Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Халықаралық Олимпиада комитетінің президенті 1942-1952 жылдар аралығында.
President of the International Olympic Committee from 1942 to 1952
Иоганнес Сигрид Эдстрем (11 қараша 1870 – 18 наурыз 1964) – швед өнеркәсіпшісі, Швеция-Америка қорының төрағасы және Халықаралық Олимпиада комитетінің 4-ші президенті.
Johannes Sigfrid Edström (11 November 1870 – 18 March 1964) was a Swedish industrialist, chairman of the Sweden America Foundation, and 4th President of the International Olympic Committee.
Ерте өмір
Эдстрем Бохусланда Оруст аралындағы Морланда деген шағын ауылда дүниеге келген. Ол Гетеборгтегі Чалмерс технологиялық университетінде оқып, 1891 жылы бітірді, содан кейін Швейцариядағы Цюрихтегі ЭТХ-да және АҚШ-та білімін жалғастырды. Жастығында ол 100 метрді 11 секундта жүгіріп өтетін көрнекті спринтер болған. 1900-1903 жылдары Гетеборг трамвайларының директоры қызметін атқарды, оларды электрлендіруге жетекшілік етті, ал 1903-1933 жылдары ASEA электротехникалық компаниясының директоры, 1934-1939 жылдары ASEA басқарма төрағасы болды. Эдстрем швед спорттық басқаруына қатысып, 1912 жылы Стокгольмде өткен жазғы Олимпиада ойындарын ұйымдастыруға көмектесті. Олимпиада барысында Халықаралық жеңіл атлетика федерациясы (IAAF) құрылды, және Эдстрем оның тұңғыш президенті болып сайланды, ол 1946 жылға дейін осы қызметте болды.
Edström was born in the tiny village of Morlanda, on the island of Orust, Bohuslän. He studied at Chalmers University of Technology in Gothenburg, where he graduated in 1891, and continued studying at ETH Zürich in Switzerland, and the United States. In his youth, he was a top sprinter, capable of finishing the 100 m in 11 seconds. He was the director of the Gothenburg trams from 1900 to 1903, where he was in charge of electrifying them, and of the electrotechnical company ASEA from 1903 to 1933, and president of ASEA's board from 1934 until 1939. Edström was involved in Swedish sports administration, and helped organise the 1912 Summer Olympics in Stockholm. During the Olympics, the International Amateur Athletics Federation (IAAF) was established, and Edström was elected its first president, a position that he held until 1946.
МОК президенті
1920 жылы Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) мүшесі болды, ал 1931 жылы Атқару комитетінде қызмет еткеннен кейін вице-президент атанды. 1942 жылы ХОК президенті Анри де Байлет Латур қайтыс болғаннан кейін Эдстрем Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін президент міндетін атқарушы болды. Соғыстан кейін Олимпиада қозғалысын жаңғыртуда маңызды рөл атқарды. 1952 жылы ол осы лауазымнан зейнеткерлікке шығып, оның орнын Айвери Брундедж басты. 1931 жылы Эдстрем фин жүгіршісі Пааво Нурмиге 1932 жылғы Лос-Анджелес Олимпиадасына қатысуын тиым салу туралы даулы шешімге қатысты, өйткені ол Нурмиді кәсіби спортшы деп санады. Бірақ 1932 жылдың сәуір айында Финляндияның жеңіл атлетика федерациясы Нурминің пайдасына шешім шығарды, оның кәсіби екенін көрсететін ешқандай дәлел таба алмады. 10 000 метрге жарысқа үш күн қалғанда, Нурмиді дисквалификациялаған жеті мүшеден тұратын IAAF арнайы комиссиясы фин спортшының өтінімін қабылдамады және оған Лос-Анджелесте бәсекеге қатысуға тыйым салды. IAAF президенті және оның Атқару кеңесінің төрағасы Зигфрид Эдстрем келесі күні басталатын IAAF конгресі Нурмиді Олимпиадаға қайта қабылдамайтынын, тек осы іс бойынша кезеңдер мен саяси аспектілерді қарастыратынын мәлімдеді. Мыңдаған адам Хельсинкиде наразылық акциясын өткізді. Іс бойынша толық мәліметтер баспасөзге жарияланбады, бірақ Нурмиге қарсы дәлелдер неміс жарыс ұйымдастырушыларының куәлігі болды, олар Нурмидің 1931 жылдың күзінде Германиядағы жарыстарда әр жарысқа 250-500 доллар алғанын айтты. Бұл Финляндия мен Швеция арасындағы қарым-қатынасқа кері әсер етті, өйткені Пааво Нурми Финляндияның ұлттық батыры саналды. Нурми 1952 жылғы Хельсинки Олимпиадасында өзінің кек алуын іске асырды, ол ашылу салтанатында стадионға Олимпиада алауын әкелді және Эдстремнің алдында тұрғанда, көрермендер оған құрмет көрсетіп, тұрды. Эдстрем 1964 жылдың 18 наурызында Стокгольмде қайтыс болды.
He became a member of the International Olympic Committee (IOC) in 1920, and after holding a position on the Executive Committee, became vice president in 1931. When IOC president Henri de Baillet Latour died in 1942, Edström was the acting president until the end of World War II, when he was formally elected president. He played an important role in reviving the Olympic Movement after the war. In 1952, he retired from this position and was succeeded by Avery Brundage. In 1931, Edström was involved in the controversial decision to ban Finnish runner Paavo Nurmi from competing at the 1932 Los Angeles Olympics, as he saw Nurmi as a professional athlete despite the fact that in April 1932 the Finnish Athletics Federation ruled in favor of Nurmi, finding no evidence for the allegations of professionalism. Less than three days before the 10,000 m, a special commission of the IAAF, consisting of the same seven members that had suspended Nurmi, rejected the Finn's entries and barred him from competing in Los Angeles. Sigfrid Edström, president of the IAAF and chairman of its executive council, stated that the full congress of the IAAF, which was scheduled to start the next day, could not reinstate Nurmi for the Olympics but merely review the phases and political angles related to the case. Thousands protested against the action in Helsinki. Details of the case were not released to the press, but the evidence against Nurmi was believed be the sworn statements from German race promoters that Nurmi had received $250–500 per race when running in Germany in autumn 1931. This affected Finland's relationship to Sweden negatively as Paavo Nurmi was considered a Finnish national hero. Nurmi finally got his revenge during 1952 Olympic Games in Helsinki when he brought the Olympic torch to the opening ceremony in the stadium and received a standing ovation in front of Edström. Edström died in Stockholm on 18 March 1964.