Мадж Беллами: Американдық актрисаның өмірі мен мансабы
Madge Bellamy
Мэдж Беллами (1899-1990) – американ актрисасы, 1920-30 жылдары кинодағы сүйікті актриса. Өмірі мен мансабы, дауысты фильмдер дәуіріндегі құлдырауы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1899–1990)
American actress (1899–1990)
Мадж Беллами (туған Margaret Derden Philpott; 30 маусым 1899 – 24 қаңтар 1990) – американдық сахна және кино актрисасы. Ол 1920-шы және 1930-шы жылдардың басында танымал болған. Белламидің мансабы дыбыс кезеңінде құлдырады және 1940-шы жылдардағы махаббат оқиғасынан кейін аяқталды.
Madge Bellamy (born Margaret Derden Philpott; June 30, 1899 – January 24, 1990) was an American stage and film actress. She was a popular leading lady in the 1920s and early 1930s. Bellamy's career declined in the sound era and ended following a romantic scandal in the 1940s.
Ерте өмір
Маргарет Дерден Филпот 1899 жылғы 30 маусымда Техас штатының Хилсборо қаласында Уильям Бледсо мен Энни Маргарет Дерден Филпот отбасында дүниеге келді. Беллами алты жасқа дейін Сан-Антониода өсті, содан кейін отбасы Браунвудқа (Техас) көшті, онда оның әкесі Техас A&M университетінде ағылшын тілінің профессоры болып жұмыс істеді. Бала кезінде Беллами би сабақтарына қатысып, көп ұзамай сахнада өнер көрсетуге ұмтылды. Ол тоғыз жасында жергілікті "Аида" қойылымында алғаш рет сахнаға шықты. Кейін Филпоттар Денверге (Колорадо штаты) көшті. Мадж Колорадода Карлос Белламимен танысып, үйленді, бірақ актерлік карьерасын қуу үшін Колорадодан кеткен кезде олар ажырасты. Өзінің автобиографиясында ол кейіннен бұл есімді агенті ұсынғанын, мүмкін, ажырасудың жаңжалын болдырмау мақсатында ұсынғанын айтты.
Margaret Derden Philpott was born in Hillsboro, Texas on June 30, 1899 to William Bledsoe and Annie Margaret Derden Philpott. Bellamy was raised in San Antonio, Texas until she was six years old, and the family later moved to Brownwood, Texas, where her father worked as an English professor at Texas A&M. As a child, Bellamy took dancing lessons and soon aspired to become a stage performer. She made her stage debut dancing in a local production of Aida, at the age of nine. The Philpotts later moved to Denver, Colorado. Madge met and married Carlos Bellamy in Colorado, but they divorced when she decided to leave Colorado to pursue her acting career. In her autobiography, she later claimed that her agent suggested the name, possibly to avoid the scandal of divorce.
Алғашқы жылдар
Мектепті бітіруге азда қалғанда Белами үйінен Нью-Йорк қаласына кетіп қалды. Ол көп ұзамай Бродвейде биші болып жұмыс істеуге кірісті. 1917 жылғы "Махаббат диірмені" спектакліндегі хорға қатысқаннан кейін Белами актерлік өнерді сынап көруге белімді білдірді. 1918 жылы ол "Поллианна" пьесасының гастрольдік қойылымында ойнады, бұл рөлі үшін жақсы пікірлер алды. Беламиге үлкен мүмкіндік 1918 жылы Уильям Жилетпен бірге "Дарақ Брут" Бродвей қойылымында Хелен Хейздің орнына шыққанда келді. "Дарақ Брут" гастрольдік қойылымы аяқталғаннан кейін Белами Вашингтондағы актерлер труппасына қосылды, онда ол "Peg o' My Heart" спектаклінде ойнады. Труппаның мүшесі ретінде Белами режиссер Томас Х. Инс үшін кастингке түсті. 1920 жылдың қараша айында ол Инстің жаңадан құрылған "Триангел" кинокорпорациясымен үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Беламидің "Триангел" үшін түсірген алғашқы фильмі – 1921 жылғы Хобарт Босворттың қатысуымен түсірілген "Өмір кубогы". Ол Инстің бірнеше мелодрамасында ойнады. 1924 жылы Беламинің Инспен жасасқан келісімшарты аяқталды және ол келесі бес жыл бойы "Fox Film Corporation" компаниясымен келісімшарт жасады. "Fox" компаниясында жұмыс істеген кезінде ол Джон Фордтың "Темір жол" (1924) және "Жарқылдақ" фильмдерінде ойнады. 