен танысты. Uncle Tupelo Еуропаға гастрольдік сапар жоспарлаған болатын, бірақ Хейдорн өзінің сүйіктісімен Belleville қаласында қалуды қалаған, ол 1992 жылдың тамызында оған үйленді. Топ жыл соңына дейін гастрольдік сапарда болды, соңғы концерті Нью-Йорктегі Tramps клубында толық сатылып кетті. Концерттерінің сәтті өтуіне байланысты Sire компаниясының басшылары бұл топты болашақ хит ретінде көре бастады. 1993 жылы топ Red Hot Organization ұйымдастырған No Alternative AIDS Benefit альбомына Creedence Clearwater Revival тобының «Effigy» әнінің кавер-нұсқасын қосты.
Бөліну
Anodyne альбомын жазуға жақын уақытта Stirratt, Coomer және Johnston қосылғаннан кейін Farrar мен Tweedy арасындағы қарым-қатынас шиеленісіп, концерттерден кейін ауызша жанжалдарға ұласты. Tweedy бір оқиғаны еске ала келе былай деді: Осы шақта мен сахнадағы микрофонға бірдеңе айтатынмын, сосын [Farrar] мені жекеге шақырып: "Ешқашан да сол микрофонға сөйлеме!" дейтін. Ол менің микрофонға сөйлеуімді өзімнің бақылаудан шығып кеткен, өршіген эгоизмімнің тағы бір дәлелі деп қате түсінді, енді мен қорқудың қажеті жоқ деп ойлағанымның белгісі деп санады. Tweedy жаңа мүшелердің оған топқа үлес қосуға жаңа мүмкіндік бергенін сезінді, бірақ Farrar Tweedy-дің жаңа бейқамдығына наразылық білдірді. Кейіннен Фаррар, Твидидің өзінің қыз досының шашын сипағанын көргеннен кейін, ол топтан кетуге ниеттенгенін айтты, бұл оның пікірінше, ұсыныс болған. 1994 жылдың қаңтар айында Фаррар менеджері Тони Маргаритаға қоңырау шалып, топтан кету туралы шешімін хабарлады. Фаррар Маргаритаға енді көңіл көтере алмайтынын және енді Tweedy-мен жұмыс істегісі келмейтінін мәлімдеді. Топтың тарауынан кейін Фаррар өзінің кетуін былай түсіндірді: "Джефф пен меннің арамыздағы үйлесімділік жойылғандай болды. Бірінші альбомнан кейін симбиоздық ән жазу қарым-қатынасы тоқтады". Tweedy Маргаритадан естіген жаңалыққа ашуланды, себебі ол тікелей Фаррардан естігісі келген. Ертесі күні екеуі ауызша тілдесіп, ұрысты. Маргаритаға деген құрмет ретінде, ол топты жалғастыру үшін көп ақша жұмсағандықтан, Фаррар Солтүстік Америкада Uncle Tupelo-мен соңғы турнеге келісті. Tweedy мен Farrar турне басталғалы екі апта өткен соң тағы да дауыс көтеріп ұрысты, себебі Фаррар Tweedy-дің әндеріне үйлесімді ән айтудан бас тартты. Тур кезінде топ ұлттық теледидарда алғаш рет пайда болды, олар Conan O'Brien-мен түнгі эфирде көрсетілді. Sire тобынан "The Long Cut" әнін шоуда орындауды сұрады, бұл әнді Tweedy жазғандықтан және орындағандықтан Фаррарды одан әрі ашуландырды. Uncle Tupelo-ның соңғы концерттері, Миссури штатындағы Колумбиядағы The Blue Note клубындағы екі шоу және Сент-Луистегі Mississippi Nights клубындағы екі шоу 1994 жылдың 28 сәуірінен 1 мамырына дейін өтті. Бұл оқиғаға арналған арнайы "соңғы кезең" плакаты жасалды, онда Riverfront Times журналының оқырмандары жүргізген сауалнамаға сүйене отырып, топ "Сент-Луис қаласының 4-ші ең жақсы кантри тобы" деп әжуаланды. Соңғы түні Tweedy мен Farrar концертте әрқайсысы тоғыз ән орындады, ал Майк Хейдорн бис кезінде барабаншы ретінде өнер көрсетті.
