Элора, Канада: тарихы, географиясы, 19 ғасырдағы әктас архитектурасы және әдемі Элора шатқалы туралы ақпарат. Халқы 7756 адам. Centre Wellington құрамында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элора – Канаданың Онтарио провинциясындағы Веллингтон округіне қарасты Центр Веллингтон қалашығындағы қауым. Ол 19 ғасырдағы әктас сәулетімен және географиялық тұрғыдан маңызды Элора шатқалымен танымал. Элора енді тәуелсіз бірлік емес. 1999 жылы Фергус қаласы, Элора ауылы, Николь, Пилкингтон, Батыс Гарафракса және Эрамоса қалашықтарының бір бөлігі біріктіріліп, Центр Веллингтон қалашығы құрылды. 2011 жылы Элора деп аталатын қауымда шамамен 7 756 адам тұрды. Капитан Уильям Гилкисон (1777–1833) Шотландияның Айршир округінде дүниеге келді және 1796 жылы Солтүстік Америкаға көшіп келді. Ол 1812 жылғы соғыста британдық әскерде генерал-квартирмейстердің көмекшісі болып қызмет етті және 1832 жылы Николь қалашығында 14 000 акр жер сатып алды. Ол Гранд өзенінің сарсуын жақын жерді өзі ұсынған елді мекен үшін қала орны ретінде таңдап, оны Элора деп атады. Оның жоспары 1832 жылдың соңында провинциялық жер өлшеушінің орынбасары Льюис Бервелл жасады, ал келесі жылы Гилкисон ағаш кесетін тісті машина және жалпы дүкен ашты. Элораның негізін қалаушы 1833 жылдың сәуір айында қайтыс болды, оның көрегендігі мен кәсіпкерлік қабілетінің толық нәтижесіне жете алмай. Элора 1832 жылы Шотландиядан келген капитан Уильям Гилкисон құрды. Ол 1812 жылғы соғыста да қызмет еткен, жаңадан құрылған Америка Құрама Штаттарымен шайқасты. Ол Гранд өзенінің жағасында 14 000 акр жер сатып алып, өзеннің шығыс жағына қоныстанды. Елді мекеннің жоспарын 1832 жылдың соңында Льюис Бервелл жасады, сол кезде ол Ирвин елді мекені деп аталды. 1833 жылға қарай Гилкисон ағаш кесетін тісті машина және дүкен ашты. Гилкисон қауымды ағасының кемесінің құрметіне атады, ол өзінің атауын Үндістанның Махараштра штатындағы Аурангабад қаласының жанындағы Эллора үңгірлерінен алған. Чарльз Аллан мен Эндрю Геддес өзеннің батыс жағында қала құрылысын жоспарлады. 1848 жылға қарай ауылдық жерлер сатыла бастады және 1858 жылы елді мекен ауылға айналды. Сауда орталығы сарсудың (Милл көшесі) жанындағы диірменге жақын орналасқан, бірақ кейін төбеге қарай жылды. 1846 жылғы «Смит Канадалық газеті» Элорада әдемі сарсу және әктас таста өзенмен ойылған терең арна бар екенін сипаттады. Сол кезде онда 100-ге жуық тұрғын, екі шіркеу, үш диірмен және почта кеңсесі болды. Басқаларында бірнеше саудагерлер мен бір мейрамхана болды. 1850 және 1860 жылдары Элора маңызды ауыл шаруашылығы сауда орталығы болды. Қала орталығындағы дүкендерде көптеген тауарлар сатылды. Ұн тарту және ағаш кесетін тісті машиналар Гранд өзенінің күшімен жұмыс істеді. 1869 жылы халық саны 1500 адамды құрады. 1870 жылға қарай бірнеше дистилляция зауыттары, кілем фабрикасы, тері өңдеу және екі жиһаз фабрикасы жұмыс істеді.