1925 жылы Белами студия басшыларымен болған бірнеше "көркемдік дауларға" байланысты қиындықтарға тап болды. Сол жылы ол өте танымал "Бен-Хур" тарихи фильміндегі рөлден бас тартты. Кейіннен ол мансабының төмендеуіне өзінің жеңіл комедиялық және "флэппер" рөлдерін таңдауы себеп болғанын айтты, себебі бұл рөлдер оның сыртқы келбетін көрсетуге мүмкіндік берді, бірақ одан да талапты рөлдерді қабылдауға бармады. Белами кейінірек автор Энтони Слайдқа өзінің "Диана" рөліне бекітілгенін, бірақ Францияда сыртқы түсірілімдер кезінде Джанет Гейнормен (осы рөлі үшін ең үздік актриса номинациясында алғашқы "Оскар" сыйлығын жеңіп алған) ауыстырылғанын айтты. Оның орнына Белами "Керемет құпия" романтикалық комедиясында танымал спортшының рөлін сомдаған модель рөлінде ойнады. 1928 жылы Белами "Fox" компаниясының алғашқы дыбыстық фильмі "Ана жақсы біледі" фильміне түсті. Фильмге жалпы алғанда оң пікірлер айтылды, сыншылар Беламидің дауысының әлсіз екенін атап өтті. Беламидің соңғы үнсіз фильмі "Қашқындар" 1929 жылы жарық көрді. Оның алғашқы толық метражды, дыбыстық фильмі "Tonight at Twelve" сол жылдың соңында көрсетілді. 1929 жылы ол "Fox" компаниясымен жасасқан келісімшартынан бас тартып, 1927 жылы Бродвейде сәтті өткен Бейард Вейлердің "Мэри Дуганның соты" пьесасының фильмге бейімделуінде ойнаудан бас тартты (студия осы фильмді Белами үшін арнайы сатып алған, бірақ фильм сол жылы "Metro Goldwyn Mayer" компаниясында Норма Ширердің қатысуымен түсірілді). Белами кейінірек өзінің мансабы туралы былай деді: "Мен өзімнің шеңберінен шығып кеттім. Мен көп ақша тапқым келді, бірақ ол келмегендіктен, жұмыстан кеттім". Белами тәуелсіз актриса ретінде жұмыс іздеуге тырысты, бірақ 1932 жылға дейін жұмыс таба алмады, ол "қарлы фильмдерде" ойнай бастады. Осы кезеңдегі оның ең танымал рөлдерінің бірі 1932 жылы Бель Лугосимен бірге ойнаған және Эдвард және Виктор Халперин ағайындары режиссерлік еткен "Ақ зомби" фильмінде болды. Ол Халперин ағайындарының келесі "Жоғарыдан" фильмінде ойнауға жоспарланған, бірақ оның орнына Кароль Ломбард таңдалды. Белами кейінірек төрт күн бойы Мёрфидің Ноб Хилл ауданындағы пәтерінің жанында күткенін мойындады. Ол Мерфидің 20 қаңтарда "Пасифик Юнион" клубынан шығып бара жатқанын байқады. Мерфи көлікке отырғанда, Белами оған үш рет оқ атты. Кейінірек ол былай деді: "Мен [Мёрфимен] сөйлесу қашықтығында емес едім, бірақ ол мені көріп, мен түсінбеген нәрсені айқайлады. Бәлкім, ол "жетіспе" деген шығар. Сонда мен оған атқан шығармын. Ол құлап, қашып кетті". Ол үш рет оқ атқан, екі оқ Мерфидің машинасына тиген, ал үшіншісі қанатын өткізіп кетті. Куәгерлер оның қолынан қаруды тартып алды. Оқ атқаннан кейін Белами Мерфиге зиян келтіргісі келмегенін және оны "көруге келгенін" айтты. Ол мені көргісі келмеді, сондықтан мен кішкентай қаруды өзіммен бірге алып кеттім. [ ] Менде кішкентай қару ұзақ уақыт болды, мен оны ойыншық деп ойладым". 1943 жылдың 11 ақпанында Белами қару-жарақ заңын бұзу айыпталуы бойынша кінәсін мойындады және алты айға шартты жаза алды. Сондай-ақ, бір жылға шартты түрде бас бостандығынан айырылды. 1943 жылдың шілдесінде Белами Лас-Вегаста Мёрфиге ажырасу туралы талап арыз берді, олар 1941 жылдың сәуірінде "өзара келісім бойынша" үйленгенін және Мёрфи қарым-қатынасты тоқтатқанға дейін күйеу мен әйел ретінде өмір сүргенін мәлімдеді. Ол Мёрфиді "ауыр психикалық қиындықтарға" ұшыратқанын айыптады және уақытша және тұрақты алимент сұрады. 1943 жылдың желтоқсанында Альберт Стэнвуд Мёрфи соттан талап арызды қарауды тоқтатуды өтінді, олар Беламимен "қазір де, бұрын да күйеу мен әйел емес екенін" мәлімдеді. 1944 жылдың 4 қаңтарында Невада соты Беламидің ажырасу туралы талап арызын қабылдамады, себебі олар Мёрфимен заңды түрде үйленбегенін дәлелдеді. Беламидің ажырасу ісі қарастырылмай қалғаннан кейін бір күн өткен соң, ол Мёрфиден соттан тыс келісімшарт бойынша алты таңбалы сома алғанын мәлімдеді. Оқ ату және ажырасу туралы арыз Беламиға жаңалықтарды таратты, бірақ оның бұрыннан тоқырап қалған мансабын толығымен тоқтатты. Ол 1945 жылы "Northwestern" компаниясының "Northwest Trail" фильмінде соңғы рет түсті. Белами 1946 жылы Лос-Анджелестегі "Holiday Lady" қойылымында сахнаға қайтып келді, содан кейін ол актерлік мансабынан кетті. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Белами 1960 жылы Голливуд Даңқындағы жұлдеге ие болды. Жұлдесі Голливуд бульварының 6517 нөмірінде орналасқан.
