Кіріспе
1874 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Уильям Гладстон басқаратын либералдар, дауыс берушілердің көпшілігін жеңгеніне қарамастан, жеңіліске ұшырады. Бенджамин Дизраэлидің консерваторлары Халық үйінің көпшілік орындарын жеңіп алды, бұл негізінен көптеген орындарға қарсы кандидаттардың болмауының арқасында мүмкін болды. Бұл 1841 жылдан бергі консерваторлардың жалпы сайлаудағы алғашқы жеңісі болды. Гладстонның сайлау тағайындауы өз әріптестерін таң қалдырды, өйткені олар коалициядағы наразылықтың үлкен аймақтарын білді. Мысалы, дінсіздер білім беру саясатына наразы болды; көптеген жұмысшы табының өкілдері жаңа кәсіподақ заңдарына және ішімдікке қойылған шектеулерге қарсы болды. Консерваторлар орта тапта беделін арттырды, Гладстон табыс салығын жоюды қалағанмен, өз кабинетін көндіре алмады. Нәтиже либералдар үшін апатқа ұласты, олар 387 депутаттан 242-ге дейін азайды. Консерваторлар 271-ден 350-ге дейін өсті. Гладстон өзі: «Бізді джин мен сыраның толқыны шайып кетті» деді. Сайлауда Ирландияның «Үйдегі басқару лигасы» парламентте маңызды үшінші күшке айналды, Ирландиядан сайланатын 101 орынның 60-ын иеленді. Бұл 1872 жылғы «Құпия дауыс беру туралы» заңнан кейін қолданылған алғашқы жалпы сайлау болды. Ирландиялық националистердің табысы «Құпия дауыс беру туралы» заңның нәтижесі болуы мүмкін, өйткені жалдамалы шаруалар өз жер иелерінің қалауына қарсы дауыс берген жағдайда шығарылып кету қаупі азайды. Бұл сайлауда жұмысшы табының алғашқы екі депутаты сайланды: Александр Макдональд және Томас Берт, екеуі де Кеншілер одағының мүшелері, Стаффорд және Морпет округтерінен Либералды лейбористер (Lib–Lab) депутаты болып сайланды. 1867 жылғы реформалық заң ауылдық помещиктердің заң шығару билігін әлсіретті. 1874 жылғы сайлауда, әсіресе Ирландияда, ірі жер иелері округтік орындарын жалдамалы шаруаларға жоғалтты. Бұл құпия дауыс беру енгізілгеннен бері партияның халықтың көпшілігінің дауысын алғанына қарамастан жеңіліске ұшыраған жалғыз жағдай. Бұл негізінен 100-ден астам консервативті кандидаттар қарсылықсыз сайланғандықтан болды. Бұл консервативті кандидаттардың танымал болады деп күтілген 100 округте дауыс берілмеді дегенді білдірді; либералды кандидаттар тұрған округтерде олар орташа есеппен дауыс берудің жоғары пайызын жинады. Сайлауға 652 депутат сайланды, бұл өткен сайлауға қарағанда 6 депутатқа кем. Сыбайлас жемқорлыққа қатысты айыптаулардан кейін консерваторлардың Беверли және Слайго Бороу округтері, либералдардың Бриджвотер және Кашел округтері таратылды.
The 1874 United Kingdom general election saw the incumbent Liberals, led by William Gladstone, lose decisively, even though their party won a majority of the votes cast. Benjamin Disraeli's Conservatives won the majority of seats in the House of Commons, largely because they won a number of uncontested seats. It was the first Conservative victory in a general election since 1841. Gladstone's decision to call an election surprised his colleagues, for they were aware of large sectors of discontent in their coalition. For example, the nonconformists were upset with education policies; many working class people disliked the new trade union laws and the restrictions on drinking. The Conservatives were making gains in the middle class, Gladstone wanted to abolish the income tax, but failed to carry his own cabinet. The result was a disaster for the Liberals, who went from 387 MPs to only 242. Conservatives jumped from 271 to 350. Gladstone himself noted: "We have been swept away in a torrent of gin and beer". The election saw the Irish of the Home Rule League become a significant third party in Parliament, with 60 of 101 of the seats for Ireland. This had been the first general election that used a secret ballot following the 1872 Secret Ballot Act. The Irish Nationalist gains could well be attributed to the effects of the Secret Ballot Act, as tenants faced less of a threat of eviction if they voted against the wishes of their landlords. Also in this election, the first two working class MPs were elected: Alexander MacDonald and Thomas Burt, both members of the Miners' Union, were elected as Liberal Labour (Lib–Lab) MPs in Stafford and Morpeth, respectively. The 1867 Reform Act eroded the legislative power of the rural gentry. The 1874 election, especially in Ireland, saw great landowners losing their county seats to tenant farmers. This is the only time since the introduction of the secret ballot that a party has been defeated despite receiving an absolute majority of the popular vote. This was primarily because over 100 Conservative candidates were elected unopposed. This meant no votes were cast in those 100 places where the Conservative candidates were anticipated to be popular; in the seats where Liberal candidates did stand, they polled a high proportion of the vote on average. The election saw 652 MPs elected, six fewer than at the previous election. Following allegations of corruption, the Conservative held constituencies of Beverley and Sligo Borough, and the Liberal held constituencies of Bridgwater and Cashel, had been abolished.
Ұлыбритания
Партия Орындықтар Орындықтардың өзгеруі Дауыс саны % % өзгеруі 319 85 1,000,006 44.6 230 93 1,241,381 55.4 2 2 0 2 0.0 Барлығы 551 4 2,241,389 100
Англия
Партия Орын саны Орын санының өзгеруі Дауыс саны Пайыздық үлес Пайыздық өзгеруі 280 69 905,239 46.2 171 75 1,035,268 53.8 2 2 0 2 0.0 Барлығы 451 4 1,940,509 100
Шотландия
Партия Орын саны Орын санының өзгеруі Дауыс саны Пайыздық үлес Пайыздық өзгеруі 40 11 148,345 68.4 18 11 63,193 31.6 Барлығы 58 211,538 100
Уэльс
Партия Орын саны Орын санының өзгеруі Дауыс саны Пайыздық үлес Пайыздық өзгеру 19 4 57,768 60.9 14 4 31,574 39.1 Барлығы 33 89,342 100
Ирландия
Партия Орындықтар Орындықтар өзгерісі Дауыстар % % өзгерісі 60 60 90,234 39.6 31 6 91,702 40.8 −1.1% 10 56 39,778 18.4 −39.5% 0 2,934 1.2 Барлығы 101 2 224,648 100
Анықтамалар және қосымша оқу
МакИнтайр, Уильям Дэвид. "Дизраэлидің сайлаудағы қателігі: 1874 жылғы сайлаудағы Малакка бұғазы мәселесі". Мәдениет, теория және сын 5.1 (1961): 76–105. Робертс, Мэтью. "Викториандық Англиядағы сайлау карикатуралары және саяси байланыс". Мәдени және әлеуметтік тарих (2013) 10#3 369–395 бб. 1860–1890 жж.