Elora is a community in the township of Centre Wellington, Wellington County, Ontario, Canada. It is well known for its 19th century limestone architecture and the geographically significant Elora Gorge. Elora is no longer an independent entity. In 1999, the Township of Centre Wellington was formed by amalgamating the Town of Fergus; the Village of Elora; and the Townships of Nichol, Pilkington, West Garafraxa, and part of Eramosa. In 2011, the community referred to as Elora had a population of approximately 7,756. Captain William Gilkison (1777–1833) was born in Ayrshire, Scotland, and emigrated to North America in 1796. He served with the British forces in the War of 1812 as an assistant quartermaster general, and in 1832 purchased some 14,000 acres of land in Nichol Township. He selected this area near the falls of the Grand River as a town site for his proposed settlement and named it Elora. It was laid out by Lewis Burwell, deputy provincial land surveyor, late in 1832, and the following year Gilkison established a sawmill and a general store. The founder of Elora died in April, 1833, before the full results of his foresight and enterprise were achieved. Elora was founded in 1832 by Captain William Gilkison, originally from Scotland, who was a British officer recently returned from India. He had also served in the War of 1812, fighting the nascent United States. He bought 14,000 acres of land on the Grand River and settled on the east side of the river. The plan for the settlement was laid out by Lewis Burwell, in late 1832, when it was called Irvine Settlement. By 1833, Gilkison had opened a sawmill and a general store. Gilkison named the community after his brother's ship, which was itself inspired by the Ellora Caves near Aurangabad, Maharashtra, India. Charles Allan and Andrew Geddes laid out a town site on the west side of the river. By 1848, village lots were being sold and the settlement was incorporated into a village in 1858. The commercial area was near the grist mill, by the waterfalls (Mill St.) and eventually moved further up the hill. The Smith's Canadian Gazetteer of 1846 describes Elora as having a beautiful waterfalls and a deep channel carved by the river in the limestone rock. At the time there were only 100 inhabitants but two churches, three mills and a post office. Otherwise there were a few tradesmen and a single tavern. In the 1850s and 1860s, Elora was a major agricultural marketplace. Stores in the downtown area sold many types of goods. The flour mill and saw mill were powered by the Grand River. In 1869 the population was 1,500. By 1870, several other mills, two distilleries, a carpet factory, tannery and two furniture factories were operating.
Элора Милл
Қазіргі уақытта сақталған бес қабатты Элора ұн диірмені 1832 жылы салынған. Тарихында ол пилорама, спирт зауыты және ұн диірмені ретінде пайдаланылған. 1970 жылдары ол 2010 жылы жабылған «Элора Милл Инн» атты қонақ үйге айналды. 2017 жылы ғимаратты кондоминиумдар мен қонақ үйге айналдыру жобасы ұсынылды. 2017 жылғы есепте «Элора Милл Инн және Спа» жобасының 2018 жылдың көктемінде ашылғанда әлемдік деңгейдегі курорт пен 250 жұмыс орнын әкелетіні күтілуде делінген. 27 миллион долларлық қайта жаңартудан кейін 2018 жылдың шілдесінде Pearle Hospitality компаниясына тиесілі «Элора Милл қонақ үйі мен Спа» ашылды, онда 170 адам жұмыс істейді, 30 бөлме және мейрамхана бар. Мүліктің кондоминиумдық бөлігінің құрылысы 2019 жылы басталған күтілді. 2020 жылдың ақпан айында мүлік Heritage Centre Wellington ұйымынан Мұра тану сыйлығымен марапатталды.
The extant five storey Elora grist mill was built in 1832, and through its history housed a sawmill, distillery and flour mill. In the 1970s, it became a hotel called the Elora Mill Inn, which closed in 2010. Plans were submitted to convert the building to condominiums and a hotel, and in 2017 a report stated "Elora Mill Inn and Spa, a $120 million project expected to bring a world class resort and 250 jobs to the area when it opens in Spring 2018. Following a $27 million renovation, the Elora Mill Hotel and Spa, owned by Pearle Hospitality, opened in July 2018, employing 170 people and featuring 30 rooms and a restaurant. Construction of the condominium section of the property was to begin in 2019. In February 2020, the property was awarded a Heritage Recognition Award by Heritage Centre Wellington.
