Джон Хэтхорн (1641-1717) – Массачусетс судьясы, Сейлемдегі қарапайым сот ісінің белгілі қатысушысы. Сейлемдегі қызғын сот процесіндегі рөлімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саудагер және судья (1641–1717)
Merchant and magistrate (1641–1717)
Джон Хаторн (1641 жылдың тамызы – 1717 жылдың 10 мамыры) – Массачусетс шығанағы колониясының және Салем қаласының саудагері және судьясы. Ол Салемдегі сиқыршыларға қарсы сот ісінің басты судьяларының бірі ретінде ертедегі және белсенді рөлімен ең танымал. 1692 жылдың маусым айында Ойер және Терминер сотына тағайындалғандар тізімінде Хаторнның аты болмады. Аталған сот Хаторн бұрын жүргізген спектральдық дәлелдерге, сараптамаларға, тыңдауларға және Джонатан Корвиннің де қол қойған, Рев. Сэмюэл Паррис және/немесе Езекиел Чивер кіші жазған куәліктерге көп сүйенді. 1692 жылдың 22 қыркүйегінде, соңғы сегіз адам жазаланған күні, Хаторн сот процестерін насихаттау мақсатында жарыққа шығаруға арналған жаңа басылымда сот жазбаларын пайдалану мәселесін талқылау үшін Стоутон мен Коттон Мэзермен кездесуге қатысты (Сьюолл күнделігі). Сэмюэл Сеуоллдан айырмашылығы, Хаторн өз іс-әрекеттеріне өкінгендігі белгілі емес. Ол жазушы Натаниел Хоторннің әкесінен тараған туысы болды.
John Hathorne (August 1641 – May 10, 1717) was a merchant and magistrate of the Massachusetts Bay Colony and Salem, Massachusetts. He is best known for his early and vocal role as one of the leading judges in the Salem witch trials. Hathorne was absent from the list of men appointed to the Court of Oyer & Terminer in June 1692. That court relied heavily on the spectral evidence, examinations, interrogations, and affidavits previously conducted by Hathorne, co signed by Jonathan Corwin, and recorded by Rev. Samuel Parris and/or Ezekiel Cheever Jr. On September 22, 1692, the date of the final eight executions, Hathorne was present at a meeting (Sewall Diary) with Stoughton and Cotton Mather to discuss using court records in a new publication designed to promote the trials. Unlike Samuel Sewall, Hathorne is not known to have repented for his actions. He was a patrilineal ancestor of writer Nathaniel Hawthorne.
Өмір
Хаторнның әкесі, майор Уильям Хаторн, 1630 жылдары Массачусетс шығанағының колониясының алғашқы қоныстанушыларының бірі болды және ондаған жылдар бойы әскери және саяси лауазымдарды атқарды. Джон 1641 жылдың тамызында Салемде дүниеге келді; әкесінің сақталған жазбаларында 4 тамыз деп көрсетілген, бірақ Салемдегі Бірінші шіркеудің жазбалары оның 2 тамызда крещениеден өткенін көрсетеді. Джон 1674 жылдың 22 наурызында Салемде Рут Гарднерге үйленді, ол 1625 жылы Дорчестер компаниясы қаржылаған отарлау шараларының аясында келген Салемнің алғашқы қоныстанушысы, "Ескі плантатор" Томас Гарднердің немересі болды. Хаторн әкесінің Англия және Батыс Үндістанға жер және сауда арқылы кішігірім империя құрудағы жетістіктерін жалғастырды. Салем аймағындағы жерлерінен өзге, қазіргі Мэн аймағында да мүдделері болды. Ол қаладағы билік өкілдігіне ие болып, Эссекс округінің бейбіт судьясы болып тағайындалды және колонияның кеңесшілер кеңесінің мүшесі болды (заң шығарушы жоғарғы палата мен жоғары соттың біріктірілген құрамы). Осы қызметінде округтің қалаларындағы, соның ішінде Салем ауылындағы (қазіргі Денверс) дау-жанжалдарды реттеуге шақырылды.
Hathorne's father, Major William Hathorne, was among the early settlers of the Massachusetts Bay Colony in the 1630s and held a number of military and political positions for several decades. John was born in Salem in August 1641; his father's surviving records give the date as August 4, but the records of the First Church of Salem indicate he was baptized on August 2. John married in Salem, March 22, 1674/5, Ruth Gardner, granddaughter of "Old Planter" Thomas Gardner, a settler of Salem who arrived as part of colonization efforts funded by the Dorchester Company in 1625. Hathorne expanded on the successes of his father in building a small empire based on land and merchant trade to England and the West Indies. In addition to lands in the Salem area he also had interests in the lands of what is now Maine. He assumed positions of authority in the town, and was appointed a justice of the peace of Essex County, and served as a member of the colony's council of assistants (a combination of legislative upper house and high court). In this role he was called on to mediate disputes in the county's towns, including Salem Village (present day Danvers).
