Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саяси жыныстық дағдарыс
Political sex scandal
Мунсингер ісі 1966 жылы Канаданың алғашқы ұлттық саяси жыныстық дағдарысы болды. Бұл дағдарысқа Германияда жалпы құқық бұзушы, ұсақ ұры және контрабандист ретінде сотталған, 1952 жылғы ескерту картасына қарамастан 1956 жылы Канадаға көшіп келген, ал 1960 жылы бұрынғы Ұлттық қорғаныс министрінің орынбасары Пьер Севиньидің сүйіктісі болған Герда Мунсингер қатысты. Мунсингер "Ресей барлау қызметінде" жұмыс істеген "өзін тыңшы деп мойындаған агент" болды. Ол елге оралғаннан кейін лейкемиядан қайтыс болды деген қауесет тарады.
The Munsinger affair was Canada's first national political sex scandal in 1966. The affair involved Gerda Munsinger, a German citizen who had been convicted in Germany as a common prostitute, a petty thief and a smuggler, who emigrated to Canada in 1956 in spite of a warning card dated 1952, and who was in 1960 the mistress of the former Associate Minister of National Defence Pierre Sévigny. Munsinger was "a self admitted espionage agent" in the employ of the "Russian Intelligence Service". Rumours circulated that she died of leukemia upon her return.
Қауіпсіздіктің бұзылуы мүмкін
Гузенко ісінен кейін Канаданың ұлттық қауіпсіздігі мәселелері көбінесе қоғамдық талқылауға түспеді. Алайда, 1966 жылы либералдық үкіметке екі совет дипломаты мен Ванкувердегі пошта кызметкері Джордж Виктор Спенсердің қатысуымен болған қауіпсіздік бұзушылығына шабуыл жасалды, ол совет елшілігі үшін ақпарат жинағанын мойындады. 4 наурызда Джон Дифенбекер либералдық әділет министрі Люсьен Кардинді Спенсер ісін жүргізуі үшін "алапат киім киген кішкентай адам" деп атады. Екі күннен кейін Кардин Дифенбекердің шабуылдарына жауап ретінде Парламентте Мунсингердің есімін атады, осылайша торилерді жоққа шығарды. Кардинге Мунсингердің қайтыс болғаны айтылды. Оның мақсаты Дифенбекердің бес жыл бұрынғы осы істі қалай жүргізгенін сынау еді. Әділет министрі Кардин канадалық баспасөзге оның өлгенін мәлімдеген күнінен кейін, Торонто Daily Star газетінің тілшісі Роберт Регули Мунсингерді Мюнхенде тауып сұхбат алды. Ол Канада БАҚ-ына көптеген үкімет шенеуніктерімен болған қарым-қатынастарын ашық мойындады. Бұл оқиға апталар бойы медиада басты тақырып болды және бүкіл елде қызығушылықпен қабылданды. Бұл үлкен алаңдату тудырып, бірнеше апта бойы парламенттік қызметтің барлығын дерлік тоқтатты. Жылдамдатылып, патшалық комиссия құрылды. Жоғарғы сот судьясы Вишарт Спенс өзінің баяндамасында қылмыстық құқық бұзушылық немесе қауіпсіздік бұзушылығын таппады, бірақ Дифенбекердің істі жүргізуін сынады.
After the Gouzenko affair, matters of Canadian national security were not usually made subject of public debate. In 1966, however, the Liberal government came under attack for a security breach involving two Soviet diplomats and George Victor Spencer, a Vancouver mail clerk, who confessed to collecting information for the Soviet Embassy. On March 4, John Diefenbaker called Liberal Justice Minister Lucien Cardin "a dwarf in giant's clothing" for his handling of the Spencer case. Two days later, Cardin rebutted the Tories by bringing up Munsinger's name in the House of Commons responding to Diefenbaker's attacks. Cardin was told that Munsinger was dead. His aim was to criticize Diefenbaker's handling of the case five years earlier. The day after Justice Minister Cardin pronounced to the Canadian press that she was indeed dead, Munsinger was tracked down and interviewed in Munich by Toronto Daily Star reporter Robert Reguly. She freely admitted her numerous affairs with government officials to the Canadian media. The story dominated the media for weeks and was followed with rapt attention across the country. It became a massive distraction and all but shut down all other parliamentary activity for some weeks. A Royal Commission was immediately convened. In his report, Supreme Court Justice Wishart Spence found no criminal wrongdoing or security breach, but he did criticize Diefenbaker's handling of the case.
Мұра
Лестер Б. Пирсонның үкіметін мазалаған дау-дамаылдардан назарды аударуға жасаған әрекеті ішінара сәтті болды, бірақ ақырында оған кері соқты. Осы мәселеге қатысты оның Либералдық партияны әлсіз басқаруы күмәндік тудырды. 1968 жылы Пьер Эллиот Трюдо партия басшысы ретінде оның орнын басты. Дифенбейкердің де жағдайы жақсы болған жоқ. Далтон Кэмп пен Флора Макдональд басқаратын наразылар тобы оның да бұрынғы жылы Прогрессивті консервативтік партияның басшысы ретінде Роберт Стэнфилдке ауыстырылуын қамтамасыз етті. Осы оқиғаның нәтижесінде Парламентте туған өшпенділік, айыптаулар мен саяси шабуылдар Халық қабылдауын (Палата) құлай шалдықты. Оқиғаны жариялауға қатысқан маңызды жаңалықтар ұйымдарының бірі – «Бұл сағатта жеті күн» атты жаңалықтар журналы осы дауға қатысты бірнеше мақала жариялады. Munsinger ісінен кейін бірнеше апта өткен соң, Канадалық хабар тарату корпорациясы (CBC) осы сериалды тоқтатты. Кейбір сарапшылардың пікірінше, бағдарламаның тоқтатылуының нақты себебі – оның оқиғаны табанды түрде зерттеуі Пирсонның 1963 жылы билікке келуінің артындағы шындықты ашып қоюы мүмкін еді, сол кезде алты «Кредитист» либералдарға қолдау көрсетіп, сол жылдың сәуір айында өткен сайлау науқанынан кейін бірнеше күн өткен соң көпшілік дауысын қамтамасыз еткен болатын. «Саутхам Ньюс» бюросының басшысы Чарльз Линч Мунсингер ісі Канаданың «жарқын да қызықсыз» бейнесін өзгертіп, алдағы «Экспо-67» көрмесін ілгерілетуі мүмкін екенін айтты.
Lester B. Pearson's gambit to distract a nation from scandals plaguing his government partially worked but eventually backfired on him. His weak leadership of the Liberal party came into question with his handling of this affair. He was replaced as leader of the party by Pierre Elliot Trudeau in 1968. Diefenbaker did not fare any better. A cabal of dissidents led by Dalton Camp and Flora MacDonald saw to it that he too was replaced as leader of the Progressive Conservative party by Robert Stanfield the previous year. The vitriol, recriminations and political mudslinging in Parliament created by the affair almost destroyed the House of Commons. The newsmagazine This Hour Has Seven Days published a series on the scandal was one of the major news organizations involved in covering it as it unfolded. The series was cancelled by the Canadian Broadcasting Corporation (CBC) just weeks after the Munsinger Affair broke. The real reasons for its cancellation as believed by some observers was that the show's dogged pursuit of the story would uncover the truth behind Pearson's ascension to power in 1963 when six Creditistes mysteriously crossed the floor in support of the Liberals giving them a majority in the House just days after having fought an election campaign in April of that year. Charles Lynch, bureau chief of Southam News, suggested the Munsinger affair might change Canada's "dull and unexciting" image, and promote the upcoming Expo '67.