Пи́з По́ттадж: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Пис Потадж – Англияның Батыс Суссекс округінің Орта Суссекс ауданындағы ауыл. Ол Кроули қаласының құрылыс аймағының оңтүстік жиегінде, Слаугем азаматтық округінің құрамында орналасқан. Ауылда ауыл тұрғындары үшін жергілікті дүкен қызметін атқаратын, ауылдың атын алған автокөлік жолының сервистік станциясы бар (ауылдан жаяу өтуге арналған жол салынған). Ол Лондоннан Брайтонға созылатын жолдағы M23 және A23 тас жолдарының қиылысында орналасқан, сондай-ақ A264 тас жолы Хоршамға қосылады. 1875 жылы ашылған, бірақ қазір пайдаланылмайтын Аспанға Көтерілу шіркеуі – Слаугемдегі Сент-Мария шіркеуіне қарасты шағын ғимарат. Пис Потадж радары ауылдың батысында орналасқан және ауылдың көп бөлігінен көрінеді. Бұл NATS әуе қозғалысын басқару радарі болып табылады, ол теңіз деңгейінен 460 фут (140 метр) биіктікте, жақын орналасқан Гатвик әуежайынан 250 фут (76 метр) биіктікте орналасқан артықшылықты пайдаланады.

Этимология

Бұршақ тұқымынан жасалған пудингтің ескі атауы – Пиc Поттадж. Ауылдың аты Лондоннан Оңтүстік жағалауға немесе Шығыс Гринстедтен Хоршамға жолға шыққан сотталғандарға осы тағамды ұсынғаннан пайда болған деген болжам бар, бірақ бұл күмәнді көрінеді және сотталғандардың неліктен осы екі бағыттың бірімен саяхаттайтыны белгісіз. Peaspottage Gate атауы алғаш рет 1724 жылы жасалған Сюссекс картасында, Краулиден Риджвейге баратын жолдың оңтүстік шетінде пайда болды және ол Слаугхем мен Уорт приходтарының шекарасында орналасқан. Бұл жол ақысы алынатын қақпалар (1771) салынар алдында болғандықтан, ол ақы төленетін қақпа болған жоқ. Бұл, әдетте, Сент-Леонард орман мен Тилгейт орман арасындағы (Уорт орманының бір бөлігі) қақпа болған, және, мүмкін, жұмсақ, лайлы жерге сілтеме жасаған. Көптеген жергілікті ауылдардың атында Gate сөзі кездеседі (Tilgate, Colgate, Faygate және т.б.). Джон Спидтің 1610 жылғы картасында (1590 жылдары зерттелген) бұл атау жоқ. 1877 жылы ақы төленетін қақпа алынып тасталғанда, атаудан Gate сөзі алынып тасталды.

