Кіріспе

Асыл атақ: аты = Шрусбери графы, Уотерфорд графы, Талбот графы
Сурет =
Төрт бөліктен тұратын герб: 1-ші және 4-ші бөлік – қызыл түс, алтын жиекті қырлы шеңбер ішінде тұрған арыстан (Талбот үшін), 2-ші және 3-ші бөлік – көк түс, алтын түсті үш жұлдыздың арасында шеврон (Четвинд үшін). Бұл Англия ақсұлықтарында екі рет құрылған мұрагерлік ақсұлық атағы. Екінші графтық 1442 жылы құрылған. Шрусбери графының иегері сонымен қатар 1446 жылдан бастап Ирландия ақсұлықтарында Уотерфорд графы және 1784 жылдан бастап Ұлыбритания ақсұлықтарында Талбот графы атағын да иеленеді. Шрусбери мен Уотерфорд – өз ақсұлықтарында ең жоғары атағы жоқ иесіндегі ең ескі графтықтар (әр ақсұлықтағы ең ескі графтықтар Норфолк герцогы мен Лейнстер герцогына тиесілі), сондықтан Шрусбери графы кейде Англия мен Ирландияның ең жоғары графы деп аталады.

Бірінші жаратылыс, 1074

Бірінші құрылыс 1074 жылы Жеңімпаз Вильгельмнің басты кеңесшілерінің бірі Роджер де Монтгомери үшін салынды. Ол Маршер Лордтарының бірі болды, Херефорд графымен және Честер графымен бірге, уэльстіктерге қарсы бекініс қызметін атқарды; оған зор өкілеттік берілді, және оның Шропширден (Шрусбери округ орталығы) Орталық Уэльске (Монтгомеришир графтығы оның атымен аталады) дейін созылған аймағы қалыпты басқарудан тыс болды; сондай-ақ, оған Англияның әр түрлі жерлері берілді. 1094 жылы Роджердің орнын кіші ұлы Хью басты, ал үлкен ұлы Роберт Беллемский Нормандиядағы жерлерін мұраға алды. 1098 жылы Хью қайтыс болғаннан кейін графтық оның ағасы Робертке көшті. 1102 жылы үшінші граф Роберт Генрих I-ге қарсы бүлік көтеріп, 1101 жылы Роберт Куртоздың Англияға жасаған шабуылына қосылғаннан кейін титулынан айырылды.

