12 ғасырдағы Норман ақсұлығы Генри де Бомонттың өмірі мен қызметі
Henry de Beaumont, 1st Earl of Warwick
Генрих де Бомон, 1-й граф Уорик – нормандский дворянин XI-XII вв. Происхождение, владения (Нёбург), связь с Вильгельмом Завоевателем и Уорикским замком.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
12 ғасырдағы англо-норманды дворяны Генри де Бомонт, Уорвик графының біріншісі немесе Генри де Ньюбург (20 маусым 1119 жылы қайтыс болды) Англия Корольдігінде зор ықпалға ие болған норманды дворян.
12th century Anglo Norman nobleman
Henry de Beaumont, 1st Earl of Warwick or Henry de Newburgh (died 20 June 1119) was a Norman nobleman who rose to great prominence in the Kingdom of England.
Шығу тегі
Генрих – Рожер де Бомонт пен Мелан графы Валерен III-тің және Ода де Контевильдің қызы Аделинадан туған кіші ұлы болды.
Henry was a younger son of Roger de Beaumont by Adeline of Meulan, daughter of Waleran III, Count of Meulan, and Oda de Conteville.
Ерте мансап
Генрихке әкесі Нормандияның орталығында, Рисле өзеніндегі Бомонт-ле-Рожердің солтүстік-шығысында орналасқан Ле-Ньюбургтің шағын иелігін берді. Осы иеліктен ол өзіне және ұрпақтарына "де Ньюбург" деп ағылшын тілінде, ал жиі "де Ново Бурго" деп латын тілінде аталатын тегін қабылдады (ол "жаңа қаладан/қаладан" дегенді білдіреді). Нормандық монах тарихшысы Ордерик Виталис Генрихтің 1068 жылы Мидлендс айманындағы жорыққа қатысқанын және сол кезде Уорвик қамалына басшылық еткенін айтқан, бірақ бұл кейінгі деректерді қолдайтын ешқандай дәлел жоқ. Оның 1088 жылға дейінгі мансабы туралы көп мәлімет белгілі емес. Дегенмен, ол 1081 жылы Жеңімпаз Уильямды үлкен ұлы Роберт Куртозбен татуластыруға белсенді қатысты, сондықтан Жеңімпаздың үлкен құрметіне ие болды. 1088 жылы ол Дархемнің сатқын епискобы Уильям де Сент-Калесті тұтқындау және соттауда патшалық агент ретінде жұмыс істеді.
Henry was given by his father the modest lordship of Le Neubourg, in central Normandy, to the northeast of his father's caput of Beaumont le Roger on the River Risle. From this lordship he adopted for himself and his descendants the surname Anglicised to "de Newburgh", frequently Latinised to de Novo Burgo (meaning "from the new borough/town"). Henry was said, by Orderic Vitalis the Norman monk historian, to have been with William the Conqueror on his 1068 campaign in the Midlands when he was supposedly given charge of Warwick Castle, but there is no supporting evidence for this late source. Little is in fact known of his career before 1088. However, he took a leading role in reconciling the Conqueror with his eldest son Robert Curthose in 1081, so he stood high in the Conqueror's favour. In 1088 he was a royal agent in the arrest and trial of the traitorous bishop of Durham, William de Saint Calais.
Вильгельм II тұсында
Генрих 1088 жылғы көтерілісті басуға көмектескені үшін, король Уильям II оны 1088 жылы Уорвик графы етіп тағайындағанда Англияда одан да ірі жер иелігіне ие болды. Графтық жерлер әртүрлі көздерден құрастырылды. Көп бөлігі Уорвикширде және басқа жерлердегі жерлерден тұрды, олар 1086 жылғы «Domesday Survey» тізімінде оның ағасы Роберт, Мюлан графының жерлері ретінде тіркелген. Ол сонымен қатар Ратландтағы кең патшалық иеліктерін және Саттон патшалық орманды алды, ол Саттон Чейз деп аталды. Графтық дәреже берудің мұндай күрделі жолы бұрынғысызда болған және оның әкесі, ағасы және король арасындағы үшжақты келісім нәтижесі болуы керек.
Henry acquired a much greater land holding in England when, in reward for help in suppressing the Rebellion of 1088, King William II made him Earl of Warwick in 1088. The lands of the earldom were put together from several sources. The bulk was provided by the majority of the lands in Warwickshire and elsewhere recorded as those of his elder brother Robert, Count of Meulan in the Domesday Survey of 1086. He also received large royal estates in Rutland and the royal forest of Sutton, which became Sutton Chase. The complicated arrangement to endow his earldom is unprecedented, and must have been the result of a three way arrangement between his father, his brother and the king.
Генрих I тұсында
Генрих, Вильгельм II-нің мұрагері Генрих I-нің серігі және досы болды. 1100 жылы патшаның күрт қайтыс болуынан кейін, мұрагерді таңдау үшін жиналған барондар арасындағы дау-жанжал, негізінен де Бомонттың кеңесінің арқасында Генрихтің, жаулаушының төртінші ұлының таңдалуына әкелді. Бірақ, келесі жылы барондардың көпшілігі ашық немесе құпия түрде сенімсіздік танытып, Генрихтің үлкен ағасы Роберт Куртоздың, қазір Нормандия герцогының, тәжді иеленуіне қолдау көрсетті. Генрих де Бомонт және оның ағасы Роберт, Генрих патшаның ең жақын кеңесшілері, патшаға адал болған санаулы адамдардың қатарында болды. Осы шамадан бастап Генрих Уэльске нормандық шапқындардың ішінде маңызды рөл атқарды және 1107 жылы Iestyn ap Gwrgant-тен Гоуэр иелігін алды. Генрих немесе оның барондары Суонси, Пенрис, Лланридиан, Ойстермут және Лоугорде бірнеше қамалдарды салды немесе қайта пайдаланды.
Henry became the companion and friend of King Henry I, William II's successor. When a division took place among the barons who had gathered together in the aftermath of the king's sudden death in 1100 to choose a successor, it was mainly owing to de Beaumont's advice that Henry, the conqueror's fourth son, was selected. However, in the following year most of the barons were openly or secretly disloyal and favoured the attempt of Henry's elder brother Robert Curthose, now Duke of Normandy, to gain the Crown. Henry de Beaumont and his brother Robert, King Henry's foremost advisors, were among the few that remained faithful to the King. From around this time, Henry became an important figure in the Norman invasion of Wales, gaining the Lordship of Gower from Iestyn ap Gwrgant around 1107. Henry or his barons built or reoccupied a number of castles at Swansea, Penrhys, Llanrhidian, Oystermouth and Loughor.
Өлім және мұра
Генрих өлімінен бұрын Сен-Пьер-де-Прео аббатханасына кірді және 1119 жылдың 20 маусымында онда монах ретінде қайтыс болды. Аббатхана ұзақ бұрын қирап кеткенімен, он сегізінші ғасырдағы оның қабірінің ағаштан ойылған суреті, оның ішінде әкесі мен ағасының қабірлерімен бірге сақталған.
Henry entered the Abbey of Saint Pierre de Préaux before his death and died as a monk there on 20 June 1119. An eighteenth century woodcut of his tomb in the chapter house, with those of his brother and father beside him, survives, though the abbey is long ruined.