География және тарих

Пиз Поттадж – Биік Велдтің Ормандық қыратында орналасқан. Бұл қырат Кредалық Хастингс қабаттарының кедергіге қарсы тұратын құмтастары мен жұқа сазды топырақтарынан құралған және батыстағы Хоршемнен шығыстағы Англияның каналдық жағалауына дейін, Хастингс пен Рай аралығында созылады. Қырат Пиз Поттадждың батысында тар, бірақ шығысқа қарай кеңейеді. Ылғалды Велд сазы қыраттың солтүстік және оңтүстік жағындағы төмендіктерді құрайды. Құмтас жақсы дренаж жасайды және мезолит дәуіріне жататын көптеген микролиттер табылған. Хоршам мәдениетінің шамамен 2000 жылға созылғаны есептеледі. Оңтүстік Даунс аймағынан табылған неолиттік кремний тастар Париш Лейн бойында шығысқа қарай кездеседі. Батысында қола дәуіріне жататын үш дөңгелек қоршау бар. Пиз Поттадж – ежелгі, римдіктерге дейінгі жолдың бойында орналасқан, ол Ормандық қырат бойымен Ашдаун орманынан Батыс Хоатли, Тернерс Хилл және Пиз Поттадж арқылы Хоршамға дейін шығыстан батысқа қарай созылған. Бұл тарихи жол римдіктердің Англияның оңтүстік жағалауын Лондонмен байланыстыру және стратегиялық маңызды Уэлден темір өнеркәсібімен, мысалы, Пиз Поттаджтан шығысқа қарай 5 миль (8 км) қашықтықтағы Лондон-Брайтон магистралі және батысқа қарай Стайн көшесімен байланысу үшін салған, негізінен солтүстік-оңтүстік бағытындағы римдік жолдарға дейін соңғысы болған. Бұл жолдың шығыс-батыс бағытындағы маңызы зор болған және көне заманнан бері сақталған. Маршрутты Ordnance Survey карталарында табуға болады және оны әртүрлі жерлерде, мысалы, Пиз Поттадждың шығысындағы Уорт орманы арқылы өтетін ескі, суға батқан жол ретінде көруге болады. Саксон дәуірінен қалған жалғыз дерек – саяси құрылымдар. Орталық саксондықтар Темза аңғарынан оңтүстікке қарай кеңейіп, Судергеона (Суррей) кіші патшалығын құрды. Оңтүстік саксондықтар оңтүстік жағалауды мекендеген. Арасында Андреасвальд деп аталатын үлкен орман болған. Ылғалды Уэлден сазы мен тығыз өсімдіктер оны өзен арқылы ғана қолжетімді еткен, сондықтан Суссекс аймақтары өзен аңғарлары бойымен қалыптасқан. Оуз өзенімен Льюзден Кукфилдке дейін шағын қайықтармен жүзуге болады, ал одан жоғары, құрғақ жер мен тығыз өсімдіктер солтүстікке қарай жылжуды жеңілдеткен. Осылайша Льюз аймағы қазіргі Кроулиге дейін солтүстікке қарай созылған. Аймақтар жүзге бөлінген, ал қазір Пиз Поттадж деп аталатын аймақ Баттингхилл жүзіне қарасты болған. Слаугем алғаш рет 1095 жылы Льюстегі Сент-Панкрас монастырына ондықтар берілген кезде айтылған. Шіркеу 12 ғасырдың басына жатады. Кристофер Сакстонның 1575 жылғы Сассекстің алғашқы ірі масштабтағы картасында Кроули және Слаугем шіркеулері, Сент-Леонард орманы және Уорт орманы көрсетілген, бірақ олардың арасында тек ақ кеңістік болған. Спидтің 1610 жылғы картасында (1595 жылы Джон Нордон салған) Славга мен Кроули, батыста Шелли орманы мен шығыста Тайлгейт орманы арасынан өтетін аймақ шекарасы көрсетілген. Екі картада да жолдар көрсетілмеген. Хоршамнан Риджвей жолы пайдаланылған болуы мүмкін, өйткені ол жалғыз құрғақ шығыс-батыс жолы, бірақ ол оңтүстікке Хэндкросқа дейін, содан кейін шығысқа қарай Хай-стрит бойымен (Стендфорд Бруктың бастауына айналып) Тернерс Хиллге және одан әрі Шығыс Гринстедке дейін созылған. Ылғалдырақ, бірақ қысқа жол Париш Лейн бойымен Стенфорд Брук арқылы Cinder Banks арқылы өтеді. Бұл 1724 жылғы Budgen картасында айқын көрініс тапқан, ол батысқа қарай Бучан төбесімен және Broadfield және Hogs Hill арқылы Crawley-ге қарай солтүстікке қарай жолмен Pease Pottage Gate-те бірнеше ғимараттарды көрсеткен. Оңтүстікке қарай Хандкросқа баратын жол көрсетілмеген. Cinder Banks атауы Worth Furnace деп аталатын қос пештен алынған, ол 1547 жылы зеңбіректер өндірген. Бастапқыда оның иесі Томас Ховард, Норфолктің 3-ші герцогы, Норфолк мемлекетке опасыздық жасады деп айыпталғанда, ол Судлейдің 1-ші бароны Томас Сеймурға өтті. Сеймур да осындай тағдырға ұшырады, ал 1550 жылы оның меншігіндегі мүлік инвентаризациясы 29 зеңбірек және алты тонна оқ-дәрі бар пеш туралы егжей-тегжейлі ақпарат берген. Пештен құйылған темір өндірілді, оның бір бөлігі солтүстікке қара судың сәндік балқымасына (қазіргі Мейденбоуэрдің астында) темірге айналдырылды. 17 ғасырдың басында темір кенінің және ағаштың жетіспеушілігіне байланысты пеш жабылып қалды. Томас Сеймур өзінің қысқа мерзімдік меншігінде жақын маңдағы Бьюбуш саябағында жаңа қала салуды ұсынды. Лондон мен Брайтон арасындағы негізгі жол шығысқа қарай (1756 жылы Лондон-Брайтон көлігі Шығыс Гринстед және Льюз арқылы өткен). 18 ғасырдың басында Кроулиден Лондонға дейін ақылы жол салынды, бірақ Пиз Поттадж арқылы Брайтонға баратын жол 1770 жылға дейін салынбады. Риджвей (қазіргі Хоршам жолы және Орман жолы) 1771 жылы ақылы жолға айналдырылды, ол Хоршам-Кроули жолы болды, ал 1823 жылы салынған McAdam жолына дейін (қазіргі A264 жолының ескі маршруты – оған қатты жабын берілгенге дейін ол өте ылғалды болған). 1797 жылы күніне әр бағытта екі Лондон-Брайтон көлігі болған. 19 ғасырдың басында құрметті Томас Эрскин (1806–1807 жылдары Лорд Канцлер), Бучан графының ұлы, 19 ғасырдың басында Бучан төбесін сатып алып, Grouse Road-тың солтүстік жағынан Бьюбуш және Госсопс Гринге қарай төмен түсетін екі жолдың арасында үй салды. Бучан төбесі оның әкесінің құрметіне аталғанына кеңінен сенеді, бірақ атауы Budgen картасында 80 жыл бұрын көрсетілген. Қазіргі уақытта бұл үй Cottesmore мектебіне тиесілі. Уильям Коббет 1823 жылдың 31 шілдесінде Риджвей жолымен саяхаттады және оны «Ауылдық саяхаттарында» былай сипаттады:

