Шарнвуд орманы – Англияның Лестершир аймағындағы төбелі, тасты, көрікті жер. Биіктігі 183м-ден басталады, ең жоғарғы нүктесі – 278м. Coalville кенті орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лестерширдегі жоталы аймақ, Англия
Upland area in Leicestershire, England
Чарнвуд орманы – Англияның Лестерширдің солтүстік-батысындағы төбелі аймақ, Лестер, Лафборо және Коулвилл қалаларымен шектеседі. Аймақ толқынды, тасты және көркем, құнарсыз жерлерге ие. Онда кең орман алқаптары да бар; оның биіктігі әдетте 600 футтан (183 м) жоғары, осы биіктіктен асып түсетін аумақ шамамен құрайды. Ең биік нүктесі – Бардон төбесі, биіктігі 912 фут (278 м). Оның батыс беткейінде тасталған көмір кені бар, онда Коулвилл және басқа да бұрынғы кеншілер ауылдары орналасқан, қазір олар қайта жаңартылып, Ұлттық орманның бір бөлігі ретінде қайта отырғызылуда. M1 тас жолы 22 және 23 қиылыстары арасында Чарнвуд орманынан өтеді. Чарнвуд орманының қатты тасы ғасырлар бойы қазылып, доғарылған тастар мен диқандық тастардың көзі болған. Бардон-Хилл, Буддон-Хилл және Уитвик тауларындағы гранит карьерлері Ұлыбританияның оңтүстігінің кең аумағына ұнтақталған құрылыс материалдарын жеткізеді. Орман – маңызды демалыс орны, онда көктемнің басында гүлдейтін балдырған гүлдерімен, тау шаңғысымен және жоталарға серуендеуге арналған ормандық жолдары бар. Халыққа ашық қолжетімді танымал орындарға Бардон төбесі, Бикон төбесі, Брэдгейт саябағы, Суитленд орманы және Аутвудс пен Стонивелл коттеджі (Ұлттық сенім қоры) кіреді.
Charnwood Forest is a hilly tract in north western Leicestershire, England, bounded by Leicester, Loughborough and Coalville. The area is undulating, rocky and picturesque, with barren areas. It also has some extensive tracts of woodland; its elevation is generally 600 feet (183 m) and upwards, the area exceeding this height being about The highest point, Bardon Hill, is 912 feet (278 m). On its western flank lies an abandoned coalfield, with Coalville and other former mining villages, now being regenerated and replanted as part of the National Forest. The M1 motorway, between junctions 22 and 23, cuts through Charnwood Forest. The hard stone of Charnwood Forest has been quarried for centuries, and was a source of whetstones and quern stones. The granite quarries at Bardon Hill, Buddon Hill and Whitwick supply crushed aggregate to a wide area of southern Britain. The forest is an important recreational area with woodland walks, noted for their displays of bluebells in the early spring, rock climbing and hillwalking. Popular places with public access include Bardon Hill, Beacon Hill, Bradgate Park, Swithland Wood and the Outwoods and Stoneywell Cottage (National Trust).
Ауқымы
Чарнвуд орманы деп аталатын төбелер мен ашық далалы аймақтың әкімшілік шекарасы жоқ (Чарнвуд ауданы Чарнвуд орманының шамамен үштен екі бөлігін қамтиды, ал ауданның шығыс жартысы орманға жатпайды). Бұған қоса, атымен қарамастан, Чарнвуд ешқашан патшалық орман болған емес және орман заңдарына бағынбаған. Демек, бұл ежелгі және жақсы орналасқан жер болғанымен, ол жақында ғана ресми түрде анықталды – «Табиғи Англия» ұлттық ерекшелік аймағы (NCA) процесі арқылы, бұл аймақты анықтауға жасалған көптеген бұрынғы тыраштан кеңірек анықтама береді.