Дэвид көшесі (Ирвин сағасы) көпірі
2002 жылы Центр Веллингтон қалашығы қауіпсіздік себептерімен Ирвин сағасының үстіндегі тарихи маңызы бар Дэвид көшесіндегі көпірді бұзу қажеттігін мәлімдеді. Құрылысы мен тірегі 1868 жылы тас қалаушы Чарльз Лоуренс салған. Бұл құрылыс "Солтүстік Америкадағы алғашқы консольдік көпір" болды. (1848 жылы Ирвин сағасынан бұрынғы, қарапайым көпір салынған болатын.) Ол – қалған азаматтық бетон аркалы көпірлердің санатындағы сирек мысалдардың бірі және Онтарио мұралық көпірлер бағдарламасына енгізілген. Элораның мәдени маңызы бар сәулетін сақтау туралы алаңдаған топ "Элора мұрасы" атты ұйым құрды. Олар 1000-нан астам қол жинады. Олар қалалық кеңес өкілдерімен, сондай-ақ провинциялық және федералды үкімет өкілдерімен кездесті. Көпірді сақтау мүмкін емес екені анық болды; алайда кеңес 2004 жылы тірегін сақтап қалуға және көпірдің дәл көшірмесін салуға келісті. Жоба көптеген инженерлік қиындықтарға тап болды, бірақ сәтті аяқталды. Қазіргі құрылысы 1921 жылғы көпірге ұқсас; 1868 жылғы тас тірегі жоспарланғандай сақталды.
In 2002 the Township of Centre Wellington announced that, for safety reasons, it would be necessary to demolish the historically important David Street Bridge over Irvine Creek. The structure and its pier had been built in 1868 by Charles Lawrence, a stonemason. The structure was "the first cantilever bridge in North America". (A more modest earlier bridge had been built over the Irvine Creek in 1848.) It is described as one of the few remaining open spandrel concrete arch bridges and is listed in the Ontario Heritage Bridge Program. Concerned about the preservation of Elora's culturally significant architecture, the group Elora Heritage was founded. They received over 1,000 names on a petition. They met with representatives from town council as well as the provincial and federal governments. It became apparent that the bridge was beyond preservation; however council agreed to preserve the pier and build a replica bridge in 2004. The project presented numerous engineering challenges but was successfully completed. The current structure is similar to the 1921 bridge; the 1867 stone pier was retained as had been planned.
Виктория көшесі көпірі
Өзендегі тағы бір көпірдің көп бөлігі, Виктория көшесі жаяу жүргіншілер көпірі деп аталады, бірнеше жыл бұрын бұзылған, бірақ ол 2019 жылы қала орталығын жаңарту аясында қайта салынып жатыр. Гранд өзенінің үстіндегі алғашқы Виктория көшесі көпірі 1843 жылы, содан кейін 1871 жылы және соңында 1899 жылы Пратт фермасы көпірі ретінде салынған. Ең соңғы құрылысы – сәндік қоршаулары және арканың астындағы тас қаптамасы бар бетонды арқалық жаяу жүргіншілер көпірі. Ол 2006 жылы бұзылған бұрынғы құрылымды алмастырды. Джек Р. Макдональд есімімен аталатын жаңа көпір 2019 жылдың қараша айында ашылды және қаланың орталық бөлігіне жаяу жүргіншілердің қолжетімділігін арттырды.
Most parts of another bridge over the river, known as the Victoria Street Pedestrian Bridge, had been demolished years ago but it was being rebuilt in 2019 as part of the downtown re development. The first Victoria Street Bridge over the Grand River was built in 1843, again in 1871 and lastly the as a Pratt struss bridge in 1899. The latest structure, a non truss concrete beam pedestrian bridge with decorative railings and stone cladding mimicking arch below, replaced the previous structure which was demolished in 2006. Named for Jack R. MacDonald, the new bridge opened in November 2019 and allows for increased pedestrian access into the core.
Меткалф Бэдли көпірі
Меткалф көшесі (Бэдли) көпірі (шамамен 1952-1953 жж.) – қалаға тікелей кіретін басты көліктік көпір. Паркер конструкциялы көпірдің жағдайы нашар деп бағаланып, жөндеу немесе толық ауыстыру үшін жабылуы мүмкін. Жаңа көпір көлік құралдары, велосипедшілер және жаяу жүргіншілерге ыңғайлы болу үшін фермалық конструкциядан жасалмайды. Виктория көшесі жобасының шегі: көпірдің бетон қаптамасын салу, бүйірлік жиектерді орнату, қабырғалы пилястрлар, болаттан жасалған қаңқа, көпір бойындағы аркалы тас қабырғалар, болаттан жасалған қоршаулар, электр жүйесі, жарықтандыру, аяқталған алаңның бетон плитасы, тіреу қабырғасы, дауылды су желісін кеңейту және гүлзарлар. 2020 жылғы сәуірдегі баяндамада мынадай артықшылықтар көрсетілген: "көлік қатары мен тротуарлар кеңейтілді, екі жаңа велосипед жолы салынды, бақылау алаңы кеңейтілді, жарықтандыру жақсартылды, әктас қақпа бағаналары орнатылды". Жаңартылған көпір 2020 жылдың 18 желтоқсанында ашылды.