Pease Pottage is situated on the Forest Ridge of the High Weald. This ridge is formed from the resistant sandstones and thin clays of the Cretaceous Hastings Beds and stretches from Horsham in the west to reach the English Channel coast in the east between Hastings and Rye. The ridge is narrow to the west of Pease Pottage but widens to the east. Wet Weald Clay forms the low ground to the north and south of the ridge. The sandstone provides good drainage and many microliths have been found dating from the Mesolithic Age. The Horsham Culture is believed to have lasted about 2,000 years. Neolithic flints from the South Downs have been found to the east along Parish Lane. To the west are three Bronze Age tumuli. Pease Pottage lies on an ancient, pre Roman trackway that ran in an east to west direction along the Forest Ridge from Ashdown Forest through West Hoathly, Turners Hill and Pease Pottage to Horsham. This pre historic ridgeway pre dated the predominantly north–south oriented Roman roads built by the Romans to link the south coast of England to London, and to connect with the strategically important Wealden iron industry, such as the London to Brighton trunk road 5 mile (8 km) east of Pease Pottage and Stane Street further to the west. The ridgeway, running as it did in an east–west direction across the Weald, was probably of long standing importance and of great antiquity. The route can be traced on Ordnance Survey maps and can be discerned on the ground in various places e. g. as an old sunken trackway running through Worth Forest east of Pease Pottage. The only evidence from Saxon times comes from the political structures. The Middle Saxons extended south from the Thames valley and created the sub kingdom of Sudergeona (Surrey). The South Saxons populated the south coast. In between was a great forest known as the Andreaswald. The wet Wealden clay and dense undergrowth made this relatively inaccessible except by river, and so the Sussex Rapes were formed along the river valleys. The River Ouse was navigable for small boats from Lewes up to Cuckfield from where higher drier ground and less dense vegetation made progress north easier. Thus the Rape of Lewes extended as far north as modern Crawley. The rapes were sub divided in hundreds, and the area now known as Pease Pottage was in the Hundred of Buttinghill. Slaugham is first mentioned around 1095 when the tithes were granted to the Priory of St Pancras in Lewes. The church dates from the early 12th century. The first large scale map of Sussex by Christopher Saxton in 1575 shows Crawley and Slaugham churches, St. Leonard's Forest and Worth Forest, but just white space between them. Speed's map of 1610 (surveyed by John Nordon about 1595) also shows Slawgha and Crawley with the Rape border passing between Schelley Forest on the west and Tylgate Forest on the east. Neither map shows any roads. It is likely that the Ridgeway from Horsham was used as it is the only dry east–west route, but this went south to Handcross then east along High Street (round the headwaters of Standford Brook) to Turners Hill and onwards to East Grinstead. A shorter but wetter (probably impassable in the winter) shortcut developed along Parish Lane crossing Standford Brook at Cinder Banks. This is clearly shown on Budgen's 1724 map which indicates a few buildings at Pease Pottage Gate with Buchan Hill to the west and a road north through Broadfield and Hogs Hill to Crawley. The road south to Handcross is not shown. Cinder Banks takes its name from a double blast furnace known as Worth Furnace which was producing cannons in 1547 – a double furnace was required to produce enough iron for a cannon. Originally owned by Thomas Howard, 3rd Duke of Norfolk, it passed to Thomas Seymour, 1st Baron Seymour of Sudeley when Norfolk was accused of treason. Seymour suffered the same fate, and an inventory of his property taken in 1550 gives detailed information of the furnace which included 29 guns and six tons of shot. The furnace produced cast iron, some of which was taken north to the Blackwater finery forge (now under Maidenbower) to be converted into wrought iron. The furnace closed in the early 17th century due to a shortage of iron ore and wood. Thomas Seymore in his brief ownership suggested building a new town in the nearby park of Bewbush. The main route between London and Brighton was further east (in 1756 the London Brighton stage coach went via East Grinstead and Lewes). A toll road from Crawley north to London was built in the early 18th century, but the road south to Brighton through Pease Pottage was not constructed until 1770. The Ridgeway (today known as Horsham Road and Forest Road) was turnpiked in 1771 being the main Horsham Crawley road prior to the McAdam Road being built in 1823 (now the old route of the A264 – it would have been extremely wet before it was given a hard surface). There were two London Brighton coaches a day in each direction in 1797. In the early 19th century Hon. Thomas Erskine (Lord Chancellor 1806–1807), son of the Earl of Buchan purchased Buchan Hill in the early 19th century and built a house in the fork between the two roads descending from the north end of Grouse Road towards Bewbush and Gossops Green. Although it is widely believed that Buchan Hill was named after his father, the name is on Budgen's map some 80 years earlier. The house is now the home of Cottesmore School. William Cobbett travelled the ridgeway on 31 July 1823., and wrote about it in his Rural Rides:

