Кіріспе
Итальяндық-американдық неопагандық дәстүр Стрегерия – итальяндық және итальяндық-американдық тамырлары бар, Виккаға ұқсас неопагандық дәстүр. Көптеген тәжірибешілер Стрегерияны Виккадан ерекше дәстүр деп есептейді, ал кейбір ғалымдар оны Викканың бір түрі немесе одан туындаған деп санайды. Екеуінің де сенімдері мен практикалары ұқсас. Мысалы, Стрегерия Ай Құдайы мен Мүйізді Құдайға негізделген пантеонды құрметтейді, бұл Викканың құдайлыққа қатысты көзқарасына ұқсас. Автор Рейвен Гримасси осы тақырыпта жазған. Гримасси 1980 жылдан бастап "Аридиан дәстүрі" деп атаған ілімді үйретті. Ол Гарднериялық Викка қабылдаған "италиялық сиқыршылықтың" элементтерін, Чарльз Г. Лиландтың "Арадия немесе Сиқыршылардың Іңілі" (1899) кітабынан шабыттанған идеялармен байланыстыра талқылайды. "Арадия" (Геродияның бір түрі) деген ат Лиландқа тиесілі, ол орта ғасырлық Тосканада "балгерлер культі" оны құрметтегенін айтқан.
Stregheria is a neo pagan tradition similar to Wicca, with Italian and Italian American origins. While most practitioners consider Stregheria to be a distinct tradition from Wicca, some academics consider it to be a form of Wicca or an offshoot. Both have similar beliefs and practices. For example, Stregheria honors a pantheon centered on a Moon Goddess and a Horned God, similar to Wiccan views of divinity. Author Raven Grimassi has written on the topic. Grimassi taught what he called the Aridian tradition from 1980. He discusses elements of 'Italian witchcraft' adopted by Gardnerian Wicca with ideas inspired by Charles G. Leland's Aradia, or the Gospel of the Witches (1899). The name "Aradia" (a version of Herodias) is due to Leland, who claimed she was venerated by a "witch cult" in medieval Tuscany.
Аттар
Стрегерия кейде ("Ескі дін") деп аталады. "Стрегерия" сөзі – "сиқыршылық" деген ежелгі итальян сөзі, ал қазіргі итальян тілінде ең көп қолданылатын сөз – "стрегонерия".
Равен Гримасси
Raven Grimassi – итальяндық америкалық автордың псевдонимі. Ол 1951 жылы Италияның Неаполь аймағында туып өскен итальян иммигрантының ұлы ретінде дүниеге келген. 1969 жылы Сан-Диегода өзін Гарднериялық Викка деп таныстырған топқа қатысты. Ол итальяндық сиқыршылықтың Аридиан және Арициан дәстүрлерін қалыптастырушы. 2004 жылы Арициан сиқыршылығының бас ақсақалы лауазымынан бас тартты. Гримасси қазіргі уақытта (2009 жылғы мәлімет бойынша) Массачусетс штатында тұрады және Аш, Берч және Уиллоу дәстүрінің бас ақсақалы, сондай-ақ Пентаклдің серіктес директоры. Бұрын Крестовый колледжінің серіктес директоры болған. Оның нео-язықшылыққа деген қызығушылығы 1969 жылы басталды, және ол Сан-Диегода Гарднер Виккасы деп мәлімдеген жүйеге қабылданды, бірақ бұл дәстүрдің жалған екені кейін дәлелденді. Он жыл өткен соң Гримасси «Аридиан дәстүрін» үйретуді бастады, ол бастамаға кірмегендер үшін жасалған итальяндық сиқыршылықтың немесе Стрегерияның «заманауи жүйесі» деп сипаттайды. Гримасси сонымен қатар Кабала және Викканың басқа дәстүрлерін, мысалы, Бриттік және Пиктик-гэльдік жүйелерді зерттеді, онда ол 1983 жылы Викка және сиқыршылық энциклопедиясына сәйкес үшінші дәрежеде қабылданды.
