Кіріспе

Ұлыбритания Коммунистік партиясының (Уақытша Орталық Комитет) (CPGB PCC) шығаратын "Weekly Worker" газеті. Бұл газет солшыл айналымдардағы polemikalyқ мақалаларымен және марксистік теорияға, сондай-ақ басқа марксистік топтардың саясатына назар аударуымен танымал. Газеттің апталық онлайн оқырмандарының саны орташа есеппен 20 000-нан асып түседі, ал "Weekly Worker" апта сайын 500 дана қағаз түрінде де таратылады.

Болашақ

КПКК-ның жарияланған мақсаты – жұмысшы табының алғашқы авангардына саясат пен ұйымдастыру мәселелерінде марксистік талдау ұсынуда "Искра" газетін үлгі ету болып табылады. Weekly Worker газеті КПКК-ның өзіндік ерекшелігінің бір бөлігі болып табылады, себебі партия, мүмкін диалектикалық тұрғыдан алғанда, өзін марксистік партия деп санамайды. Оның орнына, газет жұмысшы табының белсенділігі күшейген кезде пайда болатын марксистік партияға сіңірілетін коммунистік ұйым мен теорияға баса назар аударуды көздейді. Газет түрлі көзқарастарды жариялау саясатын ұстанады. Мысалы, газет тарихының елеулі бөлігінде Революциялық Демократиялық Топтың (РДТ) мақалаларын жариялаған. Сонымен қатар, газет CPGB PCC ішіндегі фракцияларға, әсіресе, жаңа құрылған Respect партиясына қатысты CPGB PCC-нің ұстанымы туралы пікірталас кезінде Қызыл платформа фракциясына арналған бағандарды берген. Weekly Worker басқа солшыл топтардың қызметін, әсіресе Социалистік жұмысшылар партиясы мен Жұмысшылардың бостандығы үшін Альянстың қызметін жариялаумен белгілі. Сынаушылар мұны қаңқу сөздерге сауда жасау және сектанттыққа теңеу деп санайды, бірақ КПКК бұл айыптаманы жоққа шығарады. Газет түрлі хаттарды, оның ішінде сынды хаттарды жариялаумен мақтанады. Бұл көбінесе хаттар арқылы ұзақ пікірталастарға әкеліп соқтырады, нәтижесінде таныс есімдер көп рет пайда болады. Газет сондай-ақ CPGB PCC мүшелері емес, көптеген белсенділердің мақала жазуына мүмкіндік берді. Ұлыбританиядағы белгілі гей құқықтарын қорғаушы Питер Татчелл, бұрынғы кеңестік диссидент Борис Кагарлицкий, марксистік ғалым Хиллель Тиктин (Critique журналының редакторы) және Лейбористтік солшыл брифингтің Грэм Баш тұрақты авторлар болып табылады.

Өндіріс

"Жетілік жұмысшы" газеті "Ленинші" газетінен пайда болды. "Жетілік жұмысшы" болып өзгеруге өткеннен кейін партия өз баспасын сатып алуға қол жеткізді. Баспаны партия мүшесі Фил Кент те басқарды, бұл партияға басылымдарды толық бақылауға мүмкіндік берді, оны өз тәуелсіздігінің маңызды бөлігі деп есептеді. 1990-жылдары газет қара және қызыл түсті үлкен форматта шықты, бірақ онжылдықтың соңына қарай газет интернетте пайда бола бастады. Жаңа мыңжылдыққа қарай "Жетілік жұмысшының" онлайн нұсқасы маңыздырақ болды, нәтижесінде қағаз нұсқасының оқырмандары жалпы оқырмандардың аз бөлігіне айналды. 2008 жылы партияның баспасы жөнделмейтіндей бұзылды. Баспа басылымдарын тоқтатуды қарастырғаннан кейін партия интернетте жариялауға көшті, бірақ "Жетілік жұмысшының" A4 форматтағы нұсқасын басып шығару мүмкіндіктерін дамытуға тырысты. Партия "Жетілік жұмысшы" және "Ленинші" газеттерінің архивімен айналысып, сонымен қатар өз веб-сайтын жаңарту және жаңалау жұмыстарын жүргізді. "Ленинші" газетінің ескі нөмірлері 2012 жылдың шілдесінде онлайн жарияланды. 2014 жылдың мамырында "Жетілік жұмысшы" партияның веб-сайтынан бөлек веб-сайтқа көшті.