«Кроулиден Брайтонға қарай екі мильдей жол жүріңіз, содан оңға бұрылып [Пиз Поттаджда] Англиядағы ең жаман алты мильден өтіңіз. Осы жаман мильдің бірінші екеуі Лорд Эрскиннің меншігінен өтеді. Бұл жерде жалаңаш дала, жақсы жерлерде кейбір бұталы қайын ағаштары болды. Оның бір бөлігі қарағай ағаштарымен көмкерілген, олар даладан да жаман; қысқасы, бұл өте жаман жол». Хоршам естеліктерінде Генри Берстоу 1837 жылдың 4 қазанында Королева Виктория Лондоннан Брайтонға жолға шыққанда Пиз Поттаджға барып көргенін айтады. «Түрлі түсті далия гүлдерімен жазылған VICTORIA REGINA деген сөздері бар мәңгі жасыл гүлдерден жасалған үлкен арка болды». Пиз Поттадж ақылы жолдардан пайда тапты, бірақ 1823 жылы Фейгейт арқылы жаңа McAdam жолы ашылғанда Кроули-Хоршам трафигін жоғалтты, ал 1841 жылы аяқталған Лондон және Брайтон теміржолы Пиз Поттадждың шығыс шекарасымен өтіп, Стендфорд Брук арқылы туннельден өтіп, Хай-стриттың астынан өтті. Пиз Поттадж ақылы жол қақпасы 1877 жылы алынып тасталды. 1896 жылы қызыл ту жолының күші жойылғаннан кейін 25 автомобиль Лондоннан Брайтонға шықты, бірақ жартысы Кроулиге жетпей бұзылды. Бұл оқиға қазіргі Лондон-Брайтон көне автомобильдерімен тойланады, ол әлі де қараша айының бірінші жексенбісінде Пиз Поттадж арқылы өтеді. Паб 19 ғасырға дейін сақталған. Оның алдындағы көл 1883 жылы толтырылды. Жанында ұстахана, кейінірек дүкен және Busy Bee мейрамханасының қарсы жағындағы Jet бензин станциясы болды. Оңтүстікке қарай жабылып, 2008 жылы сөйілген, ал 2010 жылы бұзылған Grapes пабы болды, оның жанында қаңылдан жасалған шіркеу болды. Бұл бастапқыда ақылы жол үйі болды, ал атауы жанындағы әйнек үйден өсірілген жүзімдерден шыққан. Пиз Поттадждың оңтүстігінде үш дүкені, ұстаханасы және поштасы бар Tilgate Forest Row орналасқан. Пиз Поттадж крикет алаңы осы екеуінің арасында болды (қазірде автокөліктерді бөлшек сататын орын). Крикет алаңы 1874 жылы салынған, бірақ 1939 жылы соғысқа байланысты жыртылып тасталған. Оның павильоны ретінде Лондоннан әкелінген атқа тізілген трамвай болған. Алаң облыстық деңгейдегі стандарттарға сай болған. Пиз Поттаджтағы келесі маңызды өзгеріс 1975 жылы ашылған M23 тас жолы болды, ол оңтүстікке қарай Хэндкросқа дейін екі қатарлы тас жолға айналды, ал Tilgate Forest Row үйлері оған қарап тұрды. 1990 жылы шамамен сервистік станция ашылды. Жол...

