Кіріспе
Ирландиялық сарбаз Томас Престон, 1-ші Тара виконты (1585 жылғы қазан, 1655) – 17 ғасырдағы ирландиялық сарбаз. Испан армиясында жалдамалы әскер ретінде ұзақ қызметтен кейін Престон 1641 жылғы көтеріліс басталған соң Ирландияға оралды. Ол Ирландия Конфедерациясының Лейнстер армиясына қолбасшылыққа тағайындалды, бірқатар жетістіктерге қол жеткізді, сондай-ақ 1647 жылғы Дунганс төбесіндегі шайқаста армиясы көбінесе жойылған бірнеше ауыр жеңілістерге ұшырады. Конфедерацияның басқа да көшбасшылары сияқты Престон да католик роялист болды. Ол Лорд-лейтенант Ормонд графымен тығыз байланыста болды және ағылшын республикашыларына қарсы конфедераттар мен роялисттер арасындағы одақтың жақтаушысы болды. Ирландияны Кромвель басып алғаннан кейін ол Францияға кетіп, онда корольдік сарайға қосылды және Карл II оны Тара виконты етіп тағайындады.
Thomas Preston, 1st Viscount Tara (1585October, 1655) was an Irish soldier of the 17th century. After lengthy service as a mercenary in the Spanish Army, Preston returned to Ireland following the outbreak of the Rebellion of 1641. He was appointed to command the Leinster Army of the Irish Confederacy, enjoying some success as well as a number of heavy defeats such as the Battle of Dungans Hill in 1647 where his army was largely destroyed. Like other Confederate leaders, Preston was a Catholic Royalist. He remained in close contact with the Lord Lieutenant the Marquess of Ormonde, and was a strong supporter of an alliance between Confederates and Royalists against the English Republicans. Following the Cromwellian conquest of Ireland, he left for France where he joined the Royalist Court in exile and was made Viscount Tara by Charles II.
Ұрпағы
Престон 1363 жылы Горманстон жерін сатып алған және 1388 жылы Ирландияның лорд-канцлері болған Роберт Престонның ұрпағы еді. Престондар бастапқыда сол аттас Ланкашир қаласынан шыққан және 1320 жылға дейін Ирландияға келген. Сэр Роберттің шөбересі Роберт Престон 1478 жылы Горманстон виконты атағын алды; ал соңғысының шөбересі Кристофер, 4-ші Горманстаун виконты (1599 жылы қайтыс болды), оның екінші ұлы Томас Престон болды. Томастың анасы – Катерина ФицВильям, Багготрат қамалының бай Дублин жер иесі сэр Ричард ФицВильямның қызы. Осылайша ол Фицвильям виконтының жақын туысы еді.
Континенттік қызмет
Томас ағасы Горманстаун виконтінің атағына ие болғандықтан, Томас Престон әскери қызметке қадам басты. Ирландиядағы рим-католиктерге мемлекеттік лауазымдарға тағайындалуға рұқсат берілмегендіктен, ол испандық қызметке өткісіп, Отыз жылдық соғысқа қатысты. Престон Оуэн Ро О’Ниллмен бірге испандықтардың құрамындағы бір ирланд полкінде болды және 1635 жылы Левенді француз бен голланд әскерлерінен қорғауда көзге түсті. Ол және Оуэн Ро О’Нилл арасында бастапқыда қатты қызғаныш болды. Престон мен Джеймс Тюшеттің арасында да керісіп кетістер болды. 1644 жылы Кастельхейвен графы Тушет Ольстерге үлкен Конфедерациялық экспедицияны жетектеуге таңдалды. Престоннан өзгеше, Кастельхейвен әскери істе жаңа болған, бірақ ол белгілі ағылшын әулетінен шыққандықтан Престонға қарағанда жоғары бағаланды.