Екінші жаратылыс, 1442

Атақ 1442 жылы екінші рет құрылды, осы кезде Жүз жылдық соғыстағы ағылшын генералы Джон Талбот, 7-ші барон Талбот, Англия жұртының Шрусбери графы атанды. Ол сондай-ақ Ирландияның мұрагерлік Лорд-Гардиан және 1446 жылы Ирландия жұртының Уотерфорд графы болды (осылайша, екі атақ әрқашан бірге беріліп келді). Бірінші граф Джон Талботтың орнын 1433 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін жетінші барон Фурнивалл болған екінші граф Джон иеленді. Лорд Шрусбери Ирландияның Лорд-канцлері және Англияның Лорд-совет қазынашысы қызметін атқарды. Ол 1460 жылы Розалар соғысы кезінде Нортгемптон шайқасында қаза тапты. Оның немересі, төртінші граф, 1509 мен 1538 жылдар аралығында үй шаруашылығының лорд-стеуарды болды. Оның ұлы, бесінші граф, 1533 жылы Лорд Талбот ретінде Лордтар палатасына шақырылды, ол әкесінен бес жыл бұрын оның орнын иеленді. Оның өлімінен кейін атақтары оның ұлына, алтыншы графқа өтті. Лорд Шрусбериге Шотландия королевасы Мэридің күзетуі тапсырылды, сондай-ақ 1572 жылдан 1590 жылға дейін граф маршалы болып қызмет етті. Ол екінші әйелі ретінде әйгілі Бесс Хардвикке үйленді. Шрусбериден кейін оның бірінші некеден туған ұлы, жетінші граф, Леди Гертруда Маннерс иеленді. Ол Дербиширден палатаға өкілдік етті және Дербиширдің лорд-лейтенанты болды. Оның ұлдары болмады, ал 1616 жылы ол қайтыс болған кезде Талбот, Блэкмир және Фурнивалл барондықтары оның үш қызы арасында бөлісті. Ол графтық орнын өзінің кіші інісі, сегізінші граф иеленді. Ол Нортумберлендтен парламент мүшесі болды. Оның да мұрагері болмады, оның орнын оның алыс туысы, тоғызыншы граф иеленді. Ол Сер Гилберт Талботтың (1518 жылы қайтыс болған) шөбересі, екінші Шрусбери графының үшінші ұлы болды. Отбасы 1593 жылы иелігінің бір бөлігі ретінде Барлоу Вудситс Холлды сатып алды. Оның орнын оның немере інісі Джордж, Грэфтонның оныншы графы және лорды иеленді. Ол Графтонның Джон Талботтың ұлы болды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның ұлына, он бірінші графқа өтті. Ол Джордж Виллиерспен болған дуэльде қаза тапты. Оның ұлы, он екінші граф, көрнекті мемлекет қайраткері болды. Ол 1688 жылы Вильгельм Орандықты Англияға басып кіруге және қайын атасы Джеймс II-ні тақтан түсіруге шақырған, кейін Вильгельм мен Мэридің басшылығымен Оңтүстік департамент және Солтүстік департамент мемлекеттік хатшысы болып қызмет еткен Өлмейтін жетінің бірі болды. 1694 жылы ол Англия жұрты ретінде Альтон маркизі және Шрусбери герцогы атанды. Герцогтың баласы болмады, ал 1718 жылы оның өлімінен кейін маркизалық пен герцогтық жойылды. Оның орнын оның бірінші туысы, он үшінші граф иеленді. Ол құрметті министрдің ұлы, оныншы графтың екінші ұлы Гилберт Талбот болды. Лорд Шрусбери Рим шіркеуінің қасиетті орденімен марапатталды. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның немере інісі Джорджқа, он төртінші графқа (Хонның ұлы) өтті. Джордж Талбот). Ол баласыз болды және оны немересі Чарльз, он бесінші граф (Чарльз Талботтың ұлы) алмастырды. Ол 1812 жылы Стаффордширдегі Альветон ложасындағы (кейіннен Алтон Тауэрс деп аталды) кең бақтарды құруды бастады, бұл үй 15-ші ғасырдан бері отбасында болды. Ол қайтыс болған кезде атақ-даңқ оның немере інісі Джонға мұрагерлік етті, Джон Джозеф Талбот. 1831 жылы Оксфордширдегі Хейтроптегі отбасының басты үйі өрттен жойылғанда, ол отбасылық орынды Алтон Тауэрске көшірді. Он алтыншы граф сонымен қатар А. В. Н. Пугиннің де белгілі меценаты болды. Оның орнын Бертрам, оның екінші туысы, Хонның шөбересі болған он жетінші граф иеленді. Джордж Талбот, жоғарыда аталған Гилберт Талботтың кіші ұлы (1711 жылы қайтыс болды), оныншы графтың екінші ұлы. Бертрам 1856 жылы ерте жаста тұрмысқа шықпаған күйеусіз қайтыс болды. Ол өзінің еркі бойынша Норфолк герцогының ұлы Эдмунд Говард лордқа (Солтүстік Англияда 1876 жылдан 1922 жылға дейін патшалық лицензия бойынша) мұра қалдырды. Бұл өсиетті үш алыс туысы даулап, ұзақ және қымбат заңдық іс-шарадан кейін Лордтар палатасы 1860 жылы Генри Джон Четвинд Талбот, 3-ші граф Талбот пайдасына шешім қабылдады. Ол жоғарыда аталған құрметті ханның ұрпағы болатын. Сэр Гилберт Талбот (1518 жылы қайтыс болды), Шрусберидің екінші графының үшінші ұлы (осы тармақтың ертеректегі тарихы үшін граф Талботты қараңыз). Сондай-ақ, ол Гламорган графтығындағы Хенсол барон Талбот және Стаффорд графтығындағы Ингестре залының Ингестре виконты атақтарын иеленді. Лорд Шрусбери Корольдік флоттың адмиралы болды және сонымен қатар 1858 жылдан 1859 жылға дейін Дерби графының екінші консервативті әкімшілігінде Армдағы құрметті ерлер корпусының капитаны (Лордтар палатасындағы басты мақұлдаушы) қызметін атқарды. Оның үлкен ұлы, он тоғызыншы граф, сондай-ақ Армдағы құрметті ерлер корпусының капитаны болды, ол Бенджамин Дизраэли басшылығымен 1874 жылдан 1877 жылға дейін осы лауазымды атқарды. Оның орнын оның ұлы, жиырмасыншы граф иеленді. Ол Виктория Англиясындағы скандалды оқиғаға себепкер болды, үйленген әйел Эллен Миллер Мандимен қашып кетті. Кейін олар үйленді. Ол қайтыс болғаннан кейін атақтары оның немересіне, жиырма бірінші графқа өтті. Ол Висконт Ингестре Чарльз Джон Алтон Четвинд Талботтың ұлы болды. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, жұрттар жиырма бірінші графтың үлкен ұлы, жиырма екінші графқа тиесілі, ол 1980 жылы осы лауазымға ие болды. Ол 1999 жылғы Лордтар палатасы заңынан кейін Лордтар палатасында қалған тоқсан сайланған мұрагерлік пэрлердің бірі және консерваторлардың қатарында отырады. Ол сондай-ақ Ирландияның мұрагерлік Лорд-Гардиан және осы лауазымды иеленуімен Ұлыбритания монархының тағына отыру салтанатында ақ таяқ ұстауға рұқсат алады. Лорд Шрусбери Англия жұртының тізіміндегі ең жоғары граф (Арундел графының атағы Норфолк герцогіне тиесілі). Уотерфорд графы кейде "Ирландия жұртының ең алғашқы графы" деп аталады, өйткені ең көне ирландиялық графтық, Килдар, ғасырлар бойы Листер герцогінің қосымша атағы болды және граф ең көне ирландиялық графтықты иеленді. Егер Висконт Маунтгаррет 1328 жылғы Ормонд графының талабын дәлелдесе, Шрусбери графтары осы ерекшелікке ие болмайды, бірақ олар кез келген жағдайда өздерінің Англия жұртының атағынан жоғары басымдық алады. Үш түрлі атағы бар болса да, Лорд Шрусбери әрқашан "Шрусбери графы" деп аталады. Шрусбери графтарының орындығы 1924 жылы бала 21-ші графтың қоршыларымен сатылған Алтон Тауэрс болды. Отбасы орындығы әлі де Стаффордширде, Эшбурн және Уттоксетерге жақын жерде орналасқан. Отбасылық мазар - Шеффилд соборындағы Шрусбери капелласы. 2013 жылы, жерлеу палатасынан көптеген Шрусбери табындары жоғалып кеткені анықталды. Қазіргі графқа Шеффилд соборының Жоғары Гардиан тағайындалды. Отбасының екінші мазары - Четвинд Талбот графтарының Шрусбери - Ингестредегі Сент-Мэри таза киелі шіркеуінде орналасқан. Талбот отбасының үш басқа мүшесін де атауға болады. Бірінші Шрусбери графының екінші әйелі Маргарет Бошамптан туған ұлы, құрметті Джон Талбот 1451 жылы Лисл виконты атанды. Адмирал құрметті Уолтер Карпентер (өзінің тегі Четвинд Талботтың орнына Карпентерді қабылдаған), он сегізінші графтың екінші ұлы, теңіз командирі және парламент мүшесі болды. Бас генерал құрметті Сэр Реджинальд Талбот, он сегізінші графтың үшінші ұлы, әскер қызметкері, саясаткер және колониялық губернатор болды.

