Уильям Керр Скотт – 62-ші Солтүстік Каролина губернаторы және сенатор. Ауыл шаруашылығын қолдаған саясаткер, «Haw River» атымен танымал. Тарихы мен саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Керр Скотт (17 сәуір 1896 – 16 сәуір 1958) – Солтүстік Каролина штатынан шыққан американдық саясаткер. Демократиялық партия мүшесі, ол 1949 жылдан 1953 жылға дейін Солтүстік Каролинаның 62-ші губернаторы, ал 1954 жылдан 1958 жылға дейін АҚШ сенаторы болды. Солтүстік Каролина штатының Аламанс округінің тумасы, фермерлік білімі бар Скотт өмір бойы ауыл шаруашылығы мәселелерін қолдап, туған штатында "Хау өзенінің иесі" деп танылды. Ол штаттың Ауыл шаруашылығы комиссары болып сайланды, бірақ 1948 жылы губернаторлыққа кандидат болу үшін осы лауазымынан бас тартты. Оның ізбасарлары, "Бранчхед Бойз" деп белгілі, Скотты барлық сайлау кампанияларында ынталы түрде қолдады және оның қайтысынан кейін он жылдан астам Солтүстік Каролина саясатындағы маңызды күш болып қала берді.
American politician
William Kerr Scott (April 17, 1896April 16, 1958) was an American politician from North Carolina. A member of the Democratic Party, he was the 62nd governor of North Carolina from 1949 until 1953, and a United States Senator from 1954 until 1958. A native of Alamance County, North Carolina, and a farmer by training, Scott was a lifelong advocate for agricultural issues and became known in his home state as "the Squire of Haw River." He was elected as the state's Commissioner of Agriculture, but resigned that post to run for governor in 1948. His followers, popularly known as "Branchhead Boys," fervently supported Scott in all his campaigns and remained a force in North Carolina politics for more than a decade following his death.
Ерте өмір
Скотт 1896 жылы Роберт В. Скотт пен Лиззи Скотттың ұлы болып дүниеге келді. Ол 1913 жылы Хокинс орта мектебін бітіріп, кейін Солтүстік Каролина ауыл шаруашылығы және механикалық өнер колледжіне түсіп, 1917 жылы ауыл шаруашылығы ғылымдарының бакалавры дәрежесін алды. Ол онда оқушы ретінде жақсы орындай білді, сонымен қатар жеңіл атлетикамен айналысып, Жас христиандар қауымдастығында ерікті болып қызмет етті. Бітіргеннен кейін ол қысқа мерзімге АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігіндегі азық-түлік өндірісінің шұғыл агенті болып жұмыс істеді. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, ол АҚШ армиясына қарапайым сарбаз ретінде қосылды. Төрт ай бойы Кентукки штатындағы Тейлор лагерінде далалық артиллерияда оқытылды. Офицерлік мектепке түсуге азырақ уақыт қалғанда, соғыс аяқталып, ол әскерден босатылды. Керр отбасында саяси амбициялары бар жалғыз бала еді. Әкесі оған жер сатып алып, шаруашылық кәсіпорнын дамыту керектігін кеңес берді, осылайша ол мемлекеттік қызметке үміткер болғанда саяси қуғын-сүргіннен қорқып жұмысынан айырылып қалмай, сайлау кампаниясын жүргізе алады. Сондықтан, әскерден босатылғаннан кейін ол әкесінен 4000 доллар қарыз алып, 224 акр жер сатып алды. Ол жерді тазартып, қой және мал өсірді.
Scott was born in 1896, the son of Robert W. Scott and Lizzie Scott. He graduated from Hawkins High School in 1913 and subsequently enrolled in the North Carolina College of Agriculture and Mechanic Arts, graduating in 1917 with a Bachelor of Science in agriculture. He performed well as a student there, while also running track and volunteering for the Young Men's Christian Association. After graduating he held briefly worked as an emergency food production agent for the United States Department of Agriculture. After the United States entered World War I, he enlisted as a private in the United States Army. For four months he trained with field artillery at Camp Taylor in Kentucky. Shortly before he was due to enroll in officer training school, the war ended and he was discharged from service. Kerr was the only child in his family who had political ambitions. His father advised him that he should acquire land and develop his agricultural enterprise to ensure that when he sought public office he could campaign without fear of losing his job due to political reprisal. Thus, after he was discharged from the army he borrowed $4,000 from his father and bought 224 acres of land. He cleared it and raised sheep and cattle.
