Кіріспе

Индианадағы өзен – Ақ өзен, американдық екі салалы өзен. Ол Индиана штатының орталық және оңтүстік бөліктерінен ағып өтеді және Уабаш өзенінің ең ірі саласы болып табылады. АҚШ Географиялық атаулар жөніндегі кеңесі батыс саласын өзеннің негізгі арнасы деп санайды, сондықтан Ақ өзеннің ұзындығы 583 километрге (362 миль) жетеді. Индиана штатының астанасы – Индианаполис қаласы осы өзеннің жағасында орналасқан. Екі сала Петербург қаласының солтүстігінде бірігіп, Иллинойс штатының Маунт-Кармел қаласында Уабаш өзеніне құяды.

Батыс бұрышы

Батыс саласы – өзеннің негізгі саласы, ұзындығы 312 миль (502 км). Ол Колумбус қаласында Дрифтвуд және Флатрок өзендерінің қосылған жерінен басталады. Ақ өзеннің негізгі арнасының ("Батыс саласы") бастауы Шығыс саласының бастауынан шығысқа қарай шалқап жатыр. Шығыс саласының жалпы ұзындығы 192 миль (309 км) құрайды.

Төменгі өзен

Шығыс саласының қосылған жерінен төмен, Ақ өзен Гибсон, Нокс және Пайк округтері аралығында тағы 80 шақырым (50 миль) ағып, Индиана-Иллинойс шекарасындағы Кармел тауының жанында Уабаш өзеніне құяды. Бұл жер бұрын Grand Rapids бөгеті мен Grand Rapids қонақ үйі орналасқан аймақ. Ақ өзеннің жалпы су жинау алабы 29,280 шаршы километрден (11,305 шаршы миль) асады.

Демалыс

Өзен сапасына ластану, оның ішінде Индианаполис және басқа қалалардан ағып жатқан канализациялық сулар қауіп төндіріп тұрса да, Ақ өзенде балық аулау, каякпен серуендеу және каноэмен жүзу сияқты көптеген демалыс шаралары жүргізіледі. White River Yacht Club – понтондық қайықтарды пайдаланатын қайық клубы, ал Индианаполистің солтүстігіндегі өзеннің бір бөлігінде жағалаудағы коттедждер мен понтондық қайықтар кездеседі. Көптеген учаскелерде өзеннің тереңдігі дәстүрлі келішті (кильді) желкенді немесе моторлы қайықтарды қолдауға жеткіліксіз.

Ластану

1997 жылы Уайт-Ривер өзені АҚШ-тың ең қорқауға ұшыраған өзендерінің бірі деп тізілді. Уайт-Ривер бассейнінде пестицидтер (гербицидтер мен инсектицидтер) кеңінен қолданылады. Гербицидтерді жүгері мен сояға қолдану осы қолданыстың басым бөлігін құрайды. 1991–1995 жылдары Уайт-Ривер өзенінің сағасының жанында ең көп табылған пестицидтер – алахлор, атразин, цианазин және металахлор гербицидтері болды. 1999 жылы Батыс бұлақта 50 мильге (80 км) дейін тараған, шамамен 4,6 миллион балық (187 тонна) жоғалған ірі балық қырылысы орын алды. Бұл қырылыстың себебі Андерсон қаласындағы автокөлік бөлшектерін өндіретін Guide Corp компаниясының өзенге HMP 2000 химиялық затын құйғандығы анықталды. Guide Corp компаниясы ақырында 14,2 миллион доллар көлемінде айыппұл, санкциялар, заңдық шығындар және өзенді қалпына келтіру жұмыстарына төлеуге келісім жасады. Сазға тығылған көптеген жануарлар химиялық заттан қорғалды, ал 2000 жылдың наурыз айына қарай кейбір балықтар зардап шеккен аймаққа табиғи түрде орала бастады. Индиана Табиғи ресурстар департаменті қазан айында балық шаруашылығын жаңарту бағдарламасын жүргізді. Андерсон қаласы 2002 жылы канализациялық тазарту жүйесін жақсартуға миллиондаған доллар инвестициялауға уәде берді. Балық қырылысынан кейін он жыл өткен соң, ДНР өкілдері Уайт-Ривер өзенінің экологиялық апатқа дейін болған жағдайдан жақсырақ екенін мәлімдеді. Өзен жағалауындағы тастар әлі де ақсыл, және бұл химиялық ластануды еске салады.