Кіріспе

Жаңа Зеландияда туған философ 1996 жылғы 16 маусымда ауыр жүрек шабуылынан қайтыс болды. Роберт К. Мейермен бірге Рутли осыны көптеген логикалық жүйелер үшін семантикаға айналдырды. Олардың логика саласындағы жұмыстары АНУ-ны жалпы классикалық емес логиканы зерттеу орталығына айналдыруға көмектесті. Рутлидің жұмысы классикалық емес логиканың белгілі жақтаушысы Грэм Пристке ерекше әсер етті; Сильван мен Прист осы тақырыптағы жоғары бағаланған жинақты редакциялады. Прист өз кезегінде Сильванға әсер етті; олар 1976 жылы Канберрадағы Австралиялық логика қауымдастығының конференциясында кездесті, сол кезде Сильван диалетеизм бойынша жаңаша жұмыс істеп жатқан еді – кейбір қарама-қайшылықтардың рас екенін айтатын көзқарас. Пристпен кездескеннен кейін көп ұзамай, мұндай рас қарама-қайшылықтарды шеше алатын логиканы зерттегеннен кейін, Сильван да осы көзқарасты қабылдады. Сильванның зерттеулері логика және логика философиясының әртүрлі тақырыптарын қамтыды. Ол еркін логика, жалпы модальдық логика және табиғи дедукция жүйелері туралы маңызды мақалалар жазды. Дегенмен, логикадағы оның ең маңызды жұмысының көп бөлігі тиісті логикаға арналды, ол үшін ол көптеген мақалалар (техникалық және түсіндірме) жазды. Карьерасының басынан бастап (содан кейін көп жылдар бойы) Сильван Майнонгтан шабыданған күрделі онтологияны (оны "жоқшылық" деп атады) қорғады, ол алғаш рет 1966 жылы "Кейбір нәрселер жоқ" деген мақаласында ұсынылған. 1970-ші жылдардағы бірнеше мақаладан кейін, теория 1980 жылы "Майнонгтың орманын және одан тыс жерлерін зерттеу" атты кітапта толыққанды қарастырылды. Бұл көзқарас – соңғы жылдары Прист қорғаған – "дөңгелек квадрат" сияқты болжамдық объектілермен жұмыс істеу үшін "мүмкін емес әлемдерді" қамтитын модальді теорияны пайдаланады. Сильванның тұжырымдамасы логикалық тұрғыдан дұрыс және Майнгонның бастапқы онтологиясымен байланысты белгілі бір парадокстардан аулақ болады; алайда, көптеген Майнгондық көзқарастар сияқты, ол өзінің болжамдық онтологиялық ықтимал еместігі үшін сынға ұшырайды.

Экологиялық этика және саясат

Логика мен метафизикадан тыс, Сильван экологиялық этиканы зерттеуде «терең экологиялық этика» деп аталатын бағытты қолдады (Арне Нæss ұсынған терең/беткей ажыратылысына сәйкес). Оның 1973 жылғы маңызды «Жаңа экологиялық этикаға қажеттілік бар ма?» деген мақаласында ол адам емес, табиғи әлемнің ішкі құндылығын қорғады, бұл сол кезде бұрынғыдан өзгеше көзқарас болды. Осы себепті ол кейде терең экологияның жақтаушысы деп есептелді, бірақ шындығында ол осы саланың көп бөлігін сынға алды. Бұдан әрі, Сильван «капитализмсіз реттелген нарықтарды» қолдау туралы айтты. 1970-ші жылдардан бастап Сильван экологиялық этика және осы саладағы мәселелер туралы бірнеше маңызды мақалалар мен кітаптар жариялады, ал 1994 жылы Дэвид Беннеттпен бірлесіп «Этиканың жасылдандырылуы» кітабын жазды. Экологиялық этикадағы жұмысының нәтижесінде Сильван анархизмге қызығушылық танытып, «Қазіргі заманғы саяси философияға анықтамалық» еңбегінде осы тақырыпқа жиі сілтеме жасалатын жазба енгізді. Сильванның 170-тен астам қорапқа толы қағаздары Квинсленд университеті кітапханасының Фрайер кітапханасы қорынан қолжетімді.