Швенкфельдер шіркеуі – 16 ғасырдағы протестанттық реформацияның қағидаларын ұстанатын американдық христиан діні. Каспар Швенкфельдің ілімі, рухани біріккендік, тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық протестант шіркеуі
American Protestant church
Швенкфельдер шіркеуі – 16 ғасырдағы Каспар Швенкфельд фон Оссигтің (1489–1561) протестанттық реформациясының ілімдеріне тамырланған шағын американдық христиан қауымы.
The Schwenkfelder Church is a small American Christian body rooted in the 16th century Protestant Reformation teachings of Caspar Schwenkfeld von Ossig (1489–1561).
Тарих
Швенкфельдтің ілімдерін ұстанушылар 16 ғасырдан бері болғанымен, Швенкфельд шіркеуі 20 ғасырға дейін құрылмады, себебі Швенкфельд сыртқы түспен салыстырғанда ішкі руханиятқа баса мән берді. Ол сондай-ақ барлық сенушілердің бірлігі мен бір шіркеу үшін күш салды. Алғашқыда олар өздерін Швенкфельдтің 1541 жылғы «Мәсіхтің даңқы туралы үлкен жариялануы» кітабынан кейін «Мәсіх даңқының жариялаушылары» деп атады, бірақ кейіннен Швенкфельдерлер деп танылды. Бұл христиандар Еуропадағы үкіметтер мен мемлекеттік шіркеулер тарапынан құлдық, түрме және айыппұл сияқты қуғын-сүргінге ұшырады. Олардың көпшілігі Оңтүстік Германияда және Төменгі Силезияда тұрды. 18 ғасырдың басында қалған Швенкфельдерлер Богемияның бір бөлігі болған Силезия герцогтығындағы Харперсдорф маңында өмір сүрді. 1719–1725 жылдары қуғын-сүргін күшейген кезде, 1726 жылы Николаус Людвиг фон Зинзендорф оларды Саксонияда баспанаға алды. 1733 жылы Саксонияның сайлаушысы қайтыс болғанда, иезуиттер жаңа билеушіге Швенкфельдерлерді Харперсдорфқа қайтаруды өтінді. Олардың бостандығы қауіпте болғандықтан, Жаңа әлемге қарауға шешім қабылдады; 1742 жылы Пруссия королі Фридрих II оларға Силезияда төзімділік көрсетті. Швенкфельдер шіркеуінің көшпенді мүшелері Америкаға шафран әкелді. Швенкфельдерлер Еуропада шафран өсірген болуы мүмкін; кем дегенде бір мүшесі дәмдеуішпен сауда жасағаны туралы жазбалар бар. 1731 жылы бір топ Пенсильвания штатының Филадельфия қаласына келді, ал бірнеше көші-қон 1737 жылға дейін жалғасты. Ең ірі топ, 180 Швенкфельдер 1734 жылы келді. 1782 жылы Швенкфельдерлер қоғамы құрылды, ал 1909 жылы Швенкфельдер шіркеуі тіркелді. Содан бері Швенкфельдерлер негізінен Пенсильванияда қалды, бірақ кейінірек олардың шағын тобы Канаданың Онтарио провинциясындағы Уотерлоо округіне көшті. Швенкфельдер шіркеуі кішкентай болып қала берді. 2024 жылғы мәліметтер бойынша Пенсильванияның оңтүстік-шығысында төрт қауым бар. Бұл қауымдардың барлығы Филадельфиядан 50 миль радиуста орналасқан: екеуі қаланың өзінде, ал біреуі Шығыс Норритон, Палм және Ворчестерде. Швенкфельдер шіркеуі жыл сайынғы Көктемгі Бас конференцияда жиналады. Кейде күзде де конференциялар өткізіледі. Швенкфельдтік қуғын-сүргіннен зардап шеккендердің ұрпақтары қоғамы – туысқандық әулеттік қоғам.
Although followers have held the teachings of Schwenckfeld since the 16th century, Schwenkfelder Church was not formed until the 20th century, due in large part to Schwenckfeld's emphasis on inner spirituality over outward form. He also labored for a fellowship of all believers and one church. Originally calling themselves Confessors of the Glory of Christ after Schwenckfeld's 1541 book Great Confession on the Glory of Christ, the group later became known as Schwenkfelders. These Christians often suffered persecution like slavery, prison, and fines at the hands of the government and state churches in Europe. Most of them lived in southern Germany and Lower Silesia. By the beginning of the 18th century, the remaining Schwenkfelders lived around Harpersdorf in the Duchy of Silesia, which was part of the Bohemian Crown. As the persecution intensified around 1719–1725, they were given refuge in 1726 by Nicolaus Ludwig von Zinzendorf in Saxony. When the Elector of Saxony died in 1733, Jesuits petitioned the new ruler to return the Schwenkfelders to Harpersdorf. With their freedom in jeopardy, they decided to look to the New World; toleration was also extended to them in Silesia in 1742 by King Frederick II of Prussia. The immigrant members of the Schwenkfelder Church brought saffron to the Americas. Schwenkfelders may have grown saffron in Europe; there is some record that at least one member of the group traded in the spice. In 1731, a group came to Philadelphia, Pennsylvania, and several migrations continued until 1737. The largest group, 180 Schwenkfelders, arrived in 1734. In 1782, the Society of Schwenkfelders was formed, and in 1909 the Schwenkfelder Church was incorporated. Though the Schwenkfelders thereafter remained largely confined to Pennsylvania, a small number later emigrated to Waterloo County in Ontario, Canada. Schwenkfelder Church has remained small. as of 2024, there are four congregations in southeastern Pennsylvania. All of these bodies are within a fifty mile radius of Philadelphia: two in the city itself, and one each in East Norriton, Palm, and Worcester. The Schwenkfelder Church meets annually at a Spring General Conference. Sometimes Conferences are also held in the fall. The Society of the Descendants of the Schwenkfeldian Exiles is a related lineage society.
