Фульвар Скипвит: Американ саяхатшысы, дипломаты және саяси қайраткерінің өмірі мен қызметі
Fulwar Skipwith
Фулвар Скипвит: Американ саяхатшысы, дипломаты, саяси қайраткері және фермер. Луизиананы сатып алудағы рөлі, Батыс Флориданың губернаторы және т.б. туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fulwar Skipwith (21 ақпан 1765 - 7 қаңтар 1839) – американдық саясаткер, әскери қызметкер, дипломат және фермер. Америка Тәуелсіздік соғысының қатысушысы, ол Мартиникадағы АҚШ консулы, кейін Франциядағы АҚШ Бас консулы қызметін атқарды. 1803 жылы Луизиананы сатып алу келісімдерін жүргізуде маңызды рөл атқарды, 1810 жылы Батыс Флорида Республикасының тұңғыш және жалғыз губернаторы болды, сондай-ақ Батон-Руж қаласының Ауыл шаруашылығы қоғамын құруға белсенді қатысты.
American politician
Fulwar Skipwith (February 21, 1765 – January 7, 1839) was an American soldier, diplomat, politician and farmer. A veteran of the American Revolutionary War, he served as a U. S. Consul in Martinique, and later as the U. S. Consul General in France. He was instrumental in negotiating the Louisiana Purchase in 1803, was the first and only governor of the Republic of West Florida in 1810, and was a founding member of the Agricultural Society of Baton Rouge.
Ерте өмір
Скипвит Вирджиния штатының Динуиди округіндегі беделді отбасында дүниеге келген. Оның туысы Генри Скипвит, АҚШ президенті Томас Джефферсонның (1801–1809 жылдары) күйеуінің інісі болған. Скипвит Уильям және Мэри колледжінде оқыды, бірақ 16 жасында Америка Тәуелсіздік соғысына қатысу үшін әскерге кетіп қалды. Ол 1781 жылы Йорктаун қамалында қызмет етті. Америка тәуелсіздік алғаннан кейін темекі саудасымен айналысты.
Skipwith was born into an influential family in Dinwiddie County, Virginia. His cousin, Henry Skipwith, was a brother in law to Thomas Jefferson, the U. S. President 1801–1809. Skipwith studied at the College of William & Mary, but left at age 16 to enlist in the army during the American Revolutionary War. He served at the Siege of Yorktown in 1781. After American independence was achieved, he entered the tobacco trade.
Дипломатиялық мансап және отбасы
1789 жылғы француз төңкерісінен кейін Скипвит 1790 жылы француз колониясы Мартиникаға АҚШ консулы болып тағайындалды. 1793 жылы кетер алдында ол төңкерістің қырағылықтарын, сондай-ақ Мартиникадағы сәтсіз құл көтерілісінен кейінгі салдарды бастан өткізді. 1795 жылы Скипвит АҚШ-тың Франциядағы өкілі Джеймс Монро басшылығымен Парижде бас консул болып тағайындалды. 1802 жылдың 2 маусымында Фулвар Скипвит фламанд бароншасы Эвелина Луиза Барлие Ван ден Клустерге үйленді. Олардың балалары – Томас Б. Робертсонға үйленген Лелия, Эдвард Х. Бартонға үйленген Эвелина және Джордж Грей Скипвит. Скипвит Роберт Ливингстонға (Нью-Йорк штатының жоғары заңгерлік лауазымына байланысты "Кенслер" деп белгілі) Луизиананы сатып алу туралы келіссөздер жүргізуге көмектесті және оның оңтүстік бөлігіндегі 828 000 шаршы мильді беруге белсенді қатысты.
Following the French Revolution of 1789, Skipwith was appointed as US Consul to the French colony of Martinique in 1790. He experienced the turmoil of the Revolution, as well as the aftermath of the abortive slave insurrection in Martinique, before departing in 1793. In 1795, Skipwith was appointed Consul General in Paris under the US Minister to France, James Monroe. On June 2, 1802, Fulwar Skipwith married Evelina Louisa Barlié Van den Clooster, a Flemish baroness. Their children were Lelia, who married Thomas B. Robertson; Evelina, who married Edward H. Barton; and George Grey Skipwith. Skipwith assisted Robert Livingston (known as "The Chancellor" for the high New York state legal office he held) in negotiating the Louisiana Purchase, and actively participated in the transfer of 828,000 square miles of land in its southern part.