The Metcalfe Street (Badley) Bridge (c. 1952 1953) is the main vehicular bridge with direct access into town. The Parker Through truss bridge has been assessed as in poor state and would be closed for repairs or replacement. The new bridge will not be a truss bridge in order to accommodate vehicles, cyclists and pedestrians. The scope of the Victoria St. project was described as:Construction of the bridge deck concrete topping and side curbs, masonry pilasters, steel framing and arched masonry stone side skirts along the bridge, steel railings, electrical, lighting and the finished piazza concrete slab, retaining wall, storm sewer extension and planting beds. A report in April 2020 indicated that benefits included "wider traffic lanes and sidewalks, two new bike lanes, an expanded observation deck, enhanced lighting, limestone gateway piers". The reconstructed bridge opened on 18 December 2020.
"Кедейлер үйінен" мұражайға
1877 жылы округ Фергус пен Элора арасындағы 18-ші Уэллингтон жолында Уэллингтон округінің өнеркәсіп және бейшаралар үйін, немесе әдетте "кедейлер үйі" деп аталатын мекемені ашты. Осы жылдар ішінде мұнда шамамен 1500 "лайықты" кедей, оның ішінде мұқтаж, қарт және денсаулығы нашар немесе мүгедектігі бар адамдарға баспана берілді. "Тұрғындар" үшін 60 төсектік үй 30 гектарлық "өнеркәсіптік" шаруашылықпен қоршалған, онда мал өсіріліп, 70 тұрғын мен қызметкерлерге азық-түлік өндіріліп, сонымен қатар оларға жұмыс та ұсынылды. Басқалары үйдің ішінде жұмыс істеді. 2009 жылғы "Торонто Стар" газетінің хабарлауынша, "кедейлік – тәртіп пен қажырлы еңбек арқылы жойылатын моральдық кемшілік деп есептелген". 1892 жылы аурухана қосылды. Жақын жердегі зиратта 271 жер бар. 1947 жылы үй Веллингтон округінің қарттар үйіне айналдырылды, ал 1975 жылы ғимарат Веллингтон округінің мұражайы мен мұрағаты ретінде қайта ашылды. Мұражайда "мемлекеттік қолдаумен салынған кедейлер үйі" "баспанасыз және мұқтаждардың соңғы панасы" екенін көрсететін тарихи тақта орнатылды, олар қарапайым тұру жағдайы үшін шаруашылық немесе ауыл шаруашылығы жұмыстарын атқарды.
In 1877, the County opened the Wellington County House of Industry and Refuge, or Poorhouse as it was called, on Wellington Road 18 between Fergus and Elora. Over the years, approximately 1500 "deserving" poor, including those who were destitute, old and infirm or suffering from disabilities were housed here. The sixty bed house for "inmates" was surrounded by a 30 acre "industrial" farm with a barn for livestock that produced some of the food for the 70 residents and the staff and also provided work for them. Others worked in the House itself. According to a 2009 report by the Toronto Star, "pauperism was considered a moral failing that could be erased through order and hard work". A hospital was added in 1892. A nearby cemetery has 271 plots for those who died. In 1947 the House was converted into the Wellington County Home for the Aged and in 1975 the building reopened as the Wellington County Museum and Archives. A historic plaque was erected at the museum, indicating that the "government supported poorhouse" was "the shelter of last resort for the homeless and destitute, who traded spartan accommodations for domestic or agricultural labour".