Шрусбери графтарының меншігіндегі мүлік (екінші құрылған)

Отбасылық резиденция қазір Ванфилд Холл, Кингстоун, Стаффордшир маңында орналасқан. Бұрынғы меншіктері: Альвестон Холл аң аулау үйі (төмендегі Алтон Тауэрс-ке қараңыз). Алтон замкісі, 15 ғасырдан бері графтарға тиесілі болған; 16-шы граф Готикалық жандару стилінде қайта жаңартылған; 1919 жылы Мейірімділік әйелдер қауымына сатылды. Алтон Тауэрс, 1811–14 жылдары Альвестон Холлдың орнында отбасылық резиденция ретінде салынған; 1924 жылы сатылды. Барлоу Вудситс Холл, 1593 жылы сатып алынған; 1600 жылдардың ортасында сатылған. Графтон әулеті, Джон Талботтың ұлы Джордж, атаққа ие болғанға дейін осы әулеттің резиденциясы болған; 1934 жылы сатылды. Хейтроп паркі, 1700–1705 жылдары отбасылық резиденция ретінде дамытылған; 1831 жылы өртенген, 1870 жылы сатылған. Ингестре Холл, 1748 жылы Четвинд отбасына неке арқылы мұрагерлік болып өткен; Сэндвелл қалалық кеңесіне сатылды. Шрусбери Плейс немесе Шрусбери Хаус, Ислворт, 1678 жылы туысы сэр Джон Талбот сатып алған, протестант Шрусбери герцогіна (1718 жылы қайтыс болған) және Рим католигі Джордж Талботқа (1733 жылы қайтыс болған) тиесілі болған, ол өмірінде көбінесе Шрусбери графы деп аталған. Оның жесірі 1752 жылы қайтыс болғанға дейін Ислвортта тұрған, ал алғашқы дін қызметкері оның капелланы ретінде Ислвортта қызмет еткен. 1770 жылға қарай бұл үй католиктік ұлдар мектебіне айналған және 1810 жылға дейін бұзылған.