Тарих

Газет алғаш рет 1993 жылы жарық көрді, ол сол кезде таратылған Ұлыбритания Коммунистік партиясының (CPGB) еврокоммунистік басшылығына қарсы шыққан солтүстік топтың «Ленинші» атты жасырын басылымынан өркендеді. «Лениншінің» басылымға шығуының жолы қиын болды. 1977 жылы сол кездегі еврокоммунистік бағытты ұстанған жетекшілермен фракциялық қақтығыстан кейін, Жаңа коммунистік партия (ЖКП) CPGB-дан бөлінді. Кейін бұл қадамның тым ерте болғаны және сыныптық күрестің нағыз орнынан – КПГБ-дан алшақтағаны өкініш білдірілді. ЖКП-ның бір бөлігі Түркия Коммунистік партиясымен (ТКП) жақын одақтастыққа түсті, бұл топтың философиясына елеулі әсер етті. Осы белсенді және зияткерлік жағынан дамыған коммунистік ұйыммен байланыс нәтижесінде ЖКП-ның кемшіліктеріне деген наразылық туды. Содан кейін тағы бір бөлініс болды, нәтижесінде алты адам ТКП-ға қосылып, белсенді мүшелерге айналды. Бірнеше жылдан кейін Джон Чемберлен басқаратын бұл шағын топ Ұлыбританияның саяси жағдайына қайта бағытталу керек деп шешті. Қазіргі таңда төрт мүшеден тұратын топ «КПГБ-ны қайта құру» мақсатымен екі жылдық марксистік оқуды бастады. Осы екі жылдық оқу ақырында «Лениншінің» бірінші нөмірін шығарумен аяқталды. КПГБ таратылғаннан кейін «Ленинші» тобы партияны «берік лениншілік принциптер» негізінде қайта құруға ниеттенгендерін мәлімдеді. Олар «шұғыл конференция» ұйымдастырды, онда CPGB атауын қабылдады, бірақ оның активтерін емес. Топтың ресми атауы CPGB PCC, бірақ ол көбінесе CPGB деп аталады. Олар Коммунистік партия атымен сайлау құқығына ие Ұлыбритания Коммунистік партиясынан және Ұлыбритания Коммунистік партиясы (Марксистік-Лениншіл) партиясынан ерекшеленеді. Осы өзгерістен кейін топ 1993 жылы «Жұмысшы жұмалығын» (Weekly Worker) шығара бастады және «КПГБ-ны қайта құру» жолындағы күш-жігерін жаңартты. Газет Марксистік партия үшін науқанның органы болуға ұсыныс жасады. Бұл марксистік теория және қозғалысты басқару логистикасы туралы Демократиялық социалистік альянс мүшелерімен қайталанған келіспеушіліктерден кейін сәтсіз аяқталды. Газет сондай-ақ CPGB PCC мен Еңбекшілердің бостандығы үшін альянс арасындағы Израильге қатысты коммунистік саясат бойынша пікірсайыстарда алдыңғы қатарда болды. Марксистік дәстүрге сәйкес, CPGB PCC-нің нақты авторлары әртүрлі псевдонимдермен жазады. Джон Чемберлен көбінесе өзін «Джек Конрад» немесе «Джон Бридж» деп атайды. Бұл авторлардың көптігін, бірақ таныс стильді түсіндіреді. 2007 жылы «Жұмысшы жұмалығының» шамамен 37 мүшесі болды деп есептеледі (бұл партияның басып шығару шығындарын жабу үшін газет арқылы ай сайын жинауға тырысатын 2250 фунт стерлингке сәйкес келеді). Бұл бастапқыда «Лениншінің» құрамында болған 10 адамнан көп. Джон Чемберлен мен Майк Макнейр партияның позициясын көрсететін маңызды тұлғалар болып табылады, екеуі де CPGB PCC орталық комитетіне мүше, теориялық жетекші мақалалар жазады және партиядан кітап жарық көрген жалғыз мүшелер.