Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания жұрттығындағы Кобхам виконттығы
Viscountcy in the Peerage of Great Britain
Кобхам барониясы
the Cobham barony
Кобхам виконты – 1718 жылы Ұлыбритания жұрттығында құрылған атақ. Атақтың ерекшелігі, оның иесі бірнеше отбасыға ауысып келген. 1889 жылдан бері бұл атақ Литтлтон отбасының мүшелеріне тиесілі. Кобхэм барониясы мен виконттығы 1749 жылдан 1784 жылға дейін Темпл графының бағынышты атақтары болды, содан кейін 1784 жылдан 1822 жылға дейін Букингем маркизының, ал 1822 жылдан 1889 жылға дейін Букингем және Чандос герцогтарының бағынышты атақтары саналды. Соңғы жылдан бастап Кобхэм атақтары Барон Литтлтон және Барон Весткотт атақтарымен біріктірілді.
Viscount Cobham is a title in the Peerage of Great Britain that was created in 1718. Owing to its special remainder, the title has passed through several families. Since 1889, it has been held by members of the Lyttelton family. The barony and viscountcy of Cobham were subsidiary titles of the Earldom of Temple from 1749 to 1784, then subsidiary titles of the Marquessate of Buckingham from 1784 to 1822 and of the Dukedom of Buckingham and Chandos from 1822 to 1889. Since the latter year, the Cobham titles have been merged with the titles of Baron Lyttelton and Baron Westcote.
Темпл отбасы
Темпл отбасы Бартон Дассеттің Питер Темплден тараған. Бұрын оның кіші ұлы Энтони Темпл Палмерстон виконттарының тегін құраған ирландтық тармақтың негізін қалаған деп есептелген. Қазіргі талдаулар бойынша, Ирландия тармағының негізін қалаушы сэр Уильям Темпл Бартон Дассеттің Темплдерінен емес, Питер Темплдің ағасы Роберт Темпл Коутоннан және оның ұрпақтары, Лестерширдегі Темпл Холл отбасынан шыққан. [Розмари О’Дэй, «Ерте замана Англиясындағы элиталық отбасы: Стоу және Бартон Дассет Темплдері», Вудбридж, 2018, 49, 54 бб.; Элизабет Боран, «Уильям Темпл», ODNB (Оксфорд, 2004)] Питер Темплдің үлкен ұлы Джон Темпл Букингемширдегі Стоу иелігін алған. Оның ұлы Томас Темпл парламентте Андоверді өкілдік еткен. 1613 жылдың 13 желтоқсанында ол Англия барондығында Букингем графтығындағы Стоу бароны атанды. Оның ұлы, Сэр Питер Темпл Стоу (1653 жылы қайтыс болған), екінші барон, Ұзақ және Қысқа парламенттерде Букингемді өкілдік еткен. Одан кейін үшінші барон Ричард Темпл мұрагерлікке ие болды. Ол Уорвикшир және Букингем округтерінен парламентке сайланды. Оның ұлы 1697 жылы төртінші барон атанды және 1714 және 1718 жылдары Кобхэм титулдарын алды. 1749 жылы қайтыс болғаннан кейін 1611 жылғы Темпл барондығы оның екінші туысы Уильям Темплге, бесінші баронға көшті. 1786 жылы жетінші баронның қайтысымен ол тоқтатылды.
The Temple family descended from Peter Temple of Burton Dassett. It was once thought that his younger son Anthony Temple founded the Irish branch of the family from whom the Viscounts Palmerston descended. Now it is argued that Sir William Temple founder of the Irish branch descended not from the Temples of Burton Dassett but from Robert Temple of Coughton (Peter Temple of Burton Dassett’s older brother) and his descendants the Temples of Temple Hall, Leicestershire. [see Rosemary O’Day, An Elite family in early modern England: The Temples of Stowe and Burton Dassett, Woodbridge, 2018, pp. 49, 54; Elizabeth Boran, ‘William Temple’, ODNB (Oxford, 2004)] Peter Temple's elder son, John Temple, acquired the Stowe estate in Buckinghamshire. The latter's son Thomas Temple represented Andover in Parliament. On 13 December 1613 he was created a Baronet, of Stowe in the County of Buckingham, in the Baronetage of England. His son, Sir Peter Temple of Stowe (d. 1653) the second Baronet, represented Buckingham in both the Short Parliament and the Long Parliament. He was succeeded by his son, Sir Richard Temple, the third Baronet. He sat in Parliament for Warwickshire and Buckingham. His son succeeded as fourth Baronet in 1697 and received the Cobham titles in 1714 and 1718, respectively. At his death in 1749, the Temple baronetcy of 1611 passed to his second cousin William Temple, the fifth Baronet. It became dormant in 1786 on the death of the seventh Baronet.