" CRAWLEY go two miles along the road to Brighton; then you turn to the right [at Pease Pottage] and go over six of the worst miles in England The first two of these miserable miles go through the estate of Lord ERSKINE. It was a bare heath here and there, in the better parts of it, some scrubby birch. It has been, in part, planted with fir trees, which are as ugly as the heath was; and, in short, it is a most villainous track." In Reminiscences of Horsham by Henry Burstow he states that on 4 October 1837 he went to Pease Pottage to see Queen Victoria pass through on her way from London to Brighton. There was "a large archway made of evergreens, with VICTORIA REGINA worked on it in various coloured dahlias". Pease Pottage would have benefited from the toll roads, but lost the Crawley Horsham traffic in 1823 with the opening of the new McAdam road through Faygate, and the London and Brighton Railway completed in 1841 which skirted along the eastern boundary of Pease Pottage cutting through Tilgate Forest alongside Standford Brook and through a tunnel under High Street. The Pease Pottage tollgate was removed in 1877. In 1896 on the day after the red flag law expired, 25 cars left London for Brighton, but half had broken down by Crawley. This event is still celebrated in the London to Brighton Veteran Car Run which still goes past Pease Pottage on the first Sunday in November. The pub dates back to the 19th century. A pond in front of it was filled in 1883. A smithy was next door, and later a shop and a Jet petrol station opposite, with the Busy Bee restaurant behind. The Grapes pub (closed in 2008 and demolished in 2010) was further south, and had a tin church next to it. It was originally the toll house, and the name came from grapes grown in a greenhouse next door. To the south of Pease Pottage is Tilgate Forest Row which had three shops, a blacksmith and post office. The Pease Pottage cricket field was between here and Pease Pottage (now a car breakers yard). The cricket field was made in 1874, but was ploughed up in 1939 as part of the war effort. It had a London horse drawn tram as a pavilion. The ground was up to county ground standards. The next major change to Pease Pottage was the opening of the M23 motorway in 1975 which continued as the A23 road, a two lane dual carriageway south to Handcross with the houses of Tilgate Forest Row facing onto it. The service station was opened in about 1990. The road layout was changed again in the mid 1990s with the A23 moved a few yards west and widened to three lanes. The old southbound carriageway became a new road to Handcross, and another new road was built on the other side of the A23 to Woodhurst. Tilgate Forest Row is now separated from Pease Pottage by ten traffic lanes. A large number of houses have been built since 1946 when Pease Pottage consisted of a few buildings near the crossroads and a few isolated buildings on the A23. The first development was west along Horsham Road, mainly bungalows. This was followed by modern estates behind the Black Swan and to the west of the old A23 (now Brighton Road South). The last of these was on the site of Hemsleys nursery, south of which are Finches playing fields. Some apartments have been built on the old maintenance deport on the east side of Old Brighton Road North. The northern end of this cul de sac is in Crawley and there are now houses along the west side so the gap between Pease Pottage and Crawley has disappeared.

