Кіріспе
Ойдан шығарылған кейіпкер, сондай-ақ "Ақылсыз суретші" деп аталатын "The Number Painter" балалар телебағдарламасы "Сезам көшесі" үшін түсірілген комедиялық қысқаметражды фильмдердің басты кейіпкері болды. Бұл сериядағы фильмдердің әрқайсысы бір минуттан 90 секундқа дейін созылып, балаларды араб цифрларын тануға, оның сыртқы түріне және символдық бейнелеуіне, сондай-ақ санның қалай салынатынына үйретті. Осылайша, "Сан суретшісі" бағдарламаның басқа анимациялық және тікелей эфирдегі санға қатысты скетчтерінен өзгеше болды, онда негізгі назар санауға аударылған. Серияда 2-ден 11-ге дейінгі сандарға арналған "Сан суретшісі" скетштерінің он эпизоды түсірілді. Бірінші санға арналған скетш түсірілмеді, себебі фильмдер түсіріліп, көрсетілген кезеңде ол "Сезам көшесі" бөлімдерінде көрсетілмеген. Бұл дәуірде 12 санына дейін көрсетілсе де, 12 санына арналған фильм де түсірілмеді, ал 11 саны "Сан суретшісі" сериясының соңғы эпизоды болды. Бұл фильмдердің басты кейіпкері және негізгі тұлғасы Пол Бенедикттің сомдауындағы эксцентрикалық кейіпкер, ол көптеген қоғамдық және жеке орындарда сандарды салуды ұнатады. Оның киімі – қара және ақ жолақты жейде, ілгектері бар сұр шалбар, қара Chuck Taylor Converse кепшіктері және бояу шашыранды алжапқыш, үстіне қара цилиндр шалбар. Ол бояу балғасы мен щеткамен, сондай-ақ салуға ниеттенген санның кесілген суретімен жүреді. Суретші камера алдында ешқашан сөйлемеген, бірақ оның ойлары дауыстау арқылы естілді. Фильмдер 1971 жылы түсірілді, ал серияның бірінші фильмі – 2 санына арналған – 1972 жылдың 23 ақпанында көрсетілді. "Сезам көшесінің" виньеткаларын қайта ойнау және пайдалану форматын ескере отырып, суретшінің скетчтері 1980 жылдарға дейін қайта көрсетіле берді, Бенедикт "Джефферсондар" ситкомында тұрақты актер болып, ал Стокард Ченнинг кино және теледидар мансабын бастады. Роберт Деннис әр эпизодқа көңілді пианино музыкасын жазды. Элиот Нойс-кіші режиссерлік және продюсерлік жұмыстарын атқарды.
The Number Painter, also known as The Mad Painter, was the title character of a series of comedy live action short films produced for the children's television program Sesame Street. This series of slapstick films — each one ran anywhere from one minute to 90 seconds — were used to teach children number recognition, including appearance and symbolic representation of Arabic numerals, and how the number is drawn. As such, "The Number Painter" contrasted with the show's other animated and live action number related skits, where the primary focus was on counting. There were ten "Number Painter" skits produced in the series, one each for the numbers 2 through 11. The number 1 skit was not produced, since it was not featured in individual Sesame Street segments during the era when the films were produced and aired. Although the numbers showcased up to 12 in this same era, the number 12 film was not produced either, with the number 11 being the last segment in the "Number Painter" series. The title character and protagonist in these movies, portrayed by Paul Benedict, was an eccentric character who enjoys painting numbers in a series of public and private locations. His outfit consists of a black and white striped shirt, gray pants held up with suspenders, black Chuck Taylor Converse sneakers, and a paint splattered smock, topped with a black bowler hat. He carries a can of paint and a brush, along with a cut out of the number he intends to paint. The Painter never spoke on camera, although his thoughts were heard using voice over. The films were produced in 1971, and the first film in the series — that for the number 2 — aired on February 23, 1972. Given Sesame Street's format of replaying and recycling its vignettes, the Painter skits continued to be rebroadcast into the 1980s, concurrent with Benedict going on to be a regular in the sitcom The Jeffersons and recurring co star Stockard Channing launching a film and TV career. Robert Dennis composed the jaunty piano score in each of the segments. Eliot Noyes Jr. directed and produced the series.