The area of hills and open land known as Charnwood Forest has no jurisdictional boundary (the Borough of Charnwood covers roughly two thirds of Charnwood Forest, and the eastern half of the borough is not part of the forest). Furthermore, despite its name, Charnwood was never a royal forest, and was never subject to forest law. So although it is an ancient and well established locality, it has only recently been officially defined, by the Natural England National Character Area (NCA) process, which takes a somewhat wider definition than many previous attempts to define the area.
Геология
Чарнвуд орманындағы тік жарлы тау жыныстарының көпшілігі вулкандық текті және өте көне, 600 миллион жылға дейін кембрийге дейінгі кезеңге жатады. Бұл Charnia masoni-дің, Чарнвуд ауылының Woodhouse Eaves маңындағы карьерден табылган, ең ерте кездегі үлкен, күрделі қазбаланған түрлердің алғаш рет табылған жері болды. Оны 1956 және 1957 жылдары жергілікті мектеп оқушылары Тина Негус және Роджер Мейсон жеке-жеке ашқан, бірақ бұл табыс үшін Мейсон марапатталды (сондықтан masoni аталды). Чарнвуд орманындағы осы табыстан бері кембрийге дейінгі кезеңге жататын қазбалар бүкіл әлемде табылды. Чарнвуд орманының батыс жағындағы тау жыныстары негізінен кембрийге дейінгі магмалық диориттерден тұрады. Бұл жыныстар жер қойнауындағы балқыған лавадан пайда болып, баяу салқындап, ірі кристалдармен қатты, тікбұрышты тау жыныстарын құрады. Бұл Гроби, Маркфилд және Уитвик маңындағы жол құрылысына қолданылатын тас үшін кеңінен қазылып алынады және гранит (бұрын Маркфилд деп те аталған) деп белгілі. Орманның орталық бөлігінде одан да көне тастар бар. Бұл шөгінді жыныстар, олардың сипаттамасы өте әртүрлі, жанартаулардан келген материалдар терең суға шөгіп, осы қабаттарда қазбалар табылған. Көтерілу, қисайю және эрозия Чарнвудтың ең биік бөліктерінде кездесетін ерекше тік жарлы беткейлерді қалыптастырды. Шығыс жағында одан да жаңа жыныстар тізбегі кездеседі. Бұл тағы да магмалық диориттер, бірақ олар ордовик кезеңінен, яғни 450 миллион жыл бұрын пайда болған. Бұл таулар Монтсоррель маңындағы аймақтарда кеңінен қазылады.
Many of the craggy rocks of Charnwood Forest are of volcanic origin and are very old, dating back through 600 million years to Precambrian times. It was the site of the first ever recorded discovery of Charnia masoni, the earliest known large, complex fossilised species on record, recovered from a quarry near the Charnwood village of Woodhouse Eaves. It was discovered separately in 1956 & 1957 by local schoolchildren Tina Negus and Roger Mason, although it was Mason who received the credit (thus masoni). Since this find in Charnwood Forest, Precambrian fossils have been discovered across the world. Along the western edge of Charnwood Forest the rocks are mainly Precambrian igneous diorites. These formed from molten lava deep within the sedimentary rocks, cooling slowly to produce hard, blocky rock with large crystals. This is extensively quarried for roadstone around Groby, Markfield and Whitwick, and is known as granite (formerly also called Markfieldite). The central area of the forest has older rocks still. These are sedimentary and are very variable in character, They were formed by material from volcanoes, settling in deep water, and it is in these beds that the fossils are found. Uplifting, tilting and erosion have produced the distinctive jagged exposures found across the highest parts of Charnwood. On the eastern side, a much more recent series of rocks are found. Again igneous diorites, that formed deep underground, but these are Ordovician, from a mere 450 million years ago. These are extensively quarried in the areas near Mountsorrel.