Коммерциялық қызмет

Ауылда бірқатар коммерциялық қызмет түрлері бар, соның ішінде Брайтон жолындағы үлкен автомобильдерді бұзу алаңы бар. Осыдан оңтүстікке қарай Британдық әуежайлар басқармасының басқару орталығы орналасқан, кейін 2009 жылдың 18 қыркүйегінде Глория Хуннифорд ашқан Кроули орман мектебі орналасқан. Мектеп Ofsted-те тәуелсіз арнайы мектеп және балалар үйі ретінде тіркелген. Тіркеу 7-18 жас аралығындағы аралас (яғни, ұлдар мен қыздар) білім беруге арналған, 35 интернат оқушысы мен 20 күндізгі оқушыға қызмет көрсетеді. Қазіргі уақытта бұл жерде "Cedars" деп аталатын Ұлыбритания Шекара агенттігінің уақытша ұстау орталығы орналасқан, депортацияға дейін отбасыларды уақытша ұстап тұрады. Бұл "Ярл Вуд" ұстау орталығында балаларды ұстауға қарсылықтарға жауап ретінде ашылды. Доктор Барнадос балалар қайырымдылық қоры да орталыққа қатысты, бұл қайырымдылық қорға сын тудырды. Бұрынғы жол торабының жанында үлкен қоймалар және екі шағын өнеркәсіптік парк бар – біреуі Брайтон жолы мен A23 арасында, екіншісі Париш-Лейн бойында. Соңында, ауылдың батысындағы гольф алаңында және оған іргелес орналасқан (қатаң айтқанда Колгеттегі) ескі Метеорологиялық бюро ғимаратында бірнеше нысан бар.

