Канада саяхатшысы және қоғам қайраткері Джордж Портеус
George Porteous
Джордж Портеус – 14-шы Саскачеван провинциясының лейтенант-губернаторы (1976-1978). Шотландиядан Канадаға көшкен, білім беру және армиядағы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Джордж Портеус (1903 жылдың 7 сәуірі – 1978 жылдың 6 ақпаны) – 1976 жылдан 1978 жылға дейін Канаданың Саскачеван провинциясының 14-ші лейтенант-губернаторы болған.
George Porteous (April 7, 1903 – February 6, 1978) was the 14th Lieutenant Governor of Saskatchewan, Canada from 1976 to 1978.
Ерте өмір
Джордж Портеус 1903 жылдың 7 сәуірінде Шотландияның Ланаркшир округіндегі Дуглас қаласында дүниеге келді. 1910 жылы оның отбасы Канадаға көшті, ал ол Саскатун қаласында орта мектепті бітірді, содан кейін Саскачеван университетіне түсіп, 1927 жылы бакалавр дәрежесін алды. 1922 жылдан бастап Саскатундағы YMCA ұйымында балалар жұмысының хатшысы болып жұмыс істеді, кейіннен әскерде дене шынықтыру оқытушысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол 1-ші канадтық дивизиямен бірге Англияға YMCA қосымша қызметінің офицері ретінде барды, кейін басқаларды дайындау үшін Канадаға қайтып келді.
George Porteous was born in Douglas, Lanarkshire, Scotland on 7 April 1903. His family emigrated to Canada in 1910 and he attended secondary school in Saskatoon, going on to the University of Saskatchewan, where he was awarded BA in 1927. He began working for the YMCA as boys’ work secretary in Saskatoon in 1922, later becoming an Army physical education instructor. At the outbreak of World War II he went with the 1st Canadian Division to England as a YMCA Auxiliary Service officer, returning later on to Canada to train others.
Соғыс қызметі
1941 жылы Портеус Виннипег гренадиерлерімен бірге Гонконгқа британдық гарнизонды күшейту үшін жіберілді. Полк басып кірген жапон әскерлерінен қоршауға түсті, ал Портеус соғыс аяқталғанға дейін 44 ай бойы жаман атқа ие соғыс тұтқындары лагерінің бірінде болды. Кейіннен ол тұтқындардың рухын көтеріп ұстағандығы үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды.
In 1941 Porteous was posted with the Winnipeg Grenadiers to Hong Kong, to reinforce the British garrison. The regiment arrived just in time to be overwhelmed by invading Japanese forces, and Porteous was to spend a total of 44 months in one of the notorious prisoner of war camps, where he remained until the end of the war. In due course he was decorated as an MBE, Member of the Order of the British Empire, for his outstanding contribution in maintaining prisoner morale while imprisoned.
Құрметтер
Соғыстан кейін Портеус Саскатунға оралды және Саскатун қауымдық қорының атқарушы директоры болып тағайындалды. Кейіннен ол 1974 жылы қоғамдық істерге адалдығы үшін Канада орденімен марапатталды және 1976 жылдың 3 наурызында Саскачеван провинциясының вице-губернаторы, Ямайы патшайымының өкілі болып тағайындалды, осылайша ол провинцияның 14-ші вице-губернаторы атанды. Ол 1978 жылдың 6 ақпанында лауазымында қайтыс болды.
Porteous returned to Saskatoon after the war and was named executive director of the Saskatoon Community Chest. He was later awarded the Order of Canada in 1974 for dedication to community affairs, and was appointed Lieutenant Governor of Saskatchewan, the Queen’s representative, on 3 March 1976, thus becoming that Province's 14th Lieutenant Governor. He died in office on 6 February 1978.
Медициналық зерттеулер
Портиустың тәжірибесі туралы қызықты мәлімет: 1960 жылдан бастап 1978 жылы қайтыс болғанға дейін Портиус ниациннің медициналық пайдасын ынталы түрде қолдады. Доктор Абрам Хоффер оған Портиус басқаратын әлеуметтік тұрғын үй кешеніндегі қарттарға оны ұсынуды сұрады. Хоффер ниациннің күніне алты граммға дейін мөлшерде қолданғанда қан тамырларын кеңейтіп, қан айналымын жақсартатынын, соның салдарынан қарттықтың дамуын тежейтінін, тіпті кері қайтаратынын сенді. Портиус өзі сынап көрмеген ешбір нәрсені ешкімге ұсынбайтынын мәлімдеді. Алты ай бойы ол күніне алты грамм мөлшерінде қабылдап, содан кейін еш қандай шектеусіз қарттарға ұсынды. Ардагерлер істері жөніндегі департамент дәрігеріне келесі жылдық тексеру кезінде (ол 100% мүгедектік зейнетақысын алды) ол соғыстан бұрынғыдай жақсы сезінбегенін айтты; тіпті басын жоғары көтеріп, екі қолын қоса алды, ал бұрын емдеуден бұрын иығынан да көтере алмаған. Ол ниациннің соғыстағы тұтқындық кезіндегі жүйелі аштықтан туындаған ауыр артрит және ұйқысыздықтан құтылуға көмектескенін анықтады. Ол осы витаминді ұқсас белгілермен азап шеккен барлық канадалық және американдық бұрынғы соғыс тұтқындарына қолдануды қолдады.
An interesting insight into Porteous' experience is that from 1960 until his death in 1978 Porteous was an enthusiastic advocate of the medical benefits of niacin. Dr. Abram Hoffer had approached him to request that he recommend it to the senior citizens in the social housing development which Porteous administered. Hoffer believed large doses of niacin, up to six grams a day, could retard the development and even reverse senility, as it dilates the blood vessels, thus improving circulation. Porteous insisted he would not recommend anything to anyone which he had not first tried himself. For six months, he took the six grams a day and then recommended it to the senior citizens without reservation. As he told the Department of Veterans Affairs doctor on his next annual visit (he was on a 100% disability pension) that he had not felt as well since before the war; he could even touch his hands together above his head, not having been able to raise them above his shoulders before the treatment. He discovered that niacin had greatly relieved the severe arthritis and insomnia that had plagued him as a result of his wartime imprisonment and systematic starvation over a four year period. He supported the use of this vitamin for all Canadian and US ex prisoners of war suffering from similar symptoms.