Мансап
Скотт 1949 жылғы 6 қаңтарда Солтүстік Каролина штатының губернаторы болып тағайындалды. Губернатор ретінде Скотт 1949 жылы штаттық заң шығарушы органның мақұлдауымен «Алға қадам басайық» бағдарламасын құрды. Ол сондай-ақ 200 миллион долларлық ауылдық жолдар салу бағдарламасына қол қойды, нәтижесінде штатта шамамен 15 000 шақырымға жуық жаңа асфальтталған жолдар салынды. Губернаторлық қызметтен кейін ол 1954 және 1958 жылдары Солтүстік Каролинаны АҚШ Сенатында өкілдік етті. Оның ұлы Боб Скотт 1969 жылдан 1973 жылға дейін губернатор болды, ал немересі Мег Скотт Фиппс 2001 жылдан 2003 жылға дейін Солтүстік Каролина штатының Ауыл шаруашылығы министрі қызметін атқарды. Губернаторлық кезеңінде Скотт басқа оңтүстік демократтарына қарағанда нәсілдік мәселелерде орташа көзқарас білдірді. Ол сегрегацияны қолдағанмен, Солтүстік Каролина штатының Білім беру кеңесіне алғашқы афроамерикалық мүшені, доктор Гарольд Триггті тағайындады және 1949 жылы АҚШ Сенатының бос орынды толтыру үшін Солтүстік Каролина университетінің президенті Франк Портер Грэмді ұсынды. Грэм Оңтүстіктегі ең прогрессивті және нәсілдік көзқарастары бар тұлғалардың бірі саналды және келесі жылы сенаттағы орынды сақтап қалу үшін үгіт жүргізген кезде нәсілдік қатынастар бойынша көзқарастарына байланысты жалақорлық шабуылдардың құрбаны болды. Грэмді қорғау мақсатында Скотт өзінің саяси ұйымының барлық күшін жұмылдырып, Солтүстік Каролина штабында белсенді науқан жүргізді. Президент Гарри Трумэн, АҚШ Өкілдер палатасының спикері Сэм Рэйберн және басқалардың араласуына қарамастан, Грэм демократтардың кандидаттығына консервативті заңгер Уиллис Смиттен жеңіліс тапты. Уиллис Смиттың сайлауалды кампаниясының сипаты соншалықты жағымсыз болды, губернатордың әйелі, бірінші леди Мэри Уайт Скотт, сайланған сенатормен қол алысудан бас тартты. 1953 жылғы 8 қаңтарда Уильям Б. Умстед губернаторлық қызметке кірісті. Төрт жылдан кейін, Скотт Грэм бәсекелескен АҚШ Сенатының орындығына үміткер болып сайланғанда, жергілікті тілші оның науқаны өзінің тағайындалған адамының жеңілісіне себеп болған жарысқа қатысты стратегияларға қалай жауап беретіні туралы сұрақ қойды. Ол күлімсіреп: «Мен осы мәселені өзім шешемін, балам. Мен Франк Портер Грэмдай жақсы христиан емеспін», – деді. Скотт Сенатқа шамамен 8000 дауыспен өтіп, 1958 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Бос орынды толтыруға байланысты ол келесі қаңтарда емес, 1954 жылғы 29 қарашада қызметке кірді. Желтоқсанда ол сенатор Джозеф Маккартиді кінәлауға дауыс берді. Сенатор ретінде Скотт бұрынғы орташа көзқарастарынан ауытқып, нәсілдік мәселелерде консервативтік позицияны қабылдады. Ол «Браун против Білім беру кеңесі» ісі бойынша АҚШ Жоғарғы Сотының шешіміне қарсылық білдірген «Оңтүстік манифестіне» қол қойды, онда қара және ақ студенттер үшін жеке мемлекеттік мектептер құру конституцияға қайшы екені айтылды. «Браун» шешіміне тікелей жауап ретінде Керр Жоғарғы Соттың «бірдей, бірақ бөлек мектептерді бекітетін өзінің тарихи шешімдерін қайта қарастыруын» тіледі. Ол «Мен қара және ақ балалардың бірге оқуына әрқашан қарсымын» деп қосты. Скотт 1957 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға және президент Эйзенхауэрдің қара нәсілді оқушыларды Литтл-Рок орталық орта мектебіне сүйемелдеу үшін әскер жіберу туралы шешіміне де қарсы болды. Скотт 1958 жылғы 16 сәуірде Солтүстік Каролина штатының Берлингтон қаласында қайтыс болды және Солтүстік Каролина штатының Мебане қаласындағы Хоуфилдс пресвитериан шіркеуінің зиратында жерленді. Оның ұлы Роберт Скотт та 1960-шы жылдары губернатор болып сайланды. Солтүстік Каролина штатының Уилкс округіндегі У. Керр Скотт бөгеті мен су қоймасы губернатордың құрметіне аталған. Сенатор ретінде ол бөгет пен су қоймасын салуға рұқсат алуға үлкен көмек көрсетті. Сонымен қатар, Шығыс Каролина университетінің кампусында оның есімімен аталған жатақхана және Аппалачиан мемлекеттік университетінің кампусындағы технологиялық ғимарат бар. Оның үйі мен фермасы, Керр Скотт фермасы, 1987 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.