Тарихи "саяқшылық діні" туралы пікірлер
Гримасси кітаптарында Чарльз Г. Лиландтың жазбаларында кездесетін («Арадия немесе Сиқыршылардың Ішкі сыры», 1899) жалпы «Сиқыршылар культі гипотезасын» бөліседі, бұл Еуропалық сиқыршылықтың ежелгі христиан дінінің жалғасы болды деген сенімсіз теория. Гримасси Стрегерияның тамырын этрус дінінің синкретикалық тармағы ретінде сипаттайды, ол кейіннен «Тоскана шаруаларының дінімен», ортағасырлық христиандық ересімен және әулиелерге табынумен біріктірілді. Гримасси Лиландтың «Арадия» кітабын Арадияның түпнұсқа оқиғасының «христиандықтандырылған және бұрмаланған нұсқасы» деп санайды, ол Арадия ди Тоскано есімді өмірде болған әйел деп санайды. Гримасси мұндай отбасылық дәстүр туралы жазғанымен, кітаптарында әдейі өз отбасын атамайды, бірақ Льюэллиннің маркетинг бөлімі оны отбасылық дәстүрде тәрбиеленгендей көрсеткен мәтін жасады деп жауап береді. Гримасси отбасылық тегінің иесі екенін мойындамайды, бірақ отбасының құпиялылығын сақтау үшін белгілі бір мүшелерді атамайды немесе оларға сілтеме жасамауды таңдайды (сондықтан псевдоним қолданады). Сабина Маглиокко, Гримассинің кейбір талаптарын сынға алған, «Гримасси Солтүстік Америкаға көшіп келген итальяндық иммигранттардың дәл амалдарын қайта жаңғыртуға тырыспайды; итальяндық-американдық иммигранттар өздерінің жолдарына бірнеше Викка элементтерін бейімдегенін мойындайды». Гримассимен жеке кездескеннен кейін Маглиокко «Гранат оқырмандары форумына» жазған хатында: «2001 жылдың жазында, өкінішке орай, менің мақаламның соңғы нұсқасы «Пом» журналына жіберілгеннен кейін, Равен Гримассимен кездесуге мүмкіндік болды. Ол маған өте мейірімді және көмекші болды. Сұхбаттасу барысында алған ақпаратына сүйене отырып, оның халықтық сиқыршылық пен емдік дәстүрге кіріскенін, мен мақаламда сипаттағанымдай, сеніммен айта аламын». Гримасси дәстүрі құдайлық махаббат ретінде қарастырылатын қасиетті күштердің дуотеистикалық жұбына негізделген, олар көптеген есімдермен белгілі: Юни және Тагни, Тана және Танус, Диана және Дианус, Яна және Янус және т.б. Гримассидің сөзіне сүйенсек, кейбір Стрегерия рәсімдері шеңбер ішінде өтеді, ал алтарь солтүстікке қаратылады. Рәсімдерге дұға және тағамға бата беру кіреді. Стрегерияны Виккамен салыстырғанда Гримасси екеуінің ұқсастықтары мен айырмашылықтарын атап өтеді. Ол өзінің материалдарының Виккадан түбірлік деңгейде ерекшеленетінін қорғайды және Джеральд Гарднердің Виккасындағы көптеген негізгі ұғымдар итальяндық сиқыршылық және ежелгі Жерорта теңізінің құпия секталары туралы еңбектерде ертерек кездесетінін мәлімдейді.
I had the pleasure of meeting Raven Grimassi during the summer of 2001, unfortunately after the final draft of my article had already been submitted to The Pom. He was very gracious and helpful to me. From information he revealed during our interview, I can say with reasonable certainty that I believe him to have been initiated into a domestic tradition of folk magic and healing such as I describe in my article. Grimassi's tradition centers around a duotheistic pair of deities that are regarded as divine lovers, and they may go by many different names, including: Uni and Tagni, Tana and Tanus, Diana and Dianus, Jana and Janus, and more. According to Grimassi some Stregheria rituals take place in a circle, with an altar facing North. Ritual actions include prayer, and the blessing of food. In comparing Stregheria to Wicca, Grimassi notes both similarities between the two and differences. He has defended his material as being significantly different from Wicca at the roots level, and asserts that many of the foundational concepts in Gerald Gardner's Wicca can be found earlier in works on Italian Witchcraft and ancient Mediterranean mystery sects.
Академиктер
Кейбір ғалымдар, мысалы, Итан Дойл Уайт, Стрегерияны Викканың бір саласы деп есептейді. Антропология және дін профессоры Сабина Маглиоко Стрегерияны "құрылысы мен практикасы жағынан Виккаға ұқсас, бірақ құдайлардың, рухтардың және саббаттардың аттары арқылы итальяндық ерекшеліктері бар дін" деп сипаттады.