Жарыс жолы және слоттар туралы дау
2000 жылы Grand River Raceway құру арқылы Элораға стандартты жылқы жарысы жолын және ойын автоматтарымен бірге әкелу туралы ұсыныс жасалды. Бұл жоспар көп пікірталас тудырды. Веллингтон орталық азаматтарының коалициясы жарыс жолына қарсылық білдіру үшін құрылды, негізінен ойын-сауық құрылғыларын қосуға байланысты. Қалалық кеңес 4-3 дауыспен ашылуға келісім берді. Дауыс 3-3 тең түсті, сосын сол кездегі әкім оны қолдады. Grand River Raceway ақырында 2002 жылы Элорада ашылды, Grand River Raceway-дегі слоттар Онтарио лотереясы мен ойын корпорациясы (OLG) басқаратын 200 ойын автоматтарын ұсынды. Grand River Raceway Гранд Ривер аграрлық қоғамына (G.R.A.S.) тиесілі және оны басқарады, ол коммерциялық емес корпорация болып табылады, Онтарионың Аграрлық қоғамдар заңына сәйкес тіркелген және волонтерлерден құралған директорлар кеңесімен басқарылады. Қоғам жарыс жолын және басқа да нысандарды басқарады. Ол OLG-ге ойын автоматтары орналастыру үшін жалдамаға береді; OLG слоттар операциясының операторы және жұмыс берушісі болып табылады. 2009 жылы бизнес 1,6 миллион доллар салық төледі, ал OLG қалашыққа қосымша 1,78 миллион доллар төледі, бұл пайданың үлесі болды. 2017 жылдың ақпан айында қалалық кеңес мақұлдаған кеңейту жоспары ойын үстелдерін (52-ге дейін) және көптеген қосымша ойын автоматтарын (барлығы 1200-ге дейін) қамтиды. Кейбір кеңесшілер бұл жоспарға қарсы болды. Көпшілік дауыс берудің себебі – түсімнің артуы болды; слоттар ашылғаннан бері қалашыққа қазіргі кішкентай операциядан 22 миллион доллардан астам түсім түсті.
In 2000 a proposal was made to bring a standardbred horse racing track with slot machines to Elora, by creating the Grand River Raceway. The plan became the subject of much debate. The Centre Wellington Citizens Coalition was formed in opposition to the race track, primarily because of the inclusion of gambling facilities. A 4–3 decision to approve the opening was made by township council. It came down to a 3–3 decision and the mayor at the time voted in favour of it. The Grand River Raceway eventually opened in Elora in 2002, with Slots At Grand River Raceway offering 200 slot machines operated by the Ontario Lottery and Gaming Corporation (OLG). Grand River Raceway is owned and operated by the Grand River Agricultural Society (G. R. A. S.), a not for profit corporation, incorporated under the Agricultural Societies Act of Ontario and operated by a volunteer board of directors. The Society operates the racetrack and other facilities. It leases space to the OLG for the slot machines; the OLG is the operator and employer for the slots operation. In 2009, the business paid $1.6 million in taxes and the OLG paid the Township an additional $1.78 million, being a share of the profits. A plan for substantial expansion, approved by Township Council in February 2017, will include gaming tables (up to 52) and many additional slot machines (up to 1,200 in total). Some councillors were strongly opposed to the plan. The rationale for the majority decision was the revenue benefit; since the slots opened, the Township has received over $22 million from the currently small operation.
География
Элора Гранд өзенінің жағасында, Гюльф қаласынан шамамен солтүстікке және Китченер-Ватерлоодан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан.
Elora is situated on the Grand River, approximately north of Guelph, and northeast of Kitchener Waterloo.
Жергілікті билік
Орталық Веллингтон муниципалитетінің кеңесіне мэр (Шон Уоттерс) және алты кеңесші кіреді. Олардың үшеуі Фергус қаласында, ал біреуі Элора қаласында тұрады. Муниципалитет Веллингтон округі кеңесінде де өкілдік етіледі, ол жеті мэр мен тоғыз кеңесшіден құралған.
The Centre Wellington Township council includes a Mayor (Shawn Watters) and six councillors. Three of the latter live in Fergus while one lives in Elora. The Township is also represented on the County of Wellington Council which is made up of seven mayors and nine councilors.