Around this time, I would say something into a microphone onstage, and afterward [Farrar would] pull me aside and say, "Don't you ever fucking talk into that microphone again." He would misconstrue me talking into the microphone as more evidence of my out of control, rampant ego, more evidence of me feeling like I didn't have to be so fucking afraid anymore. Tweedy felt the new members gave him a new opportunity to contribute to the band, but Farrar felt disdain for Tweedy's new carefree attitude. Years later, Farrar would claim that he had been tempted to quit the band after seeing Tweedy stroking the hair of Farrar's girlfriend, an act which he believed to have been a proposition. In January 1994, Farrar called manager Tony Margherita to inform him of his decision to leave the band. Farrar told Margherita that he was no longer having fun, and did not want to work with Tweedy anymore. Soon after the breakup, Farrar explained his departure: "It just seemed like it reached a point where Jeff and I really weren't compatible. It had ceased to be a symbiotic songwriting relationship, probably after the first record." Tweedy was enraged that he heard the news secondhand from Margherita, rather than directly from Farrar. The following day, the two engaged in a verbal confrontation. As a favor to Margherita, who had spent a substantial amount of money to keep the band running, Farrar agreed to a final tour with Uncle Tupelo in North America. Tweedy and Farrar again engaged in a shouting match two weeks into the tour, due to Farrar's refusal to sing harmony on any of Tweedy's songs. The band made its first appearance on national television during the tour when they were featured on Late Night with Conan O'Brien. Sire had requested that the band perform "The Long Cut" on the show, which further irked Farrar since the song was written and sung by Tweedy. Uncle Tupelo's last concerts, two shows at The Blue Note in Columbia, Missouri and two shows at Mississippi Nights in St. Louis, took place from April 28 to May 1, 1994. A special "last leg" poster was created for the occasion which facetiously promoted the band as "St. Louis's 4th best country band", based on a readers' poll in the Riverfront Times. On the last night, Tweedy and Farrar each performed nine songs during the concert, and Mike Heidorn performed as drummer during the encore.
Бөлінуден кейінгі
Uncle Tupelo тобының соңғы гастролінен кейін Твиди өзінің топтастарын жаңа топқа қосылуға шақырды, ал Фаррар өз тобы үшін мүшелер іздеді. Твиди Uncle Tupelo тобының қалған құрамын сақтап алып, Wilco тобын құрды. Олар Uncle Tupelo концертінен кейін бірнеше күн өткен соң репетиция бастады, ал 1994 жылдың тамызында алғашқы альбомын жазу студиясында жұмыс істеді. А. М. Фаррар Джим Боквистті өзінің жаңа Son Volt тобына қосылуға шақырды. Боквист – Джо Генримен бірге Uncle Tupelo тобының соңғы гастролінде алдын ала өнер көрсеткен көп құралды музыкант еді. Боквист інісі Дейвті де шақырды, ал Фаррар Майк Хейдорнды Беллвиль қаласынан келіп, топқа қосылуға көндірді. Фаррардың жаңа төртеуі 1994 жылдың қараша айында өзінің тұңғыш альбомын, Trace-ті жаздыра бастады. Wilco Reprise Records компаниясымен, ал Son Volt Warner Bros. Records компаниясымен келісімшарт жасасты. Son Volt альбомынан "Drown" әнімен ерте студенттік рок хитіне қол жеткізді, бірақ Wilco кейінгі жылдары коммерциялық жағынан табысты мансапқа ие болды. Қайта қосылу мүмкіндігі туралы сұраққа жауап берген Майк Хейдорн PopMatters сұхбатында: «ешнәрсе ешқашан анық емес, бірақ мен «мұндай нәрсе жоқ» деуге тиіспін» деді. Фаррар топтың қайта бірігуін қаламайтынын, ал Твиди қайта қосылудың музыкалық тұрғыдан тиімді болмайтынын айтты. 2000 жылы Фаррар мен Твиди Rockville Records және Dutch East India Trading компаниясының бас директоры Барри Тененбаумды оларға тиесілі деп саналатын роялтилер бойынша сотқа берді, нәтижесінде Тененбаумнан өтемақы алды және Uncle Tupelo тобының алғашқы үш альбомына бірлескен құқықтарды жеңіп алды. Құқықтарды алғаннан кейін топ 89/93: An Anthology атты жинақ шығарды. 2003 жылы Uncle Tupelo тобы алғашқы үш альбомын қайта шығарды, олар сот процесіне дейін жиынтық 200 000 данадан астам сатылған еді.
