Кіріспе

Австралиялық авангардтық джаз триосы The Necks – 1987 жылы Крис Абрахамс (фортепиано және Хаммонд органы), Тони Бак (барабан, перкуссия және электр гитарасы) және Ллойд Свонтон (бас гитарасы мен контрабас) құрған австралиялық авангардтық джаз триосы. Олар бір сағатқа дейін созылатын импровизациялық туындыларды орындайды, олар қайталанатын музыкалық үлгілердің қалыптасуы мен ыдырауын зерттейді. Олардың Unfold атты қос LP студиялық альбомы Rolling Stone журналымен "2017 жылғы 20 үздік авангардтық альбомның бірі" деп танылды. 2020 жылы The Necks Rolling Stone Australia журналының "Барлық уақыттың 50 ең ұлы австралиялық әртісі" санында 49-шы орынға қойылды.

Тарих

The Necks тобы 1987 жылы Сиднейде Крис Абрахамс (фортепиано және Хаммонд орган), Тони Бак (барабан, перкуссия және электр гитарасы), Ллойд Свонтон (бас гитара және контрабас) тарапынан құрылды. 1983 жылы Абрахамс (бұрынғы Laughing Clowns тобының мүшесі) клавишаларда, ал Свонтон бас гитарада Бендерлер тобының негізін қалады. Бұл джаз тобы Дейл Барлоу мен Джейсон Морфетт саксофонда, ал Луи Бурдет барабанда орындады; 1985 жылы тарап кетті. Топ туралы былай делінген: «Соңғы ширек ғасыр бойы дәстүрге қарсы сәтті күресіп келеді, көбінесе қабылданған көзқарас арасындағы кеңістікті игеріп, жанр ережелерін мойынсұнудан жалтарды». Топ 1989 жылы «Sex on the Spiral Scratch» лейблі арқылы тұңғыш альбомын шығарды. Ол сол аттас, шамамен бір сағаттық бір тректен тұрады. Лондондық Jazz News журналисі Джефф Уинстон былай деп сипаттады: «[The Necks] тобының әр өнернамасы бос беттен басталады, оны үшеуінің бірі саяхатты бастау үшін толтырады, бұл шамамен қырық-алпыс минутқа созылатын үзіліссіз кезең. Ешқандай ереже жоқ, кім жетекшілік ететіні және диалог қалай дамитыны туралы келісім жоқ. Олар тек өздерінің жоғары стандарттарына ғана сай болуға тиіс». Әдетте, тікелей эфирдегі өнернама өте тыныш күйде басталады, музыканттардың бірі қарапайым мелодия орындайды. Содан кейін қалған екеуі өз үлестерін қосады – барлық үш музыкант тәуелсіз, бірақ бір-бірімен байланысты. «Туынды» нәзік микро өзгерістер арқылы дами келе, олардың аспаптарының өзара әрекеттесуі гармонияның қабаттарын және дыбыстың призмалық толқындарын жасайды, бұл кейбіреулерді «транс джаз» жанрына жатқызуға итермелейді. The Quietus журналынан Кейт Хеннесси былай деді: «The Necks тобының кез келген концерті – бұл жасау немесе бұзу тәжірибесі. Кейбіреулер оны қатарсыздандырады, ал енді біреулер шаршайды, және екеуі де суға батып кетеді. Топтың әдеті – тек фортепиано, контрабас және барабандарды пайдаланып екі импровизациялық сет орындау: біреуі салыстырмалы түрде тыныш, ал екіншісі ұзақ сағат бойы күшейе түсетін дыбысты тарату. Аталымы жаз болғанымен, табиғаты жаз емес – егер жаз музыкалық шеберлік пен қиын уақыттың керемет көрсетілімін беретін әндерді білдірсе, содан кейін қол шапалақтауға, ішуге және әлем мен оның таланты туралы жақсы сезінуге болады. Жоқ, The Necks тыңдаушыларды басқа топтардың шамалы ғана жеткізе алатын зорлық-зомбылық психологиялық тереңдіктерге жібереді, тіпті толығымен акустикалық жағдайда да».

Студиялық альбомдар

The Necks студиялық альбомдары да импровизацияға негізделген, бірақ жазу процесі бірнеше дубльдерді және бөлімдерді қамтиды, содан кейін олар бір композицияға монтаждалады. Студиялық жазбаларда негізгі фортепиано, бас және барабандардан өзге, үлгілер, орган (Абрахамс), электр гитарасы (Бак) және шақырылған музыканттардың қатысуы сияқты қосымша аспаптар да қолданылады. The Necks ешқашан студиялық жазбаларын тікелей орындауға тырыспаған. Оларға "классикалық альбомдар" концерттері сериясы аясында тұңғыш альбомы "Sex"-ті орындау ұсынылғанда, Крис Абрахамс: "Біз осылай музыка жасамаймыз. Бұл түсініксіз нәрсе" деді.

Саундтректер

The Boys (1998) фильміне жазған саундтректері ARIA үздік саундтрек альбомы, AFI үздік музыкалық қосымшасы және Австралия экран композиторлары гильдиясының сыйлығына ие болды. Олар "What's The Deal?" (1997) және "In the Mind of the Architect" (2000, ABC телеарнасының үш бір сағаттық деректі фильмі) фильмдеріне де саундтрек жазды.