Батыс Флорида Республикасы
1809 жылы Скипвит испандық Батыс Флоридаға көшті. Батыс Флориданың алғашқы сот жүйесінің мүшесі ретінде ол 1810 жылғы Испанияға қарсы Батыс Флорида көтерілісіне қатысып, қысқа ғұмырлы Батыс Флорида Республикасының губернаторы қызметін атқарды. 1810 жылдың 27 қазанында АҚШ президенті Джеймс Мэдисонның жариялауымен Батыс Флорида АҚШ-қа қосылды, ол оны Луизиана сатып алынуының бір бөлігі деп мәлімдеді. Бастапқыда Скипвит және Сент-Франсисвиллде орналасқан Батыс Флорида үкіметі жариялауға қарсы болды, олар жеке штат ретінде одаққа қосылу шарттарын келіссөздер арқылы шешуді қалаған. Бірақ 1810 жылдың желтоқсанында қарулы әскерлермен келген Орлеанс территориясының губернаторы Уильям Клейборн Батыс Флорида үкіметінің заңдылығын мойындаудан бас тартты. Скипвит және заң шығарушы орган Мэдисонның жариялауын қабылдауға мәжбүр болды, оның сайланған үкіметке жеткілікті құрмет көрсетпейтініне сенді.
In 1809, Skipwith moved to Spanish West Florida. As a member of the first West Florida judiciary, he took part in the 1810 West Florida rebellion against Spain, and served as Governor of the short lived Republic of West Florida. On October 27, 1810, West Florida was annexed to the United States by proclamation of U. S. President James Madison, who claimed it as part of the Louisiana Purchase. At first, Skipwith and the West Florida governmentlocated in St. Francisvillewere opposed to the proclamation, preferring to negotiate terms to join the Union as a separate state. However, the Territory of Orleans Governor, William C. C. Claiborne, who led armed troops to take possession in December 1810, refused to acknowledge the legitimacy of the West Florida government. Skipwith and the legislature reluctantly agreed to accept Madison's proclamation, believing it not sufficiently respectful of the elected government.
Кейінгі өмірі
Скипвит Луизиана штатының сенатына сайланды, онда ол сол органның екінші президенті қызметін атқарды. 1812 жылғы соғыс кезінде 1814 жылдың желтоқсан айында Маглоир Гишар мен Скипвит «жақында Баратариаға тығылған, сот қуғынынан қорқып, қызметтерін ұсынудан тартынған жеке тұлғаларға» (каперлерге) кешірім беру туралы заңнамалық резолюцияны ұсынды. Бұл Жан Лафит пен оның серіктерінің Нью-Орлеан шайқасында қалаға шабуыл жасаған британдық әскерден Нью-Орлеанды қорғауға қосылуына әкелді. 1827 жылы Скипвит, Арман Дюплантье, Антуан Бланк, Томас Б. Робертсон және Себастьен Хириарт Луизиана штатының заң шығарушы органынан Батон-Руж қаласындағы Ауыл шаруашылығы қоғамын құруға рұқсат алды. Қоғамның мақсаты төмендегідей болды: «Аталған қоғамның жалғыз және ерекше мақсаты – ауыл шаруашылығын жақсарту, жылқы, мүйізді мал және басқа да малдың тұқымын жетілдіру, сондай-ақ елдегі ауыл шаруашылығының барлық салаларын дамыту». Скипвит 1839 жылдың 7 қаңтарында 73 жасында Батон-Руж қаласының жанындағы Монтесано плантациясында қайтыс болды.
Skipwith was elected to serve in the Louisiana State Senate where he served as that body's second President. In December 1814, during the War of 1812, Magloire Guichard and Skipwith sponsored a legislative resolution to grant amnesty to "the privateers lately resorting to Barataria, who might be deterred from offering their services for fear of prosecution." This led to Jean Lafitte and his men joining in the defense of New Orleans during the Battle of New Orleans, when the city was attacked by British forces. In 1827, Skipwith, Armand Duplantier, Antoine Blanc, Thomas B. Robertson, and Sebastien Hiriart received permission from the Louisiana State Legislature to organize a corporation called the Agricultural Society of Baton Rouge. The purpose of the society was as follows: "The sole and special objects of the said society shall be the improvement of agriculture, the amelioration of the breed of horses, of horned cattle, and others, and in all of the several branches relative to agriculture in a country." Skipwith died at his plantation, Montesano, near Baton Rouge, on January 7, 1839, at age 73.