Әсерлер
The Primitives тобы ретінде Твиди мен Фаррар The Ramones және The Sex Pistols сияқты панк-топтардың ықпалында болды. Алайда, панк-рок Беллвилл мен Сент-Луис музыкалық ортасында жақсы қабылданбағандықтан, олар кантри музыкасын тыңдай бастады. Олар кантри музыкасын әкелерінен білгенімен, оны бос уақытында тыңдай бастағандары осы кезге дейін болған еді. Фаррар әнші ретінде өнер көрсету кезінде өлеңдеріне баса назар берсе, топтың музыкалық стилі көбінесе Твиди мен Хайдорнның еңбегімен қалыптасты. Джефф Твиди St. Louis Post Dispatch газетіне берген сұхбатында: «Топ Creedence Clearwater Revival, The Carter Family, Lead Belly, Gram Parsons, The Soft Boys, The Louvin Brothers, Texas Tornados және The Stooges орындаған әндерді шығарды» деді. 1992 жылдың 16-20 наурызында альтернативті музыка кеңінен таныла бастаған кезде шығарылған бұл шешім, Нил Янгтың коммерциялық жағынан сәтті болған "Harvest" альбомынан кейін бірден "On the Beach" және "Tonight's the Night" сияқты күрделі альбомдарын шығаруынан шабыттанды. Сынаушы Майкл Коркоран топтың музыкалық стилін "Грам Парсонстың әнінің жылдамдатылған нұсқасында Soul Asylum тобының вокалисі Боб Молдтың орындауына" теңеді.
Мұра
Uncle Tupelo альтернативті рок пен дәстүрлі кантри музыкасының қоспасы болып табылатын альтернативті кантри жанрының негізін қалаушылардың бірі саналады. Бұл жанр кейін Грам Парсонс және Лайл Ловетт сияқты жеке орындаушылармен байланысты болғанымен, Uncle Tupelo алғашқы альтернативті кантри тобы деп есептеледі. Дегенмен, Твиди мен Хайдорн бұл мәлімдемеге келіспейді, ал Фаррар альтернативті кантри мен тамыр рок сияқты басқа жанрлардың арасында ешқандай айырмашылық жоқ дейді. Хайдорн Country Standard Time сұхбатында былай деді:
«Uncle Tupelo есімі естілгенде қызық сезіледі, себебі біз жасаған музыка музыкалық тарихтың ұзақ тізбегіне енді. Бізден бастау алып, біз жаңа жанр құрдық деуі дұрыс емес, өйткені біз тек Вуди Гатриден бастап, 60-шы жылдар басындағы Flying Burrito Brothers сияқты бізге әсер еткен музыканттардың дәстүрін жалғастырдық. Біз жанрды ойлап таппадық. Біз жақсы музыканың дамуына үлес қостық. Сол кезде біз ән үшін дұрыс деп ойлағанды жасадық». Топтың алғашқы үш альбомы Richmond Fontaine және Whiskeytown сияқты қазіргі заманғы тамыр рок орындаушыларына әсер етті. Uncle Tupelo бұрмаланған гитараларды қолданып, шыншылдығымен танымал музыка стилін орындауы 1990-шы жылдардағы заманауи рок музыкасындағы маңызды үрдіске айналды. Джейсон Анкень AllMusic-те былай деп жазды:
«1990 жылы No Depression атты тұңғыш альбомын шығарғанда, Беллвилл (Иллинойс штаты) қаласынан шыққан Uncle Tupelo тобы тек өздерінің мансабын ғана емес, бүкіл американдық андеграундта революцияны бастады – кантри музыкасының қарапайымдылығы мен адалдығын панктың күшті энергиясымен біріктіре отырып. 1990 жылғы No Depression альбомы ықпалды альтернативті кантри журналына атын берді. Альбом мен журналның ықпалынан кейін "No Depression" термині альтернативті кантри үшін, әсіресе панк-рок әсері бар топтар үшін маңызды аталымға айналды. Альтернативті кантри қозғалысы Роби Фулкс және Шелби Линн сияқты болашақ дәстүрлі кантри орындаушыларының табысына үлкен үлес қосты».