Ирландия Конфедерациясы
Престон 1641 жылғы ирландиялық көтерілістен кейін ирландиялық католиктерді қолдау үшін Ирландияға оралды. Ирландия конфедерациясы оны Лийнстердің генералы етіп тағайындады, ол ирландиялық католик күштерінің ең ірі және жақсы жабдықталған күші болды. 1642-1652 жылдар аралығындағы үзіліссіз соғыстарда Ирландиядағы қолбасшы ретіндегі оның көрсеткіштері әртүрлі болды. Ол 1645 жылы Данканнон қамалын сәтті алып, кең мақтауға ие болды, бірақ Нью-Росс (1643) және Дунганс-Хилл (1647) сияқты бірқатар дала шайқастарында жеңіліске ұшырады. Бұл соңғы шайқас конфедерация үшін апатқа ұласты, өйткені олардың Лийнстер армиясы дерлік толығымен жойылды. Жалпы, ол қамал салу өнерінде шебер болған, бірақ жылдам соғысты толыққанды түсінбеді. 1646 жылдың тамызында Престонның алкоголизм және роялистік бейімділіктері бас дәрігер Оуэн О'Шилді Престоннің қолбасшылығынан кетуге және Лийнстер армиясына өтуге мәжбүр етті. Престон конфедерацияның ішкі тартыстарында маңызды рөл атқарды, бастапқыда бірінші Ормонд бейбіт келісіміне қарсы болған радикалдардың жағына шықты, бірақ кейіннен 1648 жылы Ормонд пен роялистермен шешімді келісімге қол қойған орталықтардың жағына қосылды. Оның роялизмнің себебі – оның ежелгі ағылшын тегі және қарсыласы Оуэн Ро О'Ниллге деген жеке жеккөрушілігі болды. Ол Ирландияны Кромвельдің басып алу кезінде жеңілген роялистермен бірге соғысып, аштық пен аурулар оны капитуляцияға мәжбүрлегенше Уотерфорд қаласын қорғады. Ол қалған әскерін аралдағы соңғы ирландиялық қала – Галвейге аттандырды. 1652 жылдың соңында, тағы бір ұзақ қамалдан кейін, Галвей де оба мен азық-түлік жетіспеушілігінен құлдырады. Престон қаланы өзіне және әскерлеріне елден кетуге және француз армиясында жұмыс табуға рұқсат беру шартымен тапсырды. Ол 1652 жылы роялистік сарайдың жер аударылған жері Францияға жер аударылды. 1650 жылы Карл II оны жер аударылғанда Тара виконты етіп тағайындады; ал 1652 жылы Ирландиядан кеткеннен кейін ол өзінің қызметін Карлге Парижде ұсынды, ол 1655 жылдың қазанында қайтыс болды.
Отбасы
Престонның әйелі фламандтық ақсүйек ханым Клэр ван дер Эйкен, Филипп Чарльз ван дер Эйкен мен Энн де Джауш де Мастайнның қызы еді. Ол Антон ван дер Эйкеннің (+ 22 наурыз 1646) әпкесі болды, ол Синт-Йорис (Фландриядағы Беернем) иесі еді. Престон Клэрден үш бала тапты. Луиза (1624 жылы туған), оның екінші әйелі Катарина Рейнстен туған қызы, сэр Фелим О'Ниллдің екінші әйелі болды, ал оның қарындасы Мэри Николас Неттервиллдің немересі полковник Фрэнсис Неттервиллге тұрмысқа шықты, ал ол қайтыс болғаннан кейін полковник Джон Фицпатрикке үйленді. Оның ұлы Энтони оны 2-ші Тара виконты ретінде мұрагерлік етті, ал бұл титул 1674 жылы 3-ші баронет сэр Фрэнсис Бланделл мен оның бауырлары Томас, 3-ші виконтты өлтіргеннен кейін тоқтатылды. Карл II, ол эмиграцияда Брюггеде Престон отбасымен бірге тұрғанда, кейінірек балалар мен олардың қамқоршысы Мисс Уоррен туралы жылы лебіздер айтты, бірақ олардың құлаған қалпын қалпына келтіру үшін ештеңе жасамады: 1670 жылы кіші Томас мүлде ақшасыз болғандықтан қиналды.