Жон Каспер Браннер: Американ геологы және Стэнфорд университетінің президенті
John Casper Branner
Жон Каспер Браннер – американдық геолог, геология профессоры және Стэнфорд университетінің президенті. Арканзаста боксит ашты, ғылыми қоғамдардың басшысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық геолог, геология профессоры және Стэнфорд университетінің президенті, Пало-Альто.
American geologist, professor of geology and President of Stanford University, Palo Alto
Джон Каспер Бреннер (4 шілде, 1850 – 1 наурыз, 1922) – американдық геолог және ғалым. 1887 жылы Арканзас штатының геологиялық қызметінде мемлекеттік геолог болып жұмыс істеген кезде Арканзаста боксит кенін ашқан. Ол Индиана университетінің Блумингтон қаласындағы, содан кейін Стэнфорд университетіндегі ботаника және геология кафедраларының меңгерушісі болды. Стэнфорд университетін құруға қатысқан оқытушылардың бірі және университеттің екінші президенті қызметін атқарды. 1904 жылы Америка геологиялық қоғамының президенті, ал 1911 жылы Америка сейсмологиялық қоғамының президенті болды. Ол, басқа көптеген салалармен қатар, Бразилия геологиясы бойынша сарапшы болды.
John Casper Branner (July 4, 1850 – March 1, 1922) was an American geologist and academic who discovered bauxite in Arkansas in 1887 as State Geologist for the Geological Survey of Arkansas. He was chair of the Departments of Botany and Geology at Indiana University Bloomington and later at Stanford University. He was a member of the founding faculty at Stanford and served as the university's second president. He served as president of the Geological Society of America in 1904. He was president of the Seismological Society of America in 1911. He was an expert in Brazilian geology, among many other things.
Өмірбаян
Брэннер Теннесси штатының Нью-Маркет қаласында дүниеге келді, оның әкесі саудагер болған. 1852 жылы отбасы оның әкесіне бабасы сыйлаған шаруашылыққа көшіп барды. Ол сол жерде және 1859 жылы отбасы көшіп келген көршілес жерде өсті. Азамат соғысы кезінде ол Конфедерация армиясына қосылуға өте құштар болды және екі рет оқуын тастап, әскерге жазылуға тырысты. Бірақ жасы келмегендіктен қабылданбады; оған он үш жас болған. 1865 жылы ол Нью-Маркетте бір жыл оқыды, ал 1867 жылы Мэривилл колледжінде бір жыл білім алды. 1868 жылы оқу орнын тастап, 1869 жылы Нью-Йорк штатының Итака қаласына Корнелл университетіне оқуға кетті. Ол бір жыл Итака академиясында оқып, 1870 жылы Корнелл университетіне классикалық бағыт бойынша түсті. 1874 жылы университетті бітірмей, ол Еуропа арқылы Бразилияға, сол кезде Корнелл университетінің геология профессоры болған Чарльз Фред Хартпен бірге сапарлады. 1875 жылы ол Бразилияның геологиялық зерттеу жұмысына көмекші болып тағайындалды және зерттеу үкімет тарапынан тоқтатылғанға және профессор Харт қайтыс болғанға дейін сол жұмыста қалды. 1879 жылы ол Бостон қаласындағы Сан-Сириако алтын кен компаниясының инженер-ассистенті және аудармашысы болып жұмыс істеді. 1881 жылы ол Америка Құрама Штаттарына оралды, бірақ Томас Эдисон оны Оңтүстік Америкаға жіберді, ол өзінің жаңадан ойлап тапқан шамдары үшін қолдануға болатын өсімдік талшығын іздеуді тапсырды. 1882 жылы ол Корнелл университетіне оралып, оқуын аяқтады және ғылым бакалавры дәрежесін алды. 1883 жылдан 1885 жылға дейін ол антрацит аймағындағы Пенсильвания геологиялық қызметінің топографиялық геологы болды. 1885 жылы Индиана университетінен Ph.D. дәрежесін алғаннан кейін, ол Индиана университетінде геология профессоры болып тағайындалды, бұл лауазымда 1891 жылға дейін болды, бірақ ол бірнеше жыл демалыста болды. 1886 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1887 жылы ол Арканзас штатының геологиялық қызметінің мемлекеттік геологы болып тағайындалды. Мемлекеттік геолог ретінде ол Арканзастағы алтын кендерінің алаяқтықтарын әшкереледі, осының салдарынан Арканзас штатының Bear City тұрғындары оның бейнесін өртеп жіберді, ал акцияларды сатушылар оны жұмыстан шығаруға тырысты. 1891 жылы ол жаңадан ашылған Стэнфорд университетінің геология кафедрасының профессоры және кафедра меңгерушісі болып тағайындалды, оны Корнелл және Индианадағы әріптесі, Стэнфорд университетінің президенті Дэвид Старр Джордан шақырды. 1913 жылы Джордан Стэнфорд университетінің президенті қызметінен зейнеткерлікке шыққанда, Брэннер университет президенті болып сайланды. Ол 1916 жылдың 1 қаңтарында университет белгілеген жас шегіне жеткендіктен зейнеткерлікке шықты және құрметті президент атанды. Стэнфордта жұмыс істеген кезінде ол 1899 жылы Бразилияға Агассиз Браннер экспедициясын және 1907-1908 жылдары осыған ұқсас екінші экспедицияны басқарды. Ол Панама каналын және 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісін зерттеу жөніндегі үкіметтік комиссияларда жұмыс істеді. Ол Бразилиядағы жұмысына негізделген португал тілінің грамматикасын жариялады, ол бірнеше рет қайта басылды. Ол Брэннер отбасының, әсіресе оның арғы ата-бабалары Каспер Брэннердің (1729-1792) және оның әйелі Кэтриннің (1730-1800) шежіресін баяндайтын 453 беттік еңбек жазды. Ол 1922 жылы Калифорния штатының Пало-Альто қаласында қайтыс болды.