Сипаттамалары
Шіркеу христиан теологиясының бастауы – Киелі кітап деп үйретеді. Швенкфельд өзінің теологиясын Ескі және Жаңа өсиеттерден алған, ол Елшілердің Иман Жарғысымен, Никейлік Иман Жарғысымен және Халкидондық Мойындауымен үйлеседі. Сондай-ақ, шіркеу шіркеу әкелерінің, әсіресе Шығыс шіркеуінен және Августиннен алынған даналығын мойындайды. Швенкфельд Киелі Рухтың ішкі жұмысына, нанымға келгенге дейінгі өзгеріске (ол оны қайта туу деп атады) және жаңа адамға ерекше мән берді. Шіркеу сондай-ақ, Иеміздің кешкі асы – Мәсіхтің денесі мен қанын бейнелейтін, ашық қатысу арқылы жүзеге асырылатын рухани қатысу деп есептейді. Ересектердің шомылуымен қатар, нәрестелердің шомылуы және нәрестелерді киеліге беру рәсімдері әрбір шіркеуде жүзеге асырылады. Ересек мүшелер басқа шіркеулер мен конфессиялардан мүшелік ауыстыру арқылы шіркеуге қабылданады. Олардың шіркеу дәстүрі – қауымдық және экуменикалық бағытталған. Швенкфельдер шіркеулері мемлекеттік қызмет, қарулы күрес сияқты мәселелерде жеке адамның құқығын мойындайды. Жеке, тәуелсіз қауымдар өздігінен реттелетін іріктеу процесі арқылы пасторларды таңдайды. Швенкфельдерлік дін қызметкерлерін тағайындау, лицензиялау және уәкілеттендіруді Швенкфельдерлік Пасторлар кеңесі және Швенкфельдерлік шіркеудің Атқару кеңесі реттейді. Швенкфельд теологиясы бүгінгі таңда реформациялық теологияның шеңберінде қарастырылады. Әрбір қауым теология және тәжірибе тұрғысынан тәуелсіздігін сақтайды. Швенкфельд теологиясының ең жақсы бейнесін беретін христиан шіркеуінің тарихи сенімдері, соның ішінде Елшілердің Иман Жарғысы және басқа да Киелі кітаптарға негізделген ұстанымдар қала береді.
The Church teaches that the Bible is the source of Christian theology. Schwenckfeld drew his theology from the Old Testament and New Testament, and it agrees with the Apostles' Creed, the Nicene Creed, and the Confession of Chalcedon. The Church also recognizes the wisdom of church fathers, particularly those from the Eastern Church and Augustine. Schwenckfeld emphasized the inner work of the Holy Spirit, conversion (which he called the rebirth), and the new man. The Church also continues his belief that the Lord's Supper is a spiritual partaking representing the body and blood of Christ in open communion. Adult baptism and both infant baptism and consecration of infants is practiced depending on the church. Adult members are also received into church membership through transfer of memberships from other churches and denominations. Their ecclesiastical tradition is congregational with an ecumenical focus. The Schwenkfelder churches recognize the right of the individual in decisions such as public service, armed combat, etc. Individual, autonomous congregations select ministers by a self regulated search process. Schwenkfelder Ordination, Licensure and Authorization of Ministry is regulated by the Schwenkfelder Ministerium and the Executive Council of The Schwenkfelder Church. Schwenkfeldian theology fits broadly within the parameters of Reformed theology today. Each congregation remains autonomous in theology and practice. Historic statements of faith inherited by the Christian Church as a whole, including the Apostles' Creed and other scriptural foundations, remain the best representative statement of Schwenkfeldian theology.
Швенкфельдті қуғын-сүргіннің ұрпақтарының қоғамы
Швенкфельдті қуғыннан шыққандар ұрпақтары қоғамы – 1731 және 1737 жылдар аралығында Пенннің жағалауына келген Швенкфельдтер шіркеуінің 209 мүшесінің ұрпақтарына арналған тектік қоғам. Ол 1921 жылы Уильям Вагенер Портер құрған және бастапқыда 125 адамнан тұрды. Жариялымдарына «Exile Herald» (1924–1954) және «Der Bericht» (ағылшын тілінде) кіреді.
The Society of the Descendants of the Schwenkfeldian Exiles is a lineage society for descendants of the 209 members of the Schwenkfelder Church who arrived near Penn's Landing between 1731 and 1737 and settled in what then was the colonial era Province of Pennsylvania. It was founded in 1921 by William Wagener Porter and had an initial membership of 125 individuals. Publications include Exile Herald (1924–1954) and Der Bericht (in English).