Кіріспе

Мойнешти (Мойнешт) – Румынияның Бакау округіндегі Батыс Молдовадағы қала. 2021 жылғы мәлімет бойынша, халқы 19 728 адамды құрайды. Қала атауы румын тіліндегі "moină" сөзінен шыққан, ол "екінші жылғы егістік" немесе "шағын жаңбыр" деген мағынаны білдіреді. Мойнештиде бір кезде ірі еврей қауымы болған, 1899 жылы халықтың шамамен жартысы еврейлерден тұрған; еврей контекстінде бұл атау көбінесе Мойнешт немесе "Монешт" деп айтылады. Қала бір ауылды – Газариеді басқарады.

Тарих

1467 жылы алғаш рет айтылған, 1783 жылғы Бауэр картасында бұл жер Молдавия ауылдарының тізіміне енген. 1832 жылы осы орналасқан жерде алғаш рет сауда орталығы тіркелді, онда 188 үй және 588 тұрғын болған. 1921 жылы Мойнешті өз гербімен және жергілікті басқаруымен, бірақ қала санатына жете алмайтын «қалалық коммуна» (comună urbană) мәртебесін алды. 2002 жылы муниципалитет болып жарияланды. 2011 жылғы халық санауы бойынша 20 855 адам тұрды. 2021 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 19 728 адамды құрады.

Экономика

Мойнштидің айналасындағы аймақ мұнай, табиғи газ, тұз және ағаш сияқты табиғи ресурстарға бай. 1950-1980 жылдар аралығында Мойншти ірі мұнай өндіру өнеркәсібінің арқасында тұрақты экономикалық өсімді бастан өткерді. Бірақ 1990 жылдан кейін, еліміздегі өнеркәсіп жекешелендірілгеннен кейін Мойншти экономикасы күрт өзгерді, кейбір кездерде жұмыссыздық деңгейі 20%-дан асып кетті.

Дада ескерткіші

1996 жылы Мойнештиде дүниеге келген дадаизмнің негізін қалаушы Тристан Цараны құрметтеп, қалаға кіретін жол бойында ескерткіш орнатылды. Оны неміс-румын мүсіншісі Инго Гласс нағыз дадалық рухта бетон мен болаттан жасады, оның ұзындығы 25 метр, ені 2,6 метр, биіктігі 10 метр, ал салмағы 120 тоннаға жетеді.

Туризм

Мойнештідегі туристік тартымдарға мыналар кіреді: Баи паркі (емдік минералды сулары бар), Қарағай паркі, Гиндару төбесі (археологтар Кукутены мәдениетінен бұрынғы дәуірге қатысты 5000 жылдан астам уақыт бұрынғы заттар тапқан), Дада монументі (Тристан Цзараға арналған), Цетацуия (археологиялық тұрғыдан расталған дакиялық бекінілген қала) және еврей зираты (ең көне жазуы танылатын қабір тасы 1692 жылға дейін сақталып қалған).