Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пруссия генералы (1803–1879)
Prussian general (1803–1879)
Альбрехт Теодор Эмиль Граф фон Руон (30 сәуір 1803 – 23 ақпан 1879) – пруссиялық әскери және мемлекет қайраткері. 1859 жылдан 1873 жылға дейін соғыс министрі қызметін атқарған Руон, Отто фон Бисмарк және Гельмут фон Мольткемен бірге 1860-шы жылдардың шешуші онжылдығында Пруссия үкіметіндегі маңызды тұлға болды. Дания, Австрия және Францияға қарсы сәтті соғыстар тізбегі Германияның Пруссия жетекшілігімен бірігуіне әкелді. Ол монархияны қолдаған, орташа консерватор және әскердің тиімділігін жақсартуға ұмтылған жаңашыл болды.
Albrecht Theodor Emil Graf von Roon (; 30 April 1803 – 23 February 1879) was a Prussian soldier and statesman. As Minister of War from 1859 to 1873, Roon, along with Otto von Bismarck and Helmuth von Moltke, was a dominating figure in Prussia's government during the key decade of the 1860s, when a series of successful wars against Denmark, Austria, and France led to German unification under Prussia's leadership. A moderate conservative and supporter of executive monarchy, he was an avid modernizer who worked to improve the efficiency of the army.
Білім
Рун Плеушагенде (қазіргі Плесна), Колбергке (қазіргі Кольобжег, Польша) жақын жерде дүниеге келді. Оның отбасы фламандтық тегінен шыққан және Померанияға қоныс аударған. Оның әкесі, Пруссия армиясының офицері, Пруссия Корольдігін француздық оккупация кезінде (Наполеон соғыстарына қараңыз) кедейлікте қайтыс болды, ал жас Рун анасының әжесі тәрбиеледі. Рун 1816 жылы Кульмдегі (қазіргі Чельмно, Польша) кадеттер корпусына қабылданды, 1818 жылы Берлиндегі әскери мектепке түсті, ал 1821 жылдың қаңтарында Помераниядағы Старгардта дислокацияланған 14-ші (3-ші Помераниялық) полкінде офицерлік шен алды. 1824 жылы ол Берлиндегі Бас соғыс мектебінде (кейін Пруссия әскери академиясы деп аталды) үш жылдық жоғары курс бітірді, онда жалпы білімін жетілдірді. Екі жыл өткен соң, ол Миндендегі 15-ші полкке ауыстырылды. 1832 жылы Рун үш томдық "Физикалық, ұлттық және саяси географияның негіздері" (Grundlage der Erd-, Völker- und Staatenkunde) атты белгілі еңбегін жариялады, ол оған зор бедел әкелді және бірнеше жыл ішінде 40 000-нан астам данасы сатылды. Бұл еңбек 1834 жылы "География элементтері" (Anfangsgrunde der Erdkunde), 1837 жылы "Еуропаның әскери географиясы" (Militärische Länderbeschreibung von Europa) және 1839 жылы "Иберия түбегі" (Die Iberische Halbinsel) еңбектерімен толықтырылды. Рун, керісінше, Ландвердің саяси және әскери тұрғыдан бұрыс институт екеніне сенді, оның тиімділігі шектеулі және жауынгерлік қасиеттері жетіспейді. Рунның армияны қайта ұйымдастыру жөніндегі ұсыныстары Пруссия Ландтагынан күшті қарсылыққа тап болды, оған либералды неміс прогрессивтік партиясы басымдық танытты, ол әскери бюджетті парламенттік бақылауда ұстауды қалады. Рунның жеңіске жетуі үшін жылдар бойы саяси күрес жүргізілді және жаңа премьер-министр Отто фон Бисмарк пен Мольткеден күшті қолдау көрсетілді. Рун міндетті әскери қызмет мерзімін үш жылға ұзартты (артиллерия және кавалерия үшін төрт жыл), ал армияны 200 000 адамға дейін кеңейтті. Бұл реформалар пруссиялықтардың арасында танылмады және Рунды Пруссиядағы ең жек көрілетін адамдардың біріне айналдырды. Алайда, реформалар король Вильгельм I және канцлер Отто фон Бисмарк тарапынан қолдау тапты.
Roon was born at Pleushagen (now Pleśna), near Kolberg (now Kołobrzeg, Poland). His family was of Flemish origin and had settled in Pomerania. His father, an officer of the Prussian Army, died in poverty during the French occupation of the Kingdom of Prussia (see Napoleonic Wars), and the young Roon was brought up by his maternal grandmother. Roon entered the corps of cadets at Kulm (now Chełmno, Poland) in 1816, from where he proceeded to the military school at Berlin in 1818, and in January 1821, he received a commission in the 14th (3rd Pomeranian) regiment quartered at Stargard in Pomerania. In 1824, he went through the three year higher course of study at the General War School in Berlin (later called the Prussian Military Academy), where he improved his general education. Two years later, he was transferred to the 15th regiment at Minden. In 1832, Roon published the well known Principles of Physical, National and Political Geography, in three volumes (Grundlage der Erd , Völker und Staaten Kunde), which gained him a great reputation, and of which over 40,000 copies were sold in a few years. This work was followed in 1834 by Elements of Geography (Anfangsgrunde der Erdkunde), in 1837 by Military Geography of Europe (Militärische Landerbeschreibung von Europa), and in 1839 by The Iberian Peninsula (Die Iberische Halbinsel). Roon, by contrast, believed that the Landwehr was both a politically and militarily false institution, limited in utility and lacking martial qualities. Roon's proposals for army reorganization met with strong opposition from the Prussian Landtag, which was dominated by the liberal German Progress Party, which wanted parliamentary control over the military budget. It took years of political fighting and the strong support of the new prime minister, Otto von Bismarck and Moltke, before Roon carried the day. Roon also lengthened the compulsory military service to three years (four years for artillery and cavalry), and expanded the army to 200,000 men. These reforms were unpopular with the Prussian people and made Roon one of the most hated men in Prussia. However the reforms were supported by the King William I, and the chancellor Otto von Bismarck.
Ұлттық батыр
1864 жылғы Екінші Шлезвиг соғысының сәтті аяқталуынан кейін Рун Пруссияда жиреншіксіз қабылданбай, біртілді Германияда ұлттық батырға айналды. Аустрия-Пруссия соғысы басталғанда Рун генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Ол Мольтке басшылығымен Кенигграцтағы шешуші жеңісте болды. Венаға жол бойы Никольсбургте "Қара бүркіт" орденімен марапатталды. Оның әскерлік жүйесі 1866 жылдан кейін Солтүстік Германия Конфедерациясының барлық аймақтарында қабылданып, қолданысқа енгізілді.
After the successful outcome of the Second Schleswig War of 1864, Roon went from being widely disliked in Prussia to a national hero in still disunited Germany. At the start of the Austro Prussian War, Roon was promoted to General der Infanterie. He was present at the decisive victory at Königgrätz, under the command of Moltke. He received the Black Eagle at Nikolsburg on the road to Vienna. His army system was adopted after 1866 by the whole North German Confederation.