Shortly before she was to graduate from high school, Bellamy left home for New York City. She soon began working as a dancer on Broadway. After appearing in the chorus of The Love Mill (1917), Bellamy decided to try acting. In 1918, she appeared in a touring production of Pollyanna, for which she received good reviews. Bellamy's big break came when she replaced Helen Hayes in the Broadway production of Dear Brutus opposite William Gillette, in 1918. After the tour of Dear Brutus ended, Bellamy joined a stock company in Washington D. C., where she appeared in Peg o' My Heart. While a member of the company, Bellamy shot a screen test for director Thomas H. Ince. In November 1920, she signed a three year contract with Ince's newly formed Triangle Film Corporation. Bellamy's first film for Triangle was 1921's The Cup of Life, starring Hobart Bosworth. and was cast in several melodramas by Ince. In 1924, Bellamy's contract with Ince ended and she signed with Fox Film Corporation where she would stay for the next five years. While at Fox, she appeared in two films for John Ford, The Iron Horse (1924) and Lightnin'. By 1925, Bellamy began encountering difficulties due to several "artistic differences" she had with studio executives. That year, she refused to accept a role in the highly successful silent epic Ben Hur. She later attributed her career decline to her own choice of wanting to appear in light comedy and flapper roles that showcased her looks instead of more demanding roles. Bellamy later told author Anthony Slide that she was in fact cast as "Diane", but was replaced by Janet Gaynor (who won the first Academy Award for Best Actress for her work in the film) when she was in France shooting exterior shots. Bellamy instead appeared in the romantic comedy Very Confidential, in which she appeared as a model who impersonates a famous female sports figure. In 1928, Bellamy was cast in Fox's first part talking film, Mother Knows Best Reviews for the film were generally positive with critics noting that Bellamy's voice was weak. Bellamy's final silent film, Fugitives, was released in 1929. Her first full length, all talking feature, Tonight at Twelve, was released later that year. In 1929, she walked out on her contract at Fox after refusing to star in the planned film adaptation of The Trial of Mary Dugan, a 1927 hit Broadway play by Bayard Veiller that the studio bought especially for Bellamy (the film was made later that year at Metro Goldwyn Mayer starring Norma Shearer). Bellamy later said of her career, "I got too big for my britches. I wanted too much money and when it was not forthcoming, I quit." Bellamy attempted to find work as a freelance actress but did not work again until 1932 when she began appearing in Poverty Row films. One of her better known roles from this period was in the 1932 film White Zombie, opposite Bela Lugosi and directed by brothers Edward and Victor Hugo Halperin. She was slated to appear in the Halperin brothers' next film, Supernatural, but Carole Lombard was cast instead. Bellamy later admitted that she waited around Murphy's apartment in the Nob Hill area for four days. She eventually spotted Murphy leaving the Pacific Union Club on January 20. While Murphy was getting into his car, Bellamy fired three shots at him. She later said, "I wasn't within