Branner was born in the town of New Market, Tennessee, where his father was a merchant. In 1852, the family went to live on a farm given to his father by his grandfather a mile east of Dandridge on the French Broad River. He grew up there and on an adjacent property to which the family moved in 1859. During the Civil War he was very anxious to join the Confederate army, and on two occasions left school for the purpose of enlisting. His age, however, prevented his being accepted; he was only thirteen. In 1865, he went to school for a year at New Market and in 1867, he spent a year at Maryville College. He left that institution in 1868, and in 1869, went to Ithaca, New York, to attend Cornell University. He spent a year attending Ithaca Academy and entered Cornell in 1870, in the so called classical course. In 1874, without having completed his university studies, he went by way of Europe to Brazil with Charles Fred Hartt, then professor of geology at Cornell. In 1875, he was made assistant on the geological survey of Brazil and remained on that work until the survey was abolished by the government and Professor Hartt died. In 1879, he accepted a position as assistant engineer and interpreter for the São Cyriaco Gold Mining Company of Boston, and spent a year near Serro, state of Minas Geraes, in the diamond regions of Brazil. In 1881, he returned to the United States, but was sent back to South America by Thomas Edison in search of a vegetable fiber for use in his then newly invented incandescent electric lamp. In 1882, he returned to Cornell University, completed his studies, and graduated with a Bachelor of Science degree. From 1883 to 1885, he was topographic geologist of the Geological Survey of Pennsylvania in the anthracite regions; in 1885, after receiving his Ph. D. from Indiana University, he was made professor of geology at Indiana University, a position he held until 1891, though he was absent on leave for several years. In 1886, he was elected as a member to the American Philosophical Society. In 1887, he was appointed State Geologist of the Geological Survey of Arkansas. As State Geologist, he exposed gold mining swindles then operating in Arkansas, for which the citizens of Bear City, Arkansas, burned him in effigy, and the stock promoters tried to have him fired. In 1891, he was appointed professor and chair of the Department of Geology at the newly opened Stanford University, recruited by his colleague from Cornell and Indiana, Stanford President David Starr Jordan. When Jordan retired as president of Stanford in 1913, Branner was elected President of the university. He retired January 1, 1916, due to an age limit established by the university and was named President Emeritus. While at Stanford he directed the Agassiz Branner expedition to Brazil in 1899 and a second similar expedition in 1907–1908. He served on government commissions studying the Panama Canal and the 1906 San Francisco earthquake. He published a grammar of the Portuguese language, based on his work in Brazil, which went to multiple editions. a 453 page work documenting the genealogy of the Branner family and in particular the descendants of his great great grandparents, Casper Branner (1729–1792) and wife Catherine (1730–1800). He died in Palo Alto, California, in 1922.
Мұра
Стэнфордтағы жатақ ғимараты, Браннер залы және Браннер Жер ғылымдары кітапханасы оның құрметіне аталған. Оның Стэнфордтағы екі шәкірті, АҚШ президенті Герберт Гувер және оның әйелі Лу Генри Гувер, ортағасырлық тау-кен классикасы «De re metallica» ағылшын тіліне аудармасын Браннерге арнады. Браннерит минералы, уран кенінің минералы, оның есімімен аталады. 1920 жылы Иордан Бразилиядан табылған сүйекті балыққа – Браннерион деп ат қойды; Браннер бұрын осы туысқа жатқан бір түрді (B. vestitum, бұрын Calamopleurus vestitus) сипаттауға көмектескен. 1926 жылы Калифорнияда табылған рак түрі, Cancer branneri, қазір Romaleon branneri, көбінесе қақ жартасты рак деп аталады, оның құрметіне аталды.
A dormitory building, Branner Hall, and the Branner Earth Sciences Library at Stanford are named after him. Two of his Stanford students, United States President Herbert Hoover and his wife Lou Henry Hoover, dedicated their English translation of the medieval mining classic De re metallica to Branner. The mineral, brannerite, a uranium ore mineral, was named in his honor. A fossil bonefish from Brazil, Brannerion, was named after him by Jordan in 1920; Branner had previously helped to describe one of the species (B. vestitum, previously Calamopleurus vestitus) that was assigned to the genus. A species of crab found in California, Cancer branneri now Romaleon branneri commonly known as the furrowed rock crab, was named after him in 1926.
Ғылыми-зерттеу ресурстары
http://www.oac.cdlib.org/findaid/ark:/13030/tf5j49n80q Джон Каспер Брэннердің президенттік құжаттары, 1913-1917 жылдары] (6,5 сызықтық фут) Стэнфорд университеті кітапханаларындағы Арнайы коллекциялар және университет мұрағаттары бөлімінде сақтаулы.
http://www. oac. cdlib. org/findaid/ark:/13030/tf5j49n80q John Casper Branner Presidential Papers, 1913 1917] (6.5 linear ft.) are housed in the Department of Special Collections and University Archives at Stanford University Libraries