Ауылдық үйлер

Пиз Потадж шекарасынан тыс жерде екі ауыл үйі орналасқан, бірақ олардың пошталық адресі осы елді мекен болып табылады және оларға ауылдан кіруге болады. Бұқан төбесіндегі алғашқы үйді 1806 жылы Лорд-канцлер болған Хон. Томас Эрскин салған. Оның әкесі Букан графы болған, ал үй осы атаумен байланысты болуы мүмкін, алайда Букан төбесі 1724 жылғы Ричард Бадгеннің картасында көрсетілген, және бұл атау оны қызықтырған болуы да мүмкін. Бұл үй солтүстікке қарай Беубуш және Госсопс Гринге баратын екі жолдың арасында салынған. Бүгінде жолдың оң жағы батыс тармағымен ескі үйдің орнына дейін төмен түседі, содан кейін үйдің алдынан шығысқа бұрылып, шығыс тармағымен солтүстікке қарай жалғасады. Джон Джервис Броудвуд (Джон Броудвудтың ұрпағы) 1860 жылдары осы үйде тұрған. Жаңа Бухан үйі 1883 жылы сойқы қауырсындарын бояу үшін жаңа бояудан табыс тапқан Филип Ферил Рено Сейлард салған. Ол ескі үйдің солтүстік-шығысында орналасқан, кейіннен бұзылған, және үш кіреберісі болған – солтүстік, оңтүстік және шығыс. Соңғысы оны Лондон-Брайтон жолымен байланыстырды және Слаугем мен Кроули шекарасымен өтеді. Оның құны 40 мың фунт стерлинг болған. Оны Лондондық Эрнест Джордж және Гарольд Пето серіктестігі жобалаған, сонымен қатар сэр Эдвин Лютенс те қатысқан. Үйді 1915 жылы қайтыс болғаннан кейін оның қызы пайдаланған, ал кейіннен Upland House School сатып алған. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол Pearl Assurance Company-на тиесілі болды, содан кейін Канада армиясының офицерлері орналасқан (Хоршем жолының солтүстігінде Канада армиясының лагері болған), одан кейін Cottesmore School пайдаланған. Вудхерст 19-ғасырдың басында ауыл үйі ретінде салынған. Ол A23 тас жолынан жақын жерде орналасқан, бірақ қазір Олд Брайтон Роуд Сауттың оңтүстік шетінде орналасқан, және іс жүзінде Хандкросқа жатады, бірақ одан кіру мүмкін емес. Ол Марго Фонтейн ханымға тиесілі болған және балет мектебі ретінде пайдаланылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оны Канада армиясы басып алған, кейін NHS Вудхерст ауруханасы ретінде пайдаланған (1955 жылғы бірнеше пошта карточкалары сақталған), ал кейін Surrey Oaklands NHS Trust ұсынған тұрғын үйде 55 қарт адам, оқуда қиындықтары бар, тұрған. 2003 жылы жабылып, қазір Sussex Health Care диагностикалық және емдеу орталығы мен күтім үйі ретінде дамытуда.

There are two country houses just outside the borders of Pease Pottage, but which have it as a postal address, and are accessed from the village. The original house at Buchan Hill was built in the early 19th century by Hon. Thomas Erskine (Lord Chancellor in 1806). His father was the Earl of Buchan from which it may have taken its name, although Buchan Hill is named on Richard Budgen's map of 1724, and its name may have attracted him. This house was built in a fork between two roads running north towards Bewbush and Gossops Green. Today the right of way descends along the west branch as far as the site of the old house, turns east across the front of it then north along the east branch. John Jervis Broadwood (a descendant of John Broadwood) occupied it in the 1860s. The new Buchan House was built in 1883 by Philip Feril Renault Saillard who made his money from a new dye used for ostrich feathers. It was located NE of the original which was subsequently demolished, and had three drives – north, south and east. The latter linked it with the London Brighton road, and runs along the border between Slaugham and Crawley. It cost £40000. It was designed by the London partnership of Ernest George and Harold Peto, and Sir Edwin Lutyens was also involved. The house was occupied by his daughter after his death in 1915 and subsequently was bought by Upland House School. It was occupied by the Pearl Assurance Company before the Second World War, then housed Canadian Army Officers (there was a Canadian Army Camp north of Horsham Road), since when it has been used by Cottesmore School. Woodhurst was constructed as a country house in the early 19th century. It was just off the A23, but now is at the southern end of Old Brighton Road South, and is really in Handcross although it cannot be accessed from there. It was owned by Dame Margot Fonteyn and used as a ballet school. During World War 2 it was occupied by the Canadian army and was later used by the NHS as Woodhurst Hospital (there are several postcards of this taken in 1955), and later 55 older people with learning difficulties living in residential care provided by Surrey Oaklands NHS Trust. This closed in 2003, and the site is being developed as a Diagnostic and Treatment Centre and Care Home by Sussex Health Care.

Танымал мәдениетте

Пиз Потадж 1953 жылы түсірілген "Женевив" фильмінде Сассекс ауылдық аймағындағы шалғай ауыл ретінде бейнеленген. "Doctor Who" кейіпкері Мелани Джейн Буш 23-ші маусымда Алтыншы Доктордың серігі болғанға дейін 36 Downview Crescent мекенжайында тұрды. Қала және оның тарихы "Бұрыс дәрігерлер" аудио әңгімесінде маңызды орын алады.