Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Антуан Нау (1860–1918), нағыз аты Эжен Леон Эдуард Торке, француз ақыны және жазушысы, ең әйгілі туындысы – 1903 жылы бірінші Гонкур сыйлығын жеңіп алған "Жау күші" романы.
John Antoine Nau (1860–1918), real name Eugène Léon Édouard Torquet, was a French poet and writer most famous for his novel Enemy Force, which won the first Prix Goncourt in 1903.
Өмір
Ол 1860 жылғы 19 қарашада Сан-Францискода (Калифорния) дүниеге келді, сондықтан ол Америка азаматы болды. Оның әкесі инженер және кәсіпкер болған, 1845 жыл шамасында Франциядан Калифорнияға көшіп келіп, азаматтыққа қабылданды. 1864 жылы тифтен қайтыс болып, жесір және үш бала қалдырды. 1866 жылы олар Францияға, бірінші Ле-Гаврге, содан кейін Парижге оралды. 1881 жылы 21 жасында Нау Гаити және Вест-Индияда бизнеспен айналысатын үш мачталы кемеде ұшқыш көмекшісі болып жұмыс істеді. Кейін Комиссардың көмекшісі болып Колумбияға, Венесуэлаға және Нью-Йоркке сапарлады. 1883 жылы Францияға оралып, 1885 жылы үйленді. Нау мен оның әйелі бал айына Мартиникаға барды, онда тұруды жоспарлаған, бірақ отбасылық жағдайлар Францияға қайтуға мәжбүр етті. Нау ешқашан Мартиникаға қайтып бармады. 1886 жылы Сан-Рафаэльде, 1887 жылы Пириақта, содан кейін басқа жерлерде тұрды. Ла-Манш каналындағы Картеретте тұрғанда, ол өзінің алғашқы поэзия кітабын – «Үміттің шегінде» (Au seuil de l'espoir) атты туындысын жазды және 1897 жылы оны өз қаражатымен басып шығарды. Ол кезде оған 37 жас болған. Содан кейін 1898 жылы Майоркаға, 1899 жылы Канар аралдарындағы Тенерифеге барды. Пуэрто-де-ла-Оротавада роман жазуды бастап, Андалусияда аяқтады. 1903-1906 жылдары Сент-Тропеде қоныстанды. 1903 жылы өз қаражатымен «Дұшман күші» атты кітабын шығарды. Кітап коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болды, тіпті автор оны сыншыларға жібермегендіктен, оны ешкім талқыламады. Бірақ ол өмірлік күнкөріс үшін емес, тек қана әуесқойлықпен жазды. Алжирге, содан кейін Корсикаға жеті жылға (оның рекорды) көшіп барды. Соғыс оны 1916-1917 жылдары Парижге, одан кейін Бретаньдегі Требульге қайтаруға мәжбүр етті. 1918 жылғы 17 наурызда 57 жасында қайтыс болды. 1903 жылы, 43 жасында, ол өзінің алғашқы романы «Дұшман күші» үшін бірінші Гонкур сыйлығын жеңіп алды. Роман ақыл-есі дұрыс емес адамдардың ауруханасында оянған ақын Филипп Веулидің тағдыры туралы айтады. Ол қалай және неліктен осы жерге келгенін білмейді, бірақ уақыт өте келе оның себебін біледі. Ол бір әйелге ғашық болады, ол кейін басқа планетадан келген болжанып шығады, мекемедегі «дәрігерлер» оны азаптайды, қашып кетеді және әйел пациентті іздеу үшін әлемді аралайды. Қараңғы юмор мен сатираға толы бұл туындыны көптеген адамдар ғылыми фантастиканың ұмытылған шедеврі деп санайды. Оның туған-туыстары мен достары оны Джино деп атаған, сондықтан оның есімі француз тілінде Ж. Нау деп айтылады; бұл оның американдық тегінің (Джон) және француздық мұрасының (Антуан) үйлесімі; ал Nau сөзі каталон тілінде «кеме» деген мағынаны білдіреді, ол теңізге деген оның құмарлығын көрсетеді; сондай-ақ, ол Гаити ақыны Игнас Науға деген құрметті білдіреді; немесе жоғарыда айтылғандардың барлығы немесе ешқайсысы да дұрыс болмауы мүмкін. Оның көптеген шығармалары қайтыс болғаннан кейін жарық көрмеді және 2011 жылға дейін жарияланбады.