speaking distance [of Murphy], but he saw me and shouted something I didn't understand. Maybe it was 'don't.' Then I guess I shot at him. He ducked and ran." She fired three times, hitting Murphy's car twice while the third shot missed. Witnesses wrestled the gun out of her hand. Shortly after the shooting, Bellamy claimed that she did not intend to harm Murphy and that she " just wanted to see him. He wouldn't see me so I took the little gun with me. [ ] I had had the little gun so long I thought it was just a toy." On February 11, 1943, Bellamy pleaded guilty to the lesser charge of violating a gun law and was given a suspended six month sentence. She was also sentenced to one year of probation. In July 1943, Bellamy sued Murphy for divorce in Las Vegas claiming that she and Murphy were married by "mutual consent" in April 1941 and had lived as husband and wife up until Murphy ended the relationship. She charged Murphy with "extreme mental cruelty" and asked for both temporary and permanent alimony. In December 1943, Albert Stanwood Murphy asked that the court dismiss the suit, stating that he and Bellamy "are not now and have never been husband and wife". On January 4, 1944, a Nevada court denied Bellamy's divorce suit on the grounds that she and Murphy had never legally been married. One day after Bellamy's divorce case was dismissed, she was awarded a reported six figure out of court settlement from Murphy. The shooting and divorce filing generated publicity for Bellamy, but effectively ended her already fading career. She made her last screen appearance in Northwestern film Northwest Trail in 1945. Bellamy returned to the stage in 1946 in the Los Angeles production of Holiday Lady, after which she retired. For her contributions to the film industry, Bellamy received a motion pictures star on the Hollywood Walk of Fame in 1960. The star is located at 6517 Hollywood Boulevard.
Жеке өмір
Беллами қысқа уақыт облигация брокері Логан Ф. Меткалфқа үйленді. Олар 1928 жылдың 24 қаңтарында Тихуанада неке қиды. Төрт күннен кейін олар ажырасып кетті. Меткалф ажырасуға өтініш берді, себебі екеуі бал айында болғанда Беллами оның ветчина мен жұмыртқа жеуді ұнататынына байланысты онымен сөйлесуден бас тартты, ол мұны "қарапайым" деп санады. 1928 жылдың 25 сәуірінде Меткалфқа ажырасу берілді. Беллами актерлік мансабынан зейнеткерлікке шыққан кезде, ол байлығының көп бөлігін ысырап етті және қалған ақшасын Ұлы депрессия кезінде жоғалтты. Өмірінің соңғы жылдары Беллами Калифорния штатының Онтарио қаласында жалғыз өмір сүрді.
Bellamy was briefly married to bond broker Logan F. Metcalf. They married in Tijuana on January 24, 1928. They separated four days later. Metcalf filed for divorce claiming that while the two were on honeymoon, Bellamy had refused to speak to him because of his fondness for eating ham and eggs, which she considered "plebeian". Metcalf was granted a divorce on April 25, 1928. By the time Bellamy retired from acting, she had squandered much of her fortune and lost the remaining money during the Depression. In her final years, Bellamy lived alone in Ontario, California.
Өлім
Өмірінің соңына қарай ол созылмалы жүрек ауруларынан қиналды. 1990 жылдың 10 қаңтарында ол Калифорния штатының Апленд қаласындағы Сан-Антонио қауымдық ауруханасына ем алу үшін жатты. Ол Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратына жерленген. Оның "Екіжылдықтың сүйіктісі" атты автобиографиясы оның қайтысынан бір ай өткен соң жарияланды.
She suffered from chronic heart problems toward the end of her life. On January 10, 1990, she checked into the San Antonio Community Hospital in Upland, California for treatment. She is buried at Forest Lawn Memorial Park in Glendale, California. Her autobiography A Darling of the Twenties was published one month after her death.