Гренвиллдер отбасы
1718 жылы фельдмаршалдың барондық және виконттық атақтары, арнайы мұрагерлік шарттарына сәйкес, оның қарындасы Хестерге, Ричард Гренвиллдің жесіріне және оның балаларына өтті. 1749 жылы ол Ұлыбритания жұртының графинясы атанды, мұрагерлік еркек ұрпақтарына берілді. Леди Темплдің кіші ұлы премьер-министр Джордж Гренвилл болды. Ол қайтыс болғаннан кейін оның орнын үлкен ұлы, екінші граф иеленді. Ол Темпл иеліктерін, соның ішінде Стоу үйін мұра етті және Темпл тегін қосымша алды. Ол сондай-ақ саясатқа қатысты және Адмиралтействоның бірінші лорды және Лорд Приви Сейл лауазымдарын атқарды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның жүрек туысы, Джордж Гренвиллдің ұлы, үшінші графқа өтті. Ол 1782 және 1783 жылдары, сондай-ақ 1787 және 1789 жылдары Ирландияның Лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1784 жылы ол Ұлыбритания жұртының Бэкингем маркизі атанды. Лорд Бэкингем Роберт Нюгенттің қызы, 1-ші граф Нюгенттің қызы Леди Мэри Нюгентке үйленді. 1800 жылы Мэри өзінің құқығымен Ирландия жұртының баронессасы атанды, мұрагерлік оның екінші ұлы Джорджға берілді (Барон Нюгентті қараңыз). 1788 жылы Лорд Бэкингем патенттердегі арнайы шарт бойынша әкесінің орнына екінші граф Нюгент атанды. Ол сол кезде корольдік рұхсатымен Нюгент тегін қосымша алды. Оның орнын екінші маркиз, оның ұлы иеленді. Ол 1806 жылдан 1807 жылға дейін әскерлердің бірлескен төлемшісі қызметін атқарды. Ол Чандостың 3-ші герцогы Джеймс Бриджестің жалғыз баласы Леди Энн Элиза Бриджеске үйленді (оның атағы 1789 жылы қайтыс болғаннан кейін жойылды) және 1799 жылы корольдік рұхсатымен Бриджес Чандос тегін қосымша алды. 1822 жылы Лорд Бэкингем Букингем графтығында Стоу графы, Чандос маркизі және Букингем мен Чандос герцогы атанды, бәрі де Ұлыбритания жұртының ақсүйектерінен. Графтық атақ оның өзінен еркек мұрагерлері болмаған жағдайда, 1) оның қайтыс болған әжесі Хестер Гренвиллдің денесінен шыққан мұрагерлеріне, 1-ші графиня Темплге және 2) оның немересі Леди Энн Элиза Мэри Темпл Нюгент Бриджес Чандос Гренвиллге, оның ұлы Ричардтың қызы, граф Темплге, екінші герцог ретінде берілді. Ол консерватор саясаткер болды және 1841 жылдан 1842 жылға дейін Лорд Приви Сейл қызметін атқарды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның ұлына, үшінші герцогқа өтті. Ол сондай-ақ көрнекті саясаткер болды және Кеңес Лорд-президенті және Колониялар жөніндегі Мемлекеттік хатшы болып қызмет етті. 1868 жылы герцог Лордтар палатасының Артықшылықтар жөніндегі комитетінде Шотландияның Кинлос лордтығына құқығын растады. Алайда, 1889 жылы еркек мұрагерлері болмағандықтан герцогтық және оның қосалқы атақтары (Бэкингем маркизаты, Чандос маркизаты, Темпл графтығы және Нюгент графтығы) жойылды. Кинлос лордтығы оның қызы Мэриге өтті. Стоу графы Темпл оның әпкесінің ұлы Уильям Темпл Гор Лэнгтонға өтті, өйткені атақ оның мұрагерлеріне арнайы мұрагерлік шарттарымен берілген (толық ақпарат үшін осы атақтарды қараңыз). Гренвилл отбасының тағы бір өкілі премьер-министр Уильям Уиндэм Гренвилл, 1-ші барон Гренвилл болды. Ол Джордж Гренвиллдің кіші ұлы және Бэкингемнің бірінші маркизінің кіші інісі болды.