He was born on November 19, 1860, in San Francisco, California and was thus an American citizen. His father, an engineer and businessman, had emigrated from France to California about 1845 and become a naturalized citizen. Attacked by typhus, he died in 1864, leaving a widow and three children. In 1866 they returned to France, first to Le Havre and then to Paris. In 1881 at the age of 21 years Nau boarded a three master doing business in Haiti and the West Indies as a pilot's assistant. Later he became Assistant Commissioner and traveled to Colombia, Venezuela and New York. He returned to France during 1883 and married in 1885. For their honeymoon Nau and his bride went to Martinique, planning to stay, but family obligations forced them to return to France. Nau would never return to Martinique. In 1886, he lived in San Raphaél; 1887 in Piriac; then elsewhere. While living in Carteret in La Manche he wrote his first book of poetry, Au seuil de l'espoir (On the Threshold of Hope), which he published in 1897 at his own expense. He was 37 years old. Then to Majorca in 1898, to Tenerife in the Canaries. In Puerto de la Orotava he began his novel, finished in Andalusia. Between 1903 and 1906 he settled in Saint Tropez. In 1903, again at his own expense, he published Enemy Force. It was a commercial failure, and was not even reviewed because the author did not send it to the critics. But he never wrote to make a living; he wrote only for his own pleasure. He relocated to Algers, then to Corsica for seven years (his record). The war caused him to return to Paris from 1916 to 1917, then to Tréboul in Brittany, where he died on March 17, 1918, at the age of 57 years. In 1903, age 43, he was awarded the first Prix Goncourt for Enemy Force, his first novel. It tells the story of Phillipe Veuly, a poet, who awakens in an insane asylum. He does not know how he got there or why, but learns this in time. He becomes enamored of a female inmate who eventually leaves, he becomes inhabited by a being from another planet, is tortured by the 'doctors' of the establishment, escapes and travels the world in search of the female ex patient. Darkly humorous and satirical, it is considered by many to be a forgotten masterpiece of science fiction. It is said that he was called Gino by family and friends and thus his name—pronounced the same as J. Nau in French; and that it is a mixture of his American birth (John) and French heritage (Antoine); and that Nau means 'vessel' in Catalan, showing his love for the sea; and that it is in homage to the Haitian poet Ignace Nau; or all or none of the above. Many of his works remained unedited at his death and are unpublished as of 2011.
Гонкур сыйлығы
1903 жылы Парижде жиналған жазушылар тобы (Ж. К. Гюйсманс, Октав Мирбо, Леон Дауде, Росни ағайындылары, Пол Маргарита, Люсьен Десклав, Элемир Бурж, Леон Хенник, Густав Гефрой) «Дұшпан күштеріне» алғашқы Гонкур сыйлығын (6 дауысқа 4 дауыспен) табыс етті. Эдмон де Гонкур өсиетімен жас әдебиетшілердің үміттенетін шығармаларын ерекшелеу және қолдау үшін прозалық туындыға сыйлық беруді міндеттеген. Сол жылы ол тыныштықта көшті. Нау 43 жаста болды. Автор бұл кезде тек «Ревю Бланш» журналындағы бірнеше экзотикалық әңгімелер арқылы ғана белгілі болды, көбінесе беймәлім еді. Ол Сент-Тропеде тұрып, сыйлық ақшасын алу үшін тіпті Парижге де келмеді. Оның «шеттен келген» статусы көптеген сыншыларды ашуландырды, бірақ бұл оның қазылар алқасы және басқа жас жазушылар арасындағы беделін одан әрі арттырды. 1906 жылы Поль Леото: «Гонкур сыйлығы шын мәнінде бір рет қана берілді – Науға алғаш рет». Ал жылдар өткен соң Гюйсманс: «Біз тағынған ең жақсы туынды осы болды» деді.
In 1903 a group writers gathered in Paris (J. K. Huysmans, Octave Mirbeau, Léon Daudet, the brothers Rosny, Paul Marguerite, Lucien Desclaves, Élémir Bourges, Léon Hennique, Gustave Geffroy) and awarded Enemy Force the first Prix Goncourt (by a vote of 6 to 4). Edmond de Goncourt had stipulated in his will that they would award a prose work of imagination to distinguish and support a young literary debut full of promise. He rested in peace that first year. Nau was 43 years old. The author was almost completely unknown, except for a very few exotic stories in La Revue Blanche. He was living in Saint Tropez at the time and didn't even return to Paris to claim his prize money. His "outsider" status irked many a critic, but it only increased his status among the jury and other, younger writers. In 1906 Paul Léautaud: "The Prix Goncourt has really only been given once—the first time to Nau". And years later Huysmans would say, "It was the best one that we ever crowned."