Скит пішімі
Фильмдердің әрқайсысындағы көріністер бірдей негізгі форматты ұстанды. Суретші белгілі бір санды салуға кірісетінін жариялайды, сонымен бірге осы іспен айналысуға ыңғайлы жер іздейді; одан кейін ол сол санның моделін халатынан шығарып, оның пішінін көрермендерге көрсетіп баса көрсетеді. Суретшіге кез келген нысан жарай берді, оның ішінде қайық желкендері, нан тілімдері, қолшатырлар, резеңке доптар, лифт есіктері және тіпті тоқ бас адамның басы да. Бір сәтте (#8 фильмде) Суретшінің жұмысы драмалық, ірі әріптермен жазылған газет бетіне шықты ("СҮРЕТШІ ТАҒЫ ДА ІС КІЛДІ!"). Көптеген фильмдер Суретшінің өзінің іс-әрекеттеріне наразы болған адамдармен шешілген мәселелермен аяқталды.
Mac
Бродвей актері Жером Рафаэль сомдаған Мак, Сан суретшісінің жасақтарының ең көп кездесетін нысаны болды. Ол жеті скетчте пайда болды, олардың ішінде қайық иесі (#2), нан пісіруші (#6), лифттегі жолаушы (#7), бассейнінде тыныш түстен ләззаттанатын қарапайым үй иесі (#8), көше тазалау машинасының жүргізушісі (#9) және санитар (#10 және 11). Көбінесе Мак суретшінің жұмысын қасақана немесе беймәлім түрде құртатын. Суретші тек #8 скетчте ғана үстемдік таба алды, онда Мак жеңіліске ұшырағаннан кейін өзін суға батырып өлтірді. Бірақ, оның өлімі келесі скетчте (#9) қайта қарастырылды.
Әйел
Стокард Ченнинг – «Жылы май» (Grease) және «Батыс қанаты» (The West Wing) фильмдерінде одан да үлкен атаққа ие болған – төрт эскизде ойнады: пикниктегі әйел (#3); қолшатыр ұстаған әйел (#4); лифт ішіндегі әйелдің пластикалық сөмкесіне сурет салынған (#7); және соңында, пациенттеріне "Келесі" деген дәрігер (#11).
Сұлбалық тізім
NumberOverview2 (30 желтоқсан, 1972) Суретші маринада, екі док полюсін қабылдамай, біреудің желкенін таңдап, 2-ні салады, содан кейін желкен қайықтың ашуланған иесінен тез қашады. 3 (16 ақпан, 1972) Суретші паркте жалғыз тамақтанып отырған әйелмен (Стокард Ченнинг ойнады) кездеседі. Суретші нан тілімдеріне майонез, горчица және кетчупты қолданып, санды салады, бірақ әйел оның жұмысына таңданыс білдіруге үлкермес бұрын үлкен Дагвуд сэндвичін жасау үшін әр тілімді алып қояды. Әйел соңында сэндвичті жейді; комедиялық эффект үшін уақытты жылдамдату әдісі қолданылды. (Бұл скетчте және 6-шы фильмде суретші бояу қолданбайды. Бұл жерде ол кетчуп, горчица және майонезді дәл осы ретпен қолданады.) 4 (17 ақпан, 1972) Көшеде келе жатқанда, Суретші жаңбырлық киім киген, ашық қолшатыр ұстаған әйелге кездеседі, ол жаңбырдың қайда екенін сұрайды. Ол қарамаса, Суретші өз жұмысын жалғастырады. Әйел Суретшінің не істегенін көру үшін қолшатырды қарап тұрғанда, екеуі де кенеттен суға малып кетеді. 