Scott was inaugurated as Governor of North Carolina on January 6, 1949. As governor, Scott created the "Go Forward" program with approval from the state legislature in 1949. He also signed a $200 million rural road building program, leading to nearly 15,000 additional miles of paved road in the state. Immediately following his term as governor, he represented North Carolina in the United States Senate from 1954 and 1958. His son, Bob Scott served as governor from 1969 to 1973, and his granddaughter, Meg Scott Phipps served as North Carolina Commissioner of Agriculture from 2001 to 2003. Relative to other Southern Democrats, Scott was a moderate regarding racial issues during his time as governor. While he supported segregation, he appointed the first black member of the North Carolina Board of Education, Dr. Harold Trigg, and nominated University of North Carolina President Frank Porter Graham to fill a vacant United States Senate seat in 1949. Graham was regarded as one of the most racially and generally progressive figures in the South, and became victimized by pernicious attacks concerning his views on race relations when he campaigned the following year to maintain his senate seat. In an effort to defend Graham, Scott lent the full weight of his political organization to him and assiduously campaigned across North Carolina. Despite intervention from Scott, President Harry Truman, U. S. House Speaker Sam Rayburn, and others, Graham was defeated by conservative lawyer Willis Smith for the Democratic Party's nomination. The tenor of Willis Smith's campaign was considered so offensive that Scott's wife, First Lady Mary White Scott, refused to shake the senator elect's hand at an Executive Mansion reception. He was succeeded as governor by William B. Umstead on January 8, 1953. Four years later, when Scott elected to run for the same U. S. Senate seat which had been contested by Graham, he was queried by a local reporter about how his campaign would respond to the race baiting strategies that are imputed with the loss of his appointee. To this, he is said to have grinned and replied, "I'll handle it, son. I'm not as good a Christian as Frank Porter Graham." Scott attained the Senate seat by approximately 8,000 votes and served until he died of a heart attack in 1958. He was sworn in on November 29, 1954, instead of the following January, as he was filling a vacant seat. In December he voted to censure Senator Joseph McCarthy. As senator, Scott moved away from his previously moderate views on race. He was a signatory of the Southern Manifesto, objecting to the U. S. Supreme Court's decision in Brown v. Board of Education that state laws establishing separate public schools for black and white students are unconstitutional. Reacting directly to the Brown ruling, Kerr expressed his wish that the Supreme Court "would reaffirm its own historic decisions approving equal, but separate, school facilities." He added, "I have always been opposed to Negro and white children going to school together." Scott also opposed the Civil Rights Act of 1957 and President Eisenhower's decision to send troops to escort black students to Little Rock Central High School. Scott died in Burlington, North Carolina on April 16, 1958, and is buried in Hawfields Presbyterian Church Cemetery in Mebane, North Carolina. His son, Robert Scott, was also elected governor in the 1960s. The W. Kerr Scott Dam and Reservoir in Wilkes County, North Carolina are named in honor of the governor. While Senator, he greatly assisted in obtaining approval for construction of the dam and reservoir. In addition, a residence hall is named in his memory on the campus of East Carolina University and a technology building on the campus of Appalachian State University is named for him. His home and farm, the Kerr Scott Farm, was added to the National Register of Historic Places in 1987.