Экономика
Орталық Веллингтон негізінен ауыл шаруашылығымен айналысады, бірақ сонымен қатар өнеркәсіп, өндірушілер, бөлшек сауда, денсаулық сақтау қызметтері мен шеберлер де орналасқан. Жергілікті экономика туризмнен де үлкен пайда көреді. Елора үшін жеке деректер жоқ, бірақ 2011 жылғы халық санағы бойынша Орталық Веллингтонның жұмыс күшінің 6,4% ауыл шаруашылығы және басқа да табиғи ресурстарға негізделген өнеркәсіптер/коммуналдық қызметтерде, 24,8% өңдеу және құрылыс саласында, 19,8% денсаулық сақтау және білім беру саласында, ал 13,2% көтерме және бөлшек саудада жұмыс істеді. Жұмыспен қамтудың басты үш саласы (маңыздылығы бойынша) – өңдеу, денсаулық сақтау және ауыл шаруашылығы. Қаланың ірі жұмыс берушілеріне Jefferson Elora Corp., Nexans Canada, Polycorp Ltd., Groves Memorial Hospital, Wellington Terrace және PR Donnelly кіреді. Орталық Веллингтон фильмдер мен телешоуларды түсіруді ынталандырады; Фергустың тарихи келбеті, әсіресе Элора, көптеген түсіру топтары үшін қолайлы орын болды. 2016 жылы 10 бөлімді «Канада: Біздің тарихымыз» мини-сериалының бір бөлігі Элорада түсірілді, ол Екінші дүниежүзілік соғыстың Голландия мен Франциядағы шайқастарының орны ретінде пайдаланылды. Элора карьері «Angel Eyes» фильміндегі бірнеше сахнаны түсіруге, сондай-ақ 2017 жылғы «It» фильміндегі бір сахнаны түсіруге қолданылды. Элора карьері мен жақын орналасқан Батыс Монтроз жабық көпірі де «It» фильмінде көрсетілді. Элора мен Фергустағы Гранд өзенінің бөліктері 1994 жылғы «Жәннатта тұтқындалған» фильмінің кейбір сахналарын түсіру үшін пайдаланылды. Басқа да түсіру жұмыстары Элорада жүргізілді, соның ішінде 1979 жылғы «Американдық Рождество жырлары» телефильмі. Орталық Веллингтон мәліметінше, Элора немесе Фергус «Lars and the Real Girl» (2007), «Dead Silence» (2007) және «Mrs. Soffel» (1984) фильмдерінде де пайда болған.
Centre Wellington is heavily agricultural but is also the home to industries, manufacturers, retailers, health care services and trades people. The local economy also benefits greatly from tourism. Data is not available for Elora alone but at the time of the 2011 Census, 6.4% of the workforce of Centre Wellington was involved in agriculture and other resource based industries/utilities, 24.8% in manufacturing and construction, 19.8% in health and education and 13.2% in wholesale and retail trade. The top three categories for employment (in order of importance) were in manufacturing, Healthcare and Agriculture. The major employers in the township include Jefferson Elora Corp., Nexans Canada, Polycorp Ltd., Groves Memorial Hospital, Wellington Terrace and PR Donnelly. Centre Wellington encourages the filming of movies and TV shows; quite a few productions have taken advantage of the historic look of Fergus, and especially Elora, for location work. In 2016, parts of the 10 part miniseries, Canada: The Story of Us, were filmed in Elora which was a stand in for scenes of WW II skirmishes in Holland and France. The Elora Quarry was used to film a couple of scenes in the movie Angel Eyes, and for a scene for the 2017 movie It. The Elora Quarry and nearby West Montrose Covered Bridge were also featured in It. Parts of the Grand River in both Elora and Fergus were the site for some of the scenes filmed for the 1994 movie Trapped in Paradise. Other productions have also done filming in Elora, including the 1979 TV movie, An American Christmas Carol,According to Centre Wellington, Elora or Fergus was also featured in: Lars and the Real Girl (2007), Dead Silence (2007) and Mrs. Soffel (1984).
Спорт
Элорада барлық жастағы адамдарға арналған бағдарламаларды ұсынатын өте белсенді газон боулинг клубы бар. Элора Рокс газон боулинг клубы Онтарио газон боулинг ассоциациясының 7-ауданының мүшесі болып табылады, ал клуб туралы толық ақпаратты ауданның веб-сайтынан табуға болады. Элорада сонымен қатар Элора Мохокс лакросс командасы мен Элора Рокс хоккей командасы да орналасқан. Аудандық деңгейде Элорада коньки тебу клубы, керлинг клубы, қыздар хоккей командасы (Гранд Ривер Мустангс), жасөсперімдер хоккей командасы (Центр Веллингтон Фьюжн), футбол (Фергус-Элора аудандық футбол), рингет командасы, бірнеше бейсбол командалары және басқа да көптеген спорт клубтары мен ұйымдары бар.
Elora has a very active lawn bowling club that offers programs for all ages. The Elora Rocks Lawn Bowling Club is a member of District 7 of the Ontario Lawn Bowling Association, and more information about the club may be found on the District website. Elora is also home to the Elora Mohawks lacrosse team, the Elora Rocks hockey team. At the community level, Elora also has a skating club, a curling club, a girls' hockey team (Grand River Mustangs), minor hockey team (Centre Wellington Fusion), soccer (Fergus Elora District Soccer), a ringette team, and a few baseball teams, as well as several other sports clubs and organizations.