5 (18 ақпан, 1972) Хайуанаттар бағында Суретші бос сияқты көрінетін клеткаға кіреді. Ешкім жоқ деп ойлап, ол сары допты тауып, жұмысын бастайды. Ол аяқтап жатқанда клетканың тұрғыны, горилла, Суретшінің жұмысын тоқтатады. Суретші қорқып, гориллаға 5-ті аяқтауға береді. Екеуі қолдасады, скетч аяқталады. 6 (4 ақпан, 1972) Суретші нан пісіретін дүкенге кіреді, онда нан пісіруші туған күн тортын безендіруді аяқтауға тырысады. Нан пісіруші қысқа уақытқа кетеді, бұл Суретшіге 6 санын салу үшін бір безендіру құралын алуға жеткілікті уақыт береді. Нан пісіруші қайтып келгенде торттың не болғанын көріп, одан бір тілім кесіп, Суретшіге ризашылық ретінде ұсынады. Суретші тілімді алмас бұрын, нан пісіруші торттың қалғанын оның бетіне тығып, содан кейін тілімді өзіне алады. (3-ші сегменттегідей, ол бояу қолданбайды. Бұл оның қылқаламын қолданбайтын жалғыз жері.) 7 (6 қаңтар, 1972) Суретші дүкеннің лифт есігіне 7 санын салуға тырысады, бірақ клиенттер алып жүретін сөмке мен әйелдің сөмкесіне санды салып қояды, екеуі де есіктің артына жоғалып кетеді, ол өз жұмысына таңданыс білдіре алмайды. Кездесетін үшінші клиент – жейдесінде 7 саны бар футболшы. Ол өзінің 7 санын футболшының 7 санымен салыстырып, онымен бірге лифтке кіреді. (Бұл суретші сол қолымен салған жалғыз сурет.) 8 (24 қаңтар, 1972) Суретші үйдің ауласындағы бассейннің астынан шығады, онда иесі Мак суретшінің #6 фильмдегі бұрынғы әзіл-қалжыңдары туралы газеттегі мақаласын оқып, демалыс күнін өткізуге тырысады. Суретші оның тоқ басын өзінің 8 санын салуға тамаша орын деп шешеді. Суретшінің не істегенін түсінген соң, ол қарсыласына барып, түсіндірме талап етеді. Келесі қуғын-сүргін көрінісі (Мактың суға батуына әкеледі) комедиялық эффект үшін жылдам қозғалыс фотосуреттерін қолданады. 9 (9 ақпан, 1972) Суретші өзінің 9-ын көшеде салуды шешеді, бірақ содан кейін көше тазалау машинасы, Mac басқарып (бұрынғы #8 фильмде қайтыс болған), келіп, оның суымен оның әдемі туындысын бұзады. 10 (26 қаңтар, 1972) Суретші өзінің 10-ын ол отырған бөлмедегі бар стулының орындығына салады. Ол оны көрсеткенде, тазалаушы кіріп, оны орындықты төмен қоюға ишара жасайды. Ол адам тақтаға отырып, банан жейді, бірақ тұрғанда, сулы бояу оның комбинезонына ауысқанын білмейді. Ескерту: Бұл адамның аты "Мак" екені көрсетілген, өйткені оның есімдік белгісінде жазылған. 11 (27 қаңтар, 1972) Соңғы фильмде (материалдар тізімінде соңғы фильм 2 саны туралы фильм деп көрсетілген), Суретші дәрігердің кабинетінің күту бөлмесіне кіреді және кабинетке апаратын есіктің терезесі 11 санын салуға тамаша орын деп шешеді, бірақ оны тексеру бөлмелеріне кіретін басқа науқастар тоқтатады. Суретші өз жұмысын аяқтағаннан кейін, тазалаушы (Мак) кіріп, терезеден 11 санын жуып тастайды, ал ашуланған дәрігер (Ченнинг) Суретшіні кабинетке кіргізеді. Бұл және #7 – еркек пен әйелдің екеуі де бейнеленген жалғыз суреттер.