Кейінгі жылдар
Кейінірек 1690 жылдары Хаторн әкесінің әскери жолымен жүріп, король Уильям соғысының отарлық әскери іс-қимылдарына белсенді қатысты және 1696 жылы Форт-Нэшвак қоршауында (қазіргі Фредериктон, Нью-Брансуик) әскерге басшылық етті. Ол отарлық милициядағы қызметін жалғастырды және 1711 жылы полковник шеніне көтерілді. Сондай-ақ, ол губернатор Джозеф Дадли тағайындаған Жоғарғы сотқа судья болып кірді, бұл қызметін 1711 жылға дейін атқарды. Ол 1717 жылы Салемде қайтыс болды және көптеген ұрпақтарымен бірге Ескі Көму Орталығы зиратына жерленді. Оның қабір тасында былай жазылған: "Осы жерде 76 жастағы Джон Хаторнның денесі жатыр. 1717 жылдың 10 мамырында дүниеден өтті". Қабір тасын сақтау үшін гранит тасқа орнатылған.
Later in the 1690s Hathorne followed in his father's military footsteps and became more involved in the colonial military activities of King William's War, leading forces in the 1696 Siege of Fort Nashwaak (present day Fredericton, New Brunswick). He continued to be active in the colonial militia, and was promoted to colonel in 1711. He was also finally appointed to the Superior Court by Governor Joseph Dudley, a seat he held until 1711. He died in Salem in 1717, and is interred in the Old Burying Point Cemetery along with a number of his descendants. The inscription on his tombstone reads: “Here lyes interd ye body of Colo John Hathorne Esqr Aged 76 years Who Died May ye 10th 1717.” The tombstone has been placed in a granite block to help preserve it.
Натаниел Хоторн
Джон Натаниел Хоторнның (туған "Хаторн") бес атасы болған, ол "Қызыл хат" және "Жеті қабырғалы үй" сияқты көптеген шығармалардың авторы. Соңғы шығарма, Салемде өтетін, үй тарихындағы әйелдерге қарсы сиқыршылыққа айып тағу соттарына сілтеме жасайды. Хоторн өз атасының соттарға қатысты өкініш білдірмеуіне қатты ренжіп, терең ұялған. Натаниел судьядан өзін алыс ұстау үшін "Хоторн" деп жазуын қабылдаған болуы мүмкін.
John was the great great grandfather of Nathaniel Hawthorne (born "Hathorne"), author of many works, including The Scarlet Letter and The House of the Seven Gables. The latter work, set in Salem, contains allusions to the witch trials in its history of the house. Hawthorne was somewhat distressed and deeply ashamed at his ancestor's lack of remorse over the trials. Nathaniel may have adopted the "Hawthorne" spelling in an effort to dissociate himself from the judge.
Танымал мәдениетте
Хаторн Артур Миллердің "The Crucible" пьесасында (және оның киноға бейімделулерінде) көрсетіледі. Роберт Брюлер оны "Крусибль" (1996 ж. фильм) фильмінде сомдайды. Хаторн – Стивен Винсент Бенеттің "Иблис және Дэниел Вебстер" әңгімесіндегі сотта Иблис тағайындаған судья. Ол "қатаң пуритандық киіммен киінген, фанатиктей жалындаған көзі бар, бойы ұзын адам" деп сипатталады. 1941 жылғы фильмде оның рөлін Х. Б. Уорнер ойнаған. Генри Уодсворт Лонгфеллоудың "Сейлем шаруашылықтарының Джайлс Кори" пьесасында Хаторнның Сиқыршылықтың мәні туралы Коттон Мэтермен пікір таласып, Джайлс Кори іс тіркеуден бас тартқан сот отырыстарын басқарғаны көрсетіледі (нағыз сотта да, Лонгфеллоудың шығармасында да Кори осы бас тартуы үшін қаза тапқан). "Салем иелері" атты қорқыныш фильмінде Джон Хоторн есімді қарапайым дін қызметкері, колдовство іздеуші ретінде бейнеленген.
Hathorne is featured in Arthur Miller's play The Crucible (and its film adaptations). Robert Breuler portrays him in The Crucible (1996 film). Hathorne is the judge appointed by Satan at the trial in Stephen Vincent Benét's story "The Devil and Daniel Webster", where he is described as "a tall man, soberly clad in Puritan garb, with the burning gaze of the fanatic." In the 1941 film version, he was portrayed by H. B. Warner. In Henry Wadsworth Longfellow's play Giles Corey of the Salem Farms, Hathorne is shown debating Cotton Mather on the nature of witchcraft and presiding over hearings in which Giles Corey refuses to enter a plea (in both the real trial and Longfellow's work, Corey was crushed to death for this refusal). The horror film The Lords of Salem features a witch hunting reverend named John Hawthorne.