Тарих
Charnwood атаудың ең ерте түрі, бәлкім, кельт тіліндегі "carn" сөзінен ("қорған") және көне ағылшын тіліндегі "wudu" сөзінен ("орман") алынған "cerne woda" сөзінен шыққан. Кейбір дереккөздерде "cwern" сөзі келтіріледі, ол дәнді және басқа материалдарды қолмен ұнтақтауға арналған құралды білдіреді. Осы құралдарды жасау үшін осы аймақтан тас өндірілген. Археологиялық зерттеулер көрсеткендей, адамдар бұл жерде неолит дәуірінде, шамамен 4000–2000 жж. б.э. қоныстанған. Бикон-Хилл – б.э. 600–43 жылдар аралығында салынған қола дәуіріне жататын төбелік бекініс. Бұл, Рим жаулап алған кезде Шығыс Мидлендс аймағының көп бөлігін мекендеген коритан тайпасының білетін ландшафтындағы соңғы сақталған көзге көрінетін ерекшеліктердің бірі. "Domesday Book" бойынша, 1086 жылы Чарнвуд орман аймағында бір ғана қоныс болған, ол Чарлиде орналасқан. Оның аты сол түбірден шыққан болуы мүмкін, ал "лей" жұрнағы орман емес, ашық жерді білдіреді. Нормандтар басып алғаннан кейінгі 200 жыл ішінде жаңадан құрылған қоныстар егістік үшін орманнан үлкен жерлерді алып қойды. Кворн 1086 және 1153 жылдар аралығында құрылған, ал Вудхаузға дейінгі барлық жер 1228 жылға қарай ормансыздандырылған. Орта ғасырдан кейінгі кезеңде жерді пайдалануда елеулі өзгерістер болған жоқ, бірақ өнеркәсіптік революцияның алғашқы кезеңінде ағаш пен көмірге деген сұраныс орманды жоғалтуға әрі себеп болды. 18 ғасырдың соңына қарай орманның көп бөлігі жойылып, үлкен далалық және жайылымдық алқаптар қалды. 1957 жылы Чарнвуд орман ерекше табиғи сұлулық аймағы (AONB) мәртебесін алуға қарастырылды, бірақ аймақ арқылы M1 тас жолының салынуына байланысты бұл мәртебе берілмеді.
The earliest form of the name Charnwood is probably derived from cerne woda, from the Celtic carn, meaning cairn, and the Old English wudu, meaning wood. Some sources give cwern as the derivation, meaning a tool used to grind grain and other materials by hand. The area was a source of stone for these tools, called quern stones. Archeological evidence has shown that the area was inhabited as far back as the Neolithic period, approximately 4,000–2,000 BC. Beacon Hill is the site of a Bronze Age hill fort, dating from between 600 BC and 43 AD. This forms one of the last surviving visible features in the landscape known to the Coritani, the tribe who occupied most of the East Midlands area at the time of the Roman Conquest. According to Domesday Book, there was only one settlement in Charnwood Forest in 1086, at Charley whose name would appear to come from the same root, with the suffix ley denoting open land, rather than forest. In the 200 years after the Norman conquest, newly created settlements took major areas of land out of the forest for use in agriculture. Quorn was established between 1086 and 1153, and all the land up to Woodhouse had been deforested by 1228. There were comparatively few major changes in land use in the post Medieval period, until the demand for timber and charcoal for the early Industrial Revolution contributed to a further loss of woodland. By the end of the 18th century, most of the woodland had disappeared leaving large areas of moorland and pasture. In 1957 Charnwood Forest was considered for designation as an Area of Outstanding Natural Beauty (AONB), but the designation was not made due to the construction of the M1 motorway through the area.
Әдебиетте
Бұл аймақ автор, драматург және ақын Альберт Фрэнсис Кросстың (1863–1940) "Charnwood Poems" өлеңдер жинағына шабыт көзі болды. Сонымен қатар, бұл Грехэм Джойстің "Бір түрлі ертегі" (2012) фантастикалық романының оқиға орыны, онда ол перилер әлеміне апаратын мүмкін болатын портал ретінде бейнеленеді.
The area was the inspiration for "Charnwood Poems", a collection of poems by the author, playwright and poet Albert Francis Cross (1863–1940). It is also the setting for the speculative fiction novel Some Kind of Fairy Tale by Graham Joyce (2012), in which it is depicted as a possible portal to the realm of fairies.