The Field Marshal's barony and viscountcy of 1718 passed, according to the special remainder, to his sister Hester, the widow of Richard Grenville, and her children. In 1749, she was further created Countess Temple in the Peerage of Great Britain, with remainder to the heirs male of her body. Lady Temple's younger son was Prime Minister George Grenville. At her death, she was succeeded by her eldest son, the second Earl. He inherited the Temple estates, including Stowe House, and assumed the additional surname of Temple. He was also involved in politics and held office as First Lord of the Admiralty and as Lord Privy Seal. On his death the titles passed to his nephew, the third Earl, the son of George Grenville. He served as Lord Lieutenant of Ireland between 1782 and 1783 and 1787 and 1789. In 1784 he was created Marquess of Buckingham in the Peerage of Great Britain. Lord Buckingham married Lady Mary Nugent, daughter of Robert Nugent, 1st Earl Nugent. Mary was in 1800 created Baroness Nugent in her own right in the Peerage of Ireland, with remainder to her second son George (see the Baron Nugent). In 1788 Lord Buckingham also succeeded his father in law as second Earl Nugent according to a special remainder in the letters patent. He assumed by Royal licence the additional surname of Nugent at the same time. He was succeeded by his son, the second Marquess. He served as Joint Paymaster of the Forces from 1806 to 1807. He married Lady Anne Eliza Brydges, the only child of James Brydges, 3rd Duke of Chandos (a title which became extinct on his death in 1789), and assumed by Royal licence the additional surnames of Brydges Chandos in 1799. In 1822 Lord Buckingham was created Earl Temple of Stowe, in the County of Buckingham, Marquess of Chandos and Duke of Buckingham and Chandos, all in the Peerage of the United Kingdom. The earldom was created with remainder, failing male issue of his own, to (1) the heirs male of the body of his deceased great grandmother Hester Grenville, 1st Countess Temple, and (2) in default thereof to his granddaughter Lady Anne Eliza Mary Temple Nugent Brydges Chandos Grenville, daughter of his son Richard, Earl Temple, who succeeded as second Duke. He was a Tory politician and served as Lord Privy Seal from 1841 to 1842. On his death, the titles passed to his son, the third Duke. He was also a prominent politician and served as Lord President of the Council and as Secretary of State for the Colonies. In 1868 the Duke established his right to the Scottish lordship of Kinloss before the Committee for Privileges of the House of Lords. However, on his death in 1889 without male issue, the dukedom and its subsidiary titles (the marquessate of Buckingham, marquessate of Chandos, earldom of Temple and earldom of Nugent) became extinct. The lordship of Kinloss passed to his daughter Mary. The earldom of Temple of Stowe passed to his sister's son William Temple Gore Langton because the title had been created with a special remainder to her heirs male (see these titles for more information). Another member of the Grenville family was Prime Minister William Wyndham Grenville, 1st Baron Grenville. He was the younger son of George Grenville and the younger brother of the first Marquess of Buckingham.
Литтлтон отбасы
Кобхэм барондығы мен виконттығы тек Хестер Темпл немесе сэр Томас Литтлтонның, 4-ші баронеттің әйелі Кристиан Литтлтонның еркек ұрпақтарына ғана берілуі мүмкін болғандықтан, олар 1889 жылы 3-ші герцогтың алыс туысы, 5-ші барон Чарльз Литтлтонға арнайы мұрагерлік бойынша тиді. Ол аталған Леди Кристиан мен сэр Томас Литтлтонның, 4-ші баронеттің шөбересінің ұлы болды. Әкесінің құрметті лауазымдарына ие болғанға дейін ол парламентте Шығыс Ворчестерширді либералдық өкіл ретінде таныстырды. 1876 жылы 4-ші барон Литтлтонның қайтысынан кейін ол Фрэнклидегі Литтлтон барондығын (1611), Ирландия пэерлігіндегі Весткотт барондығын (1776) және Ұлыбритания пэерлігіндегі Литтлтон барондығын (1794) мұраға алды. Литтлтон отбасының резиденциясы – Ворчестерширдегі Стоурбридж қаласына жақын орналасқан Хагли Холл. Хагли Холлдың көптеген иелері жақын маңдағы Хагли паркіндегі Сент-Джон Баптист шіркеуіне жерленген. 1889 жылдан бастап Литтлтон және Кобхэм титулдарының иелері Виконт Кобхэм атағын пайдалануды жөн көрді. Сегізінші виконттың ұлы, тоғызыншы виконт 1923 жылдан 1949 жылға дейін Ворчестерширдің лорд-лейтенанты болды. Оның орнын ұлы, оныншы виконт басты. Ол 1957 жылдан 1962 жылға дейін Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы қызметін атқарды. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, титулдарды оның кіші ұлы, 12-ші виконт иеленді, ол 2006 жылы ағасынан мұрагерлікке өтті.
As the barony and viscountcy of Cobham could only descend to patrilineal descendants of Hester Temple or Christian Lyttelton, the wife of Sir Thomas Lyttelton, 4th Baronet, they were inherited in 1889 according to the special remainders by the 3rd Duke's distant relative Charles Lyttelton, 5th Baron Lyttelton. He was the great great grandson of the aforementioned Lady Christian and Sir Thomas Lyttelton, 4th Baronet. Before succeeding to his father's peerages, he had represented East Worcestershire in Parliament as a Liberal. After the 4th Baron Lyttelton's death in 1876 he had already inherited the Lyttelton Baronetcy of Frankley (1611), the Westcote barony in the Peerage of Ireland (1776) and the Lyttelton barony in the Peerage of Great Britain (1794). The Lyttelton family seat is Hagley Hall, near Stourbridge, Worcestershire. Most owners of Hagley Hall are buried at the parish church of St John the Baptist in the adjacent Hagley Park. Since 1889 the holders of the Lyttelton and Cobham titles have chosen to use the style of Viscount Cobham. The eighth Viscount's son, the ninth Viscount, was Lord Lieutenant of Worcestershire from 1923 to 1949. He was succeeded by his son, the tenth Viscount. He notably served as Governor General of New Zealand from 1957 to 1962. as of 2010 the titles are held by his younger son, the 12th Viscount, who succeeded his elder brother in 2006.