Демонстрациялық таспалар
Барлық демо-таспалар кассетада жеке шығарылым болып таратылады. Жыл Атауы Ескертулер 1987 Colorblind & Rhymeless 1988 Тірі орындалған және басқа да жазбалар Миссури штатының Колумбия қаласындағы Blue Note клубында тікелей жазылған. 1989 Мәңгілік емес, қазіргі уақытқа ғана.
Үлестер
Жыл Ән Альбом Пікірлер 1990 "Before I Break" (демо) "Қақпадан тыс" жинағы 1991 "Won't Forget" "A Matter of Degrees" саундтрегі 1992 "Movin' On" "20 More Explosive Fantastic Rockin' Mega Smash Hit Explosions!" жинағы Мерл Хаггардтың аттас NBC телесериалының тақырыптық әнінің кавер нұсқасы; жазбада Брайан Хеннеман жетекші вокалда орындалған. "Shaking Hands (Soldier's Joy)" "Arkansas Traveler" Мишель Шокк жазған және орындаған; әнде Фаррар, Твиди және Хайдорн, сондай-ақ Берни Лидон мен Джек Айронс қатысқан. "Wait Up" "Stolar Tracks Vol. 1" жинағы 1993 "Blue Eyes" "Conmemorativo: A Tribute to Gram Parsons" жинағы The International Submarine Band тобы 1968 жылы жазған Грам Парсонс әнінің кавер нұсқасы. "Effigy" "No Alternative" жинағы Джон Фогерти әнінің кавер нұсқасы, ол 1969 жылы Creedence Clearwater Revival тобы жазған. "Are You Sure Hank Done It This Way?" "Trademark of Quality, Vol. 2" жинағы Уэйлон Дженнингс әнінің кавер нұсқасы, ол 1975 жылы жазылған; Джо Эли жетекші вокалмен орындалған. "Fifteen Keys" (тікелей орындау) "What's That Noise" (WTN 006) неміс журналы шығарған 7" жинақ; сонымен қатар Корделияның әкесі, Swell және Fellow Travellers тректері де бар. 1994 "Moonshiner" "The Best of Mountain Stage Volume Seven" жинағы Батыс Вирджиния штатының Чарльстон қаласындағы Mountain Stage бағдарламасында тікелей жазылған. Uncle Tupelo тобы 2003 жылы Legacy Records компаниясы арқылы бір сағаттық радио бағдарламасын жазды. Legacy компаниясы "The Long Cut: A One Hour Radio Special" атты CD-ді тек коммерциялық емес радиостанцияларға, топтың студиялық альбомдарын қайта шығаруды насихаттау мақсатында таратты. Бағдарламаны Лорен Фрей жүргізеді және Фаррар, Твиди және Хайдорнмен сұхбаттар бар.